Δημοσιεύτηκε: Σάβ Οκτ 06, 2007 5:44 pm
Ανάθεμα σημαίνει πρώτιστα την διακοπή της εκκλησιαστικής κοινωνίας και απο εκεί και πέρα την αποκλειστική ανάθεση στον Απόλυτο Διαχειριστή και Κριτή της διαποίμανσης τρόπον τινά του αφορισμένου.
Φυσικά οι αναθεματισμοί συνοδεύονται και απο ειδικές "διακηρύξεις" τις οποίες η Εκκλησία έχει κάθε δικαίωμα και μπορεί εφόσον συντρέχουν οι λόγοι που ορίζει η Δογματική της, να τις επιβάλει στα πλαίσια της αυστηρά αλλά απαραίτητης σε κάποιες περιπτώσεις ποιμαντικής της.
Το να ευλογούμε αυτούς που μας καταρώνται συνιστά προτροπή ατομική προς σωτηρία. Ένας άνθρωπος έχει κάθε δικαίωμα να αντιδράσει στα πλαίσια του θεμιτού ή να διεκδικήσει το δίκιο του στην αρχή της ίσης ανταπόδοσης ή στα πλαίσια του ισχύοντος νομικού συστήματος.
Η αρχή για την οποία γίνεται κατα την γνώμη μου λανθασμένη επίκληση αφορά μόνο ατομικές περιπτώσεις και όχι την ίδια την Εκκλησία ως Σώμα και δη ως Διοικητικό Σώμα. Δηλαδή είναι προς συμφέρον μας να επιδεικνύουμε υπομονή σε αυτούς που μας βλάπτουν, γιατί αυτό μας παρέχει ουράνιο μισθό σε αντιδιαστολή με την νομική διεκδίκηση. Μην μπερδεύουμε τα πράγματα.
Το να πεις τον Θεό "κακό" είναι ισοδύναμο περίπου με βλασφημία του Αγίου Πνεύματος. Ο Θεός ορίζει το καλό, την αγάπη, το Α και το Ω, την Ζωή και την Ανάσταση. Ωστόσο ορίζει τις αξίες αυτές κατα την φιλοσοφία Του και όχι κατα τα ανθρώπινα μέτρα. Κατα συνέπεια εξ ορισμού δεν μπορεί καμία πράξη Του, όπως και να μας φαίνεται σε εμάς τους ανθρώπους να χαρακτηριστεί κακή.
Απο την άλλη δεδομένα ο Θεός είναι αυτός που αποδίδει σε έκαστο τα ανάλογα. Άμα ο Θεός δεν είναι ο Κριτής, ο Αποδότης εκάστου κατα τα έργα του τόσο εν τη Γη όσο και εν Αναστάσει και μάλιστα ο Δίκαιος, ποιός μπορεί να είναι;
Κωνσταντίνος
Φυσικά οι αναθεματισμοί συνοδεύονται και απο ειδικές "διακηρύξεις" τις οποίες η Εκκλησία έχει κάθε δικαίωμα και μπορεί εφόσον συντρέχουν οι λόγοι που ορίζει η Δογματική της, να τις επιβάλει στα πλαίσια της αυστηρά αλλά απαραίτητης σε κάποιες περιπτώσεις ποιμαντικής της.
Το να ευλογούμε αυτούς που μας καταρώνται συνιστά προτροπή ατομική προς σωτηρία. Ένας άνθρωπος έχει κάθε δικαίωμα να αντιδράσει στα πλαίσια του θεμιτού ή να διεκδικήσει το δίκιο του στην αρχή της ίσης ανταπόδοσης ή στα πλαίσια του ισχύοντος νομικού συστήματος.
Η αρχή για την οποία γίνεται κατα την γνώμη μου λανθασμένη επίκληση αφορά μόνο ατομικές περιπτώσεις και όχι την ίδια την Εκκλησία ως Σώμα και δη ως Διοικητικό Σώμα. Δηλαδή είναι προς συμφέρον μας να επιδεικνύουμε υπομονή σε αυτούς που μας βλάπτουν, γιατί αυτό μας παρέχει ουράνιο μισθό σε αντιδιαστολή με την νομική διεκδίκηση. Μην μπερδεύουμε τα πράγματα.
Το να πεις τον Θεό "κακό" είναι ισοδύναμο περίπου με βλασφημία του Αγίου Πνεύματος. Ο Θεός ορίζει το καλό, την αγάπη, το Α και το Ω, την Ζωή και την Ανάσταση. Ωστόσο ορίζει τις αξίες αυτές κατα την φιλοσοφία Του και όχι κατα τα ανθρώπινα μέτρα. Κατα συνέπεια εξ ορισμού δεν μπορεί καμία πράξη Του, όπως και να μας φαίνεται σε εμάς τους ανθρώπους να χαρακτηριστεί κακή.
Απο την άλλη δεδομένα ο Θεός είναι αυτός που αποδίδει σε έκαστο τα ανάλογα. Άμα ο Θεός δεν είναι ο Κριτής, ο Αποδότης εκάστου κατα τα έργα του τόσο εν τη Γη όσο και εν Αναστάσει και μάλιστα ο Δίκαιος, ποιός μπορεί να είναι;
Κωνσταντίνος
