"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Anargyros Filotas:facebook έγραψε:Όλοι ελπίζουμε ότι Θεός θα μας κρίνει με επιείκεια, επειδή οι περισσότεροι συνειδητοποιούμε τα πνευματικά μας χάλια. Όμως ο βαθμός της επιείκειας αυτής εξαρτάται από τη δική μας συμπεριφορά. Όπως είπε ο Χριστός μας:

«1 Μή κρίνετε, ίνα μη κριθήτε· 2 εν ώ γάρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε, και εν ώ μέτρω μετρείτε μετρηθήσεται υμίν. 3 τι δε βλέπεις το κάρφος το εν τώ οφθαλμώ τού αδελφού σου, την δε εν τώ σώ οφθαλμώ δοκόν ου κατανοείς; 4 ή πώς ερείς τώ αδελφώ σου, Άφες εκβάλω το κάρφος από τού οφθαλμού σου, και ιδού η δοκός εν τώ οφθαλμώ σού; 5 υποκριτά, έκβαλε πρώτον την δοκόν εκ τού οφθαλμού σού, και τότε διαβλέψεις εκβαλείν το κάρφος εκ τού οφθαλμού τού αδελφού σου. « (Ματθ. 7, 1-5)

Και σε μετάφραση: «Μην κατακρίνεται για να μην κατακριθείτε, 2 γιατί με όποιο τρόπο κρίνεται μ’ αυτόν θα κριθείτε και μ’ όποιο μέτρο μετράτε μ’ αυτό θα μετρηθείτε κι εσείς. 3 Γιατί βλέπεις το αγκαθάκι μέσα στο μάτι του αδελφού και δε νοιώθεις το δοκάρι που έχεις μέσα στο δικό σου μάτι; 4 Ή πως θα πεις στον αδελφό σου: «Άσε με να σου βγάλω το αγκάθι από το μάτι σου», ενώ φαίνεται το δοκάρι μέσα στο δικό σου μάτι; 5 Υποκριτή βγάλε πρώτα το δοκάρι από το μάτι σου και τότε θα δεις καθαρά για να βγάλεις και το αγκάθι από το μάτι του αδελφού σου.»

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι περισσότεροι έχουμε την τάση, παρά τα χάλια μας, να βλέπουμε τα λάθη όλων των άλλων, να τους χαρακτηρίζουμε μ’ αυτά και να προσπαθούμε να τους διορθώσουμε, σύμφωνα με τα δικά μας μέτρα. Στη θεωρία είμαστε όλοι καλοί, στην πράξη όμως, όταν αφορά τον εαυτό μας τα χαλάμε. Γι αυτό ο Χριστός είπε σ’ αυτούς, που ήθελαν να λιθοβολήσουν τη μοιχαλίδα, να το κάνουν μόνο εφόσον θεωρούν τους εαυτούς τους αναμάρτητους (Ιωαν. 8, 3-11). Όμως κι Εκείνος παρ’ ότι αναμάρτητος δεν την κατέκρινε, αλλά με αγάπη την παρότρυνε να μην αμαρτάνει πια.

Στο Γεροντικό του Αγίου Όρους αναφέρεται η ιστορία ενός μοναχού που ήταν αμελής στα πνευματικά του καθήκοντα και φυγόπονος στα διακονήματα. Έφυγε σε μικρή σχετικά ηλικία χωρίς να μεταβάλει τη συμπεριφορά του. Οι πατέρες της Μονής πίστεψαν ότι αυτή η ψυχή χάθηκε, όμως ο Πανάγαθος Θεός ευδόκησε να δει στον ύπνο του ένας Γέροντας, προχωρημένος στα πνευματικά, τον μοναχό να βρίσκεται στον Παράδεισο. Τον ρώτησε τότε γεμάτος απορία:
«Πες μου αδελφέ πως έγινε και βρίσκεσαι στον Παράδεισο, παρά τη μικρή προσπάθεια, που κατέβαλες στη ζωή σου;»
«Τι να σου πω αδελφέ, δεν γνωρίζω. Ίσως ο Θεός με ελέησε, επειδή ποτέ δεν κατέκρινα κανένα στη ζωή μου, αφού θεωρούσα τον εαυτό μου χειρότερο απ’ όλους.»

Επομένως είναι εύκολο να προσελκύσουμε το Μέγα Έλεος του Θεού για τα δικά μας λάθη, αρκεί να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, όταν ασχολούμαστε με τα λάθη των άλλων.

filotas έγραψε: Στο Γεροντικό του Αγίου Όρους αναφέρεται η ιστορία ενός μοναχού που ήταν αμελής στα πνευματικά του καθήκοντα και φυγόπονος στα διακονήματα. Έφυγε σε μικρή σχετικά ηλικία χωρίς να μεταβάλει τη συμπεριφορά του. Οι πατέρες της Μονής πίστεψαν ότι αυτή η ψυχή χάθηκε, όμως ο Πανάγαθος Θεός ευδόκησε να δει στον ύπνο του ένας Γέροντας, προχωρημένος στα πνευματικά, τον μοναχό να βρίσκεται στον Παράδεισο. Τον ρώτησε τότε γεμάτος απορία:
«Πες μου αδελφέ πως έγινε και βρίσκεσαι στον Παράδεισο, παρά τη μικρή προσπάθεια, που κατέβαλες στη ζωή σου;»

«Τι να σου πω αδελφέ, δεν γνωρίζω.
Ίσως ο Θεός με ελέησε, επειδή ποτέ δεν κατέκρινα κανένα στη ζωή μου,
αφού θεωρούσα τον εαυτό μου χειρότερο απ’ όλους.»

filotas έγραψε:Η ταπεινοφροσύνη είναι ίσως η δυσκολότερη αρετή, επειδή η υπερηφάνεια είναι η πιο επικίνδυνη αμαρτία, αυτή που οδήγησε τον άνθρωπο στην απώλειά του Παραδείσου. Είναι βέβαιο ότι χωρίς πνευματική εργασία, έστω και αφανή (καρδιακή) δεν μπορεί να επιτευχθεί ταπεινοφροσύνη σαν αυτή που αναφέρεται στο παραπάνω παράδειγμα. Επομένως ο συγκεκριμένος μοναχός μπορεί να μην εργαζόταν εξωτερικά, αλλά προφανώς εργαζόταν πολύ εσωτερικά.

avvas έγραψε:Αφού η εντολή είναι σαφής «αν δεν κρίνετε δεν θα κριθείτε» και - όπως απ την ιστορία που παρέθεσες filotas φαίνεται - αποδεδειγμένα ότι ο μή κατακρίνων σώζεται χωρίς κάποια άλλα έργα πνευματικά γιατί οι άνθρωποι πέφτουμε τόσο συχνά στην κατάκριση;

aposal έγραψε:Το να κάνουμε το θέλημα του Θεού είναι πιο δύσκολο γιατί έχουμε να ξεπεράσουμε τα εμπόδια του πονηρού. Αντίθετα, το να πέσουμε στην αμαρτία είναι πιο εύκολο γιατί ο πονηρός είναι τώρα υποκινητής και βοηθός.

aposal έγραψε:Γιατί αναρωτιέσαι;
Στην ανηφόρα πρέπει να βάλεις επιπλέον δύναμη, ενώ στην κατηφόρα πας "αέρα" (και χωρίς προσπάθεια)!