"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

aposal έγραψε:Και οι δικοί μας "Aprhodite's child" (Βαγγέλης Παπαθανασίου, Ντέμης Ρούσος, Λουκάς Σιδεράς και Αργύρης Κουλούρης), λίγο πριν διαλυθούν κυκόφόρησαν το δίσκο "666", ο οποίος ποτέ δεν επιτράπηκε στην Ελλάδα. (Συμμετείχε και η Ειρήνη Παπά η οποία στον δίσκο γεννά τον αντίχριστο).

Πρώτη φορά το ακούω αυτό. Δηλαδή το έκαναν για εντυπωσιασμό ή ήταν μέλη μασωνικής οργάνωσης ; Εγώ τους δικούς μας τους είχα σε εκτίμηση, ειδικά τον Παπαθανασίου. Και ο δίσκος είναι υπέρ του 666 ; Δεν φαντάζομαι.

eikonikos έγραψε:

aposal έγραψε:Και οι δικοί μας "Aprhodite's child" (Βαγγέλης Παπαθανασίου, Ντέμης Ρούσος, Λουκάς Σιδεράς και Αργύρης Κουλούρης), λίγο πριν διαλυθούν κυκόφόρησαν το δίσκο "666", ο οποίος ποτέ δεν επιτράπηκε στην Ελλάδα. (Συμμετείχε και η Ειρήνη Παπά η οποία στον δίσκο γεννά τον αντίχριστο).

Πρώτη φορά το ακούω αυτό. Δηλαδή το έκαναν για εντυπωσιασμό ή ήταν μέλη μασωνικής οργάνωσης ; Εγώ τους δικούς μας τους είχα σε εκτίμηση, ειδικά τον Παπαθανασίου. Και ο δίσκος είναι υπέρ του 666 ; Δεν φαντάζομαι.

Οι Έλληνες δισκοκριτικοί της ροκ μουσικής ήταν ιδιαίτερα κολακευτικοί για το συγκεκριμένο άλμπουμ. Και λόγω αντικειμένου, αλλά και συνθετικά, που ήταν ομολογουμένως αρκετά καλό!
Δεν είναι απαραίτητο να ανήκεις σε μασωνική οργάνωση για να εκφράζεσαι υπέρ του σατανά! Και μόνο από (κακώς εννοούμενη) αντίδραση ή μόδα, μπορείς να το κάνεις, ιδιαίτερα όταν είσαι νέος και (νομίζεις ότι) αμφισβητείς τα πάντα.
Το δίσκο αυτό τον είχα σε κασέτα, από το 1981, στο σπίτι μου και τελικά την πέταξα πέρυσι.΄Εκείνη τη εποχή είχα γράψει και τους στίχους σε ένα τετράδιο, αλλά έχει πεταχτεί εδώ και πολλά χρόνια.

Εγώ άκουσα ότι πολλοί συνθέτες της κλασσικής μουσικής ήταν μασώνοι .

Θα γενικεύσω λίγο και πιθανόν να είμαι και εκτός θέματος αλλά θα έχετε διαπιστώσει ότι ο λεγόμενος καλλιτεχνικός κόσμος - εκτός ελαχίστων - δε τα πάνε και καλά με τη θρησκεία!
Τώρα το κάνουν απο αντίδραση να δείξουν τη δική τους ανωτερότητα ; το κάνουν απο μόδα ;
το κάνουν διότι πιστεύουν μόνο στον εαυτό τους;
Πάντως κάτι στη σχέση τους με τα Πιστεύω τους είναι διαταραγμένο
Δεν είμαι αφοριστική ως προς το σύνολο αλλά η πλειοψηφία.

Έχω την άποψη πως όταν το αποτέλεσμα του ακούσματος της μουσικής, μας προκαλεί αναταραχή, ένταση, μεγάλη κινητικότητα (σαν ντοπάρισμα), αγωνία, στενοχώρια, ή έντονο χτυποκάρδι, τότε δεν έχει Χριστιανικά στοιχεία. Αν αντίθετα μας προσδίδει αγαλλίαση, ηρεμία και ψυχική ευφορία τότε είναι καλό.

Γεια σας φίλοι μου!
Αυτό που ξέρω είναι πως η κοσμική-λαϊκή μουσική με όλα της τα είδη αναπαύει τους κοσμικούς, ενώ η βυζαντινή μουσική αναπαύει τους πιο πνευματικούς ανθρώπους, αυτό έλεγε και ο Γ. Παΐσιος. Τώρα αν αναπαυόμαστε και με τα δυο είδη θα είμαστε κάπου ενδιάμεσα...
και ένα λογοπαίγνιο του Γέροντα Παϊσίου-->

"Φροντίστε να γεμίσετε τη κασέτα της καρδιά σας τώρα που είστε νέοι.
Γιατί αλλιώς, όταν γεράσετε, ανάμεσα από βυζαντινή μουσική
θ' ακούγονται και μπουζούκια" (Γέρων Παϊσιος).

Ακόμη πιστεύω πως με τον καιρό αλλάζουν οι απόψεις σε αυτά τα θέματα, και αυτό που φαίνεται τώρα "τραβηγμένο" στο μέλλον θα μας φαίνεται φυσικό και αυτονόητο.

ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΚΑΝΕΙΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΔΕ ΘΑ ΕΧΕΙ ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ,ΟΤΑΝ ΑΥΤΗ ΠΡΟΑΓΕΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ ,ΤΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΜΑΣ ,ΤΟ [ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ] ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΜΑΣ. ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ,ΟΤΑΝ ΚΑΘΕ ΝΟΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ,ΤΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕΙ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΜΑΣ ΟΤΑΝ ΤΟ ΣΥΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥ .ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΑΛΛΩΣΤΕ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΩΦΕΛΕΙ.ΒΕΒΑΙΩΣ Η ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΘΕΣΗ ΣΤΙΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΜΑΣ.

Δε θα πω αν συμφωνώ ή διαφωνώ....
τούτο μόνο θα πω.....
είναι πολύ μα πάρα πολύ γλυκό να γευόμαστε τα χρώματα της μουσικής...
την καλησπέρα μου σε όλους-ες.

ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΧΩΡΙΟ ΚΑΙ......................


Α Κ Ο Υ Ω
Κ Λ Α Ρ Ι ΝΑ

Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως η μουσική και οποιοδήποτε είδος της (εκτός της βυζαντινής που έχει καθαρά λατρευτικό χαρακτήρα) δε μπορεί να συνδέεται με την Εκκλησία και το εκκλησιαστικό γεγονός.
Δεν ξέρω αν υπάρχουν εκκλησιαστικοί κύκλοι που να προτείνουν πχ το ένα είδος μουσικής, να απαγορεύουν το άλλο, να καταδικάζουν το άλλο κλπ. Αν γίνεται αυτό από αυτούς τους κύκλους δεν είναι σωστό κατά τη γνώμη μου. Με τη μουσική εκφράζουμε τα συναισθήματά μας, τις σκέψεις, τους προβληματισμούς μας, γι αυτό άλλωστε υπάρχουν και τόσα είδη. "Από τη μουσική μπορείς να καταλάβεις τι σκέφτονται οι άνθρωποι."
Είναι ένα μέσο πνευματικής εκτόνωσης, ψυχικής ξεκούρασης και ενίοτε απελευθέρωσης από τις έγνοιες και τις σκέψεις. Αφορά όμως ΜΟΝΟ τη σχέση του ανθρώπου με τον εαυτό του και με τα συναισθήματά του, όχι τη σχέση του ανθρώπου με το Θεό. Αφορά μόνο αυτό τον κόσμο, είναι ένα καθαρά κοσμικό γεγονός (όπως και τα άλλα είδη της τέχνης). Δεν υπάρχουν καλά και κακά είδη μουσικής, υπάρχουν καλά και κακά τραγούδια σε κάθε είδος μουσικής.

Στην ίδια παράμετρο βρίσκεται και η κλασσική μουσική. Ας μην ξεχνάμε πως και η κλασσική μουσική στην εποχή της γραφόταν από τους φτωχούς (αλλά μεγάλους) συνθέτες κατά παραγγελία από την υψηλή ελίτ και παιζόταν μόνο στα μεγάλα σαλόνια των ευγενών, χωρίς φυσικά ο υπόλοιπος λαός να έχει πρόσβαση σε αυτή.
Δεν καταλαβαίνω γιατί η κλασσική μουσική θα πρέπει να αποτελεί εξαίρεση, όπως και δεν καταλαβαίνω το λόγο που άνθρωποι εντός εκκλησίας (και μάλιστα κληρικοί ή κατηχητές με τη βαρύνουσα θέση και επιρροή στο ποίμνιο) επιδοκιμάζουν ή αποδοκιμάζουν, εγκρίνουν ή απορρίπτουν διάφορα είδη μουσικής, δίνοντας κάποια διάσταση "θεολογική".
Τέτοιες απόψεις ξεφεύγουν από το σωτηριολογικό και εσχατολογικό χαρακτήρα της Εκκλησίας και περιορίζονται στη διατήρηση ηθικών αξίων και "καθοσπρεπισμού". Πως θα πρέπει να ντύνεται ο χριστιανός, πως να μιλά, αν πρέπει να καπνίζει, να πίνει, να βρίζει, αν πρέπει να ερωτεύεται και πως κλπ,κλπ. Καλά όλα αυτά, άλλο είναι όμως η Εκκλησία, είναι το Σώμα του Χριστού και όχι ηθικοπλαστικό σχολείο ή "σωματείο διεκπαιραίωσης ψυχολογικών αναγκών" του ανθρώπου.