"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

καλώς την ,καλώς την!εισαι καλα ευφροσυνουλα?εμεις θελουμε και ευχομεθα παντοτε να εισαι καλα,γερη και δυνατη και...λεβεντισσα!

Γεια σου αδελφη, καλωσορισες.
Ελπιζω να βρεις τις απαντησεις που ζητας στο προσωπο του Κυριου μας.

πω πω υποδοχη πραγματικα σισθανομαι καλυτερα τι να σας πω το ευχαριστω ειναι λιγο εαν δεν σας κουραζω θα ηθελα να καταθεσω την ιστορια μου και να μου πειτε σε ολη την ιστορια τα λαθη μου (εαν μπορειτε)
παντρευτηκα με τον μιχαλη με πολλη αγαπη και ερωτα το 2005 αμεσως ξεκινησανε οι προσπαθεις για ενα μωρακι με πολλα προβληματα και εμποδια
τροχαιο των γονιων μου πηγανε να πεθανουνε(δοξα σοι ο θεος)σωθηκανε
καρκινο σγτο στηθος η πεθερα μου(δοξα σοι ο θεος ολα πανε καλα)
μεναμε νιοπαντροι στο σπιτι μας εγω ο μιχαλης και τα πεθερικα μου και ολη μερα τους κοιταγαμε με ολη μας την καρδια και ολη μας την ψυχη
αλλα περναγε ο χρονος και εγκυος δεν εμενα μετα απο 1 χρονο φυγανε τα πεθερικα μου απο το σπιτι πηγανε στο χωριο τσουπ ηρθε ο μωρακι μας(και μετα απο ταμα στην παναγια και στην τηνο να μου δωσει ενα παιδακι και θα ειναι δικο της ας το κανει οτι θελει αυτη)
χαρα κλαμματα απεριοριστη η χαρα μας
ξαφνικα 3 μηνων αιμα κλαμα δυστηχιας αυτη την φορα μου λενε κατσε κατω και ακινησια
εκατσα 1.5 μηνα δεν κουνιομουνα μονο προσευχη και τιποτα αλλο και παλι προσευχη μονο σηκωνομουνα να αναψω κερακι στην παναγιτσα με πηγενε ο μιχαλης και παλι ακινησια
ωσπου ηρθε μια εξεταση πιο πριν ειχα αναψει το κερακι μου ειχα προσευχηθει να πανε ολα καλα 5 μηνων εγω παω στο νοσκομειο να την κανω το β επιπεδου ολοι αναυδοι μεσα εφουλα μου λεει ο γιατρος μπαινεις τωρα μεσα να διακοψουμε κυνδινευεις ο αντρας μου λυποθιμαει οι γονεις απο εξω κλαιγανε εγω απλα αναισθητη δεν καταλαβαινα τιποτα απλα μουγγη και τα δακρυα να τρεχουνε αλλα δεν μιλαγα
διαγνωση ανυπαρκτη καρδια εμβρυου 5 καρδιοπαθειες υποπλασια παραγκεφαλιδας το μωρακι μου δεν ανεπτυξε καθολου αυτα τα οργανα
περασανε 2 απελπιστικες εβδομαδες με κλαμα και εξετασεις και εμενα χαμενη τελειως δεν σηκωνομουνα απο το κρεβατι προσευχομουνα στην παναγια να μου δειξει τι θα κανω ωσπου σε τελευταια εξεταση μας ειπαν οτι εαν δεν παρουν το μωρο θα σκασει στην κοιλια μου απο τις βαριες καρδιοπαθεις θα πεθανει μεσα στην κοιλια μου και εγω απο σηψαιμια
εγω ουρλιαζα ας πεθανω δεν με νοιαζω δεν μου το παιρνουν το μωρο οι δικοι μου δεν το ρισκαρανε να παθω τιποτα μας ειχαν τρομαξει παρα πολυ
αυτο το μωραλι οποτε εβγαινε στο φως θα ξεψυχουσε η μεσα στην κοιλια μου θα ξεψυχουσε και εαν δεν το παιρναμε χαμπαρι θα πεθαινα
1/8/2006 με βαλανε στο νοσοκομειο μου το πηρανε το μωρακι μου το ειδα γεννησα κανονικα το μωρακι μου εφυγε επεσα στο ποδια μου το ειδα το χαιρετησα
και μετα απο τοτε εως σημερα το κενο το απολυτο κενο
δεν εχω ζωη παθαινω ζαλαδες κλαιω ολη μερα
χανομαι συνεχεια και παθαινω λυποθιμικες τασεις απο τοτε εχασα και τον πολυαγαπημενο μου παππου τα εζησα ολα παλι
εγκυος δεν μπορω να ξαναμεινω προσπαθουμε αλλα δεν ερχεται αλλο μωρακι δοξα τον θεο ομως βρηκαμε οτι εχουμε ερπη και τοξοπλασμα και κανουμε θεραπεια (για αυτο τα επαθε ολα τα μωρακι)
ωσπου ηρθε η μερα που πηγα να εξομολογηθω για να κοινωνησω προχτες
ο πνευματικος που πηγαμε ειπε φονισα και οτι εαν δεν παραδεχτω οτι εκανα φονο ο θεος αλλο παιδακι δεν θα μου δωσει και εαν μου δωσει θα ειναι αρρωστο και δεν με αφησε να κοινωνησω τρελλαθηκα ,λυποθιμισα (δεν το ειχα σκεφτει ποτε ετσι)
μη για το μακροσκελες μηνυμα αλλα τα εβγαλα απο μεσα μου

Ευφροσύνη πολύ λυπάμαι για ότι έγινε. Μου έχει ραγίσει η καρδιά με όλα όσα είπες, ποσό μάλλον η δική σας....
Τώρα, πιστεύω ότι η αντίδραση του πνευματικού σου ήταν εντελώς απαράδεκτη. Δεν συμφωνώ καθόλου με τον τρόπο αντιμετώπισης του απέναντι σου. Μπορούσε να προσεγγίσει το όλο θέμα με πιο πολύ αγάπη και ευσπλαχνία. Τα λέω όλα αυτά δεδομένου του ότι εξομολογήθηκες τα όσα πέρασες σε εκείνον όπως έκανες και σε εμάς. Εγώ στην θέση σου σίγουρα θα το έπαιρνα κατάκαρδα όπως και εσύ αλλά θα πήγαινα και σε άλλον πνευματικό. Όχι για να μου πει αυτά που θέλω να ακούσω... πχ εντάξει παιδί μου, συγχωρεμένη η αμαρτία σου και όλα καλά... αλλά να με προσεγγίσει, να με αγκαλιάσει και να με οδηγήσει σωστά στην μετάνοια αυτής μου της αμαρτίας (όποιας και νάνε, γενικά μιλάω). Τώρα και από την άλλη ο πνευματικός ίσως είχε και αυτός τους λόγους του για τους οποίους φέρθηκε έτσι. «Αγνωσται αι βουλαι του Κυριου».
Σωστά ή λάθος εγώ αυτά είχα να πω.
Κουράγιο αδελφή.

με καταρακωσε ο πνευματικος οντως μπορει να ειχε τους λογους του
αλλα δεν εκανα εκτρωση δεν εκανα κατι απο θεληση και οσο του τα ελεγα αυτα μου ελεγε σταματα τωρα και πες οτι εισαι φονισσα το κανεις χειροτερο
του εξηγουσα οτι απο τοτε εχω δραστηριοποιηθει σε φιλανθρωπιες σε ιδρυματα ιδρυουμε σωματειο για να βοηθησουμε κοσμο αλλα η απαντηση ε και?
αδελφια πραγματικα εγω με απο τοσο καιρο τραβαω ακομα τον σταυρο μου εσωτερικα και εξωτερικα αλλα με την γνωμη του πνευματικου η συνειδηση μου θα με φαει και οταν ρωτησα ισως ο θεος μου εδειξε τον δρομο να το κανω αυτο για να μην παθω κατι κακο μου ειπε οτι ο θεος δεν νομιζω να σου δωσει αλλο παιδι δεν σου αξιζει αλλο παιδι
αδελφια πραγματικα ελεγα οτι αυτο επρεπε να γινει πως θα το αφηνα να σκασει στην κοιλια μου?πως θα το αφηνα να γεννηθει και να ξεψυχησει στα χερια μου αμεσως μετα τον τοκετο?θα ζουσα εγω μετα?οχι δεν θα ζουσα τωρα και ειμαι χαλια με ολο αυτο μετα?
μεσα στον μυαλο μου ακουω συνεχεια τα λογια του πνευματικου
καθε βραδυ απο τοτε προσευχομαι με κλαμματα και λεω θεε μου συγχωρα με με δακρυα χωρις ομως να καταλαβαινω το λαθος
μου ειπε οτι δεν μου αξιζει αλλο παιδι και δεν θα εχω αλλο αυτο μου ανολογουσε να μην ζηταω αλλο
συγνωμη αδελφια αλλα εχω δακρυα ψυχης

eufrosini έγραψε:ο πνευματικος που πηγαμε ειπε φονισα και οτι εαν δεν παραδεχτω οτι εκανα φονο ο θεος αλλο παιδακι δεν θα μου δωσει και εαν μου δωσει θα ειναι αρρωστο και δεν με αφησε να κοινωνησω τρελλαθηκα ,λυποθιμισα (δεν το ειχα σκεφτει ποτε ετσι)
μη για το μακροσκελες μηνυμα αλλα τα εβγαλα απο μεσα μου

Αδελφή μου, κουράγιο! Θα έρθουν καλύτερες ημέρες! Μην ξεχνάς πως όλες οι δοκιμασίες που περνάμε έχουν την έγκριση του Θεού, διαφορετικά δεν θα τις συναντούσαμε στη ζωή μας! Το γιατί μας συμβαίνουν, το ξέρει μόνον Εκείνος! Προφανώς από τις δοκιμασίες αυτές θα ωφεληθούμε πνευματικά, αν βεβαίως τις αντιμετωπίσουμε Χριστιανικά!
Την περίπτωση της "αποβολής" την έχω ζήσει κι εγώ και ξέρω ότι είναι μια πολύ οδυνηρή εμπειρία, ειδικά για την γυναίκα! Έχω όμως την εντύπωση, ότι εφόσον αυτό σου το είπε ο γιατρός, δεν λογίζεται ως αμαρτία. Γιατί στον γιατρό πρέπει να κάνουμε υπακοή, όπως και στον πνευματικό. Δεν καταλαβαίνω επομένως γιατί σου το είπε αυτό ο πνευματικός σου. Μήπως δεν κατάλαβε καλά;
Δεν τολμώ να πιστέψω ότι δεν σε άφησε να κοινωνήσεις λόγω αυτού του περιστατικού! Κανονικά έπρεπε να σε βοηθήσει ψυχικά, αν βέβαια τα πράγματα είναι έτσι όπως τα είπες! Νομίζω ότι πρέπει να κάνεις μια καλή συζήτηση μαζί του, να του εξηγήσεις ξανά τι έγινε και να σου δώσει να καταλάβεις γιατί σε θεωρεί φόνισα! Πάντως έτσι όπως τα ακούω βλέπω να υπάρχει ένας τοίχος μη επικοινωνίας μεταξύ σας.
Ό,τι και να συμβαίνει πάντως, να ξέρεις ότι ο Θεός είναι δίπλα σου, όπως και σε όλα τα πλάσματά Του στις δύσκολες στιγμές που περνούν. Εδώ βασανίστηκε και θυσιάστηκε για μας, χωρίς να φταίει, είναι δυνατόν να μας αφήσει απροστάτευτους;
Ο Θεός να σου δίνει υπομονή, δύναμη και πίστη!

ευχαριστω παρα πολυ αδελφια
δεν ειχα αποβολη λογω των βαριων ανωμαλιων και λογω οτι οι γιατροι μας ειπαν οτι μπορει να πεθανω και εγω μπηκα στο νοσκομειο και οι γιατροι μου διακοψανε την 5μηνη εγκυμοσυνη για να μην συμβουν τα χειροτερα
αυτο θεωρει οτι δεν επρεπε να γινει θεωρει οτι επρεπε η να πεθανει στην κοιλια μου και θα με βοηθουσε ο θεος να ζησω η να γεννηθει τελειομηνο και ας πεθανει τοτε γιατι υπηρχαν 2 πραγματα να συμβουν η να πεθανει αυτο και εγω συμφωνα με τους γιατρους η 9 μηνων μολις εβγαινε στο φως να πεθενε ο πνευματικος θεωρει οτι επρεπε αυτο να κανω να το αφησω και οτι γινει να παραβλεψω τους γιατρους

Ευφροσύνη, καλή μου, υπαρχει Κάποιος που μας λέει:

"Εγώ πατήρ, εγώ αδελφός, εγώ νυμφίος, εγώ οικία, εγώ τροφή, εγώ ιμάτιον, εγώ ρίζα, εγώ θεμέλιος. Πάν όπερ αν θέλης εγώ. Μηδενός εν χρεία καταστής. Εγώ δουλεύσω. ήλθον γαρ διακονήσαι, ου διακονηθήναι. Εγώ και φίλος και μέλος και κεφαλή και αδελφός και αδελφή και μήτηρ. Πάντα εγώ. Μόνον οικείως έχε προς εμέ. Εγώ πένης διά σε και αλήτης διά σε, επί σταυρού διά σε, επί τάφου διά σε. άνω υπέρ σού εντυγχάνω τω πατρί. Κάτω υπέρ σού πρεσβευτής παραγέγονα παρά του πατρός. Πάντα μοι σύ και αδελφός και συγκληρονόμος και φίλος και μέλος. Τι πλέον θέλεις; "!!!`
(Ιω. Χρυσοστόμου, Migne τόμος 58, σελ. 700)

Κύττα λοιπόν Εκείνον και ζήτα Του. Θα σου δώσει. Ό,τι ακριβώς χρειάζεσαι.
Και το πρωτο που χρειάζεσαι είναι ενας άλλος πνευματικός.

ευχαριστω παρα πολυ αδελφια εχασα τα μυαλα μου σας το λεω απο τα βαθη της ψυχης μου,θα βρω καποιον πνευματικο να ηρεμησει η ψυχη μου
σας παρακαλω προσευχηθειτε για εμενα

Πιστη αδελφη!!!! Θα σε εχω στις προσευχες μου...
Βιβλια μελετας; Δεν εχω κατι να σου προτεινω περι του θεματος αλλα οτι και να παρεις θα ευεργηθεις πνευματικα...