Σελίδα 2 από 2

Δημοσιεύτηκε: Τετ Νοέμ 07, 2007 2:12 pm
από oceangr2
Αλήθεια έχετε καταλάβει τι λέτε?
Μελετάτε τους Λόγους του Κυρίου?

Δεν θα πω κάτι άλλο απλώς σας παραθέτω τα παρακάτω:

Ματθαίος 5:43 Ακούσατε ότι ειπώθηκε: «Θα αγαπάς τον πλησίον σου», και θα μισείς τον εχθρό σου.
44. Εγώ, όμως, σας λέω: Να αγαπάτε τούς εχθρούς σας, να ευλογείτε εκείνους που σας καταρώνται, να ευεργετείτε εκείνους που σας μισούν, και να προσεύχεστε για εκείνους που σας βλάπτουν και σας κατατρέχουν·
45. για να γίνετε γιοι τού Πατέρα σας που είναι στους ουρανούς, επειδή αυτός ανατέλλει τον ήλιο του επάνω σε πονηρούς και αγαθούς, και βρέχει επάνω σε δικαίους και αδίκους.
46. Επειδή, αν αγαπήσετε αυτούς που σας αγαπούν, ποιον μισθό έχετε; Και οι τελώνες δεν κάνουν το ίδιο;
47. Και αν χαιρετήσετε μονάχα τους αδελφούς σας, τι περισσότερο κάνετε; Και οι τελώνες δεν κάνουν έτσι;
48. Να είστε, λοιπόν, εσείς τέλειοι, όπως ο Πατέρας σας, που είναι στους ουρανούς, είναι τέλειος.

Το αρχαίο κείμενο για τους αμφισβητίες
43. ηκουσατε οτι ερρεθη αγαπησεις τον πλησιον σου και μισησεις τον εχθρον σου
44. εγω δε λεγω υμιν αγαπατε τους εχθρους υμων ευλογειτετσβ τουςτσβ καταρωμενους υμας καλως ποιειτε τοις τους μισουσιν μισουντας υμας και προσευχεσθε υπερ των επηρεαζοντων υμας και διωκοντων υμας
45. οπως γενησθε υιοι του πατρος υμων του εν [τοις] ουρανοις οτι τον ηλιον αυτου ανατελλει επι πονηρους και αγαθους και βρεχει επι δικαιους και αδικους
46. εαν γαρ αγαπησητε τους αγαπωντας υμας τινα μισθον εχετε ουχι και οι τελωναι το αυτο ποιουσιν
47. και εαν ασπασησθε τους φιλους αδελφους υμων μονον τι περισσον ποιειτε ουχι και οι εθνικοια τοα αυτοα τελωναιτσβ ουτωςτσβ ποιουσιν
48. εσεσθε ουν υμεις τελειοι ως ωσπερ ο πατηρ υμων ο ουρανιος εν τοις ουρανοις τελειος εστιν
[/b][/quote]

Δημοσιεύτηκε: Τετ Νοέμ 07, 2007 2:38 pm
από ROMFAIA
Συνειδητοποιείς, ότι τα περισσότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος βρίσκονται δίπλα του και δημιουργούνται από τους λεγόμενους οικείους του..?

Συμφωνούμε για το εδαφιο και νομίζω το ίδιο λέμε τελικά. Αν αγαπώ τον φίλο που τον διαλέγω δεν εχει και καμμία αξία...τον αδελφό μου όμως που μου "φορτώθηκε" άνωθεν και που μόνο πνευματικά αδέλφια δεν είμαστε ξέρεις πόση υπομονή χρειάζεται για να τον ανεχτώ...?
Νάξερες τι άσκηση ειναι να ανέχεται κάποιος τον ...αδελφό μου !!!!

Δημοσιεύτηκε: Τετ Νοέμ 07, 2007 2:48 pm
από oceangr2
ROMFAIA έγραψε:Συνειδητοποιείς, ότι τα περισσότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος βρίσκονται δίπλα του και δημιουργούνται από τους λεγόμενους οικείους του..?
Φυσικά και το γνωρίζω και το αναγνωρίζω!:(
Πάντως μην ξεχνάς οτι μιλαώ για πνευματική αδελφότητα και όχι για το κολλητάρι μας που πίνουμε φραπέ τα απογεύματα.
Συμφωνούμε για το εδαφιο και νομίζω το ίδιο λέμε τελικά. Αν αγαπώ τον φίλο που τον διαλέγω δεν εχει και καμμία αξία...τον αδελφό μου όμως που μου "φορτώθηκε" άνωθεν και που μόνο πνευματικά αδέλφια δεν είμαστε ξέρεις πόση υπομονή χρειάζεται για να τον ανεχτώ...?
Νάξερες τι άσκηση ειναι να ανέχεται κάποιος τον ...αδελφό μου !!!!
Ελα τώρα, ως ποιο διαλλακτικός και ταπεινός κάνε υπομονή και στρώσε τον. Ξέρεις οτι όλα θέλουν τον χρόνο και τον τρόπο τους.
Έτσι όπως τα λες πρέπει να είναι πολυ ζωηρός πάντως :D [/quote]

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Νοέμ 08, 2007 9:53 am
από aposal
Να αναφέρω ένα παράδειγμα για να γίνω πιο κατανοητός;
Φαντάσου να "υποφέρω" κάθε μέρα τον αγαπημένο μου φίλο, που με αγαπάει, που μου λέει κάθε μέρα έναν καλό λόγο και ΠΑΝΤΑ με δικαιολογεί!
Κερδίζω (ίσως και μόνο βραχυπρόθεσμα) αρκετά στα ψυχολογικά, αλλά πνευματικά μάλλον όχι και τόσα, άσε που μπορεί η συνεχής δικαιολόγηση των πράξεών μου να μου κάνει κακό τελικά (άσχετα αν έχω, ή δεν έχω δίκιο)!
Την πεθερά μου όμως, ή τον πεθερό μου, ή τον κουνιάδο μου, ή ακόμη-ακόμη την γυναίκα μου οφείλω να τους αγαπώ καθημερινά, αν και μπορεί να νιώθω ότι αυτοί δεν μου αναταποδίδουν την αγάπη αυτή! Και αυτό είναι πολύ δύσκολο! Γιατί αυτούς δεν μπορώ να τους κάνω πέρα όπως έναν - κακό - φίλο!
Φαντάσου να είμαι αναγκασμένος να αγαπώ άτομα του forum πχ (βλέπε Romfaia) που με εκνευρίζουν σε απίστευτο βαθμό!! Και όμως αυτή μου η ανυπέρβλητη - καθημερινή - θυσία, είναι που θα με οδηγήσει στον Παράδεισο!
Επομένως ευεργέτες μας είναι όλοι όσοι μας πληγώνουν!
(Ζωή, ήταν χιούμορ και νομίζω ότι το κατάλαβες, έτσι;)