"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

vasilisalt έγραψε:Παρ ότι προσπαθώ την εκτίμηση μου και την αγάπη μου να στη δείχνω καθημερινά με τη συμπεριφορά μου,
δεν θα ήταν κακό να την φωνάξω δυνατά και από αυτή τη γωνίτσα του διαδικτύου!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ακριβέ μου φίλε!
ΠΑΝΤΑ ΔΥΝΑΤΟΣ ΣΑΝ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΟ ΦΩΣ!!!

Αφιερωμένο εξαιρετικά

Βασίλη σ' ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για τις ολόθερμες ευχές σου κ για το υπέροχο βιντεοκλιπ!!! Να είσαι Πάντα Καλά εσύ κ η Οικογένειά σου!!!

ULYSSES έγραψε:

ULYSSES έγραψε:Χρόνια σου Πολλά αγαπητέ μου φίλε Νικηφόρε.

Οδυσσέα κ πάλι σ' ευχαριστώ Πολύ για τις ολόθερμες ευχές σου κ για το υπέροχο βιντεοκλιπ!!! Να είσαι Πάντα καλά εσύ κ η Οικογένειά σου!!!

Αγαπημένε μου αδελφέ Νικηφόρε, χρόνια πολλά, καλά κι' Ευλογημένα..

Να ζεις πάντοτε μέσα στην Ευλογία και στην Αγάπη του Χριστού..

Κοίτα τραγουδάρα που σου βρήκα..

Τσάμικος....

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Μητσιάς


Στα κακοτράχαλα τα βουνά
με το σουράβλι και το ζουρνά
πάνω στην πέτρα την αγιασμένη
χορεύουν τώρα τρεις αντρειωμένοι.
Ο Νικηφόρος κι ο Διγενής
κι ο γιος της Άννας της Κομνηνής.

Δική τους είναι μια φλούδα γης
μα εσύ Χριστέ μου τους ευλογείς
για να γλυτώσουν αυτή τη φλούδα
απ' το τσακάλι και την αρκούδα.
Δες πώς χορεύει ο Νικηταράς
κι αηδόνι γίνεται ο ταμπουράς.

Από την Ήπειρο στο Μοριά
κι απ' το σκοτάδι στη λευτεριά
το πανηγύρι κρατάει χρόνια
στα μαρμαρένια του χάρου αλώνια.
Κριτής κι αφέντης είν' ο Θεός
και δραγουμάνος του ο λαός....

Χρόνια σου πολλά κι ευλογημένα αγαπητέ Νικηφόρε!

Χρόνια πολλά φίλε μου.

Eτη πολλα, και ευλογημενα, Νικηφορε,
καλες νικες στον πνευματικο σου αγωνα και καλο παραδεισο να αξιωθεις,
και ειθε ο Αγιος σου, Νικηφορος ονομα και πραγμα,
να σε σκεπει και να σε χαριτωνει δια πρεσβειων του στον Κυριο.

Και καλες περιηγησεις στον Αθωνα, που τοσο αγαπας.

Την ευχή μου Νικηφόρε, τον καλόν αγώνα συνέχισε
ταις πρεσβείες του Αγίου Νικηφόρου

dionysisgr έγραψε:
Και καλες περιηγησεις στον Αθωνα, που τοσο αγαπας.

"Το Ορος, μόλις λίγο το ζήσεις, το αισθάνεσαι οχι ως κάτι ξένοπου πρέπει κάποτε να ξαναεπισκεφτείς, αλλα ως κάτι πολύ δικό σου,χωρίς το οποίο αδυνατείς πλέον να πορευθείς.
Οσο το γνωρίζεις, σου διαγράφεται πιό σαφές το περίγραμμά του, σου γίνεται πιό οικείο το πνέυμα του, ταυτόχρονα όμως σου καθίσταται και πιο αγνωστο, πιό ιερό, πιό μυστήριο το ευλογημένο βάθος του."

Απο το βιβλίο "φωνή αυρας λεπτής.."
Του Μητροπολιτου Μεσογαιας και Λαυρεωτικης Νικολάου.