"Δεν μπορεί η ανθρωπότητα να ζει χωρίς τον Θεό"

[dionysisgr]

Συμφωνα με τους Πατερες μας, η συνειδητη βλακεια και η ηλιθιοτητα που δεν οφειλονται σε παθολογικα αιτια αλλα και η αφελεια θεωρουνται αμαρτηματα.

Λοιπον δεν θα εγκαλειται η Εκκλησια καθε φορα που οι Ελληνες αποφασιζουν συνειδητα, να ζησουν διχως Θεο. Η εχουμε αυτεξουσιο και μυαλουδακι, η οχι.

Εκκλησια ιδρυσε ο Θεος για οποιον.: "..ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι.."

και οχι νταντα να παιρνει απο το χερακι τους απροσαρμοστους, που ειναι ικανοι να μαθουν οτι γνωση υπαρχει, αλλα "αδυνατουν" να μαθουν τα περι της Πιστεως των Πατερων τους..

Αλλα και θα μας πει ο Χριστος; ".. ὑποκριταί, τό μέν πρόσωπον τοῦ οὐρανοῦ γινώσκετε διακρίνειν, τά δέ σημεῖα τῶν καιρών οὐ δύναστε γνῶναι .."

Αλλοιμονο στην χωρα των Αγιων, των Μαρτυρων, των Πατερων, 2.000 ετη μετα, να θελουμε εναν Αποστολο Παυλο να σαγηνευσει εκ νεου τους ειδωλολατρες Ελληνες, και να φερει τον Αγνωστο Θεο, στην θεση των λατρευομενων δαιμονιων και ανθρωπινων παθων.

Αλλοιμονο, εχουμε απωλεσθει ηδη, εαν ειναι ετσι τα πραγματα. Σαν τους λαους της Παλαιας διαθηκης θα καταληξουμε.

Αντε να ισχυει για τους ξενους, αλλοθρησκους αυτο που λες, για τους Ελληνες, απλα δεν το δεχομαι, ειναι οχι απλα καταντια, αλλα εσχατη πτωση.

Σε καθε περιπτωση παντως η κληση ειναι προσωπικη, μαζικες συνταγες δεν υπαρχουν, ουτε θα υπαρξουν, εκτος και εαν ελθουν θλιψεις και παιδαγωγιες τετοιοι βαθμου και μεγεθους, ωστε να μην χωρανε οι Εκκλησιες τον κοσμο που θα τρεχει αλλοφρων να προσευχηθει για ελεος.

Ο καιρος θα δειξει, σε τι χαλια εχουμε πεσει.

[vasilisalt]

Να μια ωραία ευκαιρία να πω τα δικά μου...
Σήμερα το θαύμα είναι πως υπάρχει χριστιανισμός.
Μην τα βάζετε τόσο εύκολα με τους δυτικούς γενικώς.
Όχι ότι έχετε άδικο επί της ουσίας αλλά τελικά υπάρχει μία λογική γιατί αποχριστιανοποιούνται όλο και περισσότερο.
Πρωτοχριστιανικά το χριστιανικό ρεύμα υπήρξε μεγαλειώδες γιατί πέρα από το λόγο υπήρχε σαφέστατα το βίωμα και το θαύμα.
Για φανταστείτε τους πρώτους αιώνες εκκλησίες που πέρα από τον υπέροχο λόγο βιώναν την χριστιανική ζωή και το θαύμα ως συνήθη πρακτική.
Αν βάλουμε τον εαυτό μας ως μέλος μιας τέτοιας εκκλήσίας πολύ πιθανό είναι να τον δούμε και μάρτυρα.
Δηλαδή να το πω απλά, πέρα από την λιτή ευτυχή χριστιανική ζωή με τον υπέροχο λόγο της και τις γραφές της αν δεις και τον γεννημένο τυφλό της γειτονιάς σου να δει το φως του, ε τότε θα πρέπει να είσαι τρελλός για να δηλώσεις άπιστος, άθεος ή ότι άλλο...
Σήμερα επειδή στην ουσία έχει χαθεί η πίστη ως βίωμα και συνήθως υπάρχει η πίστη ως λόγος οι χριστιανοί συνήθως, είναι χριστιανοί α) γιατί πείθονται από το λόγο (προτεστάντες), β) γιατί φοβόνται το θεό, γ) γιατί νιώθουν, ζουν, αντιλαμβάνονται τα πραγματικά χριστιανικά βιώματα των ολίγων γ) ΓΙΑΤΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΑ ΑΘΛΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΝ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ.
Εδώ λοιπόν είναι η ουσία.
Για άλλους λόγους έγινε ο άνθρωπος χριστιανός το 1ο , το 2ο κλπ αιώνα και για αλλους συνήθως γίνεται σήμερα.
Για αυτό είναι νομίζω χρέος όλων μας και ειδικά των κατεχόντων θέσεων και γαλονιών και παρασήμων, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να σταματήσουν την θεωρία και να διδάξουν την ΠΙΣΤΗ ΩΣ ΒΙΩΜΑ.
Αν νομίζουν πως αρκούν οι θεωρίες, ας αφήσουν την ευρώπη καλύτερα να αποχριστιανοποιείται και να καταντήσει γιατί τότε ασφαλώς θα βγαίνει πάντα το συμπέρασμα βλέποντας τους δυστυχείς αθεους πως ΄΄ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΝΑ ΖΕΙ ΧΩΡΙΣ ΘΕΟ΄΄ και θα βγουν εξαιρετικές γενεές πραγματικών χριστιανών.
Αν θέλουν λοιπόν οι κάποιοι να αφήσουν έργο και να διδάξουν πραγματικά ας προσπαθήσουν να μοιάσουν στον πάτερ Παίσιο και όχι να μιλούν για αυτόν με γεμάτες τις τσέπες,τις κοιλιές και την ψυχή κακία και μίσος.
Ο κίνδυνος κατ΄ αρχην βρίσκεται στην τσέπη τους, στην κοιλιά τους και στην ψυχή τους.
Για σκεφτείτε θεωρητικά να μπορούσαμε να δώσουμε τον παγκόσμιο έλεγχο της εξουσίας στον σημερινό παγκόσμιο υψηλόβαθμο κλήρο (γενικά μιλάω). Σαν εφιάλτης μου μοιάζει.
Συγνώμη προκαταβολικώς για το ύφος μου.
Όμως ώρες ώρες νιώθω να σκάω...

*** Νομίζω πως δεν χρειάζεται να πως το αυτονόητο. Υπάρχουν και πολλοί άξιοι. Μην κουράζουμε με τα αυτονόητα.

[dionysisgr]

Ειναι μονοτροπη η σκεψη σου, καθως μεταθετεις την ευθυνη αποκλειστικα στον κληρο και την αφαιρεις απο το προσωπικο αυτεξουσιο των ανθρωπων και την χρηση της προαιρεσεως του καθενος απεναντι στα ιδια πραγματα και γεγονοτα.

Με αυτον τον τροπο δεν μπορει να εξηγηθει πως ενας ανθρωπος δεν "σκανδαλιζεται", οτι και να δει, αλλα συνεχιζει να αναζητα τον Θεο, εκκλησιαζεται, μετεχει της μυστηριακης ζωης, μελετα και για να μην πολυλογω εξακολουθει να ειναι και να φερεται ως Χριστιανος, κοντρα στο ρευμα.

Ουτε εξηγειται η σταση των πολλων, εναντι των ολιγων που επιμενουν, και παιζουν τα ρεστα τους, για να το πω και πιο λαϊκα, για να σωσουν οτι σωζεται, και ειναι τιμιοι εναντιον Κυριου, ενω οι πολλοι, το εριξαν στον.. παπά, και ξενοιασανε.

Ετσι; Kαι να το παμε και παραπερα λιγο, η μαλλον πιο πισω.

Σε ολες τις εποχες υπηρχε η διαφθορα στον κληρο. Ανθρωποι διακονουν και διοικουν, οχι ασαρκοι αγγελοι.

Τι να πει και ο λαος του Θεου στην βυζαντινη και στην υστεροβυζαντινη εποχη με τις απιστευτες δολοπλοκιες και εριδες, τα πολιτικα παιχνιδια εξουσιας, τις δογματικες διαφορες που χρησιμοποιουνταν ως οπλα εξοντωσεως αλληλων απο αλληλους..

Μοναστηρια εκλειναν, Πατριαρχες καθαιρουνταν και εξοριζονταν, Πνευματικα αναστηματα Αγιων και Θεοφορων Πατερων εξευτελιζονταν και τιμωρουνταν, υπηρχε μεχρι και θεσμος να δανειζουν οι Μονες με τοκο, κατι που στηλιτευσε με φοβερο και οξυτατο τροπο, 30 περιπου ετη πριν την πτωση της Κωνσταντινουπολεως, ο λογιος Μοναχος Ιωσηφ Βρυεννιος με τον περιφημο λογο του ενωπιον των αρχοντων στο Μεγα Παλατιο, και που αποδειχθηκε προφητικος, για την οργη του Θεου.

Λοιπον, ο Αγιος Ιωαννης ο Χρυσοστομος, κατακεραυνωνε καθημερινα την διαφθορα και της αξουσιας και του κληρου, ειχε γραψει τον περιφημο λογο περι Ιερωσυνης, αλλα ο λαος γεμιζε τις Εκκλησιες ασφυκτικα.

Ανθρωποι στην αλλη ακρη της Αφρικης, της Ασιας, της Νοτιας Αμερικης, αυτη την στιγμη βαπτιζονται, Ορθοδοξοι Χριστιανοι, γινονται Διακονοι, Ιερεις, σπουδαζουν Ορθοδοξη θεολογια, και τι βιωματα εχουν δει αυτοι, τι Γεροντες εχουν, ποσες φορες εχουν δει απο κοντα Ορθοδοξο Μοναστηρι, η εχουν παει στο Αγιον Ορος;

Τιποτα απο ολα αυτα. Απλως εχουν ακομα την καλη προαιρεση, την οποια εμεις οι ευημερουντες την εχουμε απωλεσει προ πολλου, και πουλησαμε την ψυχη μας, αντι πινακιου φακης στον καθε εναν φιλοδοξο που μας υποσχεται επιγειους παραδεισους.

Οταν η ιδια η κοινωνια σε συντριπτικο ποσοστο νοσει, και εχει για δογμα το: ελα μωρε τωρα, ολα εδω ειναι, ο παραδεισος και η κολαση, φαε πιες και ολα μεχρι τον ταφο ειναι.. Κανε την αρπαχτη και μετα αραξε και γραφτους ολους εκει που δεν πιανει το μελανι.

Λοιπον, και μετα ριχνουμε και ενα αναθεμα στους παπαδες, και εχουμε και το τερατακι της συνειδησεως, αναπαυμενο, για να μην μας ενοχλει και πολυ, στις δουλειες μας.

Εν ημερα Κρισεως, ο Κυριος θα ελεγξει οπωσδηποτε αμειλικτα τους Ποιμενες, αυτο ομως δεν απαλασσει και το ποιμνιο, απο την προσωπικη την ατομικη ευθυνη, της διαχειρισεως της αθανατου ψυχης του.

Hτοι:

Τι εκανες Διονυσιε τεκνον, οταν ειδες τον Ιερεα της ενοριας σου να ντυνεται γυναικα και να κατεβαινει στην Συγγρου για το μεροκαματο;

Πηγα σπιτι μου Κυριε και δεν ξανασχοληθηκα με τα της Πιστεως, ουτε σε αναζητησα αλλου, αλλα το εριξα και εγω στην τρελλη, και οποιον παρει ο χαρος. Εγω εφταιγα Κυριε; Aυτος εφταιγε ο αναξιος Ιερεας..

Και δεν υπηρχε αλλου Ιερεας, Διονυσιε να πας; Μηπως ηταν πιο μακρια η επομενη Ενορια, απο τα μπουζουκια και τις εκδρομες και τα εμπορικα κεντρα που ετρεχες ολη την ωρα, και δεν προλαβαινες;

Toσο με αγαπουσες τεκνο Διονυσιε, ωστε βαρεθηκες και σιχαθηκες την Εκκλησια Μου, και απαξιωσες συνολο τον Ιερο μου Κληρο, και δεν αναζητησες αλλου Πνευματικο, εξομολογο, Ιερεα, Ιεροκυρηκα, και οτι αλλο μεσο σου Παρεχω για να σωθεις;

Εγω γιατι ημουν στο Πραιτωριο, γιατι Εξευτελιστηκα, Σταυρωθηκα, αγογγυστως, υπομονετικα, για Σενα, και δεν αναζητησα και εγω την αναπαυση Μου, και την αποφυγη των ευθυνων Διονυσιε;

Eκει τι απανταμε Βασιλη μου, λιαν αγαπητε και παμποθητε αδελφε μου;

Να σου πω εγω τον λογισμο μου, και μετα σε ακουω, να μου πεις και εσυ.

Δεν απανταμε. Το βουλωνουμε, βαζουμε το κουφιο κεφαλι μας κατω, και παιρνουμε τον δρομο που επιλεξαμε, με την ζωη μας και την σταση μας απεναντι στον Θεο.

Γιατι σε τελικη αναλυση και αναγωγη εχουμε να κανουμε ΜΟΝΟΝ με τον Θεο. Και η θα ειμαστε μαζι του ΟΤΙ και να γινει, η εναντιον Του. Μεση λυση και κομπινες δεν υπαρχουν. Ολα τα αλλα ειναι προφασεις εν αμαρτιαις και πονηρα καμωματα για να την γλυτωνουμε μεχρι να γινει το Ταμειον.

Σαφως και η Εκκλησια η ποιμαινουσα και διοικουσα οφειλει να κοιταξει τα του οικου της και να καθαιρεται, απο την σκονη της διαφθορας, αλλα και εμεις πρεπει πανω απο ολα για τον εαυτο μας και τον Θεο, να κοιταμε τα του οικου μας, και να μην ριχνουμε αλλου την ευθυνη που μας αναλογει.

Τι λες;

[filotas]

Επομένως Διονύση και Βασίλη στην καλύτερη περίπτωση μόνο ο κλήρος (ο ανώτατος κατά το Βασίλη), έχει κάποια ευθύνη για να ξαναφέρει τους ανθρώπους κοντά στο Χριστό. Όλοι εμείς οι υπόλοιποι δεν έχουμε καμιά ευθύνη. Η αγάπη μας περιορίζεται μόνο στην υλική ελεημοσύνη; Δεν έχουμε καμιά υποχρέωση να τηρούμε έμπρακτα το θέλημα του Θεού, ώστε "να δουν τα καλά μας έργα και να δοξάζουν τον Ουράνιο Πατέρα μας", ούτε να ομολογούμε Χριστόν σε κάθε ευκαιρία, ώστε να γίνουμε και μεις "αλιείς ψυχών";

Τότε τι ακριβώς κάνουμε σ' αυτό το forum Διονύση και Βασίλη; Ο ρόλος μας περιορίζεται μόνο σε κουβεντούλες, κουτσομπολιό και αναδημοσίευση αποσπασμάτων από βιβλία;

[dionysisgr]

Νικολαε, μαλλον δεν αναφερεσαι σε εμενα, γιατι αλλα πραγματα, γραφω, στο ακριβως απο πανω, απο την δημοσιευση σου, κειμενο.

Αλλα για να απαντησω και σε αυτο που μολις ειπες, σου λεω οτι ειμαστε προς το παρον στην ταξη των λαϊκων, και κανουμε οτι περναει απο το χερι μας, ωστε να μην δυσφημειται το Ονομα του Θεου, τουλαχιστον αυτην την διαθεση εχουμε, ατοπηματα και σφαλματα ολοι κανουμε.

Πνευματικη ελεημοσυνη, εκτος απο υλικη δεν ειμαστε σε θεση να δωσουμε σημαντικη, δεν ειμαστε δα και τιποτα αξιολογα πνευματικα αναστηματα, να διδουμε λογο Θεου. Οτι ακουμε, διαβαζουμε, και απο τις ελαχιστες εμπειριες μας, αυτο δινουμε, κατα το: δωρεαν ελαβατε δωρεαν δοτε..

Οταν με το καλο χειροτονηθουμε, και εαν ευδοκησει ο Θεος, θα σου απαντησω με πιο πολλες αναληψεις δρασεων και ευθυνων.

Αυτο που δεν ειμαι διατιθεμαι να κανω επ'ουδενι, ομως, ειναι να τα ριξω στον κληρο και να αραξω. Και αυτα λεω παραπανω, αλλα μαλλον δεν προλαβες να τα διαβασεις.

Και με αδικεις. Ας ειναι, εγω σε αγαπω ετσι κι αλλιως.

[toula]

Διονύση καλημέρα,

Αν κατάλαβα καλά, ετοιμάζεσαι προσεχώς να χειροτονηθείς κληρικός. Χαίρομαι πάρα πολύ γι' αυτό, γιατί πραγματικά θεωρώ ότι θα υπηρετήσεις άξια τον Θεό. Διαβάζω πάντα τα γραφόμενά σου και θαυμάζω τις γνώσεις σου και την θεολογική σου κατάρτιση. Είμαι και εγώ κόρη ιερέα και μάλιστα ο πατέρας μου ήταν ο 5ος κατά σειρά ιερέας (μετά από παππούδες και θείους) στην οικογένειά μας. Οπότε, όπως καταλαβαίνεις, μεγάλωσα μέσα στο ράσο και επειδή ήταν όλοι αξιόλογοι ιερείς, σέβομαι πολύ και αγαπώ τον κλήρο !

Να είσαι πάντα καλά !

[vasilisalt]

Κατ΄αρχήν γενικώς συμφωνώ με τα συμπεράσματα και του Διονύση και του Νίκου.
Και βέβαια υπάρχει ατομική ευθύνη μας (μας, όχι τους) και βέβαια δεν φταίει μόνο ο κλήρος.
Είμαι υπερήφανος που γνώρισα το Διονύση από κοντά.
Φαίνεται πως ο ίδιος τιμάει το λόγο του και βιώνει το Χριστό μας όσο μπορεί.
Φαντάζομαι πως η εκκλησία για αυτόν είναι κάτι σαν την μάνα και τον πατέρα.
Διαβλέπω πάντα ενοχές όταν πρέπει να ασκήσουμε κάποιου είδους γενική καλόπιστη κριτική στο κλήρο, σαν να πρέπει να μιλήσουμε για τη μάνα μας.
Σέβομαι υπερβολικά τη στάση του και την τιμώ, όμως αυτό δεν σημαίνει πως επειδή απαγορεύεται η κριτική στη μάνα, ότι μεγαλώνει και σωστά τα παιδιά της.
Ούτε εγώ είπα πουθενά πως επειδή ο κλήρος έχει προβλήματα, πρέπει ο κόσμος να καθήσει σπίτι του.
Τα συμπεράσματα και του Διονύση και του Νίκου περί των γραφόμενών μου, επιτρέψτε μου να τα χαρακτηρίσω ελαφρώς αυθαίρετα.
Εγώ μίλησα για τους λόγους για τους οποίους κάποιος γίνεται σήμερα χριστιανός.
Τόνισα κάποια δικαιολογητικά για τους ΄΄ζώντες δυτικά΄΄ και τη σχέση τους με το θεό και το τι πρέπει να γίνει για να γυρίσουν στο δρόμο του θεού.
Δηλαδή για να καταλάβω.
Αν πάει ένας ιερέας με όμορφο και ταλαντούχο λόγο στο Παρίσι και αρχίσει σαν σε πλατείες και αναλύει τις γραφές, ο κόσμος πρέπει να τον ακούσει και να τον αφουγκραστεί και αν δεν το κάνει και συνεχίσει την καθημερινότητά του θα έχει ατομική ευθύνη;
Για να μη κουράσω.
Η κριτική μου δεν αφορά το δάσκαλο, έτσι από χόμπι και για να αποφύγω τις ατομικές μου ευθύνες.
Αλλά όταν ένας μαθητής είναι κακός ή δεν θέλει ή δεν σέβεται το σχολείο βασικές ευθύνες έχει και ο δάσκαλος. Κάποιοι υποστηρίζουν πως αν ο μαθητής θέλει μπορεί να διαβάσει και να προκόψει μόνος του ότι λουλούδι και να είναι ο δάσκαλος του.
Σωστό σε κάποιες περιπτώσεις αλλά είναι η εξαίρεση.
Δείτε τον κανόνα.
Και για να καταλήξω στο βασικό μου συμπέρασμα.
Προτιμώ μια πραγματικά χριστιανική κοινώνία και απέναντι μια κοινωνία χωρίς θεό ώστε να προκύπτουν ασφαλή συμπεράσματα, παρά μια κοινωνία που επικαλείται το θεό για να ζει χωρίς θεό.
Επιμένω ο κίνδυνος δεν είναι οι άθεοι γιατί ΄΄Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΕΙ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΘΕΟ΄΄ .
Ο κίνδυνος είναι αυτοί που ζουν χωρίς Θεό και δεν το ξέρουν.

[panagiotisspy]

Η ουσία είναι η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ.
Με προσευχή, πραγματική αγάπη προς τον πλησίον, ταπείνωση και χρηστό τρόπο ζωής και σκέψης.
Και αυτό το αναφέρω και για τον καθένα μας προσωπικά, αλλά και για τον ίδιο τον Κλήρο, ανώτερο και κατώτερο.

Αν υπάρχει πραγματική Πίστη, θα βελτιωθούν τα πράγματα.

Το θέμα είναι ότι στις μέρες μας, είναι δύσκολο να υπάρχει.
Επειδή η ανάγκη ωθεί διαρκώς Λαό και Κλήρο, να χρησιμοποιούν σχεδόν αποκλειστικά το μυαλό τους, αντί για την καρδιά και την ψυχή τους.

Ισως επομένως η λύση να επαφίεται, στην συνετότερη διαχείριση των αναγκών μας και στον περιορισμό των υπερβολών, Κλήρου και Λαού.
Για παράδειγμα:
Εγώ να μην έχω δύο αυτοκίνητα
Ο παπάς της Ενορίας να μην ζητά χρήματα για να παντρέψει ένα ζευγάρι
Το Βατοπαίδι να μην έχει offshore εταιρείες
Η Εκκλησία είτε να μην έχει τεράστιες εκτάσεις, είτε να τις έχει και να τις αξιοποιεί φιλανθρωπικά

κλπ κλπ κλπ

[dionysisgr]

tkots, σ'ευχαριστω για την αγαπη σου, αλλα δεν το ειπα με αυτην την εννοια.

Στ'αληθεια μου εχει περασει πολλες φορες απο το μυαλο η Ιερωσυνη, αλλα δεν θεωρω τον εαυτο μου ουσιαστικα αξιο για ενα τετοιο βαρος ευθυνων ενωπιον του Θεου. Ας σωθουμε και ετσι οπως ειμαστε, πρωτα ο Θεος με την χαρη Του, και εαν μας καλεσει για κατι ανωτερο, εδω ειμαστε.

Μαλλον θα καταληξω μια ωρα αρχύτερα εκει που δεν θελουμε να παμε. Ειναι μεγα πραγμα η Ιερωσυνη, και οποιος παιζει με αυτην, θα ηταν χιλιες φορες καλυτερα να μην ειχε καν γεννηθει.

Εχω παθολογικη αγαπη με το αγιασμενο και μαρτυρικο ρασο, και τον Μοναχισμο, και αγαπω ιδιαιτερα τους ανθρωπους που αφιερωνουν τα παντα στον Θεο. Τους θαυμαζω και τους εχω ως προτυπα. Και νομιζω ολοι μας εδω μεσα το ιδιο. Τωρα εαν τιμουν την επιλογη τους και τον Ευεργετη τους, ειναι δικο τους θεμα εσωτερικο.

Το θεμα Βασιλη, εχει δυο οψεις. Εδω τοποθετηθηκαμε βασει των δηλωσεων του Αρχιεπισκοπου Ιλαριωνα, που ηταν το αρχικο εναυσμα στον Νικολαο, για να βαλει το θεμα.

Ο Αρχιεπισκοπος Ιλαριωνας, που ειναι ιδιαιτερα δραστηριος, και φιλοδοξος, εθεσε γενικα το θεμα στην βαση του, οτι πραγματικα δεν μπορει να πορευεται, να ζει, να εχει προκοπη πνευματικη η ανθρωποτητα χωρις Θεο.

Αυτα εφοσον εχει σκοπο η ανθρωποτητα να ζει ως τετοια. Γιατι τιποτα δεν ειναι αυτονοητο. Ολα στις μερες μας πρεπει να επανακαθοριζονται και να επισημαινονται. Δυστυχως εκει φτασαμε. Να ανακαλυπτουμε τον τροχο εκ νεου.

Εαν λοιπον, και ετσι ειναι τωρα που μιλαμε, η ανθρωποτητα εχει επιλεξει σε συντριπτικο βαθμο, να ζει ως βιολογικη μαζα, ως σαρκικη μοναχα υποσταση, που καταναλωνει, απολαμβανει, αναζητει μονιμα την ηδονη ανευ της οδυνης που την ακολουθει νομοτελειακα, βασει της Προνοιας του Θεου, τοτε μπορει να θλιβομαστε και να διαρρηγνυουμε τα ιματια μας, αλλα η επιλογη της ειναι τετελεσμενη.

Εχει το μεριδιο του ο κληρος, δεν το αρνειται κανεις αυτο, αλλα ποιος δεν βλεπει οτι οι κοινωνιες εχουν επιλεξει να ζουν χωρις Θεο;

Tελος ο Πνευματικος Πατερας, εφοσον υπαρχει σχεση ζωης μαζι του, και οχι χαβαλες, και εχει αποθεσει καποιος την ψυχη στο πετραχηλι του με τελικο αποδεκτη τον Χριστο, τοτε ναι, ειναι ανωτερος του σαρκικου πατρος, γιατι οι κατα σαρκα γονεις σε φερνουν να ζησεις στην γη, την κοιλαδα του κλαυθμωνος, και αξιζουν χιλιες τιμες ασφαλεστατα, αλλα ο Πνευματικος Πατερας, χαριτι και δωρεα του Θεου, σε στελνει να ζησεις για παντα στον Παραδεισο, ενθα απεδρα οδυνη, λυπη και στεναγμος. Δεν ειναι το ιδιο.

Λοιπον, ας κρατηθουμε απο το πετραχηλι και το ρασο, αλλος τροπος σωτηριας δεν υπαρχει.

Extra Ecclesiam nulla salus, εκτος Εκκλησιας ου εστιν σωτηρια. Αυτο το ελεγαν οι φιλοι μας οι παπικοι, μεχρι που βγηκαν οι ιδιοι απο την Εκκλησια, αλλα εν πασει περιπτωσει ισχυει στο επακρον.

Με αναξιο Ιερεα, λειτουργουμενος σωζεσαι, με το να κοιτας απο μακρια, ακομα και ο πιο Αγιος Ιερεας που πατα στον αερα οταν λειτουργει, δεν μπορει να σε σωσει.

Η συμμετοχη σωζει, η κριτικη οχι. Ποτε θα το καταλαβουμε αυτο; Εχει αρμοδια οργανα η Εκκλησια να κανει αυτα που πρεπει, εχει Πηδαλιο, εχει Κανονες τοποθετημενους απο Αγιους Πατερες θεοφορους.

Προτιμω μια Εκκλησια τραυματισμενη, και διεφθαρμενη ακομη, απο μια ουτοπικη ταχα μου, κοινωνια δικαιου και παροχων, ακρατου δε ευημεριας οπου ολα δουλευουν ρολοι, ομως νεκρη πνευματικα και με μοναδικη ελπιδα της, την μακροημερευση των απολαυσεων εως ταφου..

Η Εκκλησια αγιαζει και μονο που υπαρχει, και οχι γιαυτα που κανει, η δεν προλαβαινει να κανει.

Γιατι νομιζουμε οτι κρατα ο Θεος τον κοσμο; Γιατι μακροθυμει, και γιατι συμφωνα με τους Πατερες μας, επειδη λειτουργουν ακομα χιλιαδες αγιες τραπεζες, ανα την Ορθοδοξια. Ακομα δεν ειμαστε καμενο χαρτι, ομως οι περισσοτεροι, προσπαθουν συνειδητα να καψουν οτι εχει απομεινει.

Διαλεγει ο καθενας και επιλεγει. Το ποιος βιωνει Θεο, ειναι εσωτερικο και το ξερει κατα την ουσια της οποιας εμπειριας του, η ψυχουλα του, και ο Κυριος, κανεις αλλος δεν μπορει να ξερει.

Οποτε μην τοποθετειστε για τετοια εσωτερικα θεματα. Μπορει να μας διαβαζει καποιος που γελα μαζι μας, εχοντας πνευματικες εμπειριες τετοιες που ουτε να τις φανταστουμε μπορουμε, αλλα εμεις εχουμε την αγαπη μεταξυ μας και την παρρησια να εκθετουμε την οποια πνευματικη μας γυμνια, σε κοινο τοπο.

Δεν ξερω τι αλλο να γραψω, νομιζω οτι ηρθε ο καιρος να σωσουμε οτι σωζεται, και να περιφρουρησουμε οτι μας εχει παραδοθει και ειναι δυνατο να μας στηριξει στον εσχατο αγωνα μας. Εαν εμεις οι ιδιοι, πριονιζουμε την καρεκλα που καθομαστε (Εκκλησια), δεν θα υπαρξει κανεις να μας στηριξει οταν γκρεμιστουμε.

Θα κλεισω με τουτο:

Ο Μεγας Κωνσταντινος ελεγε οτι "..Άμα δω έναν ιερέα να διαπράττει αμαρτία, θα βγάλω τη χλαμύδα μου τη βασιλική να τον σκεπάσω.."

Γιατι ηξερε την δυναμη της Ιερωσυνης, και οτι ακομα και δια μεσου του αναξιου Ιερεως, ο Θεος ενεργει και σωζει. Και γιαυτο ηταν Μεγας.

Εμεις καθομαστε και ριχνουμε νερο στον νερομυλο του καθε εμπαθους που ειναι ετοιμος με την παραμικρη αφορμη να πυροβολει αδιακριτως κατα της Εκκλησιας μας.

Γιατι; Ας μην τους κανουμε την χαρη. Στηριξτε τον Ιερεα για να σας στηριξει, και στηριζομενοι, υπο αλληλων να δουμε Θεου Προσωπο καποτε, αμην.

[vasilisalt]

Δεν έχεις άδικο στις προσεγμένες και σε πολλές περιπτώσεις συγκινητικές τοποθετήσεις σου.
Εγώ αλλού το πάω και μάλλον με έχεις καταλάβει ακριβώς, όμως ίσως έχεις δίκιο πως σε πολλές περιπτώσεις το να κριτικάρεις το σπίτι σου αντί να φέρεις αποτέλεσμα μάλλον κάνεις το χατήρι του κακού γείτονα και δεν προσφέρεις τίποτα στους κρινόμενους δικούς σου ανθρώπους και στον εαυτό σου.
Δεν ξέρω, ειλικρινά δεν ξέρω...
Με πολλή εκτίμηση
ΒΑΣΙΛΗΣ