Shubik έγραψε:Δυστυχώς, όταν ο μητροπολίτης δεν έχει ουσιαστικό λόγο για το Νόμο του Θεού και τη σχέση που οφείλει να έχει ο άνθρωπος με το Θεό μιλάει ακατάπαυστα για τα εθνικά θέματα, για τους ομοφυλόφιλους (άσχετα αν η πλειοψηφία των άγαμων κληρικών που τον περιβάλλει είναι ομοφυλόφιλοι), για τα παντελόνια των γυναικών, για το big brother κτλ.
Θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω. Όχι επειδή είμαι υποστηρικτής του Ανθίμου (που δεν είμαι), αλλά γιατί ως Χριστιανός οφείλω να δείχνω τον απαιτούμενο σεβασμό προς ένα Ιεράρχη. Αλλιώς θεωρώ ότι δεν είμαι Χριστιανός.
Ακόμη και για τον Μητροπολίτη τ. Αττικής Παντελεήμονα, του οποίου κατέκρινα μια δήλωση ως αντίχριστη, ζήτησα δημόσια συγγνώμη.
Μπορεί ο εκάστοτε κληρικός να μην (φαίνεται ότι) είναι εντάξει στις υποχρεώσεις του. Ποιός είμαι όμως εγώ που θα τον κρίνω;
Πρώτα απ' όλα τις ψυχές τις κρίνει μόνον ο Θεός. Επομένως κάθε φορά που κρίνουμε κάποιον δηλώνουμε ότι είμαστε Θεοί, αμαρτάνουμε δηλαδή.
Δεύτερον, ποτέ δεν μπορούμε να ξέρουμε τι έχει τραβήξει στη ζωή ο καθένας πριν διαπράξει μία αμαρτία, γι' αυτό καλόν είναι να μην βιαζόματε στις κρίσεις μας.
Τρίτον, εμείς είμαστε καλύτεροι απ 'αυτούς; Μα το ίδιο πιστεύουν κι εκείνοι!
Για τον Άνθιμο πάντως πιστεύω ότι τα ΜΜΕ δεν δείχνουν όλη του την εικόνα, όλες του τις δηλώσεις, αλλά μόνον εκείνες που θα προκαλέσουν "θόρυβο". Το ίδιο έκαναν και με τον μακαριστό Χριστόδουλο. Μπορεί και εκφράζει πνευματικό λόγο ο Ιεράρχης - αλίμονο. Και τα θέματα που αναφέρεις όπως της ομοφυλοφιλίας, του ντυσίματος κλπ, θεωρώ ότι πρέπει να λέγονται.
Το θέμα είναι το πώς λέγονται. Έχω την άποψη ότι οι δηλώσεις πρέπει να γίνονται όχι με αφοριστικό ύφος, αλλά με ενημερωτικό και σε πνεύμα Χριστιανικό, δηλαδή κατανόησης και αγάπης.
Διευκρινίζω ότι οι απόψεις μου είναι υποκειμενικές και πως δεν θεωρώ τον εαυτό μου ως τον μόνο κομιστή της αλήθειας.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.