Περιούσιος λαός

[Ionas]

Από την Ουρ της Χαλδαίας κάλεσε ο Θεός τον Πατριάρχη Αβραάμ, τον οποίο ξεχώρισε για την αγαθότητά του. Δοκιμάστηκε και έμεινε πιστός μέχρι θανάτου, παρά το ότι είχε φθάσει σε προχωρημένη γεροντική ηλικία του και πλησίαζε στο τέλος της ζωής του άτεκνος, του υποσχέθηκε ο Θεός ότι θα τον κάνει Έθνος Μέγα, οι εκ του σπέρματός του απόγονοι δε θα είναι όπως η άμμος της θαλάσσης....και έγινε αυτό. Για την υπόσχεση Του αυτή ο Θεός ονόμασε το Λαό που προέκυψε από τον Αβραάμ Περιούσιο. Ήταν Περιούσιος όσο παρέμενε Πιστός στο Θέλημα του Θεού, αποκόπηκε όμως σαν άκαρπη ελιά όταν αρνήθηκε το Χριστό...Τότε εκκεντρίστηκε η αγριελαία των Εθνών, όταν αυτοί πλέον έγιναν χριστιανοί. Περιούσιος Λαός από τότε και πέρα είναι η Εκκλησία του Χριστού...Αυτή είναι: "Το Βασίλειον Ιεράτευμα...το έθνος άγιον...ο Λαός εις περιποίησιν".
Αυτό ακριβώς όπως λέει και ο Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος:
"Δεν είναι κάτι τυχαίο ο Χριστιανισμός· «διότι το μυστήριο αυτό είναι μεγάλο». Μάθε λοιπόν την ευγενική καταγωγή σου, γιατί έχεις κληθεί σε βασιλικό αξίωμα, είσθε «γένος εκλεκτό, ιερατείο με βασιλική καταγωγή και έθνος άγιο»· διότι το μυστήριο του Χριστιανισμού είναι ξένο προς τον κόσμο αυτό"

[Ionas]

Οι χριστιανοί δεν ξεχωρίζουν από τον κόσμο δημιουργώντας δικές τους παροικίες ή με το να λένε ότι αυτοί είναι "καθαροί". Έχουν όμως αποδεχθεί την ΚΛΗΣΗ και προσαρμόζουν τη ζωή τους ώστε συνέχεια να παλεύουν για να ακολουθήσουν τη "Στενή οδό", αυτό τους κάνει ξεχωριστούς...όταν ζουν έτσι έχει πάνω τους εφαρμογή ο λόγος του Χριστού: "Εσείς είστε το αλάτι της γης..." και "εσείς είστε το φως του κόσμου...." Πολύ ωραία τα λόγια αυτά, περιποιούν δε μεγάλη τιμή στους Πιστούς και μεγάλη αξία τους δίνουν.
Μερικοί αδελφοί τα παραγνωρίζουν και νομίζουν ότι αγάπη σημαίνει να ταυτοποιθείς με τον κόσμο, να μην κάνεις καμία προσπάθεια για να οδηγείς τον κόσμο στο φως του Χριστού διότι αυτό είναι δουλειά του Θεού. Μα το αντίθετο ακριβώς μας λέει, μόνο όταν είμαστε φως του κόσμου τότε δείχνουμε ότι είμαστε μαθητές Του. Με την αγάπη μας βέβαια και με τα έργα μας θα ελέγχουμε τον κόσμο και όχι τόσο με λόγια ....τα λόγια πάντοτε με αγάπη σαν να ελέγχουμε τον εαυτό μας.

[Gewrgiosgr]

Οι χριστιανοί δεν ξεχωρίζουν από τον κόσμο δημιουργώντας δικές τους παροικίες ή με το να λένε ότι αυτοί είναι "καθαροί". Έχουν όμως αποδεχθεί την ΚΛΗΣΗ και προσαρμόζουν τη ζωή τους ώστε συνέχεια να παλεύουν για να ακολουθήσουν τη "Στενή οδό", αυτό τους κάνει ξεχωριστούς...όταν ζουν έτσι έχει πάνω τους εφαρμογή ο λόγος του Χριστού: "Εσείς είστε το αλάτι της γης..." και "εσείς είστε το φως του κόσμου...." Πολύ ωραία τα λόγια αυτά, περιποιούν δε μεγάλη τιμή στους Πιστούς και μεγάλη αξία τους δίνουν.
Μερικοί αδελφοί τα παραγνωρίζουν και νομίζουν ότι αγάπη σημαίνει να ταυτοποιθείς με τον κόσμο, να μην κάνεις καμία προσπάθεια για να οδηγείς τον κόσμο στο φως του Χριστού διότι αυτό είναι δουλειά του Θεού. Μα το αντίθετο ακριβώς μας λέει, μόνο όταν είμαστε φως του κόσμου τότε δείχνουμε ότι είμαστε μαθητές Του. Με την αγάπη μας βέβαια και με τα έργα μας θα ελέγχουμε τον κόσμο και όχι τόσο με λόγια ....τα λόγια πάντοτε με αγάπη σαν να ελέγχουμε τον εαυτό μας.

Ευγε Ιονά!!!!

[Ionas]

Υπάρχουν στο Ευαγγέλιο δυο αποστροφές του λόγου του Χριστού, οι οποίες εκλαμβάνονται από πολλούς ότι χρίζουν ως Περιούσιο Λαό του Θεού, μετά την άρνηση του Ιουδαϊκού, τον Ελληνικό... Είναι δε: "Ελήληθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο υιός του ανθρώπου..." , όταν Έλληνες επισκέπτες ζήτησαν να τον δουν. Επίσης είπε απευθυνόμενος στους Ιουδαίους: " Αφαιρεθήσεται η Βασιλεία αφ' υμών και δοθήσεται έθνει, οι ουκ εκάλεσαν το Όνομά Μου....". Οι Αρχαίοι Πατέρες αναφέρονται πάντοτε στην Εκκλησία όταν μιλούν για το Νέο Ισραήλ... και αυτό είναι το σωστό. Πλην όμως επειδή η Ελλάδα έχει συνδέσει την ύπαρξή της με "του Χριστού την Πίστη την Αγία" και όσο ισχύει αυτό μπορεί να θεωρηθεί ότι περιλαμβάνεται, κατά χάριν βέβαια, και ο Ελληνικός Λαός στο Νέο Ισραήλ...

[Ionas]

Όταν κατά την ημέρα της Πεντηκοστής ιδρύθηκε "δια Πνεύματος Αγίου" η Πρώτη Εκκλησία, βρέθηκε σε ένα πολύ εχθρικό περιβάλλον, Ιουδαϊσμός από τη μια και ειδωλολατρεία από την άλλη. Αποφάσισαν λοιπόν οι Απόστολοι μαζί με τους Πιστούς να εγκαταβιώσουν όλοι στις Χριστιανικές Κοινότητες των Ιεροσολύμων όπου "ήσαν άπαντα κοινά αυτοίς και ουκ ην ουδείς ενδεής εν μέσω αυτών...". Αυτές οι Κοινότητες όχι μόνο δεν απέτυχαν αλλά και αποτέλεσαν τη βάση της Εκκλησίας των Κατακομβών, στη συνέχεια κατά τους διωγμούς των 300 ετών. Στη μετέπειτα χρόνια και μέχρι σήμερα η Εκκλησία του Χριστού δεν εγκατέλειψε το σύστημα αυτό διαβίωσης απλά εκ των συνθηκών αναγκάστηκε να το τροποποιήσει. Οι σημερινές ενορίες, οι οποίες πρέπει να λειτουργούν κατά το πρότυπο αυτό, είναι η εξέλιξη των Κοινοτήτων των Ιεροσολύμων...
Η κάθε ενορία θα είναι τόσο πιο επιτυχημένη όσο πλησιάζει προς τον Ιδανικό αυτό τρόπο της πλήρους κοινοκτημοσύνης που είχαν οι Άγιοι της Πρώτης Εκκλησίας. Όσο πλησιάζουμε προς τα Αποστολικά Πρότυπα και απολαμβάνουμε τη Χάρη, τότε δικαίως θα λεγόμαστε Λαός Περιούσιος. Όπως δε λέει και ο Προφήτης: " Τότε θα τους πω Λαός Μου είσαι εσύ και θα μου πει ο Κύριός μου και Θεός μου"

[Ionas]

Γεννάται εύλογα το ερώτημα: Πρέπει να φεύγουμε από τον κόσμο;
Και ο Χριστός στο λόγο Του και ο Απόστολος Παύλος στις επιστολές του λένε: "δεν είστε εκ του κόσμου τούτου...", και συνεχίζει ο Απόστολος, "δεν σας λέω να φύγετε από τον κόσμο αλλά να μην ζείτε όπως ο κόσμος...".
Επειδή λοιπόν ο κόσμος πάντοτε δεν ήταν φιλικός στο Χριστό έπρεπε να υπάρχουν οι Αγιοπνευματικοί πυρήνες από όπου ο Πιστός θα έπαιρνε δύναμη...Τέτοιοι πυρήνες είναι και τα Κοινόβια Μοναστήρια τα οποία διατήρησαν αυτό το Πρότυπο των Πρώτων Χριστιανικών Κοινοτήτων.

[Ionas]

Δια τούτο λέγω υμίν ότι αρθήσεται αφʼ υμών η βασιλεία του Θεού και δοθήσεται έθνει ποιούντι τους καρπούς αυτής. [Ματθ. κα 43]

Ο Λαός ο Περιούσιος η καλιελαία απεκόπη και εκκεντρίσθη η αγριελαία των εθνών. Είναι πραγματικά το γεγονός αυτό δείγμα της απόλυτης απροσωποληψίας του Θεού. Ακόμη και οι υποσχέσεις που έδωσε ο Θεός στον πολύ αγαπημένο Πατριάρχη Αβραάμ δεν τον δεσμεύουν από του να είναι δίκαιος, απροσωπόληπτος και φιλεύσπλαχνος στα έθνη. Ταυτόχρονα όμως είναι και αψευδής στις υποσχέσεις Του, γιατί και αυτοί ακόμη οι αρνητές και σταυρωτές του Χριστού "όψονται εις ον εξεκέντησαν..." και θα μετανοήσουν όπως λέει ο απόστολος Παύλος.

[dionysisgr]

Ionas, εαν μου επιτρεπεις μια παρεμβαση, γιατι και παλιν και πολλακις εχει τεθει το θεμα του περιουσιου λαου, θα ελεγα να μην εισχωρουμε σε τετοιες ατραπους που μονο ζημια θα επιφερουν.

Το να ταυτοποιουμε και να "εθνικοποιουμε" εαν θελεις τους καθολικους λογους του Κυριου, οι οποιοι υποστασιαζονται και αναφερονται στην ανθρωπινη φυση καθεαυτη, και οχι "εθνικα" ειναι λιγο αυθαιρετο.

Ο Χριστιανισμος και εχει σαν ουσια την οικουμενικοτητα, αλλα και ειναι οικουμενικος στην πληρη εκφραση και αγαθη εννοια του ορου. (οχι στην μοντερνα οικουμενικη κρεατομηχανη και πανθρησκεια, που πανε να δημιουργησουν, το ξεκαθαριζω αυτο για τους καλοθελητες!)

Οι λογοι των οντων λοιπον που καθολικα περιεχονται στην απειρη σοφια του Θεου, δεν διαχωριζονται στην απολυτη, ουσιωδως, εννοια τους σε κανενος ειδους, εθνικους-φυλετικους-τοπικους διαχωρισμους.

Επειδη ο Λογος του Κυριου ειναι Υποστατικος και Απολυτως Ενεργων σε αντιθεση με τον κουφιο και αδυναμο και ανενεργητο ανθρωπινο λογο, δεν μπορει να υποβιβαστει σε απλη "επιταγη" η υποδειξη σε εναν λαο, η πολυ περισσοτερο σαν εθνικο χρισμα του περιουσιου λαου, ειτε ειμαστε εμεις ειτε καποιος αλλος. (γιατι καθε λαος ετσι το βλεπει, κατα πως τον συμφερει)

Στο πλαισιο της Οικονομιας του Θεου και μεσα στην Πανσωστικη του Προνοια για την σωτηρια του ανθρωπινου γενους εν το συνολω, απο την φθορα και την δαιμονικη επιρροη, επιλεγονται κατα περισταση λαοι, προσωπα, καταστασεις, και οτιδηποτε εξυπηρετει το Θειο Σχεδιο.

Πολλοι αναρωτιουνται και θα αναρωτιουνται γιατι ο Θεος επελεξε τον λαο του Ισραηλ για να εφαρμοσει μερος του προαιωνιου σχεδιου Του, για την σωτηρια και θεωση κατα χαριν και κατα μετοχικη επιδεκτικοτητα του Ανθρωπινου γενους.

Ειναι μυστηριο ακαταληπτο για την πεπερασμενη διανοια του ανθρωπου, το πως ενεργει ο Θεος και με ποια κριτηρια αποφασιζει, το μονο σιγουρο και κοινως παραδεκτο ειναι οτι επιδιωκει την σωτηρια μας.

Ας μην αποδιδουμε λοιπον εθνικες προτιμησεις στον Δημιουργο των παντων, μιας και ακομα και τα εθνη και οι λαοι και ολα τα ανθρωπινα ειναι στοιχεια που θα εξαφανιστουν κατα την Βασιλεια των Ουρανων και δεν θα μεινουν ουτε ως αναμνηση στην εν Κυριω Αιωνιοτητα.

Αυτο για να μην παρεξηγηθω, δεν σημαινει οτι ειμαστε απατριδες η οτι θα τα ισοπεδωσουμε ολα και ιστορια και εθνος και παραδοσεις, μακρυα απο εμας αυτο, αλλα οτι δεν θα πρεπει να αναγαγουμε την Θεια Βουλη και Ενεργεια σε εθνικους και τοπικους προσδιορισμους.

Ξερω Ionas οτι δεν εχεις ισως τετοια προθεση κατα βαθος, αλλα ισως απο υπερμετρο ζηλο να σκιαγραφεις μια ταση εθνικης θρησκευτικης δικαιωσης και επιταγης.

[Ionas]

Φαίνεται, αγαπητέ Διονύση, δεν διάβασες τα παραπάνω γι αυτό απάντησες έτσι. Γιατί αν τα είχες διαβάσει θα έβλεπες ότι γράφω: Ακόμη και οι υποσχέσεις που έδωσε ο Θεός στον πολύ αγαπημένο Πατριάρχη Αβραάμ δεν τον δεσμεύουν από του να είναι δίκαιος, απροσωπόληπτος και φιλεύσπλαχνος στα έθνη.
Όλα δε τα όσα έχω γράψει σ' αυτό συγκεκριμένα το θέμα σ' αυτό το πνεύμα είναι. Και βέβαια δεν είναι μυστήριο γιατί ήταν Λαός Περιούσιος ο Λαός Ισραήλ στην Παλαιά Διαθήκη, μας το έχει αποκαλύψει ο Θεός αυτό...

[dionysisgr]

Την εννοια περισουσιος πως την αντιλαμβανεσαι, για να το συζητησουμε εκτενεστερα;