Επανέρχομαι σήμερα στο θέμα έχοντας κοιτάξει 3 σχετικούς Κανόνες που αναφέρονται στο θέμα. Έχουμε λοιπόν και λέμε:
Ο ΜΣΤ΄ των Αποστολικών Κανόνων, ο οποίος απορρίπτει ρητά το Βάπτισμα των αιρετικών αδιακρίτως.
Ο ΜΖ΄ ο οποίος ορίζει βάρυτατα επιτίμια σε αυτούς που τελούν ενώ δεν πρέπει Βάπτισμα / Αναβαπτισμό. Σύμφωνα με τον δογματισμό του δεν μπορεί να υπάρξει ελαστικότητα και εναλλακτική τακτική. Συνεπώς αν έχουν δίκιο οι "Πατριαρχικοί", σχήμα λόγου είναι η κατηγοριοποίηση αυτή, εν πάσει περιπτώσει εαν δεν πρέπει να γίνεται αναβαπτισμός, οι Αθωνίτες και όσοι άλλοι τελούν Αναβαπτισμό, αντιμετωπίζουν απο τον ΜΖ΄ Κανόνα επιτίμια καθαιρέσεως. Όσοι αποδέχονται κατα συνέπεια ως Ορθόδοξη Ιεροπραξία των μη Βαπτισμό ετεροδόξων ή έστω συγκεκριμένων ετεροδόξων π.χ. Παπικών, Λουθηρανών, οφείλουν να καταδικάσουν ως αιρετική και απάδουσα των Ιερών Κανόνων την Ιεροπραξία των Αγιορειτών και του γ. Εφραίμ στην Αμερική.
Ο Ζ΄ της Β΄ Οικουμενικής ο οποίος στο πρώτο του τμήμα ορίζει αποδοχή νεοφωτίστων βαρυτάτων αιρέσεων που δεν αποδέχονται καν ύπαρξη Αγίας Τριάδος όπως οι Αρειανοί και διάφορες Μοναρχιανικές παραφυάδες, χωρίς Αναβαπτισμό / Βάπτισμα, μόνο με ανάγνωση λιβέλλου και Χρίσματος.
Το γεγονός πως οι μυημένοι σε αυτές τις αιρέσεις που γίνονται δεκτοί μόνο με λίβελλο και Χρίσμα ανήκαν σε Αντιτριαδολογικές αιρέσεις αντίστοιχες σήμερα με τους μάρτυρες του Ιεχωβά, δεν τελούσαν δε σε καμία περίπτωση Ορθόδοξο Βάπτισμα και άρα "Εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος"( αν και αυτό τυπικά μπορεί να λέγονταν ως Γραφικό ), καθώς και το απόλυτο του ΜΣΤ΄ των Αποστολικών Κανόνων, δείχνει σαφώς ότι ο Κανών αυτός εφαρμόσθηκε κατ΄Οικονομία και μόνο για τις περιπτώσεις των τότε εν λόγω αιρετικών της εποχής του 381 μ.Χ. Δεν μπορεί να έχει εφαρμογή ευρέου φάσματος.
Αν πάλι γίνει δεκτός ο Ζ΄ της Β΄ με την απόλυτη ερμηνειά που κακώς κατα τη γνώμη μου δίνεται, οφείλουμε να αναγνωρίζουμε το Βάπτισμα και αντιστοίχων σημερινών Αντιτριαδολογικών αιρέσεων και κατα συνέπεια π.χ. των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Τώρα θα μου πείται γιατί έδοξε έτσι η Β΄ Οικουμενική, σε σημείο που όπως λέει ο parmenas δημιουργεί σκανδαλισμό. Αν θέλετε την γνώμη μου η οποία είναι ανάλογη και για τις περιπτώσεις των Εικονομάχων, αυτό έγινε καθώς για 45 περίπου χρόνια, αν και αυτό διέφερε απο περιοχή σε περιοχή, ο Αρειανισμός, τα παρακλάδια του και το κατα τόπους Βάπτισμά του, ήταν τυπικά όχι αίρεση αλλά η επίσημη Εκκλησία και θεολογία. Δεν υπήρχε η Ορθόδοξη και Επίσημη Εκκλησία και η αίρεση του Αρειανισμού, αλλά η Αρειανική και Επίσημη "Εκκλησία" και το λήμμα των διωκομένων Ορθοδόξων. Αυτό τουλάχιστον έως το 379 δύο έτη προ της Β΄ Οικουμενικής.
Ο Χριστιανός που προσέρχονταν εκείνη την περίοδο στην Εκκλησία ουσιαστικά βαπτίζονταν αναγκαστικά με το "παλτό" της Αρειανικής Ομολογίας και του αντιστοίχου και επισήμου Βαπτίσματος του.
Το ίδιο ίσχυε και με τους Εικονομάχους αφού τουλάχιστον απο το 754 και την "Οικουμενική" Σύνοδο της Ιερείας, επίσημο δόγμα της Εκκλησίας, τύποις βέβαια, ήταν η Εικονομαχία. Όποιος βαπτίζονταν στις περισσότερες περιοχές της Αυτοκρατορίας τουλάχιστον, λάμβανε μαζί με το Βάπτισμα και Εικονομαχική Κατήχηση.
Γυναίκα < πάστορας > ομιλήτρια σε ...
Συντονιστής: Συντονιστές
-
konstantinoupolitis
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 1080
- Εγγραφή: Τετ Ιαν 17, 2007 6:00 am
- Τοποθεσία: Μακεδονία
Δεν απαντάει κανείς σε αυτό που έθεσα, γιατί συγκρίνεται τους αιρετικούς των πρώτων Οικουμενικών Συνόδων με τους σημερινούς, μα θα μου πεί κάποιος "αιρετικοί και οι μεν αιρετικοί και οι δε, πιά η διαφορά;" κι'όμως η διαφορά είναι τεράστια. Τότε η Εκκλησία ήταν ακόμη υπό διαμόρφωση δεν είχαν παγιωθεί τα δόγματα στον τότε γνωστό κόσμο, πολλά που εμείς τα θεωρούμε σήμερα δεδομένα τότε ήταν υπό συζήτηση ακόμη λόγω επιρροών από τις τότε φιλοσοφικές σχολές (Αλεξανδρείας, Αντιόχειας).konstantinoupolitis έγραψε:Ο ΜΖ΄ ο οποίος ορίζει βάρυτατα επιτίμια σε αυτούς που τελούν ενώ δεν πρέπει Βάπτισμα / Αναβαπτισμό. Σύμφωνα με τον δογματισμό του δεν μπορεί να υπάρξει ελαστικότητα και εναλλακτική τακτική. Συνεπώς αν έχουν δίκιο οι "Πατριαρχικοί", σχήμα λόγου είναι η κατηγοριοποίηση αυτή, εν πάσει περιπτώσει εαν δεν πρέπει να γίνεται αναβαπτισμός, οι Αθωνίτες και όσοι άλλοι τελούν Αναβαπτισμό, αντιμετωπίζουν απο τον ΜΖ΄ Κανόνα επιτίμια καθαιρέσεως. Όσοι αποδέχονται κατα συνέπεια ως Ορθόδοξη Ιεροπραξία των μη Βαπτισμό ετεροδόξων ή έστω συγκεκριμένων ετεροδόξων π.χ. Παπικών, Λουθηρανών, οφείλουν να καταδικάσουν ως αιρετική και απάδουσα των Ιερών Κανόνων την Ιεροπραξία των Αγιορειτών και του γ. Εφραίμ στην Αμερική.
Γι'αυτό εγίνοντο και Οικουμενικές Σύνοδοι να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα.
Οι παπικοί μετά όμως και πολύ περισσότερο οι προτεστάντες αργότερα που απέρριψαν σχεδόν τα πάντα και όλη την Ιερά Παράδοση της Εκκλησίας δεν έχουν ομοιότητες με τους τότε αιρετικούς, οι πρώτοι ήταν κατά κάποιο τρόπο "δικαιολογημένοι" διότι υπήρχε σύγχυση. Μετά τόσους αιώνες με παγιωμένα τα δόγματα και την διδασκαλία της Εκκλησίας στην ζωή, ποιός ο λόγος μη παραδοχής τους και απόρριψής τους, θα μου πεί κάποιος οι ιστορικές συνθήκες, μα αυτό δεν δικαιολογεί την παντελή άρνηση των πάντων από τους προτεστάντες ή την διαστροφή τους από τους παπικούς με δόγματα που λάβαν χώρα ακόμη και τον 19ο και 20ο αιώνα ακόμη "άμωμος σύλληψης" πχ. Εδώ δηλαδή έχουμε μακρά ιστορία αιρετικών διδασκαλιών, χτήσιμο η μία πάνω στην άλλη, ολόκληρο οικοδόμημα δηλαδή. Μπορούμε να παραβλέψουμε αυτή την πραγματικότητα και να τους αντιμετωπίζουμε με τα κριτήρια των πρώτων αιώνων; Η γνώμη μου είναι πως σήμερα του'ναντίον χρειάζονται ακόμη περισσότερο και την Βάπτιση να συνειδητοποιήσουν που βρίσκονται και την κατήχηση πρώτα από όλα. Μιλάμε γιά ανθρώπους όπως έχω γνωρίσει κάποιους λίγους που ενώ λένε ότι είναι χριστιανοί δεν γνωρίζουν απολύτως τίποτε από Χριστό και Εκκλησία όπως πράγματι είναι. Γνωρίζουν έναν Χριστό και μία Εκκλησία με τα δικά τους κριτήρια που δεν υφίσταται στην πραγματικότητα, άρα δεν είναι χριστιανοί κατ'ουσίαν, αλλιώς πως μπορούν να δικαιολογηθούν οι συνομιλίες και η επιδίωξη των παπικών να καταστήσουν τον πάπα του παγκόσμιο θρησκευτικό ηγέτη όλων των θρησκειών!!! και στους προτεστάντες την είσοδο των γυναικών και των ομοφυλοφίλων στον κλήρο και την αποδοχή του γάμου των ομοφυλοφίλων!!! Κάνουν δηλαδή όσα απότελούν άρνηση του Χριστού και όσα ο Κύριος απεχθάνεται και μισεί. Μιλάμε γιά χριστιανούς μετά, ας μην κακοφανεί σε πολλούς αλλά δεν έχουμε να κάνουμε με χριστιανούς αλλά με ψευδοχριστιανούς εν γνώσει ή εν άγνοία τους, το ίδιο είναι στο τέλος.
Συμπλήρωση. Σήμερα το πρωϊ η τηλεόραση έδειξε τον πάπα Βενέδικτο XVI να παρεβρίσκεται στην Κεντρική Συναγωγή των Εβραίων της Νέας Υόρκης, δηλαδή, στο κέντρο του παγκόσμιου Σιωνισμού, είναι δυνατόν αυτόν τον δυστυχή άνθρωπο να τον εναγκαλίζονται δικοί μας Ιεράρχες ως περιπόθητο αδελφό τους! Εδώ υπάρχει κανονική άρνηση του Χριστού και Αποστασία μεγάλου μεγέθους, συνομιλεί κάποιος που υποτίθεται κατά τους παπικούς είναι η κεφαλή της Εκκλησίας 8O και κατά τους δικούς μας οικουμενιστές ένας εκ των πέντε πατριαρχών την αρχαίας Εκκλησίας 8O με τους Εβραίους αρνητές και πολέμιους του Χριστού και της Εκκλησίας του, που ακόμη περιμένουν τον Μεσσία να έλθει δηλαδή τον Αντίχριστο 8O
Χριστιανός ποιός είναι; όποιος απλά δηλώνει Χριστιανός, αν ένας μουσουλμάνος πει εγώ αρνούμαι το Ισλάμ και δηλώνω ότι ο Χριστός είναι ο αληθινός Θεός, αλλά δεν Βαπτίζομαι γιά τον άλφα ή βήτα λόγο, αυτός τότε τί είναι χριστιανός; Δηλώνει "ναι αποδέχομαι τον Χριστό, αλλά δεν αποδέχομαι αυτά που λέει η Εκκλησία του", τότε τί έχουμε; Η απάντηση είναι ότι δεν είναι χριστιανός. Ο Χριστός είπε "μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, Βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος" Δεν είπε ας δηλώνει όποιος θέλει ότι είναι μαθητής μου και αυτόματα γίνεται χριστιανός! Η πεντηκοστή τί χρειαζόταν τότε και η αποστολή του Αγίου Πνεύματος στους αποστόλους και στους διαδόχους τους με την χειροτονία. Και οι κανόνες μπήκαν γιά να διασφαλίζουν την σωστή τήρηση της τάξης στην Εκκλησία. Στην Εκκλησία υπάρχει τάξις και όχι αταξία και αναρχία να κάνει ο καθένας ότι του κατεβάσει η κεφάλα του είτε καλό είτε κακό είναι αυτό. Και το ότι δηλώνουν οι αιρετικοί ότι είναι "χριστιανοί" ακόμη και αν το πιστεύουν αυτό δεν σημαίνει ότι είναι, δεν είμαστε ότι δηλώνουμε αλλά είμαστε αυτό που ο Θεός μας δίνει. Γι'αυτό και η καταστρατήγησει των Ιερών Κανόνων είναι καταστρεπτικό γιατί διαλύει τον ιστό της Εκκλησίας ειδικά όταν έχει να κάνει με τα δόγματα και την διδασκαλία της Εκκλησίας.dionysisgr έγραψε:Εαν ενας Χριστιανος αλλου Δογματος η Ομολογιας, μετανοησει πραγματικα η φωτιστει τελος παντων απο τον Παναγαθο Θεον, και θελει πραγματικα να επιστρεψει στην Αληθεια της Ορθοδοξιας, θα πρεπει η οχι, σε καθε περιπτωση να ειναι αμεση και ευκολη η υιοθετηση του απο αυτην στους κολπους της;
H εχει τοση αξια και σημασια ολο αυτο το πλεγμα κανονων, για να ερθει καποιος πισω στην αληθεια που σωζει.
Αν ο Θεός δεν δώσει την χάρη του μέσω του Βαπτίσματος όσο και να δηλώνουμε ότι είμαστε χριστιανοί δεν πρόκειται να γίνουμε ποτέ. Εκεί είναι η ουσία της αίρεσις οι περισσότεροι αιρετικοί έχουν κατασκευάσει οι ίδιοι "Εκκλησίες" είναι δηλαδή ανθρώπινα κατασκευάσματα, η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η μόνη αληθινή Εκκλησία του Χριστού που έχει την αλήθεια.
Όλες οι υπόλοιπες κατ'όνομα "εκκλησίες" είναι ή γίνανε με την πάροδο των αιώνων απλά ανθρώπινα κατασκευάσματα ξένα προς τον Θεό, για αυτό οι πλάνες τους πληθαίνουν ολοένα. Ο άνθρωπος που επιστρέφει στην Ορθοδοξία πρέπει να καταλάβει καλά τί κάνει και όχι να νομίζει ότι απλά έφυγε από το ένα δωμάτιο του σπιτιού και πήγε σε κάποιο άλλο. Πρέπει να καταλάβει ότι ήταν έξω από το σπίτι και τώρα μπαίνει μέσα.
Κων/τη χαιρομαι διοτι μιλαμε στην ιδια συχνοτητα.
Λυπαμαι για το οτι δεν εχω προσβαη σε πηγες διοτι ειμαι στο στρατο.
Θα ηθελα να ξεκινησω με καποια στανταρ επι του θεματος, θεσεις για τις οποιες δεν υπαρχει αμφιβολια.
1) Στις περιπτωσεις που η Εκκησια δεχοταν το βαπτισμα των αιρετικων (κατ' οικονομια ή κατ΄ακριβεια - αλλο θεμα αυτο), αυτο το δεχοταν μονο οταν αυτοι δηλωναν μετανοια για την αιρεση τους και επιθυμουσαν να ενταχθουν στους κολπους της Εκκλησιας. Αρα το ακυρο αιρετικο βαπτισμα λαμβανε εγκυροτητα ΜΟΝΟ οταν οι αιρετικοι περνουσαν το κατωφλι της Ορθοδοξιας (και αυτο γινοταν ειτε δια ορθοδοξου χρισματος. ειτε δια ορθοδοξου λιβελλου). Αρα το αιρετικο βαπτισμα ως εχει εθεωρειτο παντα ακυρο.
2) Στην Ορθοδοξη Δυση, ανεκαθεν οι παπες ειταν ΚΑΤΑ του αναβαπτισμου των ετεροδοξων. Αυτο φαινεται σε πολλες περιπτωσεις, οπως για παραδειγμα στην εριδα της Εκκλησιας της Β. Αφρικης και της Ρωμης. Η Αφρικη, με μπροσταρη τον Αγ. Κυπριανο ηθελε υποχρεωτικο αναβαπτισμο, η Ρωμη οχι. Ο παπας που διελεγετο με τον Κυπριανο τονισε σε αυτον οτι
η θεση για μη αναβαπτισμο εβασιζετο σε αποστολικη παραδοση. Αυτο ειναι πολυ σημαντικο, διοτι για τους Ρωμαιους ο μη αναβαπτισμος των ετεροδοξων (και η ενταξη τους στην εκκλησια μονο με χρισμα) εβασιζετο σε αποστολικη παραδοση (βεβαια ειναι πιθανο ο συγκεκριμενος παπας να εσφαλλε ως προς το εαν ειχε πληροφορηθει ορθως σχετικα με την ενλογω αποστολικη παραδοση). Ομως, οφειλουμε να αναγνωρισουμε οτι η Εκκλησια της Ρωμης ειχε εντονοτατη αποστολικη παραδοση.
Το αυτο πρεσβευεται ξεκαθαρα και πολυ αργοτερα απο τον παπα Αγ. Γρηγοριο το Διαλογο (περι αποστολικης παραδοσης μη αναβαπτισμου των ετεροδοξων). Να πω παντως την αληθεια δεν θυμαμαι αν ο μη αναβαπτισμος επροκειτο περι αιρετικων που ειχαν βαπτιστει στο ονομα της Αγ. Τριαδος, ή που δεχοταν ή οχι Αγ. Τριαδα. Αυτο μπορουμε να το ερευνησουμε. Αυτα περι Δυσεως. Εχω επισης την αισθηση οτι η Ορθοδοξη Δυση ΔΕΝ εβλεπε το θεμα
μεσω του πρισματος ακριβειας-οικονομιας. Με αλλα λογια, νομιζω οτι οταν οι ορθοδοξοι παπες ειταν υπερ του μη αναβαπτισμου αυτο δεν το εκαναν απο οικονομια, αλλα πιστευαν οτι αυτο επροκειτο περι του ακριβους τροπου εισδοχης των αιρετικων (μονο δηλαδη με χρισμα). Επισης αυτο ισχυε γενικα περι αιρετικων, οχι δηλαδη περι περι αιρετικων 1ης γεννιας (που ηταν ορθοδοξοι, εγιναν αιρετικοι, και μετα θελαν να ξαναγινουν ορθοδοξοι).
3)Στην Ανατολη τα πραματα ειταν καπως διαφορετικα (οπως και στη Β. Αφρικη). Υπηρχαν περιπτωσεις οπου υποστηριζετο ο αναβαπτισμος. Ο Μ. Βασιλειος ειχε ασχοληθει με το θεμα (και νομιζω ειναι η πρωτη φορα που διαφαινεται οτι το θεμα αντιμετωπιζετο υπο το πρισμα ακριβειας-οικονομιας). Πρεπει να εξετασουμε τις θεσεις του. Προσωπικα τις εχω ξεχασει. Θα χαιρομουν αν καποιος μπορουσε να μας διαφωτισει.
4) Σχετικα με το ΜΣΤ Αποστολικο που απαγορευει το βαπτισμα των αιρετικων αδιακριτως, πρεπει να πουμε οτι σημερα πιστευεται οτι αυτοι οι κανονες δεν γραφτηκαν απο τους αγιους αποστολους, αλλα καταγραφουν το πνευμα και το ηθος τους. Θεωρουνται κανονες που γραφτηκαν στην Ανατολη τον 3ο αιωνα. Βεβαια ειναι γενικα δεσμευτικοι μια και επικυρωθηκαν απο την πενθεκτη Οικουμενικη.
ΟΜΩΣ! Ο Αγ. Θεοδωρος ο Στουδιτης (8ος αιωνα) παραθετει μια συγκλονιστικη ερμηνεια αυτου του κανονα (εκφραζοντας οπως λεει την παραδοση της Εκκλσηιας επι του θεματος). Λεει οτι ο κανονας με την λεξη αιρετικο δεν εννοει ολους τους αιρετικους γενικως, αλλα μονον αυτους που δεν δεχονται Αγ. Τριαδα. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΑΥΤΟ. Αυτοι ειναι κατα τον Αγ. Θεοδωρο οι ΚΑΤΕΞΟΧΗΝ αιρετικοι. Οι αλλοι, αυτοι δηλαδη που δεχονται Τριαδα, ειναι μεν αιρετικοι, αλλα τους ονομαζει ετεροδοξους. Οι δευτεροι δεν χρειαζονται βαπτιση, οπως λεει ο Αγ. Θεοδωρος, αλλα χρισμα.
Η μαρτυρια του Αγ. Θεοδωρου ειναι πολυ σημαντικη διοτι ειναι πολυ μετα την εποχη που το θεμα αναβαπτισμου ή οχι ηταν στα φορτε του (4ος δηλαδη αιωνα). Τις θεσεις του, ο Αγιος, οπως ελεγε τις βασιζε στις αντιστοιχες διαταξεις των προγενεστερων Οικ. Συνοδων. Για αυτον λοιπον, το οτι οι Οικουμενικες Συνοδοι δεν αναβαπτισουν καποιοιους αιρετικους δεν το εκαναν για λογους οικονομιας, αλλα διοτι αυτο εκριναν ως ορθο. Κατ' αναλογια ο Αγ. Θεοδωρος, δεν εβελεπε το θεμα υπο το πρισμα της ακριβειας-οικονομιας, αλλα φαινεται οτι θεωρουσε το μη αναβαπτισμο συγκεκριμενων ετεροδοξων ως ακριβεια. Αφου αυτο εκαναν οι Οικ. Συνοδοι αυτο πρεπει να κανουμε και εμεις. Στο θεμα των Οικ. Συνοδων, ο Αγ. Νικοδημος (και οι ακολουθοι του στο θεμα, οπως το Αγ. Ορος. ο π. Γεωργιος Μεταλληνος, ο π. Ζησης) δινει μια διαφορετικοι ερμηνεια. Πιστευει δηλαδη, οπως γραφει στο πηδαλιο, οτι ο μη αναβαπτισμος εγινε για λογους καθαρα οικονομιας, για να αποφευχθουν δηλαδη προβληματα που θα συνδεονταν με τον υποχρεωτικο αναβαπτισμο καποιων ετεροδοξων).
5) Πρεπει να ανακαλυψουμε με πιο σκεπτικο οι Οικουμενικες δεν υποχρεωσαν καποιες κατηγοριες αιρετικων να αναβαπτιστουν.
1)Ήταν η οικονομια? (προσωπικα δεν πειθομαι απολυτα, αν και θεωρω την αποψη του Αγ. Νικοδημου βαρυνουσα - ο Αγ. Θεοδωρος ειχε παντως αλλη αποψη οπως απεδειξα).
2) Ήταν διοτι πολλοι αιρετικοι ειχαν βαπτιστοι απο αιρετικους κληρικους που δεν ειχαν επισημως αποκοπει απο το σωμα της Εκκλησιας? Εχω αμφιβολιες για αυτο.
ΝΟΜΙΖΩ οτι το κλειδι ηταν το εξης. Κριτηριο μη αναβαπτισμου ΔΕΝ ηταν το αν οι αιρετικοι δεχονταν Αγ. Τριαδα, αλλα το αν βαπτισθηκαν στο ονομα της Αγ. Τριαδος. Νομιζω οτι οι Αρειανοι, παροτι δεν δεχοταν Αγ. Τριαδα, βαπτιζαν στο ονομα της Αγ. Τριαδος. Εδω νομιζω βρισκεται το κλειδι της απαντησης. Το αν οι αιρετικοι βαπτιζαν στο ονομα της Αγ. Τριαδος (ανεξαρτητα αν δεχονταν Αγ. Τριαδα, και ανεξαρτητα βεβαια απο το αν ειχαν εσφαλμενες αποψεις περι των προσωπων της Αγ. Τριαδος).
Με αυτην τη λογικη, οι Γιαχωβαδες πρεπει να βαπτιζονται διοτι ΔΕΝ εχουν βαπτιστει στο ονομα της Αγ. Τριαδος. Νομιζω οτι οι αντιτριαδολογικες αιρεσεις της εποχης τελουσαν βαπτισμα στο ονομα της Τριαδος, διοτι δεχοταν καποια μορφης Αγ. Τριαδα (με καποιο απο το Λογο ή το Πνευμα, αγια μεν, αλλα υποσκελισμενα ως προς τον Πατερα). Πρεπει παντως να το διερευνησουμε αυτο. Εδω παντως χρειαζεται διερευνηση.
6) Ασχετα το αν οι Οικουμενικες δεν υποχρεωσαν καποιους αιρετικους να αναβαπτισμουν για λογους οικονομιας ή οχι, νομιζω οτι δεν καταδικαζαν καποιους που θα αναβαπτιζαν αιρετικους, που θα ειχαν βαπτιστει στο ονομα της Τριαδος. Αν και εφοσον η αρχικη θεση ειναι ορθη, οσοι σημερα αναβαπτιζουν αιρετικους που εχουν βαπτιστει στο ονομα της Αγ. Τριαδος (Λατινους, Λουθηρανους, Μονοφυσιτες) δεν υποκεινται σε κυρωσεις, απλα δεν ακολουθουν το γραμμα των Συνοδων. Η πρακτικη δηλαδη του Αναβαπτισμου, αν και οχι απολυτα συμφωνοι με τους κανονες δεν ειναι απαδουσα. Προβλημα θα υπηρχε (και υπαρχει σε αγιορειτικους κυκλους) οταν καποιος ετεροδοξος που εγινε δεκτος με χρισμα (και που ειχε βαπτιστει στην αιρεση του στο ονομα της Αγ. Τριαδος) δεν γινεται δεκτος στην Ευχαριστια. Ξερω οτι γινεται αυτο, και οι προσυλητοι αυτοι θεωρουνται απο καπους λειψοι χριστιανοι. Λειψοι βεβαια με αυτη τη λογικη θα θεωρουνται και οι θαυματουργοι Αγ. Αλεξιος Τοθ και Ιερος Σερφειμ Ροουζ που δεν αναβαπτισθηκαν οταν προσηλθαν στην Ορθοδοξια.
7) Με αυτην τη λογικη, για το θεμα των Λατινων συγχωρειται ο αναβαπτισμος, διοτι παρολου που βαπτισηκαν στο ονομα της Τριαδος, ουσιαστικα δεν βαπτισθηκαν αλλα ραντισθηκαν. Όμως δεν πρεπει να παραγνωριζουμε οτι για λογους οικονομιας το ραντισμα εχει γινει δεκτο αιωνες τωρα σε καποιες περιπτωσεις. Σε πολλα χωρια της Σερβιας για αιωνες γινεται κατι σαν "ενισχυμενο" ραντισμα.
Για οσους ειναι καθετοι υπερ του αναβαπτισμου, μπορω να βρω μια δικαιολογια. Την εχει πει σε μενα ο γεροντας του Ρωσικου Σαραι στο Ορος. Δεν με πειθει βεβαια απολυτα.
Η αποψη αυτη λεει. Ο ανα βαπτισμος ολων των αιρετικων ειναι η ακριβεια της Εκκλσησιας. Οικονομια στο θεμα μπορει να κανει μονο Οικουμενικη Συνοδος (οπως εκανε στο παρελθον). Εφοσον σημερα καποια Οικουμενικη δεν εχει εκφραστει (με τροπο οικονομιας) για τους Λατινους και τους Προτεσταντες, εμεις πρ
επει να τους αναβαπτιζουμε ασχετα με το αν εχουν βαπτιστει στο ονομα της Αγ. Τριαδος. Καλη αποψη, αλλα οχι απολυτα πειστικη σε εμενα.
9) Οπως και να εχει το πραγμα (καλως η κακως) ο μη αναβαπτισμος καποιων αιρετικων (για λογους οικονομιας ή οχι, δεν το εξεταζουμε αυτο) ηταν πρακτικη και σε περιοδους πολλοι μεταγενεστερες των σχετικων Οικουμενικων Συνοδων.
Αυτο φαινεται
1) Απο την πρακτικη της Ορθοδοξης Δυσης, που ηταν αυστηρα εναντιον του αναβαπτισμου
2)Απο την αποψη του Αγ. Θεοδωρου του Στουδιτου(8ος αιωνας).
3) Από τον αποδεδειγμενο μη αναβαπτισμο των Λατινων μετα το σχισμα. Αυτο γινοτνα για αιωνες στη Ρωσια με συνοδικη αποφαση, αλλα και στην Πολη. Μολις τον 18 αι, εφαρμοστηκε (με πατριαρχικη εγκυκλιο ο υποχρεωτικος αναβαπτισμος). Ειμαι σχεδον σιγουρος οτι ο Αγ. Μαρκος ο Ευγενικος (ασχετα αν αυτο γινοταν ή οχι για λογους οικονομιας) δεχοταν μονο χρισμα για τους Λατινους που θα γινονταν Ορθοδοξοι. Εχουμε βεβαια και αναλογη αποψη του παποφαγου Ευγενιου Βουλγαροι, ο οποιος δεν υποχρεωνε αναβαπτισμο, αλλα και αποφαση της Ελλαδικης Εκκλησιας του 19 αιωνα που δεν επιβαλλει αναβαπτισμο).
Κων/τη, για αυτα που λες περι εικονομαχιας και οτι δεν υποχρεωθηκαν εικονομχοι που εγιναν Ορθοδοξοι να αναβαπτισοτυν, επειδη ηταν ουσιαστικα αιρετικοι 1ης γεννιας (οι κληρικοι που τους χειροτονησαν αν και αιρετικοι δεν ειχαν επισημα καταδικαστει) πρεπει να το εξετασουμε. Ισως να ειναι ετσι, οπως και βεβαια και στην περιπτωση των αρειανων, αλλα και εδω κρατω επιφυλαξη. Πρεπει να το ερευνησουμε.
Τωρα αν υποθεσουμε οτι οι Οικουμενικες εκαναν ακριβεια επι του θεματος και οτι εμεις πρεπει να ακολουθησουμε αυτην την ακριβεια, τοτε οσοι αναβαπτιζουν σημερα, σφαλλουν σε καποιο βαθμο, και αρα γινεται δεκτη η πρακτική τους απο οικονομια. Θα μου πεις, "ειναι δυνατον να μην ειναι απολυτα ορθη η σταση του Ορους επι του θεματος"? Δεν ξερω, ομως μην ξεχναμαι οτι για αιωνες στο Ορος, οπως και αλλου, απαγορευοταν (ή εντονα αποθαρρυνοταν) η Θ. Κοινωνια περισσοτερο των 5-10 φορων του χρονου. Κατι δηλαδη τελειως αντιπαραδοσιακο.
Ισως βεβαια (αν και εφοσον η πρακτικη του μη αναβαπτισμου ειναι η ορθοδοξη) αυτο που γινεται απο πολλους παραδοσιακους Ορθοδοξους σημερα (δηλαδη ο υποχρεωτικος αναβαπτισμος) να ειναι ενα μετρο εναντι του οικουμενισμου, καθοτι ο μη αναβαπτισμος (ασχετα αν ειναι ορθοδοξος ή οχι ως πρακτικη) μπορει να αφησει χωρο για αναπτυξη της θεωριας των κλαδων. Και υπο αυτην τη λογικη ο υποχρεωτικος αναβαπτιμος μπορει να ειναι και κατι θεραρεστο.
Μακαρι να ειχαμε μορφες σαν τον Γεροντα Σωφρονιο, που συνδυαζαν θεοπτια και θεολογικη επιστημη να μας διαφωτιζαν.
Παντως θεωρω εξαιρετικα τραβηγμενο, εχοντας υποψην τα παραπανω, να πουμε οτι η πρακτικη του Πατριαρχειου σημερα επι του θεματος ειναι "οικουμενιστικη". Αυτο ειναι περα για περα ξεκαθαρο για οσους στοιχειωδως γνωριζουν εκκλησιαστικη ιστορια, και δεν βασιζονται μονομερως σε αναμασημενα επιχειρηματα, αλλα κοιταζουν τις πηγες.
Για το θεμα του π. Ροουζ, ο Ροουζ δεν ηταν στη δικαιοδοσια του Οικ. Πατριαρχειου, αλλα σε αυτην της αγιωτατης και αγιοτοκου Εκκλησιας των Ρωσσων της Διασπορας με εδρα τη Ν. Υορκη. Νομιζω δε οτι το μη αναβαπτισμο του επετρεψε (ήν αν θελεις ανεχτηκε) ο μεγας θαυματουργος Αγιος Ιωαννης Μαξιμοβιτσ επισκοπος San Franscisco (+1965).
O Θεος να μας ελεει ολους και να μας φωτιζει να βρισκουμε συνεχως την αληθεια. Οι αποψεις μου ασφαλως δεν διεκδικουν το αλαθητο, και αμεσως θα τις αναιρεσω, μολις αποδειχτει το αντιθετο.
Λυπαμαι για το οτι δεν εχω προσβαη σε πηγες διοτι ειμαι στο στρατο.
Θα ηθελα να ξεκινησω με καποια στανταρ επι του θεματος, θεσεις για τις οποιες δεν υπαρχει αμφιβολια.
1) Στις περιπτωσεις που η Εκκησια δεχοταν το βαπτισμα των αιρετικων (κατ' οικονομια ή κατ΄ακριβεια - αλλο θεμα αυτο), αυτο το δεχοταν μονο οταν αυτοι δηλωναν μετανοια για την αιρεση τους και επιθυμουσαν να ενταχθουν στους κολπους της Εκκλησιας. Αρα το ακυρο αιρετικο βαπτισμα λαμβανε εγκυροτητα ΜΟΝΟ οταν οι αιρετικοι περνουσαν το κατωφλι της Ορθοδοξιας (και αυτο γινοταν ειτε δια ορθοδοξου χρισματος. ειτε δια ορθοδοξου λιβελλου). Αρα το αιρετικο βαπτισμα ως εχει εθεωρειτο παντα ακυρο.
2) Στην Ορθοδοξη Δυση, ανεκαθεν οι παπες ειταν ΚΑΤΑ του αναβαπτισμου των ετεροδοξων. Αυτο φαινεται σε πολλες περιπτωσεις, οπως για παραδειγμα στην εριδα της Εκκλησιας της Β. Αφρικης και της Ρωμης. Η Αφρικη, με μπροσταρη τον Αγ. Κυπριανο ηθελε υποχρεωτικο αναβαπτισμο, η Ρωμη οχι. Ο παπας που διελεγετο με τον Κυπριανο τονισε σε αυτον οτι
η θεση για μη αναβαπτισμο εβασιζετο σε αποστολικη παραδοση. Αυτο ειναι πολυ σημαντικο, διοτι για τους Ρωμαιους ο μη αναβαπτισμος των ετεροδοξων (και η ενταξη τους στην εκκλησια μονο με χρισμα) εβασιζετο σε αποστολικη παραδοση (βεβαια ειναι πιθανο ο συγκεκριμενος παπας να εσφαλλε ως προς το εαν ειχε πληροφορηθει ορθως σχετικα με την ενλογω αποστολικη παραδοση). Ομως, οφειλουμε να αναγνωρισουμε οτι η Εκκλησια της Ρωμης ειχε εντονοτατη αποστολικη παραδοση.
Το αυτο πρεσβευεται ξεκαθαρα και πολυ αργοτερα απο τον παπα Αγ. Γρηγοριο το Διαλογο (περι αποστολικης παραδοσης μη αναβαπτισμου των ετεροδοξων). Να πω παντως την αληθεια δεν θυμαμαι αν ο μη αναβαπτισμος επροκειτο περι αιρετικων που ειχαν βαπτιστει στο ονομα της Αγ. Τριαδος, ή που δεχοταν ή οχι Αγ. Τριαδα. Αυτο μπορουμε να το ερευνησουμε. Αυτα περι Δυσεως. Εχω επισης την αισθηση οτι η Ορθοδοξη Δυση ΔΕΝ εβλεπε το θεμα
μεσω του πρισματος ακριβειας-οικονομιας. Με αλλα λογια, νομιζω οτι οταν οι ορθοδοξοι παπες ειταν υπερ του μη αναβαπτισμου αυτο δεν το εκαναν απο οικονομια, αλλα πιστευαν οτι αυτο επροκειτο περι του ακριβους τροπου εισδοχης των αιρετικων (μονο δηλαδη με χρισμα). Επισης αυτο ισχυε γενικα περι αιρετικων, οχι δηλαδη περι περι αιρετικων 1ης γεννιας (που ηταν ορθοδοξοι, εγιναν αιρετικοι, και μετα θελαν να ξαναγινουν ορθοδοξοι).
3)Στην Ανατολη τα πραματα ειταν καπως διαφορετικα (οπως και στη Β. Αφρικη). Υπηρχαν περιπτωσεις οπου υποστηριζετο ο αναβαπτισμος. Ο Μ. Βασιλειος ειχε ασχοληθει με το θεμα (και νομιζω ειναι η πρωτη φορα που διαφαινεται οτι το θεμα αντιμετωπιζετο υπο το πρισμα ακριβειας-οικονομιας). Πρεπει να εξετασουμε τις θεσεις του. Προσωπικα τις εχω ξεχασει. Θα χαιρομουν αν καποιος μπορουσε να μας διαφωτισει.
4) Σχετικα με το ΜΣΤ Αποστολικο που απαγορευει το βαπτισμα των αιρετικων αδιακριτως, πρεπει να πουμε οτι σημερα πιστευεται οτι αυτοι οι κανονες δεν γραφτηκαν απο τους αγιους αποστολους, αλλα καταγραφουν το πνευμα και το ηθος τους. Θεωρουνται κανονες που γραφτηκαν στην Ανατολη τον 3ο αιωνα. Βεβαια ειναι γενικα δεσμευτικοι μια και επικυρωθηκαν απο την πενθεκτη Οικουμενικη.
ΟΜΩΣ! Ο Αγ. Θεοδωρος ο Στουδιτης (8ος αιωνα) παραθετει μια συγκλονιστικη ερμηνεια αυτου του κανονα (εκφραζοντας οπως λεει την παραδοση της Εκκλσηιας επι του θεματος). Λεει οτι ο κανονας με την λεξη αιρετικο δεν εννοει ολους τους αιρετικους γενικως, αλλα μονον αυτους που δεν δεχονται Αγ. Τριαδα. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΑΥΤΟ. Αυτοι ειναι κατα τον Αγ. Θεοδωρο οι ΚΑΤΕΞΟΧΗΝ αιρετικοι. Οι αλλοι, αυτοι δηλαδη που δεχονται Τριαδα, ειναι μεν αιρετικοι, αλλα τους ονομαζει ετεροδοξους. Οι δευτεροι δεν χρειαζονται βαπτιση, οπως λεει ο Αγ. Θεοδωρος, αλλα χρισμα.
Η μαρτυρια του Αγ. Θεοδωρου ειναι πολυ σημαντικη διοτι ειναι πολυ μετα την εποχη που το θεμα αναβαπτισμου ή οχι ηταν στα φορτε του (4ος δηλαδη αιωνα). Τις θεσεις του, ο Αγιος, οπως ελεγε τις βασιζε στις αντιστοιχες διαταξεις των προγενεστερων Οικ. Συνοδων. Για αυτον λοιπον, το οτι οι Οικουμενικες Συνοδοι δεν αναβαπτισουν καποιοιους αιρετικους δεν το εκαναν για λογους οικονομιας, αλλα διοτι αυτο εκριναν ως ορθο. Κατ' αναλογια ο Αγ. Θεοδωρος, δεν εβελεπε το θεμα υπο το πρισμα της ακριβειας-οικονομιας, αλλα φαινεται οτι θεωρουσε το μη αναβαπτισμο συγκεκριμενων ετεροδοξων ως ακριβεια. Αφου αυτο εκαναν οι Οικ. Συνοδοι αυτο πρεπει να κανουμε και εμεις. Στο θεμα των Οικ. Συνοδων, ο Αγ. Νικοδημος (και οι ακολουθοι του στο θεμα, οπως το Αγ. Ορος. ο π. Γεωργιος Μεταλληνος, ο π. Ζησης) δινει μια διαφορετικοι ερμηνεια. Πιστευει δηλαδη, οπως γραφει στο πηδαλιο, οτι ο μη αναβαπτισμος εγινε για λογους καθαρα οικονομιας, για να αποφευχθουν δηλαδη προβληματα που θα συνδεονταν με τον υποχρεωτικο αναβαπτισμο καποιων ετεροδοξων).
5) Πρεπει να ανακαλυψουμε με πιο σκεπτικο οι Οικουμενικες δεν υποχρεωσαν καποιες κατηγοριες αιρετικων να αναβαπτιστουν.
1)Ήταν η οικονομια? (προσωπικα δεν πειθομαι απολυτα, αν και θεωρω την αποψη του Αγ. Νικοδημου βαρυνουσα - ο Αγ. Θεοδωρος ειχε παντως αλλη αποψη οπως απεδειξα).
2) Ήταν διοτι πολλοι αιρετικοι ειχαν βαπτιστοι απο αιρετικους κληρικους που δεν ειχαν επισημως αποκοπει απο το σωμα της Εκκλησιας? Εχω αμφιβολιες για αυτο.
ΝΟΜΙΖΩ οτι το κλειδι ηταν το εξης. Κριτηριο μη αναβαπτισμου ΔΕΝ ηταν το αν οι αιρετικοι δεχονταν Αγ. Τριαδα, αλλα το αν βαπτισθηκαν στο ονομα της Αγ. Τριαδος. Νομιζω οτι οι Αρειανοι, παροτι δεν δεχοταν Αγ. Τριαδα, βαπτιζαν στο ονομα της Αγ. Τριαδος. Εδω νομιζω βρισκεται το κλειδι της απαντησης. Το αν οι αιρετικοι βαπτιζαν στο ονομα της Αγ. Τριαδος (ανεξαρτητα αν δεχονταν Αγ. Τριαδα, και ανεξαρτητα βεβαια απο το αν ειχαν εσφαλμενες αποψεις περι των προσωπων της Αγ. Τριαδος).
Με αυτην τη λογικη, οι Γιαχωβαδες πρεπει να βαπτιζονται διοτι ΔΕΝ εχουν βαπτιστει στο ονομα της Αγ. Τριαδος. Νομιζω οτι οι αντιτριαδολογικες αιρεσεις της εποχης τελουσαν βαπτισμα στο ονομα της Τριαδος, διοτι δεχοταν καποια μορφης Αγ. Τριαδα (με καποιο απο το Λογο ή το Πνευμα, αγια μεν, αλλα υποσκελισμενα ως προς τον Πατερα). Πρεπει παντως να το διερευνησουμε αυτο. Εδω παντως χρειαζεται διερευνηση.
6) Ασχετα το αν οι Οικουμενικες δεν υποχρεωσαν καποιους αιρετικους να αναβαπτισμουν για λογους οικονομιας ή οχι, νομιζω οτι δεν καταδικαζαν καποιους που θα αναβαπτιζαν αιρετικους, που θα ειχαν βαπτιστει στο ονομα της Τριαδος. Αν και εφοσον η αρχικη θεση ειναι ορθη, οσοι σημερα αναβαπτιζουν αιρετικους που εχουν βαπτιστει στο ονομα της Αγ. Τριαδος (Λατινους, Λουθηρανους, Μονοφυσιτες) δεν υποκεινται σε κυρωσεις, απλα δεν ακολουθουν το γραμμα των Συνοδων. Η πρακτικη δηλαδη του Αναβαπτισμου, αν και οχι απολυτα συμφωνοι με τους κανονες δεν ειναι απαδουσα. Προβλημα θα υπηρχε (και υπαρχει σε αγιορειτικους κυκλους) οταν καποιος ετεροδοξος που εγινε δεκτος με χρισμα (και που ειχε βαπτιστει στην αιρεση του στο ονομα της Αγ. Τριαδος) δεν γινεται δεκτος στην Ευχαριστια. Ξερω οτι γινεται αυτο, και οι προσυλητοι αυτοι θεωρουνται απο καπους λειψοι χριστιανοι. Λειψοι βεβαια με αυτη τη λογικη θα θεωρουνται και οι θαυματουργοι Αγ. Αλεξιος Τοθ και Ιερος Σερφειμ Ροουζ που δεν αναβαπτισθηκαν οταν προσηλθαν στην Ορθοδοξια.
7) Με αυτην τη λογικη, για το θεμα των Λατινων συγχωρειται ο αναβαπτισμος, διοτι παρολου που βαπτισηκαν στο ονομα της Τριαδος, ουσιαστικα δεν βαπτισθηκαν αλλα ραντισθηκαν. Όμως δεν πρεπει να παραγνωριζουμε οτι για λογους οικονομιας το ραντισμα εχει γινει δεκτο αιωνες τωρα σε καποιες περιπτωσεις. Σε πολλα χωρια της Σερβιας για αιωνες γινεται κατι σαν "ενισχυμενο" ραντισμα.
Για οσους ειναι καθετοι υπερ του αναβαπτισμου, μπορω να βρω μια δικαιολογια. Την εχει πει σε μενα ο γεροντας του Ρωσικου Σαραι στο Ορος. Δεν με πειθει βεβαια απολυτα. Η αποψη αυτη λεει. Ο ανα βαπτισμος ολων των αιρετικων ειναι η ακριβεια της Εκκλσησιας. Οικονομια στο θεμα μπορει να κανει μονο Οικουμενικη Συνοδος (οπως εκανε στο παρελθον). Εφοσον σημερα καποια Οικουμενικη δεν εχει εκφραστει (με τροπο οικονομιας) για τους Λατινους και τους Προτεσταντες, εμεις πρ
επει να τους αναβαπτιζουμε ασχετα με το αν εχουν βαπτιστει στο ονομα της Αγ. Τριαδος. Καλη αποψη, αλλα οχι απολυτα πειστικη σε εμενα.
9) Οπως και να εχει το πραγμα (καλως η κακως) ο μη αναβαπτισμος καποιων αιρετικων (για λογους οικονομιας ή οχι, δεν το εξεταζουμε αυτο) ηταν πρακτικη και σε περιοδους πολλοι μεταγενεστερες των σχετικων Οικουμενικων Συνοδων.
Αυτο φαινεται
1) Απο την πρακτικη της Ορθοδοξης Δυσης, που ηταν αυστηρα εναντιον του αναβαπτισμου
2)Απο την αποψη του Αγ. Θεοδωρου του Στουδιτου(8ος αιωνας).
3) Από τον αποδεδειγμενο μη αναβαπτισμο των Λατινων μετα το σχισμα. Αυτο γινοτνα για αιωνες στη Ρωσια με συνοδικη αποφαση, αλλα και στην Πολη. Μολις τον 18 αι, εφαρμοστηκε (με πατριαρχικη εγκυκλιο ο υποχρεωτικος αναβαπτισμος). Ειμαι σχεδον σιγουρος οτι ο Αγ. Μαρκος ο Ευγενικος (ασχετα αν αυτο γινοταν ή οχι για λογους οικονομιας) δεχοταν μονο χρισμα για τους Λατινους που θα γινονταν Ορθοδοξοι. Εχουμε βεβαια και αναλογη αποψη του παποφαγου Ευγενιου Βουλγαροι, ο οποιος δεν υποχρεωνε αναβαπτισμο, αλλα και αποφαση της Ελλαδικης Εκκλησιας του 19 αιωνα που δεν επιβαλλει αναβαπτισμο).
Κων/τη, για αυτα που λες περι εικονομαχιας και οτι δεν υποχρεωθηκαν εικονομχοι που εγιναν Ορθοδοξοι να αναβαπτισοτυν, επειδη ηταν ουσιαστικα αιρετικοι 1ης γεννιας (οι κληρικοι που τους χειροτονησαν αν και αιρετικοι δεν ειχαν επισημα καταδικαστει) πρεπει να το εξετασουμε. Ισως να ειναι ετσι, οπως και βεβαια και στην περιπτωση των αρειανων, αλλα και εδω κρατω επιφυλαξη. Πρεπει να το ερευνησουμε.
Τωρα αν υποθεσουμε οτι οι Οικουμενικες εκαναν ακριβεια επι του θεματος και οτι εμεις πρεπει να ακολουθησουμε αυτην την ακριβεια, τοτε οσοι αναβαπτιζουν σημερα, σφαλλουν σε καποιο βαθμο, και αρα γινεται δεκτη η πρακτική τους απο οικονομια. Θα μου πεις, "ειναι δυνατον να μην ειναι απολυτα ορθη η σταση του Ορους επι του θεματος"? Δεν ξερω, ομως μην ξεχναμαι οτι για αιωνες στο Ορος, οπως και αλλου, απαγορευοταν (ή εντονα αποθαρρυνοταν) η Θ. Κοινωνια περισσοτερο των 5-10 φορων του χρονου. Κατι δηλαδη τελειως αντιπαραδοσιακο.
Ισως βεβαια (αν και εφοσον η πρακτικη του μη αναβαπτισμου ειναι η ορθοδοξη) αυτο που γινεται απο πολλους παραδοσιακους Ορθοδοξους σημερα (δηλαδη ο υποχρεωτικος αναβαπτισμος) να ειναι ενα μετρο εναντι του οικουμενισμου, καθοτι ο μη αναβαπτισμος (ασχετα αν ειναι ορθοδοξος ή οχι ως πρακτικη) μπορει να αφησει χωρο για αναπτυξη της θεωριας των κλαδων. Και υπο αυτην τη λογικη ο υποχρεωτικος αναβαπτιμος μπορει να ειναι και κατι θεραρεστο.
Μακαρι να ειχαμε μορφες σαν τον Γεροντα Σωφρονιο, που συνδυαζαν θεοπτια και θεολογικη επιστημη να μας διαφωτιζαν.
Παντως θεωρω εξαιρετικα τραβηγμενο, εχοντας υποψην τα παραπανω, να πουμε οτι η πρακτικη του Πατριαρχειου σημερα επι του θεματος ειναι "οικουμενιστικη". Αυτο ειναι περα για περα ξεκαθαρο για οσους στοιχειωδως γνωριζουν εκκλησιαστικη ιστορια, και δεν βασιζονται μονομερως σε αναμασημενα επιχειρηματα, αλλα κοιταζουν τις πηγες.
Για το θεμα του π. Ροουζ, ο Ροουζ δεν ηταν στη δικαιοδοσια του Οικ. Πατριαρχειου, αλλα σε αυτην της αγιωτατης και αγιοτοκου Εκκλησιας των Ρωσσων της Διασπορας με εδρα τη Ν. Υορκη. Νομιζω δε οτι το μη αναβαπτισμο του επετρεψε (ήν αν θελεις ανεχτηκε) ο μεγας θαυματουργος Αγιος Ιωαννης Μαξιμοβιτσ επισκοπος San Franscisco (+1965).
O Θεος να μας ελεει ολους και να μας φωτιζει να βρισκουμε συνεχως την αληθεια. Οι αποψεις μου ασφαλως δεν διεκδικουν το αλαθητο, και αμεσως θα τις αναιρεσω, μολις αποδειχτει το αντιθετο.
konstantinoupolitis έγραψε:Επανέρχομαι σήμερα στο θέμα έχοντας κοιτάξει 3 σχετικούς Κανόνες που αναφέρονται στο θέμα. Έχουμε λοιπόν και λέμε:
Ο ΜΣΤ΄ των Αποστολικών Κανόνων, ο οποίος απορρίπτει ρητά το Βάπτισμα των αιρετικών αδιακρίτως.
Ο ΜΖ΄ ο οποίος ορίζει βάρυτατα επιτίμια σε αυτούς που τελούν ενώ δεν πρέπει Βάπτισμα / Αναβαπτισμό. Σύμφωνα με τον δογματισμό του δεν μπορεί να υπάρξει ελαστικότητα και εναλλακτική τακτική. Συνεπώς αν έχουν δίκιο οι "Πατριαρχικοί", σχήμα λόγου είναι η κατηγοριοποίηση αυτή, εν πάσει περιπτώσει εαν δεν πρέπει να γίνεται αναβαπτισμός, οι Αθωνίτες και όσοι άλλοι τελούν Αναβαπτισμό, αντιμετωπίζουν απο τον ΜΖ΄ Κανόνα επιτίμια καθαιρέσεως. Όσοι αποδέχονται κατα συνέπεια ως Ορθόδοξη Ιεροπραξία των μη Βαπτισμό ετεροδόξων ή έστω συγκεκριμένων ετεροδόξων π.χ. Παπικών, Λουθηρανών, οφείλουν να καταδικάσουν ως αιρετική και απάδουσα των Ιερών Κανόνων την Ιεροπραξία των Αγιορειτών και του γ. Εφραίμ στην Αμερική.
Ο Ζ΄ της Β΄ Οικουμενικής ο οποίος στο πρώτο του τμήμα ορίζει αποδοχή νεοφωτίστων βαρυτάτων αιρέσεων που δεν αποδέχονται καν ύπαρξη Αγίας Τριάδος όπως οι Αρειανοί και διάφορες Μοναρχιανικές παραφυάδες, χωρίς Αναβαπτισμό / Βάπτισμα, μόνο με ανάγνωση λιβέλλου και Χρίσματος.
Το γεγονός πως οι μυημένοι σε αυτές τις αιρέσεις που γίνονται δεκτοί μόνο με λίβελλο και Χρίσμα ανήκαν σε Αντιτριαδολογικές αιρέσεις αντίστοιχες σήμερα με τους μάρτυρες του Ιεχωβά, δεν τελούσαν δε σε καμία περίπτωση Ορθόδοξο Βάπτισμα και άρα "Εις το Όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος"( αν και αυτό τυπικά μπορεί να λέγονταν ως Γραφικό ), καθώς και το απόλυτο του ΜΣΤ΄ των Αποστολικών Κανόνων, δείχνει σαφώς ότι ο Κανών αυτός εφαρμόσθηκε κατ΄Οικονομία και μόνο για τις περιπτώσεις των τότε εν λόγω αιρετικών της εποχής του 381 μ.Χ. Δεν μπορεί να έχει εφαρμογή ευρέου φάσματος.
Αν πάλι γίνει δεκτός ο Ζ΄ της Β΄ με την απόλυτη ερμηνειά που κακώς κατα τη γνώμη μου δίνεται, οφείλουμε να αναγνωρίζουμε το Βάπτισμα και αντιστοίχων σημερινών Αντιτριαδολογικών αιρέσεων και κατα συνέπεια π.χ. των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Τώρα θα μου πείται γιατί έδοξε έτσι η Β΄ Οικουμενική, σε σημείο που όπως λέει ο parmenas δημιουργεί σκανδαλισμό. Αν θέλετε την γνώμη μου η οποία είναι ανάλογη και για τις περιπτώσεις των Εικονομάχων, αυτό έγινε καθώς για 45 περίπου χρόνια, αν και αυτό διέφερε απο περιοχή σε περιοχή, ο Αρειανισμός, τα παρακλάδια του και το κατα τόπους Βάπτισμά του, ήταν τυπικά όχι αίρεση αλλά η επίσημη Εκκλησία και θεολογία. Δεν υπήρχε η Ορθόδοξη και Επίσημη Εκκλησία και η αίρεση του Αρειανισμού, αλλά η Αρειανική και Επίσημη "Εκκλησία" και το λήμμα των διωκομένων Ορθοδόξων. Αυτό τουλάχιστον έως το 379 δύο έτη προ της Β΄ Οικουμενικής.
Ο Χριστιανός που προσέρχονταν εκείνη την περίοδο στην Εκκλησία ουσιαστικά βαπτίζονταν αναγκαστικά με το "παλτό" της Αρειανικής Ομολογίας και του αντιστοίχου και επισήμου Βαπτίσματος του.
Το ίδιο ίσχυε και με τους Εικονομάχους αφού τουλάχιστον απο το 754 και την "Οικουμενική" Σύνοδο της Ιερείας, επίσημο δόγμα της Εκκλησίας, τύποις βέβαια, ήταν η Εικονομαχία. Όποιος βαπτίζονταν στις περισσότερες περιοχές της Αυτοκρατορίας τουλάχιστον, λάμβανε μαζί με το Βάπτισμα και Εικονομαχική Κατήχηση.