filotas έγραψε:Το κύριο έργο που έχει αναθέσει ο Θεός στις γυναίκες και για το οποίο πρέπει να είναι εξαιρετικά υπερήφανες, είναι να φέρνουν νέους ανθρώπους στον κόσμο. Κατά την ταπεινή μου γνώμη το έργο αυτό μαζί με τη σωστή κατά Χριστόν ανατροφή τους, είναι εξ ίσου σημαντικό με την ιεροσύνη. Το επιτελεί δε κάθε γυναίκα, όχι ελάχιστοι όπως στην περίπτωση των κληρικών.
"Ούκ ένι άρσεν και θήλυ" ως προς τη δυνατότητα σωτηρίας, όχι όμως ως προς τον τρόπο της σωτηρίας. Ο Θεός στους μεταπτωτικούς ανθρώπους ανέθεσε διαφορετικό ρόλο στον άνδρα και στη γυναίκα, μέσω του οποίου μπορούν να σωθούν. Το κακό είναι ότι οι γυναίκες εγκατέλειψαν το έργο, που τους ανέθεσε ο Κύριος, και επιθύμησαν τα έργα των ανδρών. Νομίζεται ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει στη σωτηρία της ψυχής τους;
Γυναίκα < πάστορας > ομιλήτρια σε ...
Συντονιστής: Συντονιστές
- filotas
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 4119
- Εγγραφή: Σάβ Αύγ 11, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Νίκος@Κοζάνη
- Επικοινωνία:
- dionysisgr
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 4281
- Εγγραφή: Τρί Φεβ 12, 2008 6:00 am
- Τοποθεσία: Νικαια
-
konstantinoupolitis
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 1080
- Εγγραφή: Τετ Ιαν 17, 2007 6:00 am
- Τοποθεσία: Μακεδονία
Προς Κορινθίους Α΄ 3-9
3. θέλω δε υμάς ειδέναι ότι παντός ανδρός η κεφαλή ο Χριστός εστί, κεφαλή δε γυναικός ο ανήρ, κεφαλή δε Χριστού ο Θεός.
4. πας ανήρ προσευχόμενος ή προφητεύων κατά κεφαλής έχων καταισχύνει την κεφαλήν αυτού.
5. πάσα δε γυνή προσευχομένη ή προφητεύουσα ακατακαλύπτω τη κεφαλή καταισχύνει την κεφαλήν εαυτής· εν γαρ εστί και το αυτό τη εξυρημένη.
6. ει γαρ ου κατακαλύπτεται γυνή, και κειράσθω· ει δε αισχρόν γυναικί το κείρασθαι ή ξυράσθαι, κατακαλυπτέσθω.
7. ανήρ μεν γαρ ουκ οφείλει κατακαλύπτεσθαι την κεφαλήν, εικών και δόξα Θεού υπάρχων· γυνή δε δόξα ανδρός εστίν.
8. ου γαρ εστίν ανήρ εκ γυναικός, αλλά γυνή εξ ανδρός·
9. και γαρ ουκ εκτίσθη ανήρ δια την γυναίκα, αλλά γυνή δια τον άνδρα.
3. θέλω δε υμάς ειδέναι ότι παντός ανδρός η κεφαλή ο Χριστός εστί, κεφαλή δε γυναικός ο ανήρ, κεφαλή δε Χριστού ο Θεός.
4. πας ανήρ προσευχόμενος ή προφητεύων κατά κεφαλής έχων καταισχύνει την κεφαλήν αυτού.
5. πάσα δε γυνή προσευχομένη ή προφητεύουσα ακατακαλύπτω τη κεφαλή καταισχύνει την κεφαλήν εαυτής· εν γαρ εστί και το αυτό τη εξυρημένη.
6. ει γαρ ου κατακαλύπτεται γυνή, και κειράσθω· ει δε αισχρόν γυναικί το κείρασθαι ή ξυράσθαι, κατακαλυπτέσθω.
7. ανήρ μεν γαρ ουκ οφείλει κατακαλύπτεσθαι την κεφαλήν, εικών και δόξα Θεού υπάρχων· γυνή δε δόξα ανδρός εστίν.
8. ου γαρ εστίν ανήρ εκ γυναικός, αλλά γυνή εξ ανδρός·
9. και γαρ ουκ εκτίσθη ανήρ δια την γυναίκα, αλλά γυνή δια τον άνδρα.
- Teri
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 2330
- Εγγραφή: Δευ Απρ 07, 2008 5:00 am
- Τοποθεσία: Αικατερίνα@Θεσσαλονίκη
Θα συμφωνήσω μαζί σου. Και μου φτάνει και με τιμά και όλα τα υπόλοιπα!dionysisgr έγραψε:
Εκαστος στο ρολο του, στον οποιο εταχθη.
Αλλωστε ο Τελειοτερος των Ανθρωπων, Αγιοτερος, και Υπερδεδοξασμενος αλλα και ο τα Δευτερεια της Τριαδος Κατεχων δεν ειναι αλλος απο την Παναχραντη Θεοτοκο, που ειναι γενος Θηλυκου.
Εαν ημουν γυναικα, αυτο θα μου εφτανε, θα με τιμαγε, και θα μου υπερεπαρκουσε για να καυχωμαι στους αιωνες!
-
Dimokratis
- Συστηματικός Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 150
- Εγγραφή: Κυρ Μάιος 06, 2007 5:00 am
-
konstantinoupolitis
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 1080
- Εγγραφή: Τετ Ιαν 17, 2007 6:00 am
- Τοποθεσία: Μακεδονία
-
konstantinoupolitis
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 1080
- Εγγραφή: Τετ Ιαν 17, 2007 6:00 am
- Τοποθεσία: Μακεδονία
Διάβασα Δημοκράτη ( θύμισε μου σε παρακαλώ το μικρό σου) το συγκεκριμένο link.
Αναμφίβολα το άρθρο που παραπέμπεις είναι ένα ολοκληρωμένο άρθρο και αυτό φαίνεται απο τις παραπομπές τουλάχιστον της Κ.Δ. αλλά και τις έμμεσες αναφορές στις διατάξεις της Πεντατεύχου.
Απο την πλευρά μου να τονίσω κάποια σημεία για τα οποία επιφυλάσσομαι.
Περι Υποταγής:
Πρώτιστα η γυναίκα οφείλει Γραφικώς να υποτάσσεται και όχι απλώς να ακούει τον άνδρα και να μην τον περιφρονεί.
Λέει το άρθρο:
"Αναμφίβολα είναι αμελητέα η υπακοή αυτή όταν «οι άνδρες... αγαπούν ....τας γυναίκας εαυτων, καθώς και ο Χριστός ηγάπησεν την εκκλησίαν και εαυτόν παρέδωκεν υπέρ αυτής... ούτως οφείλουσιν οι άνδρες αγαπάν τας εαυτών γυναίκας ως τα εαυτών σώματα. Ο αγαπών την εαυτού γυναίκα εαυτόν αγαπά.» (Εφεσίους 5/ε΄ 25, 28).
Ωστόσο οι συμβίες οφείλουν να υποτάσσονται και όταν αυτό δεν ισχύει. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Εξάλλου ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος κάνει ολόκληρη περίφημη αναφορά για την αξίας της αγάπης και την αξία της όταν παρέχεται όταν δεν είναι αμφίδρομη και γενικά όταν δεν υπάρχουν ανάλογα ανταλλάγματα.
Απο την άλλη υπάρχουν πολλές αναφορές ισότητος παρά την παντρειά δηλαδή την υπ΄ανδρός κατάσταση της γυναικός. Όπως το γεγονός πως μετά το Γάμο τα σώματά μας πέρα απο το Θεό πάντα ανήκουν στον σύντροφό μας και αντίστροφα. Δεν έχει δικαίωμα στερήσεως ο ένας προς τον άλλον. Όπως πολύ σωστά αναφέρεται
«Η γυνή τού ιδίου σώματος ουκ εξουσιάζει, αλλ ο ανήρ΄ ομοίως δε και ο ανήρ τού ιδίου σώματος ουκ εξουσιάζει, αλλ η γυνή.»
(Α΄ Προς Κορινθίους 7/ζ 4)
Τώρα θα μου πεις: "συζυγικό καθήκον λοιπόν;" Άλλο ζήτημα αυτό....
Ο απόστολος Παύλος δεν επιτρέπει η γυναίκα να «αυθεντεί ( επί ) ανδρός»
Το ρήμα «υποτάσσομαι» σημαίνει "υποτάσσομαι" και ας ξινίζει στα αυτιά πολλών ανθρώπων και σε αυτά του υποφαινομένου, ωστόσο και ο υποφαινόμενος με την σειρά του οφείλει να υποτάσσεται στο θέλημά Του. Τώρα πότε αυτό το κάνει, θα πρέπει να κάνει μια ενεργοποίηση της μηχανής αναζήτησής του και κάτι ίσως βρει..... Το «υποτασσόμενοι αλλήλοις εν φόβω Χριστού.» δεν αναιρεί την εν συζυγία οφειλόμενη υποταγή της γυναικός προς τον άνδρα της.
Η γυναίκα οφείλει να φοβάται / σέβεται τον άνδρα της είτε την αγαπάει μέχρι θανάτου, είτε όχι.
Ο άνδρας απο την άλλη έχει πολύ πιο δύσκολη αποστολή. Οφείλει να αγαπάει έως θυσίας ζωής την γυναίκα του, είτε αυτή "σκίζεται" γι΄αυτόν είτε είναι γλωσοκοπάνα και βραχνάς όπως η του Ιώβ.
Κάτι για το οποίο μια γύναικα ενδέχεται συχνά να εμφανίσει μια σχετική έφεση, αλλού το λένε "κρεβατομουρμούρα", και ο πονηρός το ήξερε συν της άλλης την αδυναμία όχι της γυναικός προς τον άνδρα αλλά του άνδρα προς την γυναίκα και ας οφείλει η τελευταία υποταγή.
Ο άνδρας συναισθηματικά δένεται πιο εύκολα με την γυναίκα του και εξαρτάται συναισθηματικά πάντα απο αυτήν.
Η γυναίκα απο την άλλη πιο εύκολα μπορεί να ακολουθήσει έναν άνδρα ελκόμενη απο την δύναμη. Ίσως δεν είναι τυχαίες οι επιταγές του Αποστόλου περι αγάπης προς τον άνδρα και περι υποταγής προς την γυναίκα.
Περι Διακονισσών:
Οι γυναίκες μπορούν να γίνουν διακόνισσες, ωστόσο αυτό μπορεί να γίνει μόνο σε καταστάσεις ανάγκης που τώρα δύσκολα εμφανίζονται, π.χ. απομονωμένες γυναικείες Μονές με μεγάλες και δύσκολες αποστάσεις πρόσβασεις, και δεν μπορούν να υπηρετήσουν άμεσα το Θυσιαστήριο παρά ουσιαστικά να μεταλάβουν αδελφές. Δεν έχει στην πράξη σχέση η ανδρική Διακονία απο την γυναικεία
Προφητεύουσες:
Το προφητικό διακόνημα δηλαδή το κήρυγμα είναι αμφίβολο κατα πόσο μπορεί να το εκφράσει μια γυναίκα παρουσία ανδρός. Σίγουρα πάντος όταν γίνεται η γυναίκα δεν μπορεί να έχει ακάλυπτη την κεφαλή.
Ως προς την Εμφάνιση των γυναικών:
Αναφέρθηκε παραπάνω η Α΄ προς Κορινθίους ΙΑ΄ 3-9:
Το το άρθρου αναφορικά με την κάλυψη της κεφαλής της γυναικός "σήμερα δεν έχει εφαρμογή ο κανονισμός αυτός" είναι τελείως αυθαίρετο και μεσοβέζικο ώστε να δικαιολογηθεί η σημερινή κατάσταση.
Μέχρι και τον προηγούμενο αιώνα προ της σεξουαλικής απελευθερώσεως και άλλων αναλόγων τινών ήταν αδιανόητο να δεις γυναίκα ακόμα και σε Δυτικές Χριστιανικές Ομολογίες γυναίκα με ακάλυπτη την κεφαλή.
Στην Αγιογραφία οι γυναίκες Αγίες παριστάνονται πάντα με καλυμένη την κεφαλή ως αδιαλείπτως προσευχόμενες. Κατα τον ίδιο τρόπο ενδύονται οι μονάζουσες.
Το αν μπορεί ή όχι μια γυναίκα να φοράει παντελόνι δεν απαντάται με ένα απλό "Φυσικά και όχι". Αν και είναι δύσκολο στην σημερινή unisex εποχή να μπορείς να διακρίνεις φυλετικές ενδυμασίας, μια γυναίκα οφείλει να φοράει ρούχα που να τονίζουν την θηλυκότητά της και όχι την σεξουαλικότητά της. Μπορεί να φοράει ένα παντελόνι εφόσον αυτό είναι σεμνό, δεν διαγράφει και έστω και κατα εποχή ο τύπος του θεωρείται αμιγώς γυναικείος. Π.χ. ένα ροζ παντελόνι.
Στο ερώτημα "Μα η γυναίκα δεν είναι κι αυτή «εικών και δόξα Θεού»"; απαντά η σχετική περικοπή.
Όσο για το της Γενέσεως «καί εποίησεν ο Θεός τόν άνθρωπον κατ' εικόνα θεού εποίησεν αυτόν άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς», φοβάμαι ότι αναφέρεται στον Αδάμ ο οποίος προ του διαχωρισμού ήταν κατα κάποιο τρόπο άγνωστο σε εμάς "άρσεν και θήλυ" ταυτόχρονα.
Περι του αβάτου:
Κανονικά όλα τα Μοναστήρια οφείλουν να είναι μερικώς ή ολικώς άβατα. Στο Άγιο Όρος απλώς τηρούν το αυτονόητο όχι ως ιδιορρυθμία αλλά ως επόμενο των Θείων Πατέρων. Άλλο που τις Μονές τις έχουμε καταντήσει με τις επισκέψεις μας 3 την ώρα θέση unisex.
Με εκτίμηση, και θέλω να πιστεύω χωρίς μισογυνισμό Κωνσταντίνος
Αναμφίβολα το άρθρο που παραπέμπεις είναι ένα ολοκληρωμένο άρθρο και αυτό φαίνεται απο τις παραπομπές τουλάχιστον της Κ.Δ. αλλά και τις έμμεσες αναφορές στις διατάξεις της Πεντατεύχου.
Απο την πλευρά μου να τονίσω κάποια σημεία για τα οποία επιφυλάσσομαι.
Περι Υποταγής:
Πρώτιστα η γυναίκα οφείλει Γραφικώς να υποτάσσεται και όχι απλώς να ακούει τον άνδρα και να μην τον περιφρονεί.
Λέει το άρθρο:
"Αναμφίβολα είναι αμελητέα η υπακοή αυτή όταν «οι άνδρες... αγαπούν ....τας γυναίκας εαυτων, καθώς και ο Χριστός ηγάπησεν την εκκλησίαν και εαυτόν παρέδωκεν υπέρ αυτής... ούτως οφείλουσιν οι άνδρες αγαπάν τας εαυτών γυναίκας ως τα εαυτών σώματα. Ο αγαπών την εαυτού γυναίκα εαυτόν αγαπά.» (Εφεσίους 5/ε΄ 25, 28).
Ωστόσο οι συμβίες οφείλουν να υποτάσσονται και όταν αυτό δεν ισχύει. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Εξάλλου ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος κάνει ολόκληρη περίφημη αναφορά για την αξίας της αγάπης και την αξία της όταν παρέχεται όταν δεν είναι αμφίδρομη και γενικά όταν δεν υπάρχουν ανάλογα ανταλλάγματα.
Απο την άλλη υπάρχουν πολλές αναφορές ισότητος παρά την παντρειά δηλαδή την υπ΄ανδρός κατάσταση της γυναικός. Όπως το γεγονός πως μετά το Γάμο τα σώματά μας πέρα απο το Θεό πάντα ανήκουν στον σύντροφό μας και αντίστροφα. Δεν έχει δικαίωμα στερήσεως ο ένας προς τον άλλον. Όπως πολύ σωστά αναφέρεται
«Η γυνή τού ιδίου σώματος ουκ εξουσιάζει, αλλ ο ανήρ΄ ομοίως δε και ο ανήρ τού ιδίου σώματος ουκ εξουσιάζει, αλλ η γυνή.»
(Α΄ Προς Κορινθίους 7/ζ 4)
Τώρα θα μου πεις: "συζυγικό καθήκον λοιπόν;" Άλλο ζήτημα αυτό....
Ο απόστολος Παύλος δεν επιτρέπει η γυναίκα να «αυθεντεί ( επί ) ανδρός»
Το ρήμα «υποτάσσομαι» σημαίνει "υποτάσσομαι" και ας ξινίζει στα αυτιά πολλών ανθρώπων και σε αυτά του υποφαινομένου, ωστόσο και ο υποφαινόμενος με την σειρά του οφείλει να υποτάσσεται στο θέλημά Του. Τώρα πότε αυτό το κάνει, θα πρέπει να κάνει μια ενεργοποίηση της μηχανής αναζήτησής του και κάτι ίσως βρει..... Το «υποτασσόμενοι αλλήλοις εν φόβω Χριστού.» δεν αναιρεί την εν συζυγία οφειλόμενη υποταγή της γυναικός προς τον άνδρα της.
Η γυναίκα οφείλει να φοβάται / σέβεται τον άνδρα της είτε την αγαπάει μέχρι θανάτου, είτε όχι.
Ο άνδρας απο την άλλη έχει πολύ πιο δύσκολη αποστολή. Οφείλει να αγαπάει έως θυσίας ζωής την γυναίκα του, είτε αυτή "σκίζεται" γι΄αυτόν είτε είναι γλωσοκοπάνα και βραχνάς όπως η του Ιώβ.
Κάτι για το οποίο μια γύναικα ενδέχεται συχνά να εμφανίσει μια σχετική έφεση, αλλού το λένε "κρεβατομουρμούρα", και ο πονηρός το ήξερε συν της άλλης την αδυναμία όχι της γυναικός προς τον άνδρα αλλά του άνδρα προς την γυναίκα και ας οφείλει η τελευταία υποταγή.
Ο άνδρας συναισθηματικά δένεται πιο εύκολα με την γυναίκα του και εξαρτάται συναισθηματικά πάντα απο αυτήν.
Η γυναίκα απο την άλλη πιο εύκολα μπορεί να ακολουθήσει έναν άνδρα ελκόμενη απο την δύναμη. Ίσως δεν είναι τυχαίες οι επιταγές του Αποστόλου περι αγάπης προς τον άνδρα και περι υποταγής προς την γυναίκα.
Περι Διακονισσών:
Οι γυναίκες μπορούν να γίνουν διακόνισσες, ωστόσο αυτό μπορεί να γίνει μόνο σε καταστάσεις ανάγκης που τώρα δύσκολα εμφανίζονται, π.χ. απομονωμένες γυναικείες Μονές με μεγάλες και δύσκολες αποστάσεις πρόσβασεις, και δεν μπορούν να υπηρετήσουν άμεσα το Θυσιαστήριο παρά ουσιαστικά να μεταλάβουν αδελφές. Δεν έχει στην πράξη σχέση η ανδρική Διακονία απο την γυναικεία
Προφητεύουσες:
Το προφητικό διακόνημα δηλαδή το κήρυγμα είναι αμφίβολο κατα πόσο μπορεί να το εκφράσει μια γυναίκα παρουσία ανδρός. Σίγουρα πάντος όταν γίνεται η γυναίκα δεν μπορεί να έχει ακάλυπτη την κεφαλή.
Ως προς την Εμφάνιση των γυναικών:
Αναφέρθηκε παραπάνω η Α΄ προς Κορινθίους ΙΑ΄ 3-9:
Το το άρθρου αναφορικά με την κάλυψη της κεφαλής της γυναικός "σήμερα δεν έχει εφαρμογή ο κανονισμός αυτός" είναι τελείως αυθαίρετο και μεσοβέζικο ώστε να δικαιολογηθεί η σημερινή κατάσταση.
Μέχρι και τον προηγούμενο αιώνα προ της σεξουαλικής απελευθερώσεως και άλλων αναλόγων τινών ήταν αδιανόητο να δεις γυναίκα ακόμα και σε Δυτικές Χριστιανικές Ομολογίες γυναίκα με ακάλυπτη την κεφαλή.
Στην Αγιογραφία οι γυναίκες Αγίες παριστάνονται πάντα με καλυμένη την κεφαλή ως αδιαλείπτως προσευχόμενες. Κατα τον ίδιο τρόπο ενδύονται οι μονάζουσες.
Το αν μπορεί ή όχι μια γυναίκα να φοράει παντελόνι δεν απαντάται με ένα απλό "Φυσικά και όχι". Αν και είναι δύσκολο στην σημερινή unisex εποχή να μπορείς να διακρίνεις φυλετικές ενδυμασίας, μια γυναίκα οφείλει να φοράει ρούχα που να τονίζουν την θηλυκότητά της και όχι την σεξουαλικότητά της. Μπορεί να φοράει ένα παντελόνι εφόσον αυτό είναι σεμνό, δεν διαγράφει και έστω και κατα εποχή ο τύπος του θεωρείται αμιγώς γυναικείος. Π.χ. ένα ροζ παντελόνι.
Στο ερώτημα "Μα η γυναίκα δεν είναι κι αυτή «εικών και δόξα Θεού»"; απαντά η σχετική περικοπή.
Όσο για το της Γενέσεως «καί εποίησεν ο Θεός τόν άνθρωπον κατ' εικόνα θεού εποίησεν αυτόν άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς», φοβάμαι ότι αναφέρεται στον Αδάμ ο οποίος προ του διαχωρισμού ήταν κατα κάποιο τρόπο άγνωστο σε εμάς "άρσεν και θήλυ" ταυτόχρονα.
Περι του αβάτου:
Κανονικά όλα τα Μοναστήρια οφείλουν να είναι μερικώς ή ολικώς άβατα. Στο Άγιο Όρος απλώς τηρούν το αυτονόητο όχι ως ιδιορρυθμία αλλά ως επόμενο των Θείων Πατέρων. Άλλο που τις Μονές τις έχουμε καταντήσει με τις επισκέψεις μας 3 την ώρα θέση unisex.
Με εκτίμηση, και θέλω να πιστεύω χωρίς μισογυνισμό Κωνσταντίνος
- Teri
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 2330
- Εγγραφή: Δευ Απρ 07, 2008 5:00 am
- Τοποθεσία: Αικατερίνα@Θεσσαλονίκη
Αγαπητέ Κωνσταντίνε πολύ ωραία τα έγραψες και με αναφορές στις γραφές κι έτσι είναι γραμμένα είτε μας αρέσει να τ' ακούμε είτε όχι
Εμένα η απορία μου είναι η εξής: Ολα αυτά λέτε να μην τα ξέρουν στη Μητρόπολη Δημητριάδος; Ποιος ο λόγος να κληθούν οι συγκεκριμένες κυρίες , και δη ως ομιλήτριες, σ' έναν κύκλο μαθημάτων του προγράμματος της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών που διοργανώνει η Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος με πρωτοβουλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Ιγνατίου;
Θα ωφεληθεί κάποιος απ' αυτό; Με ποιον τρόπο;
Οκ, είναι πολλές οι απορίες μου και όχι μια: Πείτε με χαζή, πείτε με χοντροκέφαλη, πείτε με όπως θέλετε, αλλά εξηγείστε μου κάποιος το ΓΙΑΤΙ διότι αδυνατώ......
Εμένα η απορία μου είναι η εξής: Ολα αυτά λέτε να μην τα ξέρουν στη Μητρόπολη Δημητριάδος; Ποιος ο λόγος να κληθούν οι συγκεκριμένες κυρίες , και δη ως ομιλήτριες, σ' έναν κύκλο μαθημάτων του προγράμματος της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών που διοργανώνει η Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος με πρωτοβουλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Ιγνατίου;
Θα ωφεληθεί κάποιος απ' αυτό; Με ποιον τρόπο;
Οκ, είναι πολλές οι απορίες μου και όχι μια: Πείτε με χαζή, πείτε με χοντροκέφαλη, πείτε με όπως θέλετε, αλλά εξηγείστε μου κάποιος το ΓΙΑΤΙ διότι αδυνατώ......
- filotas
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 4119
- Εγγραφή: Σάβ Αύγ 11, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Νίκος@Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Teri νομίζω ότι απάντησα, για ποιο λόγο κατά την ταπεινή μου γνώμη, η Μητρόπολη Δημητριάδος κάλεσε τη συγκεκριμένη ομιλήτρια. Άλλωστε το ακροατήριο στο οποίο μίλησε ήταν Θεολόγοι στην πλειοψηφία τους και γνώριζαν πολύ καλά τις δογματικές διαφορές μεταξύ Ορθοδόξων και Προτεσταντών.
filotas έγραψε:Όσο για τις γυναίκες πάστορες, κατά τη γνώμη μου η υπάρξη τους σ' αυτές τις αιρετικές "εκκλησίες" είναι απόλυτα κατανοητή, αν σκεφτούμε πια άποψη έχουν για τα μυστήρια. Στις "εκκλησίες" αυτές δεν τελούν μυστήρια, αλλά απλές τελετές και οι "πάστορες", είναι απλά καλοί άνθρωποι με γνώσεις θεολογικές, που αναλαμβάνουν να προΐστανται σ΄αυτές τις τελετές. Μάλιστα δεν χειροτονούνται, αλλά διορίζονται, αφού ούτε στο Μυστήριο της Ιερωσύνης πιστεύουν.
Η κυρία, λοιπόν, αυτή που είναι καθηγήτρια της Θεολογίας είναι κατανοητό, γιατί είναι πάστορας, και οι θεολογικές της απόψεις είναι εξ ίσου σεβαστές με ενός άνδρα, που προέρχεται από την ίδια "εκκλησία".
Δεν είναι κακό, εφ όσον έχουμε στηριχτεί καλά στην πίστη μας, να γνωρίζουμε και τις απόψεις των άλλων ομολογιών. Το Φως δεν φοβάται το ημίφως ή το σκοτάδι. Η ανταλλαγή απόψεων μπορεί να μας βοηθήσει να στηριχτούμε καλύτερα στην πίστη μας, προσπαθώντας να αντικρούσουμε τις δικές τους κακοδοξίες, και ίσως να βοηθήσουν τους ειλικρινείς αιρετικούς να καταλάβουν την πλάνη τους και να επιστρέψουν στην Εκκλησία. Αυτό έχει συμβεί πολλές φορές σε μεμονομένες περιπτώσεις. Υπάρχουν μάλιστα και μοναχοί, όπως και επώνυμοι ορθόδοξοι ιερείς και Αρχιερείς (π.χ. ο π. Σεραφειμ Ρόουζ), που προέρχονται από άλλα Χριστιανικά δόγματα.