Ένα γράμμα στο παιδί μου...
Συντονιστής: Συντονιστές
Re: Ένα γράμμα στο παιδί μου...
Καλημέρα, μήπως θα μπορούσατε να κάνετε το κείμενο αυτό copy- paste γιατί δεν μπορώ να μπω σε αυτή τη διεύθυνση;
Αν πάλι είναι μεγάλο και δεν γίνεται δεν πειράζει, σας ευχαριστώ εκ των προτέρων,
-
aposal
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 26091
- Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)
Ναι, είναι ένα πολύ όμορφο μήνυμα γονιού προς το παιδί του, αλλά .....
Δεν ξέρω, ίσως να είμαι υπερβολικός, αλλά επιφυλάσσομαι! Όλα αυτά τα ωραία μηνύματα, τα όμορφα, από τα οποία απουσιάζει παντελώς ο Θεός, πιστεύω ότι δεν μας βοηθούν καθόλου!
Μπορεί κάποιες φορές να γίνουν και επικίνδυνα! Ακριβώς επειδή είναι πολύ όμορφα...
Όλη μας η ζωή, όλη μας η ελπίδα είναι ο Θεός! Τίποτε από όσα απουσιάζει Εκείνος, δεν μπορεί να είναι προς όφελός μας!
Ίσως να είμαι υπερβολικός! Συγχωρέστε με!
Δεν ξέρω, ίσως να είμαι υπερβολικός, αλλά επιφυλάσσομαι! Όλα αυτά τα ωραία μηνύματα, τα όμορφα, από τα οποία απουσιάζει παντελώς ο Θεός, πιστεύω ότι δεν μας βοηθούν καθόλου!
Μπορεί κάποιες φορές να γίνουν και επικίνδυνα! Ακριβώς επειδή είναι πολύ όμορφα...
Όλη μας η ζωή, όλη μας η ελπίδα είναι ο Θεός! Τίποτε από όσα απουσιάζει Εκείνος, δεν μπορεί να είναι προς όφελός μας!
Ίσως να είμαι υπερβολικός! Συγχωρέστε με!
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
- theodora
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 1482
- Εγγραφή: Παρ Μαρ 03, 2006 6:00 am
- Τοποθεσία: https://theomezcrochet.blogspot.com/
- Επικοινωνία:
Καλημέρα σας. Θα συμφωνήσω κι εγώ με τον aposal, όμως θέλει και η Μυρτώ να το διαβάσει.
Προσωπικά δεν με ζέστανε η ΑΓΑΠΗ του Θεού σε αυτό το γράμμα.
" Αγαπημένο μου παιδί...Την ημέρα που θα προσέξεις ότι γέρασα, κι΄αυτό φοβάμαι ότι δεν θα αργήσει να γίνει, κάνε υπομονή και προσπάθησε να καταλάβεις...
Μπορεί, τα χρόνια μου να πέρασαν... Μπορεί, οι ρυτίδες να χάραξαν το πρόσωπο μου... Ομως, ούτε η καρδιά μου έχασε την τρυφερότητά της, ούτε τα μάτια μου την καλοσύνη τους!
Από την πρώτη στιγμή ήμουν δίπλα σου, και με ανείπωτη λαχτάρα περίμενα τον ερχομό σου! Και όταν το θαύμα έγινε, από την ευτυχία μου άνοιξαν οι ουρανοί και η χαρά μου ήταν απερίγραπτη!
Στα χρόνια που πέρασαν, ήμουν δίπλα σου με την αγάπη που σου άξιζε και την τρυφερότητα που χρειαζόσουν! Ομως, ο χρόνος είναι αδυσώπητος, και οι αλλαγές επάνω μας είναι ορατές!
Γι΄αυτό, αν κάποια φορά λερωθώ την ώρα που τρώω, ή εάν δυσκολεύομαι να ντυθώ, δείξε κατανόηση... Θυμήσου, με πόση υπομονή, ξόδευα ώρες ατελείωτες, να σε βοηθώ!
Οταν μιλάμε, εάν επαναλαμβάνω τα ίδια πράγματα δύο και τρεις φορές, μη με παρεξηγείς... Ακουσέ με... ΄Οταν ήσουν μικρό παιδί, έπρεπε να σου λέω πολλές φορές την ίδια ιστορία, μέχρι να σε πάρει ο ύπνος!
Οταν δεν θέλω να κάνω ντους, με θυμώνεις... Θυμήσου τις χιλιάδες δικαιολογίες που έβρισκες, προκειμένου να με πείσεις, να μη σε λούσω...
Οταν διαπιστώνεις την άγνοιά μου πάνω στη νέα τεχνολογία, δώσε μου τον απαραίτητο χρόνο να προσαρμοστώ και μην με κοιτάς με ένα περιπαιχτικό χαμόγελο...
Οταν συζητάμε και ξεχνάω κάτι, δώσε μου χρόνο να το θυμηθώ. Και εάν δεν μπορώ, μην εκνευρίζεσαι... Το πιό σημαντικό δεν είναι η ίδια η συζήτηση, αλλά η χαρά, να είμαστε μαζί και να συζητάμε!
Σου δίδαξα τόσα πολλά πράγματα! Να τρως σωστά... να ντύνεσαι σωστά... να αντιμετωπίζεις τη ζωή με θάρρος...
Οταν δεν θέλω να φάω, μη με πιέζεις... Ξέρω πολύ καλά πότε πρέπει και πότε όχι.
Και όταν τα κουρασμένα πόδια μου, δεν μου επιτρέπουν να περπατώ, μη στενοχωριέσαι... Φυσικό είναι! Εσύ, δώσε μου το χέρι σου να κρατηθώ. Το ίδιο έκανα κι εγώ, όταν έκανες τα πρώτα σου βήματα...
Το ξέρω ότι η ηλικία μου δεν μου επιτρέπει να είμαι τόσο δραστήριος όσο θα ήθελα. Ωστόσο τα καταφέρνω να επιβιώνω. Κάποια μέρα θα καταλάβεις τι εννοώ...
Κάποια μέρα θα καταλάβεις, ότι παρά τα λάθη μου, πάντα ήθελα το καλύτερο για σένα. Και προσπάθησα, με όλες μου τις δυνάμεις, να ετοιμάσω το δρόμο σου!
Δεν πρέπει να αισθάνεσαι λυπημένο, επειδή είσαι αναγκασμένο να με βλέπεις δίπλα σου. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ. Η σοφία μου, σου είναι απαραίτητη.
Δώσε μου το χέρι σου και βοήθησε με να τελειώσω τον δρόμο μου, με υπομονή, αγάπη και ειρήνη.
Κι εγώ, θα σου το ξεπληρώσω με ένα χαμόγελο και με την απέραντη αγάπη που έχω μέσα μου για σένα... "
Προσωπικά δεν με ζέστανε η ΑΓΑΠΗ του Θεού σε αυτό το γράμμα.
" Αγαπημένο μου παιδί...Την ημέρα που θα προσέξεις ότι γέρασα, κι΄αυτό φοβάμαι ότι δεν θα αργήσει να γίνει, κάνε υπομονή και προσπάθησε να καταλάβεις...
Μπορεί, τα χρόνια μου να πέρασαν... Μπορεί, οι ρυτίδες να χάραξαν το πρόσωπο μου... Ομως, ούτε η καρδιά μου έχασε την τρυφερότητά της, ούτε τα μάτια μου την καλοσύνη τους!
Από την πρώτη στιγμή ήμουν δίπλα σου, και με ανείπωτη λαχτάρα περίμενα τον ερχομό σου! Και όταν το θαύμα έγινε, από την ευτυχία μου άνοιξαν οι ουρανοί και η χαρά μου ήταν απερίγραπτη!
Στα χρόνια που πέρασαν, ήμουν δίπλα σου με την αγάπη που σου άξιζε και την τρυφερότητα που χρειαζόσουν! Ομως, ο χρόνος είναι αδυσώπητος, και οι αλλαγές επάνω μας είναι ορατές!
Γι΄αυτό, αν κάποια φορά λερωθώ την ώρα που τρώω, ή εάν δυσκολεύομαι να ντυθώ, δείξε κατανόηση... Θυμήσου, με πόση υπομονή, ξόδευα ώρες ατελείωτες, να σε βοηθώ!
Οταν μιλάμε, εάν επαναλαμβάνω τα ίδια πράγματα δύο και τρεις φορές, μη με παρεξηγείς... Ακουσέ με... ΄Οταν ήσουν μικρό παιδί, έπρεπε να σου λέω πολλές φορές την ίδια ιστορία, μέχρι να σε πάρει ο ύπνος!
Οταν δεν θέλω να κάνω ντους, με θυμώνεις... Θυμήσου τις χιλιάδες δικαιολογίες που έβρισκες, προκειμένου να με πείσεις, να μη σε λούσω...
Οταν διαπιστώνεις την άγνοιά μου πάνω στη νέα τεχνολογία, δώσε μου τον απαραίτητο χρόνο να προσαρμοστώ και μην με κοιτάς με ένα περιπαιχτικό χαμόγελο...
Οταν συζητάμε και ξεχνάω κάτι, δώσε μου χρόνο να το θυμηθώ. Και εάν δεν μπορώ, μην εκνευρίζεσαι... Το πιό σημαντικό δεν είναι η ίδια η συζήτηση, αλλά η χαρά, να είμαστε μαζί και να συζητάμε!
Σου δίδαξα τόσα πολλά πράγματα! Να τρως σωστά... να ντύνεσαι σωστά... να αντιμετωπίζεις τη ζωή με θάρρος...
Οταν δεν θέλω να φάω, μη με πιέζεις... Ξέρω πολύ καλά πότε πρέπει και πότε όχι.
Και όταν τα κουρασμένα πόδια μου, δεν μου επιτρέπουν να περπατώ, μη στενοχωριέσαι... Φυσικό είναι! Εσύ, δώσε μου το χέρι σου να κρατηθώ. Το ίδιο έκανα κι εγώ, όταν έκανες τα πρώτα σου βήματα...
Το ξέρω ότι η ηλικία μου δεν μου επιτρέπει να είμαι τόσο δραστήριος όσο θα ήθελα. Ωστόσο τα καταφέρνω να επιβιώνω. Κάποια μέρα θα καταλάβεις τι εννοώ...
Κάποια μέρα θα καταλάβεις, ότι παρά τα λάθη μου, πάντα ήθελα το καλύτερο για σένα. Και προσπάθησα, με όλες μου τις δυνάμεις, να ετοιμάσω το δρόμο σου!
Δεν πρέπει να αισθάνεσαι λυπημένο, επειδή είσαι αναγκασμένο να με βλέπεις δίπλα σου. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ. Η σοφία μου, σου είναι απαραίτητη.
Δώσε μου το χέρι σου και βοήθησε με να τελειώσω τον δρόμο μου, με υπομονή, αγάπη και ειρήνη.
Κι εγώ, θα σου το ξεπληρώσω με ένα χαμόγελο και με την απέραντη αγάπη που έχω μέσα μου για σένα... "
Σ' ευχαριστώ πολύ theodora για το κείμενο που παρέθεσες (ειδικά για μένα), και θα ήθελα κι εγώ με τη σειρά μου να το χαρακτηρίσω ως πολύ ανθρώπινο, ζεστό, απλό κείμενο.
Αυτή η "σειρά" της ζωής κάθε ανθρώπου δεν είναι άλλο παρά από το θαύμα του Θεού κι ας μην αναφέρει τον Θεό μέσα στο κείμενο. Το "φωνάζει" δυνατά.... ποιος άλλος θα έκανε ένα τέτοιο δημιούργημα που από την μέρα της γεννήσεώς του μέχρι και την αιωνιότητα να μην χάνει ποτέ την αξία του;;
Αυτή η "σειρά" της ζωής κάθε ανθρώπου δεν είναι άλλο παρά από το θαύμα του Θεού κι ας μην αναφέρει τον Θεό μέσα στο κείμενο. Το "φωνάζει" δυνατά.... ποιος άλλος θα έκανε ένα τέτοιο δημιούργημα που από την μέρα της γεννήσεώς του μέχρι και την αιωνιότητα να μην χάνει ποτέ την αξία του;;
aposal έγραψε: Όλα αυτά τα ωραία μηνύματα, τα όμορφα, από τα οποία απουσιάζει παντελώς ο Θεός, πιστεύω ότι δεν μας βοηθούν καθόλου!
Μπορεί κάποιες φορές να γίνουν και επικίνδυνα! Ακριβώς επειδή είναι πολύ όμορφα...
Όλη μας η ζωή, όλη μας η ελπίδα είναι ο Θεός! Τίποτε από όσα απουσιάζει Εκείνος, δεν μπορεί να είναι προς όφελός μας!
Ίσως να είμαι υπερβολικός! Συγχωρέστε με!
Ο Θεός βρίσκετε παντού δεν απουσιάζει ποτε απο πουθένα , αρκεί να θέλουμε να τον δουμε και τοτε το οφελος θα είναι με το μέρος μας
Να είμαστε στην ζωή των άλλων παρόντες με αγάπη,
διακονώντας με αυτοθυσία, προσφέροντας με ταπείνωση, προσεγγίζοντας καρδιακά.
Να δείχνουμε το μαρτυρικό μας φρόνημα στον καθημερινό μας στίβο, εκεί που κάποιοι έχουν ανάγκη από αγάπη, στοργή και τρυφερότητα.
-
kleanthis
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 335
- Εγγραφή: Τρί Ιαν 02, 2007 6:00 am
- Τοποθεσία: θεσσαλονικη
nasos έγραψε:aposal έγραψε: Όλα αυτά τα ωραία μηνύματα, τα όμορφα, από τα οποία απουσιάζει παντελώς ο Θεός, πιστεύω ότι δεν μας βοηθούν καθόλου!
Μπορεί κάποιες φορές να γίνουν και επικίνδυνα! Ακριβώς επειδή είναι πολύ όμορφα...
Όλη μας η ζωή, όλη μας η ελπίδα είναι ο Θεός! Τίποτε από όσα απουσιάζει Εκείνος, δεν μπορεί να είναι προς όφελός μας!
Ίσως να είμαι υπερβολικός! Συγχωρέστε με!
Ο Θεός βρίσκετε παντού δεν απουσιάζει ποτε απο πουθένα , αρκεί να θέλουμε να τον δουμε και τοτε το οφελος θα είναι με το μέρος μας
Να είμαστε στην ζωή των άλλων παρόντες με αγάπη,
διακονώντας με αυτοθυσία, προσφέροντας με ταπείνωση, προσεγγίζοντας καρδιακά.
Να δείχνουμε το μαρτυρικό μας φρόνημα στον καθημερινό μας στίβο, εκεί που κάποιοι έχουν ανάγκη από αγάπη, στοργή και τρυφερότητα.
ΣΩΣΤΟΣ.....
Re: Ένα γράμμα στο παιδί μου...
δυστυχως,δεν μπορω να το ανοιξω με τιποτα
...ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΕΓΩ ΜΕΘ`ΥΜΩΝ ΕΙΜΙ ΠΑΣΑΣ ΤΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΕΩΣ ΤΗΣ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ. ΑΜΗΝ.


