Η Ανάσταση του Χριστού και η δική μας
Ο Χριστός και Θεός μας σταυρώθηκε και προσήλωσε πάνω στον Σταυρό την αμαρτία του κόσμου, γεύθηκε τον θάνατο και κατέβηκε στα έγκατα του ΄Αδη. ΄Οπως, λοιπόν, ακριβώς, ανεβαίνοντας από τον ΄Αδη, ενώθηκε με το άχραντο σώμα Του, από το οποίο καθόλου δεν χωρίσθηκε η Θεότητα, και αμέσως αναστήθηκε από τους νεκρούς, έτσι γίνεται και σʼ εμάς: ΄Οταν βγαίνουμε από τον κόσμο της αμαρτίας και εισερχόμαστε, με την μίμηση των παθημάτων του Χριστού, στο μνήμα της ταπεινώσεως και της μετανοίας, ο Χριστός καταβαίνοντας από τον ουρανό, εισέρχεται σαν σε τάφο στο σώμά μας, και, αφού ενωθεί με τις ψυχές μας, τις ανασταίνει, αυτές που είναι πράγματι νεκρές. Και τότε, ακριβώς, αξιώνει αυτόν, που με αυτό τον τρόπο αναστήθηκε μαζί με τον Χριστό, να βλέπει την δόξα της μυστικής αναστάσεώς του. Η Ανάσταση, λοιπόν, του Χριστού, σημαίνει την δική μας ανάσταση.
΄Αγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος
Ψυχοφελή μηνύματα...
Συντονιστής: Συντονιστές
«Ουχ ο τόπος αλλʼ ο τρόπος»
Ρώτησε ο αββάς Λογγίνος, πως πρέπει να ξενιτευτεί, να φύγει. Κι ο αββάς Λούκιος του αποκρίθηκε: αν δεν κρατήσεις και δεν φυλάξεις τη γλώσσα σου, δεν θαʼ σαι ξένος, όπου και να πας. Κι εδώ που είσαι, άμα κρατήσεις τη γλώσσα σου, θα ʼ σαι σαν ξένος. Ύστερα τον ρώτησε πως να νηστέψει κι εκείνος του απήντησε: ο προφήτης Ησαΐας είπε πώς, κι όταν από τη νηστεία λυγίσει σαν κρικέλα ο λαιμός σου, ούτε τότε η νηστεία σου θαʼ ναι δεκτή στον Κύριο. Η νηστεία η δεκτή είναι αυτή που συνοδεύεται και από την εγκράτεια των πονηρών λογισμών. Τον ρώτησε, μετά, πως μπορεί να φύγει μακριά απʼ τους ανθρώπους, για νʼ ασκήσει την αρετή, οπότε ο γέροντας του έδωκεν αυτή την απάντηση: «Αν δεν κατορθώσεις νʼ αποχτήσεις την αρετή ανάμεσα στους ανθρώπους, ούτε κι όταν βρεθείς ολομόναχος θα το κατορθώσεις».
Από το Γεροντικό
Ρώτησε ο αββάς Λογγίνος, πως πρέπει να ξενιτευτεί, να φύγει. Κι ο αββάς Λούκιος του αποκρίθηκε: αν δεν κρατήσεις και δεν φυλάξεις τη γλώσσα σου, δεν θαʼ σαι ξένος, όπου και να πας. Κι εδώ που είσαι, άμα κρατήσεις τη γλώσσα σου, θα ʼ σαι σαν ξένος. Ύστερα τον ρώτησε πως να νηστέψει κι εκείνος του απήντησε: ο προφήτης Ησαΐας είπε πώς, κι όταν από τη νηστεία λυγίσει σαν κρικέλα ο λαιμός σου, ούτε τότε η νηστεία σου θαʼ ναι δεκτή στον Κύριο. Η νηστεία η δεκτή είναι αυτή που συνοδεύεται και από την εγκράτεια των πονηρών λογισμών. Τον ρώτησε, μετά, πως μπορεί να φύγει μακριά απʼ τους ανθρώπους, για νʼ ασκήσει την αρετή, οπότε ο γέροντας του έδωκεν αυτή την απάντηση: «Αν δεν κατορθώσεις νʼ αποχτήσεις την αρετή ανάμεσα στους ανθρώπους, ούτε κι όταν βρεθείς ολομόναχος θα το κατορθώσεις».
Από το Γεροντικό
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Τα δάκρυα για τους νεκρούς
Δεν θλίβομαι για τους νεκρούς, όταν είμαι βαθιά πεπεισμένος ότι σώθηκαν και βρίσκονται κοντά στον Θεό. Γιατί να λυπάμαι όταν αυτοί χαίρονται; Εάν αυτοί μας βλέπουν, και ασφαλώς μας βλέπουν , δεν θα τους είναι δυσάρεστα τα δάκρυά μας;
Θα πω καλύτερα κλαίμε για τον εαυτό μας, επειδή τους χάσαμε. Και αυτό δεν είναι σωστό. Διότι δεν παύουν να είναι κοντά μας και να μας ευεργετούν, όχι βέβαια ορατά. Τώρα μάλιστα είναι ακόμα περισσότερο κοντά μας, διότι σαν άϋλες υπάρξεις δεν περιορίζονται από τον χώρο.
Φιλοσοφώντας έτσι την υπόθεση του θανάτου δεν κλαίω και δεν θρηνώ για τους νεκρούς που βρίσκονται στον ουρανό.
Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος
Δεν θλίβομαι για τους νεκρούς, όταν είμαι βαθιά πεπεισμένος ότι σώθηκαν και βρίσκονται κοντά στον Θεό. Γιατί να λυπάμαι όταν αυτοί χαίρονται; Εάν αυτοί μας βλέπουν, και ασφαλώς μας βλέπουν , δεν θα τους είναι δυσάρεστα τα δάκρυά μας;
Θα πω καλύτερα κλαίμε για τον εαυτό μας, επειδή τους χάσαμε. Και αυτό δεν είναι σωστό. Διότι δεν παύουν να είναι κοντά μας και να μας ευεργετούν, όχι βέβαια ορατά. Τώρα μάλιστα είναι ακόμα περισσότερο κοντά μας, διότι σαν άϋλες υπάρξεις δεν περιορίζονται από τον χώρο.
Φιλοσοφώντας έτσι την υπόθεση του θανάτου δεν κλαίω και δεν θρηνώ για τους νεκρούς που βρίσκονται στον ουρανό.
Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Η άλλη λογική
Ένας Γέροντας Ασκητής, που δεν κατέβαινε ποτέ στον κόσμο, είχε διακονητή ένα καλό χριστιανό. Αυτός πουλούσε τα πανέρια του Γέροντος και του έφερνε το ψωμί του. Στην πόλη που κατοικούσε ο διακονητής έμενε και κάποιος πολύ πλούσιος, που ήταν όμως κακότροπος και ασεβής άνθρωπος. Ξαφνικά μια μέρα πέθανε ο πλούσιος. Οι συγγενείς του για επίδειξη του έκαναν μεγαλοπρεπέστατη κηδεία. Όλη η πόλη, και πρώτος ο Επίσκοπος μʼ ολόκληρο τον κλήρο, συνόδευσαν το νεκρό στο κοιμητήριο. Τον έθαψαν σε καλλιμάρμαρο μνημείο, για το οποίο σπαταλήθηκε ασυλλόγιστα πολύ χρήμα.
Ύστερα από την κηδεία του πλουσίου, ξεκίνησε ο καλός χριστιανός να πάει στον Ασκητή στην έρημο. Λίγο πιο έξω από τη σπηλιά του, όμως, τον βρήκε νεκρό, φαγωμένο από κάποιο άγριο θηρίο.
Ο χριστιανός ταράχτηκε. Θεέ μου, συλλογίστηκε, τι μυστηριώδη γεγονότα συμβαίνουν σʼ αυτόν τον κόσμο; Ο ασεβής πλούσιος πέθανε ανώδυνα, ειρηνικά, και κηδεύτηκε με τιμές και δόξες, ενώ ο άγιος τούτος άνθρωπος, που Σου ήταν τόσο αφοσιωμένος, βρήκε τον πιο τραγικό θάνατο που μπορεί να φανταστεί κανείς. Γιατί να γίνονται αυτά, Θεέ μου;
Ενώ συλλογιζόταν έτσι, άκουσε φωνή να του λέγει:
- Η δικαιοσύνη του Θεού είναι ακατανόητη από τον περιορισμένο ανθρώπινο νου. Εκείνος ο ασεβής είχε και κάποια καλά έργα πράξει στο διάστημα της ζωής του. Έλαβε την αμοιβή του στον επίγειο κόσμο. Στον άλλο, μόνο τιμωρία τον περιμένει. Ο Ασκητής, σαν άνθρωπος, είχε μικρές ατέλειες. Τις πλήρωσε εδώ, για να παρουσιαστεί τέλειος εμπρός στο Δημιουργό του.
Από το Γεροντικό
Ένας Γέροντας Ασκητής, που δεν κατέβαινε ποτέ στον κόσμο, είχε διακονητή ένα καλό χριστιανό. Αυτός πουλούσε τα πανέρια του Γέροντος και του έφερνε το ψωμί του. Στην πόλη που κατοικούσε ο διακονητής έμενε και κάποιος πολύ πλούσιος, που ήταν όμως κακότροπος και ασεβής άνθρωπος. Ξαφνικά μια μέρα πέθανε ο πλούσιος. Οι συγγενείς του για επίδειξη του έκαναν μεγαλοπρεπέστατη κηδεία. Όλη η πόλη, και πρώτος ο Επίσκοπος μʼ ολόκληρο τον κλήρο, συνόδευσαν το νεκρό στο κοιμητήριο. Τον έθαψαν σε καλλιμάρμαρο μνημείο, για το οποίο σπαταλήθηκε ασυλλόγιστα πολύ χρήμα.
Ύστερα από την κηδεία του πλουσίου, ξεκίνησε ο καλός χριστιανός να πάει στον Ασκητή στην έρημο. Λίγο πιο έξω από τη σπηλιά του, όμως, τον βρήκε νεκρό, φαγωμένο από κάποιο άγριο θηρίο.
Ο χριστιανός ταράχτηκε. Θεέ μου, συλλογίστηκε, τι μυστηριώδη γεγονότα συμβαίνουν σʼ αυτόν τον κόσμο; Ο ασεβής πλούσιος πέθανε ανώδυνα, ειρηνικά, και κηδεύτηκε με τιμές και δόξες, ενώ ο άγιος τούτος άνθρωπος, που Σου ήταν τόσο αφοσιωμένος, βρήκε τον πιο τραγικό θάνατο που μπορεί να φανταστεί κανείς. Γιατί να γίνονται αυτά, Θεέ μου;
Ενώ συλλογιζόταν έτσι, άκουσε φωνή να του λέγει:
- Η δικαιοσύνη του Θεού είναι ακατανόητη από τον περιορισμένο ανθρώπινο νου. Εκείνος ο ασεβής είχε και κάποια καλά έργα πράξει στο διάστημα της ζωής του. Έλαβε την αμοιβή του στον επίγειο κόσμο. Στον άλλο, μόνο τιμωρία τον περιμένει. Ο Ασκητής, σαν άνθρωπος, είχε μικρές ατέλειες. Τις πλήρωσε εδώ, για να παρουσιαστεί τέλειος εμπρός στο Δημιουργό του.
Από το Γεροντικό
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Η ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ - ΚΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
«Αν ο Θεός που προγνωρίζει ότι σε μερικούς η αγάπη Του δεν θα φέρει κανένα αποτέλεσμα, δεν παύει να τους δίνει ευκαιρίες να διορθωθούν, ποια απολογία θα έχεις εσύ, πού, χωρίς να γνωρίζεις καθόλου το μέλλον, έχεις παραλύσει από την απογοήτευση και έχεις αποχαυνωθεί; Διότι πολλές φορές πολλοί που προσπάθησαν πέτυχαν το σκοπό τους. Μερικές φορές, μάλιστα, όταν είχαν φτάσει στην απελπισία, τότε ακριβώς πέτυχαν. Αλλά και αν δεν κατορθώσεις τίποτε, εσύ έκαμες το χρέος σου. Μην γίνεσαι, λοιπόν, απάνθρωπος ούτε σκληρός ούτε αμελής. Το ότι οι ισχυρισμοί σου είναι αποτέλεσμα σκληρότητος και αμελείας φαίνεται και από το εξής: Όταν υποφέρει ένα μέλος του σώματός σου, ποτέ δεν λες: Τι με μέλλει και που ξέρω εγώ, ότι, αν επιμεληθώ, θα γίνει καλά; Αλλά παίρνεις όλα τα μέτρα σου, ώστε και αν τίποτε δεν πετύχεις να μην κατηγορείς τον εαυτό σου ότι παρέλειψες κάτι από εκείνα που όφειλες να πράξεις. Έπειτα, αν για τα μέλη του σώματος φροντίζουμε τόσο πολύ, για τα παιδιά μας . . . θα δείξουμε αμέλεια;»
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
«Αν ο Θεός που προγνωρίζει ότι σε μερικούς η αγάπη Του δεν θα φέρει κανένα αποτέλεσμα, δεν παύει να τους δίνει ευκαιρίες να διορθωθούν, ποια απολογία θα έχεις εσύ, πού, χωρίς να γνωρίζεις καθόλου το μέλλον, έχεις παραλύσει από την απογοήτευση και έχεις αποχαυνωθεί; Διότι πολλές φορές πολλοί που προσπάθησαν πέτυχαν το σκοπό τους. Μερικές φορές, μάλιστα, όταν είχαν φτάσει στην απελπισία, τότε ακριβώς πέτυχαν. Αλλά και αν δεν κατορθώσεις τίποτε, εσύ έκαμες το χρέος σου. Μην γίνεσαι, λοιπόν, απάνθρωπος ούτε σκληρός ούτε αμελής. Το ότι οι ισχυρισμοί σου είναι αποτέλεσμα σκληρότητος και αμελείας φαίνεται και από το εξής: Όταν υποφέρει ένα μέλος του σώματός σου, ποτέ δεν λες: Τι με μέλλει και που ξέρω εγώ, ότι, αν επιμεληθώ, θα γίνει καλά; Αλλά παίρνεις όλα τα μέτρα σου, ώστε και αν τίποτε δεν πετύχεις να μην κατηγορείς τον εαυτό σου ότι παρέλειψες κάτι από εκείνα που όφειλες να πράξεις. Έπειτα, αν για τα μέλη του σώματος φροντίζουμε τόσο πολύ, για τα παιδιά μας . . . θα δείξουμε αμέλεια;»
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΕΤΗ
«Αν συμβουλέψεις μια φορά και δεν πείσεις και αν επαναλάβεις τις συμβουλές και δεύτερη και Τρίτη και πολλές φορές μην αποκάμεις να επαναλαμβάνεις τα ίδια λόγια, χωρίς όμως αποστροφή και χωρίς αγανάκτηση αλλά με ευχάριστη διάθεση».
«Δεν έπεισα σήμερα; Αλλʼ ίσως μπορέσω να πείσω αύριο. Αλλʼ ούτε αύριο; Ίσως μεθαύριο ή και αργότερα. Αυτός που άκουσε σήμερα και απέκρουσε τις συμβουλές, ίσως αύριο τις ακούσει και τις δεχθεί. Αν αυτός πάλι που τις καταφρόνησε σήμερα και αύριο, ίσως μετά από πολλές ημέρες προσέξει αυτά που του είπαμε. Ο ψαράς ενώ πολλές φορές την ημέρα τραβάει το δίχτυ αδειανό, το βράδυ που πρόκειται νʼ αναχωρήσει, κατορθώνει να συλλάβει το μεγάλο ψάρι, που κυνηγούσε όλη την μέρα και έτσι φεύγει ικανοποιημένος. Και ο γεωργός αν εγκαταλείψει το γεωργικό επάγγελμα, επειδή δυσμενείς καιρικές συνθήκες καταστρέφουν την παραγωγή και μια και δυο και πολλές φορές, τότε θα πεθάνουμε όλοι από την πείνα. Και ο πλοίαρχος επίσης αν εξ αιτίας των συχνών τρικυμιών εγκαταλείψει τη θάλασσα, τότε δεν θα μπορούμε πλέον να διαπλεύσουμε το πέλαγος και η ζωή μας θα είναι άχρηστη».
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
«Αν συμβουλέψεις μια φορά και δεν πείσεις και αν επαναλάβεις τις συμβουλές και δεύτερη και Τρίτη και πολλές φορές μην αποκάμεις να επαναλαμβάνεις τα ίδια λόγια, χωρίς όμως αποστροφή και χωρίς αγανάκτηση αλλά με ευχάριστη διάθεση».
«Δεν έπεισα σήμερα; Αλλʼ ίσως μπορέσω να πείσω αύριο. Αλλʼ ούτε αύριο; Ίσως μεθαύριο ή και αργότερα. Αυτός που άκουσε σήμερα και απέκρουσε τις συμβουλές, ίσως αύριο τις ακούσει και τις δεχθεί. Αν αυτός πάλι που τις καταφρόνησε σήμερα και αύριο, ίσως μετά από πολλές ημέρες προσέξει αυτά που του είπαμε. Ο ψαράς ενώ πολλές φορές την ημέρα τραβάει το δίχτυ αδειανό, το βράδυ που πρόκειται νʼ αναχωρήσει, κατορθώνει να συλλάβει το μεγάλο ψάρι, που κυνηγούσε όλη την μέρα και έτσι φεύγει ικανοποιημένος. Και ο γεωργός αν εγκαταλείψει το γεωργικό επάγγελμα, επειδή δυσμενείς καιρικές συνθήκες καταστρέφουν την παραγωγή και μια και δυο και πολλές φορές, τότε θα πεθάνουμε όλοι από την πείνα. Και ο πλοίαρχος επίσης αν εξ αιτίας των συχνών τρικυμιών εγκαταλείψει τη θάλασσα, τότε δεν θα μπορούμε πλέον να διαπλεύσουμε το πέλαγος και η ζωή μας θα είναι άχρηστη».
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Ο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
«Μην μου πει κανείς ότι τα παιδιά δεν πρέπει να απασχολούνται με τέτοια πράγματα θα πρέπει όχι μόνον να απασχολούνται, αλλά αυτά να είναι και το μοναδικό αντικείμενο της σπουδής τους. Επειδή όμως είσθε ασθενείς, δεν σας λέω τέτοιο πράγμα, ούτε από την ψυχαγωγία απομακρύνω τα παιδιά, ούτε σας από τις βιοτικές απασχολήσεις σας. Αλλά από τις επτά ημέρες αξιώνω μία να την αφιερώνετε στοπ κοινό όλων μας Κύριο . . . Ιδιαίτερα αυτή η ηλικία έχει ανάγκη από αυτά τα ακούσματα, διότι όπως είναι απαλή, αποτυπώνονται εύκολα τα λεγόμενα . . . Έτσι μπορούν τα παιδιά να γίνουν σεβαστότερα από σας τους γεροντότερους και χρησιμότερα στις πολιτικές υποθέσεις, αφού στα νεανικά τους χρόνια θα παρουσιάζουν τις αρετές των πρεσβυτέρων».
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
«Μην μου πει κανείς ότι τα παιδιά δεν πρέπει να απασχολούνται με τέτοια πράγματα θα πρέπει όχι μόνον να απασχολούνται, αλλά αυτά να είναι και το μοναδικό αντικείμενο της σπουδής τους. Επειδή όμως είσθε ασθενείς, δεν σας λέω τέτοιο πράγμα, ούτε από την ψυχαγωγία απομακρύνω τα παιδιά, ούτε σας από τις βιοτικές απασχολήσεις σας. Αλλά από τις επτά ημέρες αξιώνω μία να την αφιερώνετε στοπ κοινό όλων μας Κύριο . . . Ιδιαίτερα αυτή η ηλικία έχει ανάγκη από αυτά τα ακούσματα, διότι όπως είναι απαλή, αποτυπώνονται εύκολα τα λεγόμενα . . . Έτσι μπορούν τα παιδιά να γίνουν σεβαστότερα από σας τους γεροντότερους και χρησιμότερα στις πολιτικές υποθέσεις, αφού στα νεανικά τους χρόνια θα παρουσιάζουν τις αρετές των πρεσβυτέρων».
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
ΤΟ ΧΡΗΜΑ, ΚΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΗΣ ΝΕΟΤΗΤΑΣ
«Δεν γνωρίζεις ότι η νεότης από τη φύση της γλιστράει εύκολα και είναι επιρρεπής στο κακό; Ιδιαίτερα όταν αποκτήσει χρηματική περιουσία η ροπή προς το κακό γίνεται ακόμη μεγαλύτερη. Όπως ακριβώς όταν ρίχνουμε ξύλα στη φωτιά, η φλόγα αυξάνει περισσότερο, έτσι και η νεότητα, όταν αποκτήσει χρήματα, σαν άλλη φωτιά μεταβάλλεται σε φλογισμένο καμίνι, με αποτέλεσμα να καεί ολόκληρη η ψυχή του νέου. Πότε, λοιπόν, ένας τέτοιος νέος θα μπορέσει να ασκηθεί στη σωφροσύνη, να αποφύγει την ακολασία και να αναλάβει τους κόπους που απαιτεί η αρετή και κάποιο άλλο πνευματικό αγαθό;»
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
«Δεν γνωρίζεις ότι η νεότης από τη φύση της γλιστράει εύκολα και είναι επιρρεπής στο κακό; Ιδιαίτερα όταν αποκτήσει χρηματική περιουσία η ροπή προς το κακό γίνεται ακόμη μεγαλύτερη. Όπως ακριβώς όταν ρίχνουμε ξύλα στη φωτιά, η φλόγα αυξάνει περισσότερο, έτσι και η νεότητα, όταν αποκτήσει χρήματα, σαν άλλη φωτιά μεταβάλλεται σε φλογισμένο καμίνι, με αποτέλεσμα να καεί ολόκληρη η ψυχή του νέου. Πότε, λοιπόν, ένας τέτοιος νέος θα μπορέσει να ασκηθεί στη σωφροσύνη, να αποφύγει την ακολασία και να αναλάβει τους κόπους που απαιτεί η αρετή και κάποιο άλλο πνευματικό αγαθό;»
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛΟΣ ΠΟΙΜΕΝΑΣ
Εγώ είμαι ο καλός ποιμένας• ο καλός ποιμένας θυσιάζει τη ζωή του για τη χάρη των προβάτων. Ο μισθωτός, όμως που δεν είναι ο βοσκός και τα πρόβατα δεν είναι δικά του, βλέπει το λύκο να έρχεται και αφήνει τα πρόβατα και φεύγει• έτσι ο λύκος ταʼ αρπάζει και τα διασκορπίζει. Ο μισθωτός φεύγει, γιατί είναι μισθωτός και δεν τον νοιάζει για τα πρόβατα. Εγώ είμαι ο καλός βοσκός και γνωρίζω τα πρόβατα που είναι δικά μου και τα δικά μου με αναγνωρίζουν, όπως με αναγνωρίζει ο Πατέρας, κι εγώ αναγνωρίζω τον Πατέρα και θυσιάζω τη ζωή για χάρη των προβάτων, Έχω κι άλλα πρόβατα που δεν ανήκουν σʼ αυτή την μάντρα πρέπει κι εκείνα να τα οδηγήσω. Θα γνωρίζουν τη φωνή μου και θα γίνουν ένα ποίμνιο με έναν ποιμένα. Γιʼ αυτό ο Πατέρας με αγαπάει, γιατί εγώ θυσιάζω τη ζωή μου, ώστε να την ξαναπάρω. Κανείς δε μου την παίρνει, αλλά εγώ από μόνος μου την προσφέρω. Από μένα εξαρτάται να την προσφέρω κι από μένα εξαρτάται να την ξαναπάρω. Αυτήν την εντολή έλαβα από τον Πατέρα μου».
Από το Ευαγγέλιο
Εγώ είμαι ο καλός ποιμένας• ο καλός ποιμένας θυσιάζει τη ζωή του για τη χάρη των προβάτων. Ο μισθωτός, όμως που δεν είναι ο βοσκός και τα πρόβατα δεν είναι δικά του, βλέπει το λύκο να έρχεται και αφήνει τα πρόβατα και φεύγει• έτσι ο λύκος ταʼ αρπάζει και τα διασκορπίζει. Ο μισθωτός φεύγει, γιατί είναι μισθωτός και δεν τον νοιάζει για τα πρόβατα. Εγώ είμαι ο καλός βοσκός και γνωρίζω τα πρόβατα που είναι δικά μου και τα δικά μου με αναγνωρίζουν, όπως με αναγνωρίζει ο Πατέρας, κι εγώ αναγνωρίζω τον Πατέρα και θυσιάζω τη ζωή για χάρη των προβάτων, Έχω κι άλλα πρόβατα που δεν ανήκουν σʼ αυτή την μάντρα πρέπει κι εκείνα να τα οδηγήσω. Θα γνωρίζουν τη φωνή μου και θα γίνουν ένα ποίμνιο με έναν ποιμένα. Γιʼ αυτό ο Πατέρας με αγαπάει, γιατί εγώ θυσιάζω τη ζωή μου, ώστε να την ξαναπάρω. Κανείς δε μου την παίρνει, αλλά εγώ από μόνος μου την προσφέρω. Από μένα εξαρτάται να την προσφέρω κι από μένα εξαρτάται να την ξαναπάρω. Αυτήν την εντολή έλαβα από τον Πατέρα μου».
Από το Ευαγγέλιο
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό