Η λέπρα και οι «λέπρες»

[NIKOSZ]

Στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο (κεφ. 17 στιχ. 12) υπάρχει μία τρομακτική ιστορία. Δέκα λεπροί σε μία κώμη, σ΄ ένα χωριό με μικρό πληθυσμό. Μπορείτε να αναλογισθήτε τι σημαίνει αυτό; Ακόμη και ένας λεπρός να ήταν, πάλι το ποσοστό για τον πληθυσμό ενός χωριού της εποχής εκείνης, θα ήταν φοβερό. Πόσο μάλλον τώρα που οι λεπροί είναι δέκα. Και αν σκεφθεί κανείς ότι η λέπρα την εποχή εκείνη, δεν ήταν μόνο μία σιχαμερή και οδυνηρότατη ασθένεια, αλλά ήταν και ανίατη, καταλαβαίνει πόσο είναι το μέγεθος της συμφοράς που είχε πλήξει τη μικρή εκείνη κοινωνία.

Σήμερα, δόξα τω Θεώ, η λέπρα και σπάνια είναι και θεραπεύεται τελείως. Δεν κινδυνεύουμε λοιπόν από αυτήν. Υπάρχουν, όμως, άλλες «λέπρες», πολύ χειρότερες από αυτήν, λέπρες ψυχικές και ηθικές, που μαστίζουν τις σύγχρονές κοινωνίες. Είναι κατ΄ αρχήν η αχαριστία που δείχνουν οι άνθρωποι προς τον δωρεοδότη Θεό αλλά και προς τους ευεργέτας τους. Σήμερα σπανίζουν οι ευγνώμονες! Είναι επίσης τα διάφορα πάθη και οι ποικίλες αδυναμίες, από τις οποίες πάσχει ένα μεγάλο μέρος των σύγχρονων ανθρώπων. Στο μικρό εκείνο χωριό, δέκα ήταν οι λεπροί. Στις σημερινές όμως κοινωνίες μας, πόσοι είναι που κατέχονται, φερ΄ ειπείν, από το πάθος της βλασφημίας των θείων; Δέκα; Μακάρι να ήταν δέκα. Αλλά είναι δυστυχώς ασυγκρίτως περισσότεροι. Και μην πήτε πως η βλασφημία δεν είναι σαν την λέπρα! Είναι χειρότερη και της λέπρας. Διότι και δυσώδης κακία είναι, αλλά και μεταδοτική. Την έχουμε όμως συνηθίσει και γι΄ αυτό δεν μας κάνει εντύπωση. Ενώ, αν είχαμε ευαισθησία χριστιανική, θα έπρεπε όποιον ακούγαμε να βλασφημή, να τον απομονώναμε σαν ένα λεπρό. Να τον θεωρούσαμε αποδιοπομπαίο και να τον παραδίναμε στην περιφρόνηση, έως ότου μετανοήσει και θεραπευθεί.

Πόσοι πάλι είναι στις σύγχρονες κοινωνίες μας οι μέθυσοι; Μόνο δέκα; Θα είμεθα ευτυχείς. Αλλά είναι δυστυχώς περισσότεροι. Πόσοι είναι οι ανήθικοι; Αυτοί οι ηθικά λεπροί; Αυτοί που καταπατούν τον νόμο της εγκρατείας και της ηθικής και δεν λογαριάζουν τίποτε; Αυτοί που σαπίζουν από τη λέπρα της πορνείας και της μοιχείας και των άλλων καταχρήσεων; Που να βρούμε λογαριασμό; Αν τους μετρήσουμε θα απογοητευθούμε. Αλλά υπάρχουν επίσης και άλλες λέπρες, και άλλα πάθη από τα οποία πάσχουμε. Ποιος θα εύρισκε άκρη, αν καθόταν να μετρήσει πόσους έχει ο κόσμος που πάσχουν από την ασθένεια του φθόνου, της κακίας, της διαβολής, του ψεύδους; Είναι τόσο πολλοί όλοι αυτοί, που δεν ξέρει κανείς ποιόν να πιάσει και ποιόν να αφήσει. Ούτε δέκα υγιείς δεν υπάρχουν ίσως ανάμεσά μας. Έτσι, όπως συνέβη και με τα Σόδομα και τα Γόμορα. Ούτε δέκα δίκαιοι δεν υπήρχαν ανάμεσά τους, γι΄ αυτό και ο Θεός τα κατέστρεψε παραδειγματικά (Γεν. 18, 32). Άραγε σε μας υπάρχουν δέκα δίκαιοι;

Όμως οι δέκα λεπροί του Ευαγγελίου δεν έμεινα στην λέπρα τους. Στράφηκαν προς τον Χριστό και ζήτησαν θεραπεία: «Ιησού επιστάτα, ελέησον ημάς» (Λουκ. 17, 13). Και ο Κύριος τους ελέησε. Και απηλλάγη ο τόπος τους από το μίασμα αυτό. Εμείς όμως τι κάνουμε για να θεραπευθούμε; Στρεφόμεθα προς τον Ιησού, τον Σωτήρα μας; Δυστυχώς και εδώ το ποσοστό είναι δυσανάλογο. Πολλοί οι άρρωστοι, λίγοι όμως ζητούν την ίασή τους. Και γι΄ αυτό γέμισαν οι πόλεις και τα χωριά μας από λεπρούς της αμαρτίας. Ω μικρή κώμη του Ευαγγελίου με τους δέκα λεπρούς σου, για κοίταξε εμάς που σε ξεπεράσαμε, κι ας λεγόμεθα χριστιανοί!

Ω Χριστέ, λυπήσου μας και δος μας μετάνοια και επιστροφή! Απάλλαξέ μας από την φοβερή, την πολυποίκιλη λέπρα της αμαρτίας!


Αρχιμ. ΑΘΗΝ. ΚΑΡΑΜΑΝΤΖΑΝΗΣ