Όταν εξετάζεις τη συνείδησή σου να συλλογίζεσαι τρία πράγματα: τα σφάλματα της κάθε ημέρας, την αιτία αυτών των σφαλμάτων και την προθυμία που έχεις, για να πολεμήσεις αυτά και να αποκτήσεις τις αντίθετες από αυτά αρετές.
Κάποτε μας ωφελούν περισσότερο οι εχθροί με τις κατηγορίες, παρά οι φίλοι με τους επαίνους, διότι οι μεν εχθροί, φανερώνουν, οι δε φίλοι, κρύβουν τα ελαττώματά μας.
Η αγάπη της ατομικής φύσης μας είναι πολύ λεπτή και γι΄ αυτό σε λίγους γνωστή. Αυτή, λοιπόν, ζητάει κρυφά τα του εαυτού της και εμείς νομίζουμε ότι αρέσουν στον Θεό, η αλήθεια όμως δεν είναι έτσι.
Εάν δεν δέχεσαι τον ξένο όπως θα δεχόσουν τον Χριστό, καλύτερα να μη τον δεχθείς καθόλου. Εάν όμως τον δέχεσαι σαν τον Χριστό, τότε μη ντραπείς να πλύνεις τα πόδια του Χριστού.
Απόφευγε να μιλάς αυστηρά και μεγαλόφωνα. Διότι και τα δύο είναι πολύ μισητά και δίνουν υποψία, πως είσαι μάταιος και έχεις μεγάλη υπόληψη για τον εαυτό σου.
Πιο σίγουρο είναι να εμπιστεύεται κανείς τον άνεμο, που κινείται ακατάπαυστα, πιο σίγουρο είναι να εμπιστεύεται όσα χαράζουν τα παιδιά πάνω στην άμμο, όταν παίζουν, παρά την ανθρώπινη ευτυχία.
Μη περιμένεις την ημέρα του θανάτου σου για να μάθεις την αδυναμία σου. Διερεύνησε τον εαυτό σου όσο ακόμα ζει, προχώρησε με τη σκέψη σου στο εσωτερικό του και τότε θα δεις όλη τη μηδαμινότητά του.
