Ψυχοφελή μηνύματα...
Συντονιστής: Συντονιστές
Οποιος κατορθώνει να λέγει κάθε μέρα στον εαυτό του: σήμερα είναι η τελευταία ημέρα της ζωής μου, ουδέποτε θα αμαρτήσει θεληματικά προς τον Θεό.
Εκείνος όμως που περιμένει πως έχει πολλά ακόμη χρόνια να ζήσει, δίχως άλλο θα περιπλεχθεί στα βρόχια της αμαρτίας. Ο Θεός αγιάζει την ψυχή που διαρκώς προετοιμάζεται να λογοδοτήσει για τις πράξεις της . ΄Οποιος λησμονεί την κρίση μένει στη δουλεία ης αμαρτίας.
Αββάς Ησαϊας ο Αναχωρητής
Εκείνος όμως που περιμένει πως έχει πολλά ακόμη χρόνια να ζήσει, δίχως άλλο θα περιπλεχθεί στα βρόχια της αμαρτίας. Ο Θεός αγιάζει την ψυχή που διαρκώς προετοιμάζεται να λογοδοτήσει για τις πράξεις της . ΄Οποιος λησμονεί την κρίση μένει στη δουλεία ης αμαρτίας.
Αββάς Ησαϊας ο Αναχωρητής
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Ην δε εν τω τόπω όπου εσταυρώθη ο Ιησούς κήπος
Η ιστορία του Ανθρώπου – «ίδε ο άνθρωπος»(Ιω.19,5)!
Μόνος, αβοήθητος, πληγωμένος στο σώμα και πιο πολύ στην ψυχή.
Το αποκορύφωμα εκφράζεται με το Σταυρό. Είναι το Αμήν της Ιστορίας Του;
Όμως στην άκρη της ανθρώπινης κατάντιας («Λαός μου τι εποίησά σοι και τι μοι ανταπέδωκας;») υπάρχει κήπος – σύμβολο ζωής, ομορφιάς, αρμονίας.
Απʼ εκεί αρχίζει το τέλος του θανάτου.
Η ιστορία του ανθρώπου – του κάθε ανθρώπου «όπου γης»: Πόνος, δάκρυ, μοναξιά, θάνατος.
Υπάρχει πάντα ένας κήπς! Μια ακτίνα φωτός, που διαπερνά την καρδιά και την ανασταίνει.
Είναι το Φως του κόσμου (Ιω.8,12) που έρχεται διακριτικά, για να παρηγορήσει, να εμψυχώσει, να δώσει Ζωή.
Η ιστορία του Ανθρώπου είναι η ιστορία του κάθε ανθρώπου.
Γιʼ αυτό δεν είμαστε μόνοι, όποιοι κι αν είμαστε, ό,τι και να είμαστε.
Ευλογημένοι όσοι υπομένουν, όπως κι Εκείνος
όσοι βαδίζουν, όπως Εκείνος
όσοι σταυρώνονται για Εκείνον.
΄Οτι συμβασιλεύουν με Εκείνον εν τη Βασιλεία του Πατρός.
π. Ανδρέας Αγαθοκλέους
Η ιστορία του Ανθρώπου – «ίδε ο άνθρωπος»(Ιω.19,5)!
Μόνος, αβοήθητος, πληγωμένος στο σώμα και πιο πολύ στην ψυχή.
Το αποκορύφωμα εκφράζεται με το Σταυρό. Είναι το Αμήν της Ιστορίας Του;
Όμως στην άκρη της ανθρώπινης κατάντιας («Λαός μου τι εποίησά σοι και τι μοι ανταπέδωκας;») υπάρχει κήπος – σύμβολο ζωής, ομορφιάς, αρμονίας.
Απʼ εκεί αρχίζει το τέλος του θανάτου.
Η ιστορία του ανθρώπου – του κάθε ανθρώπου «όπου γης»: Πόνος, δάκρυ, μοναξιά, θάνατος.
Υπάρχει πάντα ένας κήπς! Μια ακτίνα φωτός, που διαπερνά την καρδιά και την ανασταίνει.
Είναι το Φως του κόσμου (Ιω.8,12) που έρχεται διακριτικά, για να παρηγορήσει, να εμψυχώσει, να δώσει Ζωή.
Η ιστορία του Ανθρώπου είναι η ιστορία του κάθε ανθρώπου.
Γιʼ αυτό δεν είμαστε μόνοι, όποιοι κι αν είμαστε, ό,τι και να είμαστε.
Ευλογημένοι όσοι υπομένουν, όπως κι Εκείνος
όσοι βαδίζουν, όπως Εκείνος
όσοι σταυρώνονται για Εκείνον.
΄Οτι συμβασιλεύουν με Εκείνον εν τη Βασιλεία του Πατρός.
π. Ανδρέας Αγαθοκλέους
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Απόκτηση ταπείνωσης
Ένας νέος ευσεβής πήγε να συμβουλευθεί τον Όσιο Μακάριο, πώς νʼ αποκτήσει ταπεινοφροσύνη.
Νʼ αποφεύγεις τον ανθρώπινο έπαινο, του είπε ο Γέροντας, και νʼ αγαπάς την καταφρόνια.
-Δύσκολο πράγμα, έκανε ο νέος, πολύ δύσκολο.
-Άκουσε, παλληκάρι μου, του είπε τότε ο σοφός Γέροντας, εδώ πιο κάτω είναι το κοιμητήρι. Πετάξου μια στιγμή ως εκεί, και, μʼ όσες πέτρες βρεις, πετροβόλησε τα μνήματα. Πες κιʼ όσες βρισιές θέλεις στους νεκρούς.
Ο νέος έκανε όπως του είπε ο Αββάς κι όταν γύρισε πίσω στην καλύβα τον ρώτησε εκείνος τι του αποκρίθηκαν οι πεθαμένοι.
- Τίποτε, είπε ο νέος.
- Κάνε τον κόπο άλλη μια φορά να πας να τους επαινέσεις.
Ξαναπήγε το παλληκάρι κιʼ άρχισε με τα πιο κολακευτικά λόγια να εγκωμιάζει τους νεκρούς.
- Τι σου είπαν τώρα, τον ρώτησε ο Γέροντας, σαν γύρισε.
- Τίποτε.
- Κάνε κιʼ εσύ το ίδιο για νʼ αποκτήσης ταπεινοφροσύνη, τον συμβούλεψε ο Όσιος. Γίνου νεκρός τόσο για την τιμή, όσο και για την καταφρόνια των ανθρώπων.
Από το Γεροντικό
Ένας νέος ευσεβής πήγε να συμβουλευθεί τον Όσιο Μακάριο, πώς νʼ αποκτήσει ταπεινοφροσύνη.
Νʼ αποφεύγεις τον ανθρώπινο έπαινο, του είπε ο Γέροντας, και νʼ αγαπάς την καταφρόνια.
-Δύσκολο πράγμα, έκανε ο νέος, πολύ δύσκολο.
-Άκουσε, παλληκάρι μου, του είπε τότε ο σοφός Γέροντας, εδώ πιο κάτω είναι το κοιμητήρι. Πετάξου μια στιγμή ως εκεί, και, μʼ όσες πέτρες βρεις, πετροβόλησε τα μνήματα. Πες κιʼ όσες βρισιές θέλεις στους νεκρούς.
Ο νέος έκανε όπως του είπε ο Αββάς κι όταν γύρισε πίσω στην καλύβα τον ρώτησε εκείνος τι του αποκρίθηκαν οι πεθαμένοι.
- Τίποτε, είπε ο νέος.
- Κάνε τον κόπο άλλη μια φορά να πας να τους επαινέσεις.
Ξαναπήγε το παλληκάρι κιʼ άρχισε με τα πιο κολακευτικά λόγια να εγκωμιάζει τους νεκρούς.
- Τι σου είπαν τώρα, τον ρώτησε ο Γέροντας, σαν γύρισε.
- Τίποτε.
- Κάνε κιʼ εσύ το ίδιο για νʼ αποκτήσης ταπεινοφροσύνη, τον συμβούλεψε ο Όσιος. Γίνου νεκρός τόσο για την τιμή, όσο και για την καταφρόνια των ανθρώπων.
Από το Γεροντικό
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Η Μυροφόρος γυναίκα
Η παρουσία και προσφορά της Ορθόδοξης γυναίκας σε κάθε κοινωνικό χώρο δεν μπορεί να διαφέρει από το έργο της Μυροφόρου των Ευαγγελίων. Είναι μια ύπαρξη γεμάτη μύρα, για να τα προσφέρει στη Ζωή, ομορφαίνοντάς την.
Μόνο, που στην περίπτωσή μας, τα μύρα τα παίρνει η γυναίκα από Εκείνον, που είναι η ίδια η Ζωή και Αυτοζωία, για να δώσει νόημα στη δική μας ζωής και να κρατήσει στην όντως ζωή την κοινωνία μας.
Η Ορθόδοξη γυναίκα μόνο ως Χριστόφορος μπορεί να είναι Μυροφόρος. Ενωμένη αγιοπνευματικά με τον Χριστό, μπορεί να παράγει τους καρπούς του Πνεύματος και να σκορπίζει γύρω το μύρο της Χάριτος, ως «ύδωρ, αλλόμενον εις ζωήν αιώνιον».
Βαρβάρα Μεταλληνού
Η παρουσία και προσφορά της Ορθόδοξης γυναίκας σε κάθε κοινωνικό χώρο δεν μπορεί να διαφέρει από το έργο της Μυροφόρου των Ευαγγελίων. Είναι μια ύπαρξη γεμάτη μύρα, για να τα προσφέρει στη Ζωή, ομορφαίνοντάς την.
Μόνο, που στην περίπτωσή μας, τα μύρα τα παίρνει η γυναίκα από Εκείνον, που είναι η ίδια η Ζωή και Αυτοζωία, για να δώσει νόημα στη δική μας ζωής και να κρατήσει στην όντως ζωή την κοινωνία μας.
Η Ορθόδοξη γυναίκα μόνο ως Χριστόφορος μπορεί να είναι Μυροφόρος. Ενωμένη αγιοπνευματικά με τον Χριστό, μπορεί να παράγει τους καρπούς του Πνεύματος και να σκορπίζει γύρω το μύρο της Χάριτος, ως «ύδωρ, αλλόμενον εις ζωήν αιώνιον».
Βαρβάρα Μεταλληνού
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Το μεγαλείο της Θεοτόκου
Το μεγαλείο της Θεοτόκου
δεν λέγεται ούτε αναλύεται
γνωρίζεται εμπειρικά - αποκαλυπτικά
από το Πνεύμα το ΄Αγιο.
Τότε δεν μιλάς. Σιωπάς. ΄Οπως η Παναγία.
Εκστατικά ατενίζει το μαγαλείο Της.
Τίποτα δεν χωρεί στην παρουσία Της.
Ούτε οι αμαρτίες εμποδίζουν.
΄Οπως το φως στο σκοτάδι.
΄Ερχεται Εκείνη και είναι μόνο
Εκείνη.
Τι δόξα της δόθηκε!
Ακροθιγώς απ΄ εδώ ατενίζουμε
την αιώνια ουράνια δόξα
της όντως Βασίλισσας.
«Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς».
π. Ανδρέας Αγαθοκλέους
Το μεγαλείο της Θεοτόκου
δεν λέγεται ούτε αναλύεται
γνωρίζεται εμπειρικά - αποκαλυπτικά
από το Πνεύμα το ΄Αγιο.
Τότε δεν μιλάς. Σιωπάς. ΄Οπως η Παναγία.
Εκστατικά ατενίζει το μαγαλείο Της.
Τίποτα δεν χωρεί στην παρουσία Της.
Ούτε οι αμαρτίες εμποδίζουν.
΄Οπως το φως στο σκοτάδι.
΄Ερχεται Εκείνη και είναι μόνο
Εκείνη.
Τι δόξα της δόθηκε!
Ακροθιγώς απ΄ εδώ ατενίζουμε
την αιώνια ουράνια δόξα
της όντως Βασίλισσας.
«Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς».
π. Ανδρέας Αγαθοκλέους
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό

