ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΑ ΚΑΛΑ ΕΡΓΑ
Αγίου Λουκά - Αρχιεπισκόπου Κριμαίας
Μεταξύ των ανθρώπων που ζουν γύρω μας υπάρχουν και αυτοί που δεν πιστεύουν στον Θεό και όμως κάνουν πολλά καλά έργα. Συχνά ακούω την έξης ερώτηση" «Αυτό δεν είναι αρκετό, δεν θα σωθούν αυτοί οι άνθρωποι με τα καλά τους έργα»; Πρέπει οπωσδήποτε να δώσω την απάντηση. Όχι, δεν θα σωθούν μόνο με τα καλά έργα. Γιατί δεν θά σωθούν; Γιατί έτσι είπε ό Κύριος και Θεός μας Ιησούς Χριστός, όταν «επηρώτησε... νομικός, πειράζων αυτόν και λέγων" διδάσκαλε, ποια εντολή μεγάλη εν χω νόμω; ό δέ Ιησούς εφη αύτω' αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εν όλη τη καρδία σου.,, αυτή εστί πρώτη και μεγάλη εντολή, δευτέρα δε όμοια αύτη' αγαπήσεις τον πλησίον σου ώς σεαυτόν» (Μτ. 22, 35-39).
Αν η πίστη στον Θεό και η αγάπη προς Αυτόν είναι η πρώτη και η σπουδαιότερη εντολή του νόμου" αν η δεύτερη εντολή για την αγάπη προς τον πλησίον πηγάζει απ' αυτή την πρώτη, και αν η αγάπη προς τον πλησίον παίρνει την δύναμη της από την αγάπη προς τον Θεό, τότε αυτό σημαίνει, ότι για να σωθεί κανείς πρέπει με όλη την καρδιά του να αγαπήσει τον Θεό, διότι αυτή είναι η πρώτη και η σπουδαιότερη εντολή του νόμου.
Τι σημαίνει σωτηρία; Το να σωθεί κανείς σημαίνει να κληρονομήσει την αιώνια ζωή, να μπει στην Βασιλεία του Θεού και να γίνει κοινωνός αυτής της Βασιλείας! τι είναι η Βασιλεία του Θεού και τι είναι η αιώνια ζωή;
Ό Κύριος και Θεός μας Ιησούς Χριστός είπε στους Εβραίους έναν πολύ θαυμαστό λόγο, ότι όλοι πρέπει να τρώνε τον Επουράνιο 'Άρτο και ότι ό Επουράνιος αυτός 'Άρτος είναι η Σάρκα του, την οποία Αυτός δίνει για την σωτηρία του κόσμου και για να ζει ό κόσμος.
«Αμήν αμήν λέγω υμίν, εάν μη φάγητε την σάρκα του Υιού του ανθρώπου και πίητε αυτού το αίμα, ουκ έχετε ζωήν εν εαυτοϊς» (Ίω. 6, 53). Ποια ζωή; την ζωή την αιώνια" δεν θα έχετε την αιώνια ζωή, δεν θα γίνετε κοινωνοί της Βασιλείας του Θεού και δεν θα σωθεί' η ψυχή σας. Μπορεί να υπάρχει κάτι πιο ξεκάθαρο απ' αυτό τον λόγο; Αν δεν πιστεύουμε με 'όλη την καρδιά μας στον Θεό, αν δεν βαφτιζόμαστε, αν δεν κοινωνούμε του Σώματος και του Αίματος του Χριστού, τότε η σωτηρία για μας δεν υπάρχει.
Βλέπετε, μόνο τα καλά έργα δεν αρκούν για να σωθούμε!
Ξέρουμε ότι και οι άπιστοι κάνουν καλά και δίκαια έργα. και τότε δημιουργείται η ερώτηση' πώς να κρίνουμε τα καλά έργα που κάνουν οι άπιστοι, ποια είναι η άξια τους; Βέβαια, όλα τα καλά έργα που κάνουν αυτοί οι άνθρωποι έχουν την άξια τους, η οποία είναι μεγάλη. Το δεχόμαστε αλλά πρέπει να ξέρουμε ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ των καλών έργων που κάνουν οι άπιστοι και αυτών που κάνουν οι άνθρωποι, οι οποίοι με όλη την καρδιά τους πιστεύουν στον Θεό.
Ποια είναι η διαφορά; η διαφορά είναι η εξής" υπάρχει πλήθος ανθρώπων, πολύ δυνατών ανθρώπων, που θυσίασαν όλα, ακόμα και την ίδια τη ζωή τους, για χάρη του λαού τους. Υπήρχαν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι ακόμα και στη δική μας εποχή. Υπήρχαν λοιπόν πολλοί άνθρωποι που έδωσαν τη ζωή τους για το καλό του λαού τους και του δικού τους έθνους.
Υπάρχουν επίσης άνθρωποι που θυσιάζουν τη ζωή τους για χάρη της δικής τους τάξης.
Ποιο είναι το κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των καλών έργων;
Αυτή η αγάπη τους προς το λαό τους όσο καλή και να είναι, είναι η αγάπη μόνο προς το δικό τους λαό. και ταυτόχρονα μ' αυτή υπάρχει και μίσος προς τους ανθρώπους άλλων φυλών και τάξεων. Η αληθινή όμως και γνήσια αγάπη, η ευάρεστη στον Θεό δεν μπορεί να έχει μίσος, αυτή αγκαλιάζει τα πάντα, είναι καθολική.
Χρειάζεται άσκηση, χρειάζεται κόπος, χρειάζεται να αναγκάζουμε τον εαυτό μας να κάνουμε το καλό. Πρέπει να αποστραφούμε το κακό, την οποιαδήποτε αδικία και να στραφούμε στην αλήθεια.
Χρειάζεται αγώνας για να κάνουμε καλά έργα. Μόνο τότε, όταν, με μεγάλες και επίμονες προσπάθειες, καθαρίζουμε την καρδιά μας και έτσι προσελκύουμε τη χάρη του Θεού, τότε, όταν αυτή η χάρη ανάβει στην καρδιά μας την θεία αγάπη, την αγάπη προς όλους τους ανθρώπους, η οποία δεν μισεί κανέναν, μόνο τότε αυτή η αγάπη, μαζί με την πίστη, μας ανοίγει δρόμο προς την Βασιλεία του Θεού.
Λοιπόν, δεν είναι αρκετά μόνο τα καλά έργα και δεν αρκεί μόνο η ηθική, χρειάζεται και η πίστη.
Διότι μόνο η Θρησκεία, μόνο η Πίστη στον Θεό και η κοινωνία μαζί Του μας δίνει τη δύναμη να κάνουμε γνήσια καλά και ευάρεστα στον Θεό έργα.
Αυτή την δύναμη δεν την δίνει η ηθική και μεγάλο λάθος κάνουν αυτοί που νομίζουν ότι μπορούμε να αντικαταστήσουμε την θρησκεία με κάποια ηθική διδασκαλία.
Πρέπει η θεία χάρη να κατοικήσει στην καρδιά μας για να γίνει αυτή ναός του Παναγίου Πνεύματος. Αμήν.
Δεν αρκούν, μόνο τα καλά έργα....
Συντονιστής: Συντονιστές
-
filotas
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 4119
- Εγγραφή: Σάβ Αύγ 11, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Νίκος@Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Να και μια φορά Άννυ, που συμφωνούμε απόλυτα.
Πράγματι δεν αρκούν τα καλά έργα για να κερδίσουμε τη Βασιλεία των Ουρανών. Είναι απαραίτητη η ηθελημένη, η ελεύθερη κίνηση του ανθρώπου προς τον Θεό, που εκδηλώνεται με την μετάνοια.
Όταν η μετανοούσα καρδιά γεμίσει από την Αγάπη του Θεού, τότε αμέσως στρέφεται με αγάπη και προς τον πλησίον (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής: "Περί Αγάπης Λόγος"), ως ξεχείλισμα της Αγάπης προς τον Θεό. Τα καλά έργα που γίνονται από την αγάπη αυτή μετρούν για τη σωτηρία της ψυχής μας και συντελούν στο να δοξάζεται και επί γης το Όνομά Του.
"14 Υμείς εστε το φώς τού κόσμου. ου δύναται πόλις κρυβήναι επάνω όρους κειμένη· 15 ουδέ καίουσι λύχνον και τιθέασιν αυτόν υπό τον μόδιον, αλλ' επί την λυχνίαν, και λάμπει πάσι τοίς εν τή οικία. 16 ούτως λαμψάτω το φώς υμών έμπροσθεν των ανθρώπων, όπως ίδωσιν υμών τα καλά έργα και δοξάσωσιν τον πατέρα υμών τον εν τοίς ουρανοίς." (Ματθ. κεφ. 5, 14-15)
Το Φως μέσα μας είναι αυτό που προβάλλεται προς τα έξω και δημιουργεί τα καλά έργα, που δοξάζουν το Όνομα του Ουράνιου Πατέρα μας.
Οι παπικοί έκαναν το τεράστιο λάθος να δώσουν στα καλά έργα μεγαλύτερη σωτηριώδη σημασία από την ίδια την κίνηση της ψυχής προς τον Κύριο, συντελώντας έτσι στη δημιουργία, επιφανειακά καλών και αγαθών ανθρώπων, από ιδιοτελή όμως κίνητρα. Βλέποντας την υποκρισία αυτή οι Προτεστάντες κι οι άλλες αιρέσεις που ξεπήδησαν απ΄αυτούς, κατέληξαν στο άλλο άκρο. Δηλαδή θεώρησαν ότι η πίστη αρκεί για τη σωτηρία του ανθρώπου. Όμως είναι λάθος κι αυτό, γιατί ο Κύριος όρισε ως μέτρο της Αγάπης μας προς Αυτόν την εκδήλωση της έμπρακτης αγάπης μας στον πλησίον.
Πράγματι δεν αρκούν τα καλά έργα για να κερδίσουμε τη Βασιλεία των Ουρανών. Είναι απαραίτητη η ηθελημένη, η ελεύθερη κίνηση του ανθρώπου προς τον Θεό, που εκδηλώνεται με την μετάνοια.
Όταν η μετανοούσα καρδιά γεμίσει από την Αγάπη του Θεού, τότε αμέσως στρέφεται με αγάπη και προς τον πλησίον (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής: "Περί Αγάπης Λόγος"), ως ξεχείλισμα της Αγάπης προς τον Θεό. Τα καλά έργα που γίνονται από την αγάπη αυτή μετρούν για τη σωτηρία της ψυχής μας και συντελούν στο να δοξάζεται και επί γης το Όνομά Του.
"14 Υμείς εστε το φώς τού κόσμου. ου δύναται πόλις κρυβήναι επάνω όρους κειμένη· 15 ουδέ καίουσι λύχνον και τιθέασιν αυτόν υπό τον μόδιον, αλλ' επί την λυχνίαν, και λάμπει πάσι τοίς εν τή οικία. 16 ούτως λαμψάτω το φώς υμών έμπροσθεν των ανθρώπων, όπως ίδωσιν υμών τα καλά έργα και δοξάσωσιν τον πατέρα υμών τον εν τοίς ουρανοίς." (Ματθ. κεφ. 5, 14-15)
Το Φως μέσα μας είναι αυτό που προβάλλεται προς τα έξω και δημιουργεί τα καλά έργα, που δοξάζουν το Όνομα του Ουράνιου Πατέρα μας.
Οι παπικοί έκαναν το τεράστιο λάθος να δώσουν στα καλά έργα μεγαλύτερη σωτηριώδη σημασία από την ίδια την κίνηση της ψυχής προς τον Κύριο, συντελώντας έτσι στη δημιουργία, επιφανειακά καλών και αγαθών ανθρώπων, από ιδιοτελή όμως κίνητρα. Βλέποντας την υποκρισία αυτή οι Προτεστάντες κι οι άλλες αιρέσεις που ξεπήδησαν απ΄αυτούς, κατέληξαν στο άλλο άκρο. Δηλαδή θεώρησαν ότι η πίστη αρκεί για τη σωτηρία του ανθρώπου. Όμως είναι λάθος κι αυτό, γιατί ο Κύριος όρισε ως μέτρο της Αγάπης μας προς Αυτόν την εκδήλωση της έμπρακτης αγάπης μας στον πλησίον.
-
aposal
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 26091
- Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)
Συμφωνώ απόλυτα ότι τα καλά έργα προϋποθέτουν και καλή ψυχή : αγάπη για τον συνάνθρωπό μας, που πρόκειται να ευνοήσουμε! Δηλαδή αγάπη προς τον Θεό!
Αν όμως κάποιος δεν πιστεύει στον Θεό, τότε ΔΕΝ κάνει το καλό έργο λόγω αγάπης, αλλά λόγω κάποιου άλλου δικού του συμφέροντος! Αυτό όμως στην πραγματικότητα δεν είναι καλό έργο!
Πολύ σωστά το αναφέρει ο Άγιος Λουκάς ο Ρώσος, ότι το κίνητρο του μίσους δεν μετουσιώνεται σε καλό έργο! Οι Μουσουλμάνοι πχ που πεθαίνουν από μίσος για τους Εβραίους, ή κάποιους άλλους Δυτικούς, δεν θεωρώ ότι θυσιάζονται για το καλό του λαού τους. Μπορεί να χαρακτηρίζονται ως ήρωες, αλλά στην πραγματικότητα είναι φονιάδες, ή αυτόχειρες!
Ακόμη και κάποιος που δηλώνει άθεος και κάνει φιλανθρωπίες, πόσο θα αντέξει; Κάποια στιγμή θα κουραστεί, γιατί όλα θα του πηγαίνουν ανάποδα και δεν θα έχει την ελπίδα στον Θεό να τον κρατήσει! Και οι όποιες προθέσεις του για ανιδιοτελή βοήθεια, θεωρώ ότι θα σταματήσουν!
Ή θα φτάσουμε στο "ευγενές" επίπεδο των Ευρωπαίων, να αναθέτουμε δηλαδή τα καλά μας έργα σε κοινωνικούς φορείς, ή φιλόπτωχα κλπ ταμεία και εμείς να αδρανούμε, έχοντας όμως την συνείδησή μας ήσυχη, ότι ο συνάνθρωπός μας βοηθήθηκε!
Αν όμως κάποιος δεν πιστεύει στον Θεό, τότε ΔΕΝ κάνει το καλό έργο λόγω αγάπης, αλλά λόγω κάποιου άλλου δικού του συμφέροντος! Αυτό όμως στην πραγματικότητα δεν είναι καλό έργο!
Πολύ σωστά το αναφέρει ο Άγιος Λουκάς ο Ρώσος, ότι το κίνητρο του μίσους δεν μετουσιώνεται σε καλό έργο! Οι Μουσουλμάνοι πχ που πεθαίνουν από μίσος για τους Εβραίους, ή κάποιους άλλους Δυτικούς, δεν θεωρώ ότι θυσιάζονται για το καλό του λαού τους. Μπορεί να χαρακτηρίζονται ως ήρωες, αλλά στην πραγματικότητα είναι φονιάδες, ή αυτόχειρες!
Ακόμη και κάποιος που δηλώνει άθεος και κάνει φιλανθρωπίες, πόσο θα αντέξει; Κάποια στιγμή θα κουραστεί, γιατί όλα θα του πηγαίνουν ανάποδα και δεν θα έχει την ελπίδα στον Θεό να τον κρατήσει! Και οι όποιες προθέσεις του για ανιδιοτελή βοήθεια, θεωρώ ότι θα σταματήσουν!
Ή θα φτάσουμε στο "ευγενές" επίπεδο των Ευρωπαίων, να αναθέτουμε δηλαδή τα καλά μας έργα σε κοινωνικούς φορείς, ή φιλόπτωχα κλπ ταμεία και εμείς να αδρανούμε, έχοντας όμως την συνείδησή μας ήσυχη, ότι ο συνάνθρωπός μας βοηθήθηκε!
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
Να και μια φορά Άννυ, που συμφωνούμε απόλυτα.
Νίκο, μια και βρισκόμαστε στο ίδιο αρχονταρίκι,και συζητάμε σαν ελεύθεροι ορθόδοξοι άνθρωποι,κουβαλώντας ο καθένας την μοναδικότητά του, πολλές φορές θα διαφωνήσουμε και πολλές θα συμφωνήσουμε.
Από την μεριά μου, η αντίρρηση επικεντρώνεται πάντα στά θέματα που κατά την άποψή μου "νερώνουν" λίγο ή πολύ την ανόθευτη πίστη.
Πέραν τούτου, για όλους τρέφω φιλικά αισθήματα.
Χαίρομαι που συμφωνείς με την αρχική μου παράθεση, και την εμπλουτίζεις μάλιστα καταδεικνύοντας την διαφορά του κοσμικού πνεύματος της Δύσης, από αυτό της Ανατολικής Ορθόδοξης Καθολικής εκκλησίας του Χριστού.
Νίκο, μια και βρισκόμαστε στο ίδιο αρχονταρίκι,και συζητάμε σαν ελεύθεροι ορθόδοξοι άνθρωποι,κουβαλώντας ο καθένας την μοναδικότητά του, πολλές φορές θα διαφωνήσουμε και πολλές θα συμφωνήσουμε.
Από την μεριά μου, η αντίρρηση επικεντρώνεται πάντα στά θέματα που κατά την άποψή μου "νερώνουν" λίγο ή πολύ την ανόθευτη πίστη.
Πέραν τούτου, για όλους τρέφω φιλικά αισθήματα.
Χαίρομαι που συμφωνείς με την αρχική μου παράθεση, και την εμπλουτίζεις μάλιστα καταδεικνύοντας την διαφορά του κοσμικού πνεύματος της Δύσης, από αυτό της Ανατολικής Ορθόδοξης Καθολικής εκκλησίας του Χριστού.
-
tinios
- Έμπειρος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 231
- Εγγραφή: Τρί Νοέμ 13, 2007 6:00 am
- Τοποθεσία: ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ
- Επικοινωνία:
Την απάντηση δίνουν οι Αγ. Απόστολοι Παύλος και Ιάκωβος ο αδελφόθεος
Απ. Παύλου: Προς Ρωμαίους, κεφ.3
"23 πάντες γὰρ ἥμαρτον καὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, 24 δικαιούμενοι δωρεὰν τῇ αὐτοῦ χάριτι διὰ τῆς ἀπολυτρώσεως τῆς ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ, 25 ὃν προέθετο ὁ Θεὸς ἱλαστήριον διὰ τῆς πίστεως ἐν τῷ αὐτοῦ αἵματι, εἰς ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ διὰ τὴν πάρεσιν τῶν προγεγονότων ἁμαρτημάτων 26 ἐν τῇ ἀνοχῇ τοῦ Θεοῦ, πρὸς ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ ἐν τῷ νῦν καιρῷ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν δίκαιον καὶ δικαιοῦντα τὸν ἐκ πίστεως ᾿Ιησοῦ. 27 Ποῦ οὖν ἡ καύχησις; ἐξεκλείσθη. διὰ ποίου νόμου; τῶν ἔργων; οὐχί, ἀλλὰ διὰ νόμου πίστεως. 28 λογιζόμεθα οὖν πίστει δικαιοῦσθαι ἄνθρωπον χωρὶς ἔργων νόμου."
Επιστολή Ιακώβου: κεφ.2
"14 Τί τὸ ὄφελος, ἀδελφοί μου, ἐὰν πίστιν λέγῃ τις ἔχειν, ἔργα δὲ μὴ ἔχῃ; μὴ δύναται ἡ πίστις σῶσαι αὐτόν; 15 ἐὰν δὲ ἀδελφὸς ἢ ἀδελφὴ γυμνοὶ ὑπάρχωσι καὶ λειπόμενοι ὦσι τῆς ἐφημέρου τροφῆς, 16 εἴπῃ δέ τις αὐτοῖς ἐξ ὑμῶν, ὑπάγετε ἐν εἰρήνῃ, θερμαίνεσθε καὶ χορτάζεσθε, μὴ δῶτε δὲ αὐτοῖς τὰ ἐπιτήδεια τοῦ σώματος, τί τὸ ὄφελος; 17 οὕτω καὶ ἡ πίστις, ἐὰν μὴ ἔργα ἔχῃ, νεκρά ἐστι καθ' ἑαυτήν. 18 ἀλλ' ἐρεῖ τις· σὺ πίστιν ἔχεις, κἀγὼ ἔργα ἔχω· δεῖξόν μοι τὴν πίστιν σου ἐκ τῶν ἔργων σου, κἀγὼ δείξω σοι ἐκ τῶν ἔργων μου τὴν πίστιν μου"
Ο μεν Απόστολος Παύλος, ξεκαθαρίζει, πως χωρίς την απολύτρωση που προσέφερε η Σταυρική θυσία του Κυρίου, οποιοδήποτε καλό έργο, δεν είναι ικανό από μόνο του προς σωτηρία, αλλά η δικαίωση, έρχεται μέσα από την πίστη, που συνοδεύεται από έργα φιλανθρωπίας, συγχωρήσεως και αγάπης ανυπόκριτης.
Από την άλλη ο Απ. Ιάκωβος, τα συνδέει απόλυτα.
Όπως έργα χωρίς πίστη δεν σώζουν, έτσι και πίστη χωρίς έργα, παραμένει ανενεργή.
Και ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, την ίδια γνώμη εκφέρει, με την ακόλουθη διήγηση.
Απόσπασμα από άρθρο
ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ..."
Ἀρχιμ. Βασιλείου, Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Ἰβήρων
Στό σημεῖο αὐτό θἄθελα νά θυμηθοῦμε κάτι πού ἔλεγε ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός στούς ἀνθρώπους πού ἀπευθυνόταν: "Πονάω γιατί δέν ἔχω χρόνο νά σᾶς δῶ ὅλους χωριστά τόν καθένα σας καί νά ἐξομολογηθεῖτε καί νά μοῦ πεῖτε τά παράπονά σας καί νά σᾶς πῶ καί ἐγώ ὅ,τι μέ φωτίσει ὁ Θεός. Ἀλλά ἐπειδή δέν μπορῶ νά σᾶς δῶ ὅλους, θά σᾶς πῶ μερικά πράγματα τά ὁποῖα πρέπει νά ἐφαρμόσετε. Κι ἄν αὐτά ἐφαρμόσετε θά προχωρήσετε καλά. Τό πρῶτο εἶναι νά συγχωρᾶτε τούς ἐχθρούς σας". Καί γιά νά τούς κάνει νά καταλάβουν τί ἤθελε νά πεῖ, τούς δίνει ἕνα παράδειγμα: "Ἤλθαν δύο νά ἐξομολογηθοῦν, ὁ Πέτρος καί ὁ Παῦλος. Ὁ Πέτρος μοῦ εἶπε: "Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, ἐγώ ἀπό μικρός πῆρα τόν καλό δρόμο. Ζῶ στήν ἐκκλησία, ἔχω κάνει ὅλα τά καλά, προσεύχομαι, κάνω ἐλεημοσύνες, ἔχω κτίσει ἐκκλησίες, ἔχω κτίσει μοναστήρια, ἔχω ἕνα μικρό ἐλαττωματάκι, ὅτι δέν συγχωρῶ τούς ἐχθρούς μου". Καί λέει ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὅτι, "Ἐγώ, αὐτόν τόν ἀποφάσισα γιά τήν κόλαση, κι εἶπα ?ὅταν πεθάνει θά τόν πετάξουν στό δρόμο νά τόν φᾶνε τά σκυλιά?". Μετά ἀπό λίγο ἔρχεται ὁ Παῦλος, ὁ ὁποῖος ἐξομολογήθη καί μοῦ λέει: "Ἐγώ ἀπό μικρός πῆρα τό στραβό δρόμο, ἔχω κλέψει, ἔχω ἀτιμάσει, ἔχω σκοτώσει, ἔχω κάψει ἐκκλησίες, μοναστήρια, δηλ. εἶμαι σάν δαιμονισμένος· μόνο ἕνα καλό ἔχω, ὅτι συγχωρῶ τόν ἐχθρό μου". Καί λέει ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς, "ἐγώ κατέβηκα, τόν ἀγκάλιασα, τόν φίλησα καί τοῦ εἶπα σέ τρεῖς μέρες νά κοινωνήσει".
Απ. Παύλου: Προς Ρωμαίους, κεφ.3
"23 πάντες γὰρ ἥμαρτον καὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, 24 δικαιούμενοι δωρεὰν τῇ αὐτοῦ χάριτι διὰ τῆς ἀπολυτρώσεως τῆς ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ, 25 ὃν προέθετο ὁ Θεὸς ἱλαστήριον διὰ τῆς πίστεως ἐν τῷ αὐτοῦ αἵματι, εἰς ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ διὰ τὴν πάρεσιν τῶν προγεγονότων ἁμαρτημάτων 26 ἐν τῇ ἀνοχῇ τοῦ Θεοῦ, πρὸς ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ ἐν τῷ νῦν καιρῷ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν δίκαιον καὶ δικαιοῦντα τὸν ἐκ πίστεως ᾿Ιησοῦ. 27 Ποῦ οὖν ἡ καύχησις; ἐξεκλείσθη. διὰ ποίου νόμου; τῶν ἔργων; οὐχί, ἀλλὰ διὰ νόμου πίστεως. 28 λογιζόμεθα οὖν πίστει δικαιοῦσθαι ἄνθρωπον χωρὶς ἔργων νόμου."
Επιστολή Ιακώβου: κεφ.2
"14 Τί τὸ ὄφελος, ἀδελφοί μου, ἐὰν πίστιν λέγῃ τις ἔχειν, ἔργα δὲ μὴ ἔχῃ; μὴ δύναται ἡ πίστις σῶσαι αὐτόν; 15 ἐὰν δὲ ἀδελφὸς ἢ ἀδελφὴ γυμνοὶ ὑπάρχωσι καὶ λειπόμενοι ὦσι τῆς ἐφημέρου τροφῆς, 16 εἴπῃ δέ τις αὐτοῖς ἐξ ὑμῶν, ὑπάγετε ἐν εἰρήνῃ, θερμαίνεσθε καὶ χορτάζεσθε, μὴ δῶτε δὲ αὐτοῖς τὰ ἐπιτήδεια τοῦ σώματος, τί τὸ ὄφελος; 17 οὕτω καὶ ἡ πίστις, ἐὰν μὴ ἔργα ἔχῃ, νεκρά ἐστι καθ' ἑαυτήν. 18 ἀλλ' ἐρεῖ τις· σὺ πίστιν ἔχεις, κἀγὼ ἔργα ἔχω· δεῖξόν μοι τὴν πίστιν σου ἐκ τῶν ἔργων σου, κἀγὼ δείξω σοι ἐκ τῶν ἔργων μου τὴν πίστιν μου"
Ο μεν Απόστολος Παύλος, ξεκαθαρίζει, πως χωρίς την απολύτρωση που προσέφερε η Σταυρική θυσία του Κυρίου, οποιοδήποτε καλό έργο, δεν είναι ικανό από μόνο του προς σωτηρία, αλλά η δικαίωση, έρχεται μέσα από την πίστη, που συνοδεύεται από έργα φιλανθρωπίας, συγχωρήσεως και αγάπης ανυπόκριτης.
Από την άλλη ο Απ. Ιάκωβος, τα συνδέει απόλυτα.
Όπως έργα χωρίς πίστη δεν σώζουν, έτσι και πίστη χωρίς έργα, παραμένει ανενεργή.
Και ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, την ίδια γνώμη εκφέρει, με την ακόλουθη διήγηση.
Απόσπασμα από άρθρο
ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ..."
Ἀρχιμ. Βασιλείου, Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Ἰβήρων
Στό σημεῖο αὐτό θἄθελα νά θυμηθοῦμε κάτι πού ἔλεγε ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός στούς ἀνθρώπους πού ἀπευθυνόταν: "Πονάω γιατί δέν ἔχω χρόνο νά σᾶς δῶ ὅλους χωριστά τόν καθένα σας καί νά ἐξομολογηθεῖτε καί νά μοῦ πεῖτε τά παράπονά σας καί νά σᾶς πῶ καί ἐγώ ὅ,τι μέ φωτίσει ὁ Θεός. Ἀλλά ἐπειδή δέν μπορῶ νά σᾶς δῶ ὅλους, θά σᾶς πῶ μερικά πράγματα τά ὁποῖα πρέπει νά ἐφαρμόσετε. Κι ἄν αὐτά ἐφαρμόσετε θά προχωρήσετε καλά. Τό πρῶτο εἶναι νά συγχωρᾶτε τούς ἐχθρούς σας". Καί γιά νά τούς κάνει νά καταλάβουν τί ἤθελε νά πεῖ, τούς δίνει ἕνα παράδειγμα: "Ἤλθαν δύο νά ἐξομολογηθοῦν, ὁ Πέτρος καί ὁ Παῦλος. Ὁ Πέτρος μοῦ εἶπε: "Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, ἐγώ ἀπό μικρός πῆρα τόν καλό δρόμο. Ζῶ στήν ἐκκλησία, ἔχω κάνει ὅλα τά καλά, προσεύχομαι, κάνω ἐλεημοσύνες, ἔχω κτίσει ἐκκλησίες, ἔχω κτίσει μοναστήρια, ἔχω ἕνα μικρό ἐλαττωματάκι, ὅτι δέν συγχωρῶ τούς ἐχθρούς μου". Καί λέει ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὅτι, "Ἐγώ, αὐτόν τόν ἀποφάσισα γιά τήν κόλαση, κι εἶπα ?ὅταν πεθάνει θά τόν πετάξουν στό δρόμο νά τόν φᾶνε τά σκυλιά?". Μετά ἀπό λίγο ἔρχεται ὁ Παῦλος, ὁ ὁποῖος ἐξομολογήθη καί μοῦ λέει: "Ἐγώ ἀπό μικρός πῆρα τό στραβό δρόμο, ἔχω κλέψει, ἔχω ἀτιμάσει, ἔχω σκοτώσει, ἔχω κάψει ἐκκλησίες, μοναστήρια, δηλ. εἶμαι σάν δαιμονισμένος· μόνο ἕνα καλό ἔχω, ὅτι συγχωρῶ τόν ἐχθρό μου". Καί λέει ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς, "ἐγώ κατέβηκα, τόν ἀγκάλιασα, τόν φίλησα καί τοῦ εἶπα σέ τρεῖς μέρες νά κοινωνήσει".
Ο Κύριος εβασίλευσεν, ευπρέπειαν ενεδύσατο.
