"Πρώτος μεταξύ ίσων ο Πάπας"

[filtor]

ΕΙΔΗΣΕΙΣ :: ΚΟΣΜΟΣ
Πρώτος μεταξύ ίσων ο Πάπας

Οι καθολικοί θεολόγοι αποδέχτηκαν τις θέσεις που παρουσίασε ο επικεφαλής της Πανορθόδοξης αντιπροσωπείας Ιωάννης Ζιζιούλας, επίσκοπος Περγάμου και ένας από τους κορυφαίους θεολόγους της Ορθοδοξίας

Η υπαγωγή του στη δικαιοδοσία των Οικουμενικών Συνόδων αλλάζει το περιβάλλον στις σχέσεις των δύο Εκκλησιών. Ο Ποντίφικας αναγνωρίζεται ως πρώτος μεταξύ ίσων και όχι κεφαλή της Εκκλησίας και «βικάριος του Χριστού στη Γη»
15/11/2007

Σημαντικό βήμα προς την προσέγγιση ορθόδοξων χριστιανών και καθολικών θεωρείται η αποδοχή από μέρους του Βατικανού της αρχής ότι ο Πάπας είναι πρώτος μεταξύ ίσων. Αυτή η μείζονος σημασίας εξέλιξη, ταυτόχρονα με την υπαγωγή του Πάπα στη δικαιοδοσία των οικουμενικών συνόδων, αλλάζει το περιβάλλον στις σχέσεις των δύο Εκκλησιών.

Η σημαντική αυτή συμφωνία επιτεύχθηκε πριν από έναν μήνα, όταν καθολικοί και ορθόδοξοι θεολόγοι συνεδρίασαν για περίπου μία εβδομάδα στη Ραβέννα. Τελικά, οι καθολικοί θεολόγοι αποδέχτηκαν πλήρως τις θέσεις που παρουσίασε ο επικεφαλής της πανορθόδοξης αντιπροσωπείας Ιωάννης Ζιζιούλας, επίσκοπος Περγάμου κι ένας από τους πιο σημαντικούς θεολόγους της ορθοδοξίας.

Το τελικό ντοκουμέντο, που θα δοθεί επισήμως στη δημοσιότητα σήμερα στο Βατικανό, έχει 46 παραγράφους, είναι γραμμένο στα αγγλικά, με πολλές παραπομπές στην ελληνική ορολογία.

Ο Ρωμαιοκαθολικός Ποντίφικας αποκαλείται «επίσκοπος Ρώμης» και υπάγεται πλέον στις αποφάσεις της οικουμενικής συνόδου, που είναι «το κύριο εργαλείο» δια μέσου του οποίου εκφράζεται η «κοινωνία της εκκλησίας».

Οι ορθόδοξοι αναγνωρίζουν στον Πάπα της Ρώμης (και Πατριάρχη της Δύσης) το πρωτείο «της τιμής» που είχε πριν από το σχίσμα του 1054 μεταξύ των πέντε ιστορικών Πατριαρχείων. Είναι πρώτος μεταξύ ίσων και όχι κεφαλή της Εκκλησίας και «βικάριος του Χριστού στη γη», όπως θεωρείται τώρα.

Ουσιαστικά, οι ορθόδοξοι θεολόγοι τού αναγνωρίζουν τις ίδιες αρμοδιότητες με εκείνες που ασκεί σήμερα ο οικουμενικός Πατριάρχης ανάμεσα στις ορθόδοξες εκκλησίες και τίποτα παραπάνω.

«Ο πρώτος δεν μπορεί να κάνει τίποτα χωρίς τη συναίνεση όλων», αναφέρεται ρητώς στο κείμενο. Αλλά οι καθολικοί προτίμησαν να αναβάλουν τη συζήτηση που αφορά ειδικά τις εξουσίες και τις αρμοδιότητες του «επισκόπου Ρώμης».

Το συμφωνηθέν ντοκουμέντο είναι σημαντικό και σε ό,τι αφορά τη γνωστή αντιπαλότητα του Πατριαρχείου της Μόσχας απέναντι στην Κωνσταντινούπολη.

Την πρώτη μέρα της σύσκεψης στη Ραβέννα ο εκπρόσωπος του Πατριαρχείου της Μόσχας εγκατέλειψε τις εργασίες σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την παρουσία αντιπροσώπου της Εκκλησίας της Εσθονίας. Η κίνηση του παρέμεινε μεμονωμένη και η απομόνωση αυτή κατέστη ακόμη πιο οδυνηρή για τη Μόσχα όταν έγινε σαφές ότι η οικουμενική σύσκεψη στέφθηκε με επιτυχία.

Δ. ΔΕΛΗΟΛΑΝΗΣ

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid= ... bid=145522#

Ελπίζω να συζητήσουμε επί της εξέλιξης με ψυχραιμία και επιχειρήματα κυρίως και να μη μετανιώσω την ώρα που το "ανέβαζα" μέρες που είναι...

Το ρεζουμέ για μένα είναι εδώ :

Σημαντικό βήμα προς την προσέγγιση ορθόδοξων χριστιανών και καθολικών θεωρείται η αποδοχή από μέρους του Βατικανού της αρχής ότι ο Πάπας είναι πρώτος μεταξύ ίσων. Αυτή η μείζονος σημασίας εξέλιξη, ταυτόχρονα με την υπαγωγή του Πάπα στη δικαιοδοσία των οικουμενικών συνόδων, αλλάζει το περιβάλλον στις σχέσεις των δύο Εκκλησιών.

και εδώ :

Οι ορθόδοξοι αναγνωρίζουν στον Πάπα της Ρώμης (και Πατριάρχη της Δύσης) το πρωτείο «της τιμής» που είχε πριν από το σχίσμα του 1054 μεταξύ των πέντε ιστορικών Πατριαρχείων. Είναι πρώτος μεταξύ ίσων και όχι κεφαλή της Εκκλησίας και «βικάριος του Χριστού στη γη», όπως θεωρείται τώρα.

1. Τα αποδεχόμαστε;
2. Αν όχι γιατί δεν τα αποδεχόμαστε; (επιχειρήματα)
3. Τι ζητάμε τελικά εμείς;
4. Υπάρχει περίπτωση να τα βρούμε με τους Καθολικούς χωρίς να προδοθεί η πίστη μας;

[/b]

[lovethink]

«Ο πρώτος δεν μπορεί να κάνει τίποτα χωρίς τη συναίνεση όλων»
Aυτό είναι πολύ καλό γιατί θα υποχρεωθεί να συζητά και με τους Ορθοδόξους για τις κινήσεις που θα κάνει απέναντι σε διάφορες καταστάσεις στο κόσμο ( πολέμους κτλπ )

1. Τα αποδεχόμαστε;
Το ένα σκέλος ναι , δεν είναι πρώτος
Είναι ίσος ? δεν νομίζω αλλά είναι ένα θετικό βήμα

2. Αν όχι γιατί δεν τα αποδεχόμαστε; (επιχειρήματα)
Αποδέχομαι το ένα σκέλος το άλλο με προβληματίζει ( το "ίσος" )

3. Τι ζητάμε τελικά εμείς;

Εγώ θα ήθελα να μην υπήρχε πλέον σχίσμα ανάμεσά μας θα ήταν μεγάλη χαρά και νίκη , δεν ξέρω αν υπάρχουν προφητείες ή κάτι που μας λέει πως μέχρι το τέλος του κόσμου δεν θα ξαναενωθούν οι Εκκλησίες όπως ήταν πριν το σχίσμα
Ποιός θα ήθελε να υπάρχει σχίσμα ?
Δεν θα ήθελα όμως επ'ουδενί να προδωθεί και το ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ στοιχείο της πίστεώς μας


4. Υπάρχει περίπτωση να τα βρούμε με τους Καθολικούς χωρίς να προδοθεί η πίστη μας;

Αυτό δεν το ξέρω
Αν μείνουμε και οι δύο στις θέσεις μας όχι
Αν προχωρήσουν αυτοί προς εμάς ναι
Αν προχωρήσουμε εμείς προς αυτούς όχι

[nkope]

Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία

Η Ορθόδοξη Εκκλησία πρεσβεύει ότι ο Επίσκοπος Ρώμης απελάμβανε πρεσβείων τιμής στα πλαίσια της παλαιάς Πενταρχίας των Πατριαρχείων της ενιαίας Εκκλησίας. Μετά το Σχίσμα του 1054 ως πρωτόθρονη Εκκλησία στον ορθόδοξο κόσμο υφίσταται το Οικουμενικό Πατριαρχείο και ο Προκαθήμενός του είναι "πρώτος μεταξύ ίσων" στη σχέση του με τους Προκαθημένους των Αυτοκέφαλων Ορθόδοξων Εκκλησιών.

Η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας για το Παπικό πρωτείο

Για την Ορθόδοξη Εκκλησία, θεωρείται αδύνατο να επιτευχθεί ενότητα μεταξύ Ανατολής και Δύσης χωρίς αλλαγές στη διδασκαλία που αφορά στο παπικό πρωτείο. Το εμπόδιο αυτό παραμένει ισχυρό, καθώς, εκτός άλλων, η αποδοχή του με τη σημερινή μορφή θα σήμαινε και αποδοχή όλων των άλλων δογματικών διαφορών που έχει η Ορθόδοξη Εκκλησία με τηνΡωμαιοκαθολική Εκκλησία (π.χ. το αλάθητο του Πάπα).

Η Ορθόδοξη Εκκλησία πιστεύει ότι το πρωτείο της Ρώμης έλκει την καταγωγή του από τρεις παράγοντες:

* Πρώτον, η Ρώμη ήταν η πόλη στην οποία ο Απόστολος Πέτρος και ο Απόστολος Παύλος μαρτύρησαν και στην οποία ο Πέτρος ήταν επίσκοπος. Οι Ορθόδοξοι δεν παραβλέπουν τα σχετικά χωρία της Καινής Διαθήκης και αναγνωρίζουν τον Πέτρο ως τον πρώτο μεταξύ των Αποστόλων, σαφώς όμως, και με βάση τη Γραφή, δεν συσχετίζουν την έννοια αυτή με καμμία υπεροχή εξωτερικής δυνάμεως και δικαιοδοσίας.

* Δεύτερον, η έδρα της Ρώμης, όφειλε το πρωτείο της στη θέση που κατείχε στην Αυτοκρατορία. Όταν όμως η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη -τη "Νέα Ρώμη"- ο Επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως μπορούσε να αξιώσει μια θέση σπουδαιότητας και προνομίου ίση με εκείνη του Επισκόπου της "Παλαιάς Ρώμης".

* Τρίτον, αν και υπήρξαν περιπτώσεις κατά τις όποιες οι Πάπες υπέπεσαν σε αίρεση, εν τούτοις, κατά τους πρώτους οκτώ αιώνες της εκκλησιαστικής ιστορίας, η έδρα της Ρώμης κήρυξε με προσήλωση στην αλήθεια, και έτσι οι άνθρωποι απευθύνονταν κυρίως στη Ρώμη για καθοδήγηση. Αλλά ούτε το γεγονός αυτό είναι κάτι που ανατρέπει την ουσιαστική ισότητα των επισκόπων, κατά την οποία ο Πάπας είναι ο πρώτος μεταξύ ίσων.

Έτσι, η Ορθόδοξη θέση παραμένει αμετακίνητη επάνω σε αυτό το ζήτημα:

Κανένας Επίσκοπος ή Πάπας ή Πατριάρχης δεν είναι υπεράνω του συνόλου των επισκόπων καθώς το Αλάθητο είναι ένα χάρισμα του Αγίου Πνεύματος που αποδίδεται σ' ολόκληρη την Εκκλησία, και όχι στον πρώτο των Επισκόπων μόνο. Προτεραιότητα σε όλα τα θέματα που αφορούν την Εκκλησία θα πρέπει να έχουν οι Οικουμενικές Σύνοδοι.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία θα μπορούσε να αναγνωρίσει τον Πάπα ως τον πρώτο και ύπατο των επισκόπων του κόσμου, αλλά κατά το πρωτείο τιμής μόνο, και ίσο σε δικαιοδοσία προς τους άλλους επισκόπους, ή καλύτερα, Πατριάρχες. Η υπάρχουσα όμως μορφή του πρωτείου, κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία, επηρεάζει αρνητικά την όλη δομή της Εκκλησίας, την Εκκλησιολογία της και τη διοίκηση της. Σύμφωνα με τον καθηγητή και μητροπολίτη Περγάμου Ζηζιούλα, «οι Ορθόδοξοι είναι έτοιμοι να δεχθούν την ιδέα ενός οικουμενικού πρωτείου και, σύμφωνα με τους κανόνες της αρχαίας Εκκλησίας, ο επίσκοπος της Ρώμης είναι ο πρώτος»[1].

*
o Πού βρίσκεται το εμπόδιο;

* Η διαφωνία εκδηλώνεται σε σχέση με ένα θεμελιώδες πρόβλημα: Μπορεί ο επίσκοπος της Ρώμης να παρεμβαίνει στις τοπικές Εκκλησίες;

*
o Είναι, λοιπόν, θέμα δικαιοδοσίας. Εσείς ποια απάντηση δίνετε;

* Δεν μπορούν να υπάρχουν παρεμβάσεις, χωρίς απόφαση που να λαμβάνεται από κοινού με τους άλλους επισκόπους. Με δυο λόγια, ο επίσκοπος της Ρώμης οφείλει να δρα μαζί με τη Σύνοδο.

»

Επιπλέον, προβάλλει το επιχείρημα ότι σύμφωνα με τους Εκκλησιαστικούς Κανόνες, η έδρα της Κωνσταντινουπόλεως δεν είναι μόνο μία από τις Εκκλησιαστικές Επαρχίες, άλλα θεωρείται ως μια αρχή συνδεδεμένη όχι μόνο με τη δική της επισκοπή, αλλά και με ολόκληρη την Ορθόδοξη Εκκλησία ανά τον κόσμο. Από τον 5ο αιώνα, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ως Επίσκοπος της Νέας Ρώμης, αναγνωρίστηκε από τις Οικουμενικές Συνόδους ως ο ίσος κατά τη δύναμη και τα πρεσβεία τιμής με τον Επίσκοπο της Παλαιάς Ρώμης (Κανόνας 2 της Β' Οικουμενικής Συνόδου και Κανόνες 28 και 36 της Δ' Οικουμενικής Συνόδου).

Η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί οτι ο παπισμός επιδίωξε να μετατρέψει το πρωτείο τιμής και κύρους του αρχαίου συστήματος των πατριαρχείων, σε δικαιοδοτική εξουσία με ανύψωση της Ρώμης πάνω από όλα τα άλλα πατριαρχεία, ώστε να καταστεί ο παπικός θρόνος η μία και μοναδική αρχή της χριστιανοσύνης που θα στηριζόταν πλέον όχι στη συνοδικότητα, αλλά στα παπικά διατάγματα και ανακοινώσεις.

Την δικαιοδοσία της εξουσίας που ο Πάπας επιδίωκε να ασκήσει σε όλους τους άλλους πατριάρχες, το πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως την αρνιόταν, μη αναγνωρίζοντας στον πατριάρχη της "Πρεσβυτέρας Ρώμης" παρά μόνο το τιμητικό προβάδισμα λόγω αρχαιότητας της Εκκλησίας. Σύμφωνα με την Ορθόδοξη Εκκλησία, ήταν πάντα σαφές ότι τα βυζαντινά κείμενα πριν τον 11ο αιώνα, όταν αναφέρονταν στην ιδέα περί πρωτείου, αυτό γινόταν ρητορικά, χωρίς κανείς να αναγνωρίζει τις μεταγενέστερες μοναρχικές αξιώσεις του Πάπα με τις πολιτικές και εκκλησιαστικές προεκτάσεις που εμφανίστηκαν κυρίως από το 1100, όταν η δυτική έκκλησιολογία είχε μετατοπιστεί αδιαμφισβήτητα προς την κατεύθυνση της παπικής μοναρχίας και υποστήριζε τις αξιώσεις της με μια νομικίστικη ερμηνεία των χωρίων της Καινής Διαθήκης που αναφέρονται στον άγιο Πέτρο.

Βιβλική Τεκμηρίωση

Τα δύο χωρία στα οποία στηρίχτηκε το μεγαλύτερο μέρος της επιχειρηματολογίας περί Παπικού Πρωτείου ήταν:

(Ματθ. 16:18-19)

καγώ δε σοι λέγω ότι συ ει Πέτρος, και επί ταύτη τη πέτρα οικοδομήσω μου την εκκλησίαν, και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής.
και δώσω σοι τας κλεις της βασιλείας των ουρανών, και ο εάν δήσης επί της γης, έσται δεδεμένον εν τοις ουρανοίς, και ο εάν λύσης επί της γης, έσται λελυμένον εν τοις ουρανοίς.

και

(Ιωάν. 21:15-17)

Ότε ουν ηρίστησαν, λέγει τω Σίμωνι Πέτρω ο Ιησούς• Σίμων Ιωνά, αγαπάς με πλείον τούτων; λέγει αυτώ• ναι, Κύριε, συ οίδας ότι φιλώ σε. λέγει αυτώ• βόσκε τα αρνία μου.
λέγει αυτώ πάλιν δεύτερον• Σίμων Ιωνά, αγαπάς με; λέγει αυτώ• ναι, Κύριε, συ οίδας ότι φιλώ σε. λέγει αυτώ• ποίμαινε τα πρόβατά μου.
λέγει αυτώ το τρίτον• Σίμων Ιωνά, φιλείς με; ελυπήθη ο Πέτρος ότι είπεν αυτώ το τρίτον, φιλείς με; και είπεν αυτώ• Κύριε, συ πάντα οίδας, συ γινώσκεις ότι φιλώ σε. λέγει αυτώ ο Ιησούς• βόσκε τα πρόβατά μου.

Για το πρώτο χωρίο, οι υπερασπιστές του πρωτείου αναφέρονται στο σημείο όπου ο Ιησούς παραχώρησε στον Πέτρο τα "κλειδιά της βασιλείας των ουρανών" δίνοντάς του έτσι την εξουσία του "δεσμείν και λύειν" στον ουρανό και τη γη, συνδέοντας την αναφορά αυτή με ολόκληρο το ζήτημα της Σωτηρίας που κατ' αυτούς μπορούσε να επιτευχθεί μόνο μέσω της εκκλησίας του Πέτρου.

Ασφαλώς όμως, τίποτε περισσότερο δεν δόθηκε στον Πέτρο από ότι στους υπόλοιπους αποστόλους:

(Ιωάν. 20:21-23)

είπεν ουν αυτοίς ο Ιησούς πάλιν• ειρήνη υμίν• καθώς απέσταλκέ με ο πατήρ, καγώ πέμπω υμάς. [...] αν τινων αφήτε τας αμαρτίας, αφίενται αυτοίς• αν τινων κρατήτε, κεκράτηνται.

Όμως, και στο Ιωάν. 21:15-17, η τριπλή ερώτηση προς τον Πέτρο και μάλιστα τη συγκεκριμένη στιγμή που έγινε, μετά δηλ. την τριπλή άρνηση προς το πρόσωπο του Ιησού, είχε μοναδικό σκοπό να αποκαταστήσει τον Πέτρο στο αποστολικό αξίωμα και γι αυτό, το περιεχόμενο του χωρίου είχε νόημα συγχωρητικό (τριπλή άρνηση - τριπλή ομολογία).

Αλλά και η ίδια η τριπλή ομολογία του Πέτρου (συ οίδας ότι φιλώ σε) δεν είχε κάποια ιδιαιτερότητα. Στο δ' Ευαγγέλιο, ο Ιησούς, δεν φαίνεται να αναγνωρίζει στον Πέτρο κάτι περισσότερο από τους υπόλοιπους μαθητές:

(Ιωάν. 16:27)

αυτός γαρ ο πατήρ φιλεί υμάς, ότι υμείς εμέ πεφιλήκατε, κα
ι πεπιστεύκατε ότι εγώ παρά του Θεού εξήλθον.

Οι υπερασπιστές του Παπικού Πρωτείου ισχυρίζονται ότι με την τριπλή ερώτηση, ο Ιησούς είχε σκοπό να δώσει στον Πέτρο και μέσω αυτού σε κάθε διάδοχό του στην έδρα της Ρώμης, την απόλυτη κυριαρχία και αρχηγία όλης της χριστιανικής εκκλησίας.

Όμως, το καθήκον του Πέτρου να υπηρετεί το ποίμνιο, δεν μπορεί να συνδεθεί με το υποτιθέμενο δικαίωμα να κυριαρχεί επί όλων των άλλων ποιμένων. Είναι σαφές, ότι ούτε ο Πέτρος αξίωσε ένα τέτοιο δικαίωμα, ούτε και οι υπόλοιποι απόστολοι του το αναγνώρισαν όπως αναμφίβολα φαίνεται στην Καινή Διαθήκη:

(Πράξ. 8:14)

Ακούσαντες δε οι εν Ιεροσολύμοις απόστολοι ότι δέδεκται η Σαμάρεια τον λόγον του Θεού, απέστειλαν προς αυτούς τον Πέτρον και Ιωάννην.

Εάν ο Πέτρος είχε λάβει το πρώτο παπικό αξίωμα, θα φρόντιζε να στείλει στη Σαμάρεια κάποιον απόστολο ή έστω θα πήγαινε ο ίδιος με δική του προφανώς πρωτοβουλία. Εδώ όμως ο Πέτρος, ως ίσος μεταξύ ίσων, αποστέλεται κανονικά σε υπηρεσία από τους υπόλοιπους αποστόλους, μη διακρινόμενος σε τίποτε από αυτούς.

Και ασφαλώς ξεκαθαρίζει ακόμη περισσότερο τα πράγματα η ίδια η άποψη του Πέτρου:

(Αʼ Πέτρου 5:1-2)

Πρεσβυτέρους τους εν υμίν παρακαλώ ο συμπρεσβύτερος και μάρτυς των του Χριστού παθημάτων, ο και της μελλούσης αποκαλύπτεσθαι δόξης κοινωνός, ποιμάνατε το εν υμίν ποίμνιον του Θεού [...]

Ο ίδιος ο Πέτρος δεν αξίωσε τίποτε ανάλογο με το Παπικό Πρωτείο, ενώ κατανοούσε τον εαυτό του ως απλό "συμπρεσβύτερο".

Τίποτε διαφορετικό από αυτό που επισημαίνεται και στον 34ο κανόνα των Αποστόλων:

Οι επίσκοποι κάθε έθνους πρέπει να αναγνωρίζουν αυτόν που είναι πρώτος ανάμεσα τους και να τον θεωρούν κεφαλή τους και να μην πράττουν τίποτε το σημαντικό χωρίς τη συναίνεση του. Ο καθένας όμως μπορεί να κάνει τα πράγματα εκείνα που αφορούν στη δική του ενορία και στις περιοχές που υπάγονται σ' αυτήν. Όμως και εκείνος πού είναι πρώτος ας μην κάνει τίποτε χωρίς τη συναίνεση όλων. Γιατί έτσι μόνο θα υπάρξει ομόνοια και ό Θεός θά δοξαστεί διά Κυρίου εν Πνεύματι Άγίω.

Εξάλλου, τα περί μοναδικότητας στο έργο του Πέτρου, αναιρούνται και από τον Απ. Παύλο, που δεν αναγνωρίζει ρόλο ισχυρότερο από τον δικό του σε σχέση με την αποστολή που έλαβε από τον Χριστό:

(Γαλ. 2:8-9)

ο γαρ ενεργήσας Πέτρω εις αποστολήν της περιτομής ενήργησε και εμοί εις τα έθνη• και γνόντες την χάριν την δοθείσαν μοι, Ιάκωβος και Κηφάς και Ιωάννης, οι δοκούντες στύλοι είναι, δεξιάς έδωκαν εμοί και Βαρνάβα κοινωνίας, ίνα ημείς εις τα έθνη, αυτοί δε εις την περιτομήν•

Οι προεκτάσεις της αναφοράς αυτής είναι αναπόφευκτες: Η Ρώμη δεν είναι δυνατόν να αξιώνει τον Πέτρο ως "δικό της" περισσότερο από την Ιερουσαλήμ, την Αντιόχεια ή οποιονδήποτε άλλον τόπο ο Πέτρος ενήργησε ως απόστολος. Και μάλιστα θα μπορούσε κάποιος να πει ότι η Ρώμη, ως πρωτεύουσα των Εθνών, θα έπρεπε να έχει ακόμη λιγότερες αξιώσεις, μια που ο Πέτρος υπήρξε ο απόστολος της "περιτομής".

Επίσης στο ίδιο σημείο, η Καινή Διαθήκη ξεκαθαρίζει ότι ο Πέτρος δεν ξεχώριζε από άλλα επίσης σημαντικά εκκλησιαστικά πρόσωπα. Για παράδειγμα, οι τρεις, Ιάκωβος, Πέτρος και Ιωάννης αναφέρονται ως ισότιμοι:

(Γαλ. 2:9)

Ιάκωβος καί Κηφάς καί Ιωάννης, οι δοκούντες στύλοι είναι

Έχουμε λοιπόν τρία ισότιμα πρόσωπα, τρεις στύλους χωρίς επιπλέον προνόμια και χωρίς ο Πέτρος να αναφέρεται καν πρώτος στη σειρά. Και πως διαπιστώνεται το υποτιθέμενο πρωτείο του Πέτρου, όταν ο Παύλος μπορεί και του κάνει έντονες παρατηρήσεις για την συμπεριφορά του αντιμετωπίζοντάς τον τουλάχιστον ως ισότιμο;

(Γαλ. 2:11)

Ότε δέ ήλθε Πέτρος εις Αντιόχειαν, κατά πρόσωπον αυτώ αντέστην, ότι κατεγνωσμένος ήν.

δηλ.

Και όταν ο Πέτρος ήρθε στην Αντιόχεια, εναντιώθηκα σ' αυτόν κατά πρόσωπο, για τον λόγο ότι ήταν αξιοκατάκριτος

Εκτός αυτών όμως, πολλαπλά είναι τα χωρία που αναιρούν σαφώς κάθε ατομική αξίωση πρωτείου και καταδεικνύουν την αντίθεση της Καινής Διαθήκης προς κάθε τάση για φιλοπρωτεία:

* (Ματθ. 20:25-28 )

ο δε Ιησούς προσκαλεσάμενος αυτούς είπεν• οίδατε ότι οι άρχοντες των εθνών κατακυριεύουσιν αυτών και οι μεγάλοι κατεξουσιάζουσιν αυτών. ουχ ούτως έσται εν υμίν, αλλ' ος εάν θέλη εν υμίν μέγας γενέσθαι, έσται υμών διάκονος, και ος αν θέλη εν υμίν είναι πρώτος, έσται υμών δούλος. ώσπερ ο υιός του ανθρώπου ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι και δούναι την ψυχήν αυτού λύτρον αντί πολλών.

* (Μαρκ. 9:35)

και καθίσας εφώνησε τους δώδεκα και λέγει αυτοίς. ει τις θέλει πρώτος είναι, έσται πάντων έσχατος και πάντων διάκονος.

* (Μαρκ. 10:42-45)

ο δε Ιησούς προσκαλεσάμενος αυτούς λέγει αυτοίς• οίδατε ότι οι δοκούντες άρχειν των εθνών κατακυριεύουσιν αυτών και οι μεγάλοι αυτών κατεξουσιάζουσιν αυτών ουχ ούτω δε έσται εν υμίν, αλλ' ος εάν θέλη γενέσθαι μέγας εν υμίν, έσται υμών διάκονος,

και ος αν θέλη υμών γενέσθαι πρώτος, έσται πάντων δούλος. και γαρ ο υιός του ανθρώπου ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι, και δούναι την ψυχήν αυτού λύτρον αντί πολλών

* (Λουκ. 9:46-48 )

Εισήλθε δε διαλογισμός εν αυτοίς, το τις αν είη μείζων αυτών. ο δε Ιησούς ιδών τον διαλογισμόν της καρδίας αυτών, επιλαβόμενος παιδίου έστησεν αυτό παρ' εαυτώ και είπεν αυτοίς• ος εάν δέξηται τούτο το παιδίον επί τω ονόματί μου, εμέ δέχεται, και ος εάν εμέ δέξηται, δέχεται τον αποστείλαντά με. ο γαρ μικρότερος εν πάσιν υμίν υπάρχων, ούτός εστι μέγας.

* (Λουκ. 22:24-27)

Εγένετο δε και φιλονεικία εν αυτοίς, το τις αυτών δοκεί είναι μείζων. ο δε είπεν αυτοίς. οι βασιλείς των εθνών κυριεύουσιν αυτών, και οι εξουσιάζοντες αυτών ευεργέται καλούνται. υμείς δε ουχ ούτως, αλλ' ο μείζων εν υμίν γινέσθω ως ο νεώτερος, και ο ηγούμενος ως ο διακονών. τις γαρ μείζων, ο ανακείμενος η ο διακονών; ουχί ο ανακείμενος; εγώ δε ειμι εν μέσω υμών ως ο διακονών.

Έτσι, κατά την άποψη της Ορθόδοξης Εκκλησίας, τα εδάφια που υποτίθεται πως στηρίζουν το πρωτείο του Πέτρου και κατά συνέπεια του εκάστοτε Πάπα, έχουν ερμηνευθεί αποσπασματικά και όχι με βάση τη θέση που έχουν στην Καινή Διαθήκη που πρέπει να γίνεται αποδεκτή ως ενιαίο σύνολο.

(http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE% ... 9%CE%BA%CF%
8C_%CF%80%CF%81%CF%89%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%BF_(%CE%B8
%CE%AD%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82_%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CF
%89%CE%BD_%CE%B4%CE%BF%CE%B3%CE%BC%CE%AC%CF%84%CF%89
%CE%BD))

Στις παραπάνω απόψεις του π. Ιωάννη Ζηζιούλα, ο οποίος είναι επικεφαλής της αντιπροσωπείας του Πατριαρχείου Κων/πόλεως στο διάλογο με την παπική εκκλησία, βασίζεται η θεωρία του "πρώτου μεταξύ ίσων"

Θεωρητικά δηλαδή ο πάπας θα έχει ίδια θέση μ΄αυτή του Πατριάρχη Κων/πόλεως.

Το ερώτημα είναι μ΄αυτό τι θα βγει. Θ΄αρθεί το Fillioque κι όλες οι άλλες κακοδοξίες των παπικών, μεταξύ των οποίων και το αλάθητο του πάπα;

Αν ναι τότε το "πρώτος μεταξύ ίσων¨ δεν είναι πρόβλημα γιατί ούτως η άλλως εντάσσεται στα πλαίσια της Ορθόδοξης Εκκλησιολογικής θεώρησης περί ανεξαρτησίας της τοπικής Εκκλησίας.

Αν όχι τότε δεν έχει νόημα να το συζητάμε. Οι παπικοί είναι αιρετικοί δεν υπάρχει καμιά δυνατότητα ένωσης μαζί τους, κι επομένως τον πάπα τους ας τον λένε όπως θέλουν.

[Ionas]

ΕΙΔΗΣΕΙΣ :: ΚΟΣΜΟΣ
Πρώτος μεταξύ ίσων ο Πάπας

Οι καθολικοί θεολόγοι αποδέχτηκαν τις θέσεις που παρουσίασε ο επικεφαλής της Πανορθόδοξης αντιπροσωπείας Ιωάννης Ζιζιούλας, επίσκοπος Περγάμου και ένας από τους κορυφαίους θεολόγους της Ορθοδοξίας

Η υπαγωγή του στη δικαιοδοσία των Οικουμενικών Συνόδων αλλάζει το περιβάλλον στις σχέσεις των δύο Εκκλησιών. Ο Ποντίφικας αναγνωρίζεται ως πρώτος μεταξύ ίσων και όχι κεφαλή της Εκκλησίας και «βικάριος του Χριστού στη Γη»
15/11/2007

..........
1. Τα αποδεχόμαστε;
2. Αν όχι γιατί δεν τα αποδεχόμαστε; (επιχειρήματα)
3. Τι ζητάμε τελικά εμείς;
4. Υπάρχει περίπτωση να τα βρούμε με τους Καθολικούς χωρίς να προδοθεί η πίστη μας;

[/b]

Νομίζω είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα προς την Ενότητα...αλλά έχουμε δρόμο ακόμη...

[fotios]

Χαίρετε αδερφοί!
Φίλοι μου, προσωπικά πιστεύω πως αυτές είναι ύπουλες κινήσεις.
Δηλαδή ο πάπας και οι καθολικοί με το φιλιόκβε και όλες τις αιρετικές τους θέσεις θα μετανοήσουν και θα βαπτιστούν Ορθόδοξοι???Αφού δεν είναι
Ορθόδοξος πατριάρχης πως είναι "πρώτος μεταξύ ίσων" Ορθοδόξων πατριαρχών και επισκόπων?
Η είναι "πρώτος μεταξύ ίσων" Ορθοδόξων, καθολικών, προτεσταντών...και σε λίγο Βουδιστών(;-))))) Πατριαρχών στη μεγάλη Πανθρηκεία του παρόντος αιώνος του απατεώνος....
Στην Αμερική ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος απαγορεύει να γίνονται βαπτίσεις στα μοναστήρια του Γ. Εφραίμ, διότι λέει έχουν ήδη "βαπτιστεί" καθολικοί...παρόλο που πολλοί Αμερικάνοι το ζητάνε.
Βέβαια ο Θεός διά του Γέροντα λύνει όλα τα σχετικά προβλήματα, μυστικά.
Μακάρι να φωτίσει ο Θεός να έχουμε όλοι καλή μετάνοια!
Ευλογείτε.

[nkope]

==============================================





Ονειρεύονται ένωση, με τον Πάπα «πρώτο μεταξύ των Πατριαρχών»

Συμφωνία μεταξύ ορθοδόξων και καθολικών παρουσιάζει η εφημερίδα «Ρεπούμπλικα»

Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ έχει δηλώσει κατ΄ επανάληψη στο παρελθόν ότι ο αρχηγός της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας δεν μπορεί να συμπεριφέρεται σαν «απόλυτος μονάρχης»
Ο Πάπας είναι «ο πρώτος των Πατριαρχών», η Ρώμη είναι «η πρώτη έδρα» και η Εκκλησία της Ρώμης «προΐσταται με αγάπη». Με αυτές τις βασικές παραδοχές, που σύμφωνα με τον ιταλικό Τύπο ανοίγουν τον δρόμο στην επανένωση μετά το Σχίσμα του 1054, έκλεισε στη Ραβέννα η σύνοδος της Καθολικής Εκκλησίας και των Ορθοδόξων Εκκλησιών.
Το εμπιστευτικό κείμενο παρουσίασε κατ΄ αποκλειστικότητα χθες η εφημερίδα «La Repubblica» και είναι αποτέλεσμα της συνόδου που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Οκτώβριο στη Ραβέννα, όπου εκπρόσωποι της Καθολικής Εκκλησίας συναντήθηκαν με αντιπροσωπεία όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, επικεφαλής της οποίας ήταν ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης. Σύμφωνα με την ιταλική εφημερίδα, σκοπός της συνόδου ήταν να τεθούν οι βάσεις για την αντιμετώπιση των ζητημάτων που απαιτούν λύση, προκειμένου να επιτευχθεί η επανένωση. Στις 46 παραγράφους του κειμένου υποδεικνύεται η πορεία που πρέπει να ακολουθηθεί ώστε να πάψουν να υφίστανται οι διαφωνίες του παρελθόντος. Αναγνωρίζεται δηλαδή η ρωμαιοκαθολική πρωτοκαθεδρία, αλλά προστίθεται ότι πρέπει να μελετηθεί «ο ρόλος του επισκόπου της πρώτης έδρας».

Ελπίζω να μη το δει αυτό το τόπικ η Αννούλα μας (Αnny), και η ΡΟΜΦΑΙΑ μας..........

==============================================

[nkope]

Πριν από λίγο ο φίλος μας ο Φίλτορ ανάρτησε μια είδηση ότι αποδέχθηκαν οι παπικοί τις Ορθόδοξες θέσεις να τεθή ο Πάπας κάτω από τις Οικουμενικές Συνόδους και να αναγνωριστεί "ως πρώτος μτεαξύ ίσων" δηλαδή να υπέχει τη θέση του Πατριάρχη σε μια Παγκόσμια Εκκλησία.
Κατ' αρχήν, αν ξεχάσουμε το κοντινότερο παρελθόν και βρεθούμε προ του σχίσματος του 1054 φαίνεται σύμφωνη με τα Ορθόδοξα Πιστεύω η πρόταση...Υπάρχει όμως ένα αλλά. Αυτό είναι :
Γίνεται ορθόδοξος κατά πάντα ο Πάπας και να αποδεχθή την άποψη ότι το "Πρωτείο" αυτό το πήρε από τις Β΄και Δ΄Οικουμενικές Συνόδους, όχι δογματικά σαν καθέδρα του Αποστόλου Πέτρου η Ρώμη αλλά σαν Πρωτεύουσα του Ρωμαϊκού Κράτους με βάση τον Αποστολικό Κανόνα που ορίζει "ποιός θα είναι αρχιεπίσκοπος";

[nkope]

Η παράλληλη συζήτηση του ίδιου θέματος σε 2-3 topics αποπροσανατολίζει και αποσυντονίζει.

Νομίζω ότι αρκεί αυτό το topic για να συζητήσουμε τα περί πάπα, δε χρειάζεται ν΄ανοίξουμε κι άλλα καινούργια ή παλιά.

(Αυτό για σας Ionas και silver)

[nkope]

Συμφωνία για το πρωτείο του Πάπα

Σαφής ένδειξη για την πρόοδο του διαλόγου της Ορθοδόξου με την Καθολική Εκκλησία χαρακτηρίζεται η συμφωνία γα το πρωτείο του επισκόπου Ρώμης που περιλαμβάνεται στο κοινό ανακοινωθέν της Διεθνούς Επιτροπής Θεολογικού Διαλόγου Ορθοδόξων και Καθολικών που δόθηκε σήμερα επίσημα στη δημοσιότητα στο Φανάρι και το Βατικανό.

Το κείμενο αναγνωρίζει επισήμως -για πρώτη φορά μετά το σχίσμα του 1054- το πρωτείο του επισκόπου Ρώμης μεταξύ των άλλων επισκόπων της Εκκλησίας, δυτικής και ανατολικής. Το κείμενο ωστόσο προσθέτει ότι «πρέπει να μελετηθεί ακόμα ο ρόλος του επισκόπου Ρώμης στην όλη Εκκλησία». Το πρωτείο του επισκόπου της Ρώμης αναγνωρίζεται μέσα στο πλαίσιο της «συλλογικότητας» και της «συνοδικότητας» στη διοίκηση της εκκλησίας.

http://www.naftemporiki.gr/news/static/ ... 439641.htm

[anny]

Ο Αγιος Ανδρέας κατά Χριστόν Σαλός, με βουρκωμένα μάτια, είπε στον μαθητή του Επιφάνειο για την Πόλη...
Ο καταποντισμός της αγια-Σοφιάς

- Πνευματικέ μου πατέρα, είπε ο Επιφάνιος, άφησε αυτά και εξήγησέ μου εκείνο που λέγεται, ότι δηλαδή η αγια-Σοφιά δεν θα καταποντισθεί μαζί με την Πόλη, αλλά θα μείνει κρεμασμένη στον αέρα από κάποια αόρατη δύναμη.

- Τι λες, παιδί μου, αποκρίθηκε ο δίκαιος. Αφού θα βυθισθεί όλη η Πόλης, πως θα σωθεί η εκκλησία; Και ποιος θα μπαίνει σ’ αυτήν για να προσκυνήσει;

Μήπως ο Θεός κατοικεί σε χειροποίητους ναούς; Όχι βέβαια. Πάντως στη φήμη αυτή υπάρχει και κάτι αληθινό: Θα μείνει δηλαδή μόνο ο στύλος που βρίσκεται στην αγορά, γιατί κατέχει τους «τίμιους ήλους». Αυτός μόνο θα διασωθεί, ώστε περνώντας τα πλοία να δένουν επάνω του τα σχοινιά τους, και να θρηνούν αυτή την επτάλοφη Βαβυλώνα λέγοντας: «Αλλοίμονό μας! Η μεγάλη, η αρχαία Πόλης βυθίστηκε. Εδώ κάναμε με επιτυχία τις εμπορικές μας συναλλαγές και πλουτίζαμε». Το πένθος της θα διαρκέσει σαράντα ημέρες. Εξ αιτίας της θλίψεως των ημερών εκείνων θα δοθεί το βασίλειο στην πρεσβυτέρα Ρώμη, καθώς επίσης στο Σύλαιο και στη Θεσσαλονίκη. Αυτά θα συμβούν όταν θα πλησιάζει η συντέλεια, οπότε η κατάστασις του κόσμου θα χειροτερεύει, οι πόνοι και οι συμφορές θα πολλαπλασιάζονται.

Η μεγάλη Πόλη βυθίστηκε......
Η πνευματική Νέα Ρώμη, ολοκληρώνει την αποστασία που επιχειρήθηκε πολλές φορές στο παρελθόν,και που ο Κύριος με την παιδαγωγία οικονόμησε να υφίσταται μέχρι των ημερών μας.
Ο παρών αιώνας, εισήλθε στον μέλλοντα, και μεις τυρβάζουμε για την ονοματολογία, των επίμαχων σημείων ετερόδοξης σύγκλισης με τους Παπικούς....
"Τι σχέση μπορεί να έχει ο Χριστός με τον Βελίαρ";
'Ολοσχερώς Ιησού μου, προς πάθη της ατιμίας καταβεβλημένος, ήδη κραυγάζω.
Σύ Ιησού μου, βοηθείας μοι χείρας καταπέμψας, έκσπασον κράζοντα.
Σώσον Ιησού μου Χριστέ μου, τον άθλιον.
Βέβηλον νούν, Ιησού μου περιφέρων αναβοώ σοι.
Κάθαρον του ρύπου με των πταισμάτων, και λύτρωσέ με τον εις βάθη κακίας, εξ αγνοίας κατολισθήσαντα, Σώτερ Ιησού μου, και σώσον με δέομαι"
(Ικετήριος Κανών εις τον Ιησούν Χριστόν, Θεοκτίστου μοναχού του Στουδίτου)
Από το όραμα του Αγ. Ιωάννου της Κροστάνδης
Τότε ο γέροντας μου είπε, «Κοίτα!», και είδα σε ένα σύννεφο εφτά καιγόμενα καντήλια. Ρώτησα ποιο είναι το νόημα των καιγομένων καντηλιών που πέφτουν στο έδαφος και μου απάντησε: «Αυτές είναι οι εκκλησίες του Θεού που έχουν πέσει σε αίρεση, άλλα αυτά τα εφτά καντήλια στα σύννεφα είναι οι εφτά Εκκλησίες της μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, που θα μείνουν μέχρι τέλους του κόσμου!».
Οι εκκλησίες πέφτουν η μια μετά την άλλη, αλλά η πνευματική εκκλησία του Χριστού ποτέ!
Ο γέροντας είδε αυτό που είχε γίνει όπως και εγώ. Τον ρώτησα:»Πάτερ, πείτε μου, ποια είναι η σημασία αυτής της φοβερής εκκλησίας»; Αποκρίθηκε: «Αυτοί είναι οι κοσμικοί άνθρωποι, οι αιρετικοί, οι οποίοι εγκατέλειψαν την Αγία, Καθολική, Αποστολική Εκκλησία και αναγνώρισαν την πρόσφατη νεωτερίζουσα εκκλησία την οποία ο Θεός δεν έχει ευλογήσει. Σ' αυτή την εκκλησία δεν νηστεύουν, δεν παρακολουθούν ακολουθίες και δεν λαμβάνουν τη Θεία Κοινωνία»! Φοβήθηκα και είπα: « Ο Θεός μας ελεεί μα καταριέται αυτούς με θάνατο»! Ο γέροντας με διέκοψε και είπε: « Μη θρηνείς, μόνο προσευχήσου».
Αυτήν την εκκλησία αγαπητοί μου προσπαθούμε να αγκαλιάσουμε;
Αυτήν την εκκλησία, για την οποία προειδοποιηθήκαμε από πολλούς Αγίους Πατέρες να την αποφεύγουμε σαν το φίδι, πάμε να προσεταιριστούμε;
Την αιρετική κεφαλή της εκκλησίας των Παπικών, ονομάζουμε πρώτη μεταξύ ίσων;
Αλλοίμονο σε όλους μας!