Ευχή εις αγάπην και ειρήνην
Κύριε ο Θεός ημών, ο της αγάπης φυτουργός και της ειρήνης βραβευτής και της ομονοίας δοτήρ, δώρησαι ημίν την αγάπην σου, το πλήρωμα του νόμου σου· δος ημίν το αυτό φρονείν κατά Χριστόν Ιησούν· χάρισαι ημίν προσλαμβάνεσθαι αλλήλου εν αγάπη, καθώς και ο μονογενής σου Υιός προσελάβετο ημάς· δος ημίν αλλήλων τα βάρη βαστάζειν και μετʼ ευνοίας δουλεύειν αλλήλοις και αναπληρούντον νόμο του Χριστού σου, μετά πάση πάσης προθυμίας, λυτρούμενος μυρίων κακών, από πάσης επιβουλής και ενεργείας του πονηρού.
Ότι Θεός ειρήνης, ομονοίας και οικτιρμών υπάρχεις και σοι την δόξαν αναπέμπομεν, τω Πατρί και τω Υιώ και τω αγίω Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Η Αγάπη ού περπερεύεται...
Συντονιστές: konstantinoupolitis, Συντονιστές
Αγάπη αδελφού: Θέα Θεού
«Όλους τους πιστούς οφείλομε να τους βλέπομε σαν ένα και να σκεπτόμαστε ότι στον καθένα από αυτούς είναι ο Xριστός. Και να έχομε για τον καθένα τέτοια αγάπη, ώστε να είμαστε έτοιμοι να θυσιάσομε για χάρη του και τη ζωή μας. Γιατί οφείλομε να μη λέμε, ούτε να θεωρούμε κανένα άνθρωπο κακό, αλλά όλους να τους βλέπουμε ως καλούς. Kι αν δεις έναν αδελφό να ενοχλείται από πάθη, να μην τον μισήσεις αυτόν· μίσησε τα πάθη που τον πολεμούν.
Kι αν τον δεις να τυρανείται από επιθυμίες και συνήθειες προηγουμένων αμαρτιών περισσότερο σπλαχνίσου τον, μην τυχόν δοκιμάσεις και συ πειρασμόν, αφού είσαι από υλικό που εύκολα γυρίζει από το καλό στο κακό. H αγάπη προς τον αδελφό σε προετοιμάζει νʼ αγαπήσεις περισσότερο τον Θεό. Tο μυστικό, λοιπόν, της αγάπης προς τον Θεό είναι η αγάπη προς τον αδελφό. Γιατί, αν δεν αγαπήσεις τον αδελφό σου που τον βλέπεις πως είναι δυνατόν νʼ αγαπήσεις τον Θεό που δεν Tον βλέπεις; «O γαρ μη αγαπών τον αδελφό αυτού, ον εώρακε, τον Θεόν, ον ούχ εώρακε, πως δύναται αγαπάν;»
Γέροντας Πορφύριος
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Η αγάπη καλύπτει αμαρτίες
Η αγάπη", λέει ο Απόστολος, "καλύψει πλήθος αμαρτιών". Πότε θα συμβεί αυτό; Όταν εσείς γίνετε η παρηγοριά των θλιμμένων, η αναψυχή των δυστυχισμένων, ο προστάτης των φτωχών, ο κηδεμόνας των ορφανών, η ανακούφιση των ασθενών, ο χειραγωγός των πλανεμένων, ο πρόθυμος βοηθός κάθε χριστιανού. Γι' αυτή σας την αγάπη προς τους ελάχιστους αδελφούς του Χριστού, προς τα δικά Του τίμια μέλη, ο Κύριός μας θα εξαλείψει τις αμαρτίες σας και θα σας αξιώσει να Τον βλέπετε "πρόσωπον προς πρόσωπον" στην αιώνια βασιλεία Του.
Γέροντας της Μονής της Όπτινα
Η αγάπη", λέει ο Απόστολος, "καλύψει πλήθος αμαρτιών". Πότε θα συμβεί αυτό; Όταν εσείς γίνετε η παρηγοριά των θλιμμένων, η αναψυχή των δυστυχισμένων, ο προστάτης των φτωχών, ο κηδεμόνας των ορφανών, η ανακούφιση των ασθενών, ο χειραγωγός των πλανεμένων, ο πρόθυμος βοηθός κάθε χριστιανού. Γι' αυτή σας την αγάπη προς τους ελάχιστους αδελφούς του Χριστού, προς τα δικά Του τίμια μέλη, ο Κύριός μας θα εξαλείψει τις αμαρτίες σας και θα σας αξιώσει να Τον βλέπετε "πρόσωπον προς πρόσωπον" στην αιώνια βασιλεία Του.
Γέροντας της Μονής της Όπτινα
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Η κατά Θεόν και κατά διάβολον αγάπη
Όπως "ο Θεός είναι Αγάπη", έτσι κατά αντίθετο τρόπο, ο διάβολος είναι μίσος.
Αυτός, που αγαπά όπως ορίζει ο Θεός, γίνεται μιμητής Του, κι αυτός, που μισεί τον αδελφό του, γίνεται διάβολος, και γεύεται ήδη από τώρα την κόλαση!
Υπάρχει η κατά Θεόν αγάπη, αλλά και η κατά... διάβολον αγάπη! Υπάρχει το κατά Θεόν μίσος, αλλά υπάρχει και το διαβολικό μίσος.
Η κατά Θεόν αγάπη είναι αυτή, που πηγάζει από την τήρηση των εντολών του Θεού.
Η κατά... διάβολον αγάπη (!) είναι η δαιμονική, η φιλήδονη, η εμπαθής, αυτή π.χ. που ένας έγγαμος αισθάνεται προς μια άλλη γυναίκα, ώστε πολλές φορές να φθάνει μέχρι του σημείου να εγκαταλείπει την νόμιμη σύζυγό του χάριν της ξένης. Δαιμονική αγάπη είναι επίσης αυτή, από την οποία διακατέχονται όσοι περιπίπτουν στα σοδομητικά πάθη. Τέτοιους είδους "αγάπες" όχι μόνο τις απεχθάνεται και τις βδελύσσεται ο Θεός, αλλά, αν δεν υπάρχει μετάνοια και αλλαγή ζωής, τις τιμωρεί παραδειγματικά.
Κατά Θεόν μίσος είναι το μίσος κατά της αμαρτίας.
Διαβολικό μίσος είναι το μίσος εναντίον οιουδήποτε συνανθρώπου μας, ακόμη και εναντίον του εχθρού μας. Πρέπει να αγαπούμε τον πλησίον μας, όσο κι αν αυτός μας έφταιξε, όσο κι αν μας πίκρανε.
Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης
Όπως "ο Θεός είναι Αγάπη", έτσι κατά αντίθετο τρόπο, ο διάβολος είναι μίσος.
Αυτός, που αγαπά όπως ορίζει ο Θεός, γίνεται μιμητής Του, κι αυτός, που μισεί τον αδελφό του, γίνεται διάβολος, και γεύεται ήδη από τώρα την κόλαση!
Υπάρχει η κατά Θεόν αγάπη, αλλά και η κατά... διάβολον αγάπη! Υπάρχει το κατά Θεόν μίσος, αλλά υπάρχει και το διαβολικό μίσος.
Η κατά Θεόν αγάπη είναι αυτή, που πηγάζει από την τήρηση των εντολών του Θεού.
Η κατά... διάβολον αγάπη (!) είναι η δαιμονική, η φιλήδονη, η εμπαθής, αυτή π.χ. που ένας έγγαμος αισθάνεται προς μια άλλη γυναίκα, ώστε πολλές φορές να φθάνει μέχρι του σημείου να εγκαταλείπει την νόμιμη σύζυγό του χάριν της ξένης. Δαιμονική αγάπη είναι επίσης αυτή, από την οποία διακατέχονται όσοι περιπίπτουν στα σοδομητικά πάθη. Τέτοιους είδους "αγάπες" όχι μόνο τις απεχθάνεται και τις βδελύσσεται ο Θεός, αλλά, αν δεν υπάρχει μετάνοια και αλλαγή ζωής, τις τιμωρεί παραδειγματικά.
Κατά Θεόν μίσος είναι το μίσος κατά της αμαρτίας.
Διαβολικό μίσος είναι το μίσος εναντίον οιουδήποτε συνανθρώπου μας, ακόμη και εναντίον του εχθρού μας. Πρέπει να αγαπούμε τον πλησίον μας, όσο κι αν αυτός μας έφταιξε, όσο κι αν μας πίκρανε.
Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Η αγάπη στην κόλαση
Εγώ πάντως λέω πως αυτοί που τιμωρούνται στην κόλαση τιμωρούνται με την αγάπη. Και πόσο πικρό και δυνατό είναι το κολαστήριο της αγάπης! Θέλω να πω πως όσοι αισθάνθηκαν πως έφταιξαν ενώπιον της αγάπης του Θεού περνούν χειρότερη κόλαση απʼ αυτή που θα μπορούσαν να φοβηθούν. Γιατί η λύπη, που πλήττει την καρδιά από την αμαρτία που διαπράχθηκε ενώπιον της αγάπης, προκαλεί μεγαλύτερο πόνο από κάθε άλλη τιμωρία. Είναι παράλογο να νομίζουμε πως στην κόλαση οι αμαρτωλοί στερούνται την αγάπη του Θεού.
Η αγάπη προς το Θεό είναι παιδί της γνώσης της αλήθειας, η οποία κατά κοινή ομολογία δίνεται σε όλους γενικά τους ανθρώπους. Κι η αγάπη ενεργεί με δυο τρόπους: τους αμαρτωλούς τους βασανίζει, όπως και σʼ αυτή τη ζωή συμβαίνει μεταξύ φίλων, ενώ τους δίκαιους τους γεμίζει χαρά. Αυτή είναι, κατά τη δική μου άποψη, η τιμωρία της κόλασης: η μεταμέλεια. Ενώ οι ψυχές των υιών του ουρανού θα μεθύσουν από ευτυχία.
Ισαάκ Σύρος
Εγώ πάντως λέω πως αυτοί που τιμωρούνται στην κόλαση τιμωρούνται με την αγάπη. Και πόσο πικρό και δυνατό είναι το κολαστήριο της αγάπης! Θέλω να πω πως όσοι αισθάνθηκαν πως έφταιξαν ενώπιον της αγάπης του Θεού περνούν χειρότερη κόλαση απʼ αυτή που θα μπορούσαν να φοβηθούν. Γιατί η λύπη, που πλήττει την καρδιά από την αμαρτία που διαπράχθηκε ενώπιον της αγάπης, προκαλεί μεγαλύτερο πόνο από κάθε άλλη τιμωρία. Είναι παράλογο να νομίζουμε πως στην κόλαση οι αμαρτωλοί στερούνται την αγάπη του Θεού.
Η αγάπη προς το Θεό είναι παιδί της γνώσης της αλήθειας, η οποία κατά κοινή ομολογία δίνεται σε όλους γενικά τους ανθρώπους. Κι η αγάπη ενεργεί με δυο τρόπους: τους αμαρτωλούς τους βασανίζει, όπως και σʼ αυτή τη ζωή συμβαίνει μεταξύ φίλων, ενώ τους δίκαιους τους γεμίζει χαρά. Αυτή είναι, κατά τη δική μου άποψη, η τιμωρία της κόλασης: η μεταμέλεια. Ενώ οι ψυχές των υιών του ουρανού θα μεθύσουν από ευτυχία.
Ισαάκ Σύρος
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΑΓΑΠΑΕΙ
Όποιος δεν αγαπάει, δε γνώρισε το Θεό, γιατί ο Θεός είναι αγάπη. Έτσι αποδείχθηκε η αγάπη του Θεού για μας: Απέστειλε τον Υιό του το μονογενή στον κόσμο για να μας χαρίσει τη νέα ζωή, αν ενωθούμε μʼ αυτόν. Αυτό είναι το χαρακτηριστικό της αγάπης του Θεού: Όχι ότι εμείς τον αγαπήσαμε, αλλά ότι αυτός μας αγάπησε και έστειλε τον Υιό του, που θυσιάστηκε για να μας ελευθερώσει από τις αμαρτίες μας. Αν ο Θεός, αγαπητοί μου, έτσι μας αγάπησε, οφείλουμε κι εμείς νʼ αγαπάμε ο ένας τον άλλο.
Από το Ευαγγέλιο
Όποιος δεν αγαπάει, δε γνώρισε το Θεό, γιατί ο Θεός είναι αγάπη. Έτσι αποδείχθηκε η αγάπη του Θεού για μας: Απέστειλε τον Υιό του το μονογενή στον κόσμο για να μας χαρίσει τη νέα ζωή, αν ενωθούμε μʼ αυτόν. Αυτό είναι το χαρακτηριστικό της αγάπης του Θεού: Όχι ότι εμείς τον αγαπήσαμε, αλλά ότι αυτός μας αγάπησε και έστειλε τον Υιό του, που θυσιάστηκε για να μας ελευθερώσει από τις αμαρτίες μας. Αν ο Θεός, αγαπητοί μου, έτσι μας αγάπησε, οφείλουμε κι εμείς νʼ αγαπάμε ο ένας τον άλλο.
Από το Ευαγγέλιο
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
-
strumfi
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 614
- Εγγραφή: Κυρ Αύγ 12, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Ελένη@Αττική
Νίκο, γνώρισες τον Γέροντα Πορφύριο όσο ήταν εν ζωή;NIKOSZ έγραψε:
Αγάπη αδελφού: Θέα Θεού
«Όλους τους πιστούς οφείλομε να τους βλέπομε σαν ένα και να σκεπτόμαστε ότι στον καθένα από αυτούς είναι ο Xριστός. Και να έχομε για τον καθένα τέτοια αγάπη, ώστε να είμαστε έτοιμοι να θυσιάσομε για χάρη του και τη ζωή μας. Γιατί οφείλομε να μη λέμε, ούτε να θεωρούμε κανένα άνθρωπο κακό, αλλά όλους να τους βλέπουμε ως καλούς. Kι αν δεις έναν αδελφό να ενοχλείται από πάθη, να μην τον μισήσεις αυτόν· μίσησε τα πάθη που τον πολεμούν.
Kι αν τον δεις να τυρανείται από επιθυμίες και συνήθειες προηγουμένων αμαρτιών περισσότερο σπλαχνίσου τον, μην τυχόν δοκιμάσεις και συ πειρασμόν, αφού είσαι από υλικό που εύκολα γυρίζει από το καλό στο κακό. H αγάπη προς τον αδελφό σε προετοιμάζει νʼ αγαπήσεις περισσότερο τον Θεό. Tο μυστικό, λοιπόν, της αγάπης προς τον Θεό είναι η αγάπη προς τον αδελφό. Γιατί, αν δεν αγαπήσεις τον αδελφό σου που τον βλέπεις πως είναι δυνατόν νʼ αγαπήσεις τον Θεό που δεν Tον βλέπεις; «O γαρ μη αγαπών τον αδελφό αυτού, ον εώρακε, τον Θεόν, ον ούχ εώρακε, πως δύναται αγαπάν;»
Γέροντας Πορφύριος
Δυστηχως δεν ειχα την ευλογια να γνωρισω τον γερονταstrumfi έγραψε:Νίκο, γνώρισες τον Γέροντα Πορφύριο όσο ήταν εν ζωή;
εν ζωη παρα μονο μεσα απο τα κειμενα και τα βιβλια του !
Πολλες φορες ομως τον νοιωθω κοντα μου ιδιαιτερα
την ωρα της προσευχουλας αλλα και καποιες φορες
οταν τον επικαλουμαι να με βοηθησει σε
διαφορες δυσκολιες της ζωης μου !
Ας εχουμε την αγια ευχη του !
http://www.pigizois.net/omilies_pai_porf/Porf006.mp3
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Πόσα και ποια είναι τα είδη της Αγάπης;
Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης λέει ότι έχουμε πέντε είδη αγάπης:
1) Την πνευματική (ανυπόκριτη αγάπη προς τον Θεό, δηλαδή προς τον πλησίον μας)
2) Την φυσική (πχ. γονείς προς παιδιά)
3) Την κενόδοξη/υπερήφανη (πχ.: με επαινεί και μου πλέκει το εγκώμιο πως να μην τον αγαπώ;)
4) Του συμφέροντος (πχ.: τον αγαπώ γιατί ψωνίζει από το μαγαζί μου, γιατί με διόρισε κλπ)
5) Την σαρκική (πχ.:αγαπώ τις γυναίκες/άνδρες που σαρκικώς με ελκύουν)
Για την φυσική αγάπη το λέει η λέξη είναι φυσική-έμφυτη άρα δεν βλάπτει . Οι υπόλοιπες τρεις όμως, είναι βαθύτατα ζημιογόνες και βλαβερές για την ψυχή μας.
Η μόνη αγάπη που μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στην σωτηρία είναι η πρώτη, η πνευματική αγάπη.
Η αγάπη που πρέπει να έχουμε γιά όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους, χωρίς διακρίσεις: φτωχός - πλούσιος, άρρωστος - υγιής, αμαρτωλός - δίκαιος, ξένος-συγγενής. Αληθινή καί τελεία αγάπη είναι, νά τούς βλέπουμε όλους μέ τόν ίδιο τρόπο καί νά τούς αγαπούμε όλους εξίσου καί εκείνους πού μάς αγαπούν καί εκείνους πού μάς μισούν.
Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης λέει ότι έχουμε πέντε είδη αγάπης:
1) Την πνευματική (ανυπόκριτη αγάπη προς τον Θεό, δηλαδή προς τον πλησίον μας)
2) Την φυσική (πχ. γονείς προς παιδιά)
3) Την κενόδοξη/υπερήφανη (πχ.: με επαινεί και μου πλέκει το εγκώμιο πως να μην τον αγαπώ;)
4) Του συμφέροντος (πχ.: τον αγαπώ γιατί ψωνίζει από το μαγαζί μου, γιατί με διόρισε κλπ)
5) Την σαρκική (πχ.:αγαπώ τις γυναίκες/άνδρες που σαρκικώς με ελκύουν)
Για την φυσική αγάπη το λέει η λέξη είναι φυσική-έμφυτη άρα δεν βλάπτει . Οι υπόλοιπες τρεις όμως, είναι βαθύτατα ζημιογόνες και βλαβερές για την ψυχή μας.
Η μόνη αγάπη που μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στην σωτηρία είναι η πρώτη, η πνευματική αγάπη.
Η αγάπη που πρέπει να έχουμε γιά όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους, χωρίς διακρίσεις: φτωχός - πλούσιος, άρρωστος - υγιής, αμαρτωλός - δίκαιος, ξένος-συγγενής. Αληθινή καί τελεία αγάπη είναι, νά τούς βλέπουμε όλους μέ τόν ίδιο τρόπο καί νά τούς αγαπούμε όλους εξίσου καί εκείνους πού μάς αγαπούν καί εκείνους πού μάς μισούν.
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Μορφές γνήσιας αγάπης
Αισθήματα θαυμασμού και μεγαλείου πλημμυρίζουν τον νου και την καρδία κάθε πιστού, ο οποίος πείθεται πλέον με τη μελέτη του θέματος, ότι η ορθόδοξη πίστη μας οικοδόμησε κατά τον πλέον άριστο και ασφαλή τρόπο τις προσωπικές σχέσεις των ανθρώπων, κινούμενος γύρω από τον άξονα της θείας αγάπης. Αισθήματα, τα οποία όμως γεννούν προβληματισμό και ερωτήματα σε κάθε υγιή ψυχή. Αυτή την εν Κυρίω αγάπη θα την προσφέρει ο πιστός εκλεκτικά η αδιάκριτα σ΄ όλους τους συνανθρώπους του; Και με ποιές μορφές θα την εκδηλώνει;
Ο «πλησίον» και οι «ελάχιστοι αδελφοί». Θαυμάσιο υπόδειγμα στον προβληματισμό μας αποτελεί η παραβολή του καλού Σαμαρείτη.
Ο άγνωστος συνάνθρωπος πίπτει στα χέρια των ληστών. Ο καλός Σαμαρείτης τον φροντίζει και τον περιποιείται. Δηλαδή «πλησίον» θεωρείται ο οποιοσδήποτε συνάνθρωπός μας, ο οποίος βρίσκεται σε κατάσταση ποικίλης και έκτακτης ανάγκης.
Αλλά και από το Ευαγγέλιο της Κρίσεως (Ματθ. ΚΕ΄ 31-46) ακούμε τον Κύριο να επεξηγεί την έννοια του «πλησίον» με ένα άλλο όρο. Είναι οι «ελάχιστοι» αδελφοί του Χριστού, αυτοί οι οποίοι είναι πτωχοί, πεινασμένοι, διψασμένοι, γυμνοί, ασθενείς, εν φυλακή, ξένοι. «Και αποκριθείς ο βασιλεύς ερεί αυτοίς αμήν λέγω υμίν, εφ΄ όσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε» (Ματθ. ΚΕ΄ 40). Και σ΄ ένα ακόμη από τους ελαχίστους αδελφούς, δηλαδή τους ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονται σε μια δυσκολία, τους περιφρονημένους, στους οποίους κανείς δεν δίνει σημασία, και σ΄ ένα τέτοιο, εάν το κάνατε, αυτό εγώ το σημείωσα.
Ο Κύριος παρακολουθεί τη ζωή κάθε ανθρώπου, τα κίνητρά του, μέχρι και τις λεπτομέρειες. Και με βάση αυτά θα μας κρίνει.
Το σπουδαίο όμως είναι στη συνέχεια. «Εμοί εποιήσατε». Εφόσον το κάνατε σ΄ έναν από τους αδελφούς μου τους ελαχίστους, τους πτωχούς, τους περιφρονημένους, το κάνατε σε Μένα. Εδώ έχουμε μια μεγάλη αλήθεια: Ο Χριστός από τον παρόντα κόσμο είναι ενωμένος με τους χριστιανούς, με τους πιστούς, με τους δικούς Του. Ισχύει εκείνο το οποίο με άλλα λόγια λέει ο απ. Παύλος, ότι δηλαδή οι πιστοί είμαστε «μέλη Χριστού» (Α΄ Κορ. ΣΤ΄ 15). Είμαστε συνδεδεμένοι μαζί Του από τον κόσμο αυτόν, και γι΄ αυτό λέει ότι, εκείνο το οποίο κάνατε στους πιστούς, το κάνατε σε Μένα. Είναι και αυτοί μέλη του Σώματός Μου. Μη σας εξαπατά, λοιπόν, το ταπεινό και εξουθενημένο πολλές φορές σχήμα τους. Προχωρείτε στο βάθος, στην ουσία του πράγματος. Ότι δηλαδή και οι ελάχιστοι αδελφοί μου κρύβουν μέσα τους έναν ανεκτίμητο θησαυρό: την αθάνατη ψυχή τους, για την οποία Εγώ θυσιάσθηκα διακονείτε αυτούς, λοιπόν, ταπεινά για να μη τους ανοίγετε νέες πληγές με την αλαζονεία σας, ενώ προσπαθείτε να τους θεραπεύσετε άλλες.
Αρχιμ. ΚΑΛΛΙΣΤΡΑΤΟΣ Ν. ΛΥΡΑΚΗΣ
Αισθήματα θαυμασμού και μεγαλείου πλημμυρίζουν τον νου και την καρδία κάθε πιστού, ο οποίος πείθεται πλέον με τη μελέτη του θέματος, ότι η ορθόδοξη πίστη μας οικοδόμησε κατά τον πλέον άριστο και ασφαλή τρόπο τις προσωπικές σχέσεις των ανθρώπων, κινούμενος γύρω από τον άξονα της θείας αγάπης. Αισθήματα, τα οποία όμως γεννούν προβληματισμό και ερωτήματα σε κάθε υγιή ψυχή. Αυτή την εν Κυρίω αγάπη θα την προσφέρει ο πιστός εκλεκτικά η αδιάκριτα σ΄ όλους τους συνανθρώπους του; Και με ποιές μορφές θα την εκδηλώνει;
Ο «πλησίον» και οι «ελάχιστοι αδελφοί». Θαυμάσιο υπόδειγμα στον προβληματισμό μας αποτελεί η παραβολή του καλού Σαμαρείτη.
Ο άγνωστος συνάνθρωπος πίπτει στα χέρια των ληστών. Ο καλός Σαμαρείτης τον φροντίζει και τον περιποιείται. Δηλαδή «πλησίον» θεωρείται ο οποιοσδήποτε συνάνθρωπός μας, ο οποίος βρίσκεται σε κατάσταση ποικίλης και έκτακτης ανάγκης.
Αλλά και από το Ευαγγέλιο της Κρίσεως (Ματθ. ΚΕ΄ 31-46) ακούμε τον Κύριο να επεξηγεί την έννοια του «πλησίον» με ένα άλλο όρο. Είναι οι «ελάχιστοι» αδελφοί του Χριστού, αυτοί οι οποίοι είναι πτωχοί, πεινασμένοι, διψασμένοι, γυμνοί, ασθενείς, εν φυλακή, ξένοι. «Και αποκριθείς ο βασιλεύς ερεί αυτοίς αμήν λέγω υμίν, εφ΄ όσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε» (Ματθ. ΚΕ΄ 40). Και σ΄ ένα ακόμη από τους ελαχίστους αδελφούς, δηλαδή τους ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονται σε μια δυσκολία, τους περιφρονημένους, στους οποίους κανείς δεν δίνει σημασία, και σ΄ ένα τέτοιο, εάν το κάνατε, αυτό εγώ το σημείωσα.
Ο Κύριος παρακολουθεί τη ζωή κάθε ανθρώπου, τα κίνητρά του, μέχρι και τις λεπτομέρειες. Και με βάση αυτά θα μας κρίνει.
Το σπουδαίο όμως είναι στη συνέχεια. «Εμοί εποιήσατε». Εφόσον το κάνατε σ΄ έναν από τους αδελφούς μου τους ελαχίστους, τους πτωχούς, τους περιφρονημένους, το κάνατε σε Μένα. Εδώ έχουμε μια μεγάλη αλήθεια: Ο Χριστός από τον παρόντα κόσμο είναι ενωμένος με τους χριστιανούς, με τους πιστούς, με τους δικούς Του. Ισχύει εκείνο το οποίο με άλλα λόγια λέει ο απ. Παύλος, ότι δηλαδή οι πιστοί είμαστε «μέλη Χριστού» (Α΄ Κορ. ΣΤ΄ 15). Είμαστε συνδεδεμένοι μαζί Του από τον κόσμο αυτόν, και γι΄ αυτό λέει ότι, εκείνο το οποίο κάνατε στους πιστούς, το κάνατε σε Μένα. Είναι και αυτοί μέλη του Σώματός Μου. Μη σας εξαπατά, λοιπόν, το ταπεινό και εξουθενημένο πολλές φορές σχήμα τους. Προχωρείτε στο βάθος, στην ουσία του πράγματος. Ότι δηλαδή και οι ελάχιστοι αδελφοί μου κρύβουν μέσα τους έναν ανεκτίμητο θησαυρό: την αθάνατη ψυχή τους, για την οποία Εγώ θυσιάσθηκα διακονείτε αυτούς, λοιπόν, ταπεινά για να μη τους ανοίγετε νέες πληγές με την αλαζονεία σας, ενώ προσπαθείτε να τους θεραπεύσετε άλλες.
Αρχιμ. ΚΑΛΛΙΣΤΡΑΤΟΣ Ν. ΛΥΡΑΚΗΣ
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό