Ο ΑΡΙΘΜΟΣ 666
(ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ)
Παν. Ιερομονάχου Πετρωνίου Προδρομίτη (Άγιον Όρος)
Μτφρ. Πρωτ. ΚΩΝ. ΚΑΡΑΙΣΑΡΙΔΗ, Καθηγ. Πανεπιστημίου
Ο αριθμός 666, χαμένος μέσα στην ατέλειωτη σειρά των αριθμών, από το ένα μέχρι το άπειρο, εδώ και αρκετό καιρό άρχισε να εξασκεί μια ιδιαίτερη έλξη πάνω στους ανθρώπους, οι οποίοι τον τοποθετούν πάνω στα διάφορα αντικείμενα, στα οχήματα και τα κτίρια, όπως ακριβώς οι χριστιανοί τους πρώτες αιώνες τοποθετούσαν το σημείο του Τιμίου Σταυρού ή το μονόγραμμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού στα εργαλεία, στα οικιακά σκεύη στα σταυροδρόμια. Οι πρώτοι χριστιανοί ενεργούσαν έτσι για να θυμούνται όσο πιο συχνά τον Σωτήρα Χριστό και την απεριόριστη αγάπη Του για τον κόσμο, για τη σωτηρία του οποίου έχυσε το Τίμιο Αίμα Του πάνω στο Σταυρό, αλλά όμως ο σημερινός άνθρωπος γιατί χρησιμοποιεί τον αριθμό 666;
Αν ο αριθμός αυτός ήταν ένας οποιοσδήποτε ανάμεσα στους άλλους αριθμούς, θα πιστεύαμε ότι η συμπάθεια για τον αριθμό 666 είναι μια απλή μόδα και η μόδα όπως ξέρουμε δεν βασίζεται στην λογική, αλλά είναι σαν μια μεταδοτική ασθένεια που μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Όμως για τον αριθμό 666 είναι γραμμένο στο ιερό Βιβλίο της Αποκαλύψεως ένα φοβερό πράγμα, ότι δηλαδή είναι ο αριθμός του θηρίου της Αποκαλύψεως, ο αριθμός του σατανά, ο οποίος και τα σημερινά όργανά του θα τα σφραγίσει με αυτό τον αριθμό.
Το γεγονός ότι ο αριθμός αυτός εισήλθε ήδη σε δημόσια χρήση κάνει πολλούς να πιστεύουν ότι ήλθε ο καιρός της Αποκαλύψεως ή ότι ήδη άρχισε η περίοδος της πραγματοποιήσεώς του. Συναντήσαμε χριστιανούς βέβαιους γιʼ αυτό το πράγμα και τρομαγμένους με την ιδέα ότι θα ήταν δυνατόν να σφραγισθούν με τον αριθμό 666 χωρίς να το θέλουν και να διακινδυνεύσουν την σωτηρία της ψυχής τους.
Γράφει στο Βιβλίο της Αποκαλύψεως ότι ο αριθμός 666 είναι ο αριθμός του θηρίου και αριθμός του ανθρώπου (Αποκ. 13,18 ). Πως πρέπει να κατανοηθεί αυτό το πράγμα και γιατί το θηρίο της Αποκαλύψεως διάλεξε αυτό τον αριθμό και όχι άλλο;
Παλαιά οι αριθμοί κοντά στην έννοια με την οποία τους χρησιμοποιούμε σήμερα χρησιμοποιούντο και με νόημα μυστικό, πνευματικό. Μʼ αυτό το νόημα χρησιμοποιούνται συχνά οι αριθμοί στην Αγία Γραφή και, επομένως, στην Αποκάλυψη. Ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, ο Μάξιμος ο ομολογητής, ο Μεθόδιος Ολύμπου και άλλοι πατέρες της Εκκλησίας παρέδωσαν στα συγγράμματά τους μια αληθινή πνευματική αριθμητική, μιλώντας για τους απλούς και τους σύνθετους αριθμούς, την πρόσθεση, τον πολλαπλασιασμό και την πνευματική κατανόησή τους.
Δεν είναι του παρόντος και δεν θα αναφερθώ σʼ αυτά τα θέματα σε όσα ακολουθούν, αλλά θα χρησιμοποιήσω μερικά μόνο στοιχεία, ιδιαίτερα από τον άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή, ο οποίος θα μας βοηθήσει στην κατανόηση του αριθμού 666.
«Ο αριθμός, λέγει ο άγιος Μάξιμος, είναι σημείον της πραγματοποιήσεως, της εργασίας και δείχνει σʼ αυτούς που έχουν εξοικειωθεί με την επιστήμη των αριθμών, την πραγμάτωση της αρετής ή της αμαρτίας όπως το χωρίο της Γραφής έχει έννοια επαινετική η επιτιμητική».
Έτσι ο ίδιος αριθμός μπορεί να έχει έννοια καλή ή κακή, όπως ακριβώς η δραστηριότητα του ανθρώπου φανερώνει αριθμητικά αν είναι καλή ή κακή.
Να δούμε κατʼ αρχήν γιατί ο αριθμός 666 είναι ο αριθμός του ανθρώπου;
Ο αριθμός εξ (6) είναι ο αριθμός του ανθρώπου, ή πιο συγκεκριμένα της δραστηριότητας του ανθρώπου. Και τούτο γιατί όπως ο αριθμός εξ (6) προέρχεται από τον αριθμό δύο (2) πολλαπλασιαζόμενο επί τρία (3) έτσι και ο άνθρωπος είναι μια ύπαρξη συντεθειμένη από δύο στοιχεία: σώμα και ψυχή, με τρεις ψυχικές δυνάμεις λογιστικό, επιθυμητικό, θυμοειδές.
Σύμφωνα με την πνευματική αριθμητική που μνημονεύσαμε ένας απλός αριθμός πολλαπλασιασμένος επί δέκα (10) ή εκατό (100), που είναι τέλειοι αριθμοί, δείχνει μια εντατικοποίηση της εργασίας που εκφράζεται μʼ αυτό τον αριθμό, μια συνήθεια και δεξιοτεχνία στην εργασία. Πολλαπλασιάζοντας τώρα τον αριθμό εξ (6) με το δέκα (10) και το εκατό (100) οι αριθμοί που βγαίνουν, εξήντα (60) και εξακόσια (600) θα δείξουν μια δραστηριότητα έντονη, διαρκή, καλή ή κακή ανάλογα με την ένδειξη του συγκεκριμένου χωρίου. Ο αριθμός 666 εξάγεται από την πρόσθεση του απλού αριθμού εξ (6), του δεκαδικού πολλαπλασίου και του εκατοστού πολλαπλασίου αυτού: 6+60+600=666. Και επειδή στην Αποκάλυψη ο αριθμός αυτός έχει έννοια κακή, τότε ο αριθμός 666 σαν αριθμός του ανθρώπου είναι ο αριθμός του ανθρώπου που πραγματοποιεί το κακό συνεχώς, με επιμονή, από συνήθεια, η οποία «πίνει την αμαρτία σαν νερό», όπως λέγει και η παροιμία.
Αλλά το θηρίο γιατί διάλεξε για τον εαυτό του αυτόν τον αριθμό;
Ο αριθμός 666 μπορεί να βγει με πολλούς τρόπους. Ένας από αυτούς είναι και ο πολλαπλασιασμός του δέκα οκτώ (18 ) επί τριάντα επτά (37). 18x37=666.
Ο αριθμός δέκα οκτώ (18 ) δείχνει την κλίση προς τα κατώτερα, το κακό, με όλη τη δύναμη της ενέργειας του νου, ενώ ο αριθμός τριάντα επτά (37) δείχνει την εμπάθεια, την επιτέλεση του κακού από συνήθεια, όλο το χρόνο της επίγειας ζωής. Έτσι ο αριθμός του θηρίου 666 δείχνει την επιτέλεση του κακού από συνήθεια, όλο το χρόνο της επίγειας ζωής. Έτσι ο αριθμός του θηρίου 666 δείχνει την επιτέλεση του κακού ασταμάτητα, όλο τον καιρό και με όλη την ενεργητική δύναμη, δηλαδή μία προσωποποίηση του κακού, όμως αυτή η προσωποποίηση του κακού ξέρουμε ότι είναι ο διάβολος, στον οποίο το κακό έγινε δευτέρα φύση, και απολιθώθηκε στο κακό εις τους αιώνας των αιώνων. Γιʼ αυτό το θηρίο της αποκαλύψεως έχει τον αριθμό 666, αφού το θηρίο είναι η ενσάρκωση του διαβόλου.
Όπως είδαμε από αυτά που είπαμε μέχρις εδώ ο αριθμός 666 είναι ο αριθμός του ανθρώπου του διεστραμμένου από την αμαρτία και ο αριθμός του σατανά, όχι με την απλή αναγραφή του αριθμού 666, αλλά με το πνευματικό, μυστικό νόημα αυτού του αριθμού.
Έτσι πρέπει να κατανοηθούν και τα άλλα θέματα που συνδέονται με τον αριθμό 666 όπως και ολόκληρη η Αποκάλυψη.
Στη συνέχεια αναφέρεται στην Αποκάλυψη ότι το θηρίο θα εξαναγκάσει όλους τους ανθρώπους να τους σφραγίσει με τον αριθμό του στο μέτωπο ή στο δεξί χέρι (13, 16-17). Μήπως εδώ πρέπει να ερμηνεύσουμε το ότι το θηρίο θα εξαναγκάσει τους ανθρώπους να γράψουν (στο μέτωπο ή στο χέρι) τον αριθμό 666; ποιο είναι το νόημα αυτού του πράγματος;
Το μέτωπο δείχνει τη λογιστική δύναμη του ανθρώπου. Το δεξί χέρι δείχνει την ενεργητική δύναμη για την πραγμάτωση του αγαθού. Η σφράγιση του χεριού και του μετώπου με τον αριθμό του θηρίου σημαίνει την διάθεση του μετώπου και του χεριού, της σκέψεως και της εργασίας στην υπηρεσία του κακού. Με άλλα λόγια, το θηρίο θα πιέσει τους ανθρώπους να το υπηρετήσουν με αφοσίωση, να κάνουν το κακό με ολόκληρη την ύπαρξή τους, με το σώμα και την ψυχή, την σκέψη και την πράξη. Το θέμα πρέπει να κατανοηθεί έτσι, γιατί μια απλή αναγραφή ενός αριθμού στο μέτωπο ή το χέρι ή και του αριθμού 666 τι κακό μπορεί να προξενήσει σε κάποιον; προφανώς κανένα!
Αντιθέτως! Αν κανείς αγωνίζεται να εκπληρώσει τις εντολές του Θεού και προφυλάσσεται με όλη την ψυχή του από την αμαρτία, αν προσπαθεί να ζει με χριστιανική συνέπεια, τότε ο αριθμός 666 για τον άνθρωπο δεν έχει πια νόημα κακό, αλλά καλό. Επομένως δεν είναι ο αριθμός του θηρίου ή η αναγραφή του στο χέρι ή στο μέτωπο αυτό που φανερώνει αν ένας άνθρωπος είναι ενάρετος ή υποδουλωμένος στην υπηρεσία του θηρίου.
Η επιμονή του θηρίου να σφραγίσει με τον αριθμό του όλους τους ανθρώπους δεν είναι δύσκολο να κατανοηθεί. Το αγαθό και το κακό είναι αντίθετα μεταξύ τους και δεν μπορούν ποτέ να υπάρχουν μαζί συγχρόνως, όπως δεν συμβιβάζεται το φως με το σκοτάδι. «Ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμινά», λέγει ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός (Ματθ. 6,24). Όπως ο Θεός, ο οποίος είναι το Ύψιστο Αγαθό και η Πηγή παντός αγαθού, ζητεί από τους μαθητές Του να Τον υπηρετήσουν μʼ όλη τους την καρδιά, την ψυχή και την σκέψη (Ματθ. 22,37). Έτσι και ο διάβολος, ο οποίος είναι η ενσάρκωση του κακού, δεν μπορεί να ζητήσει από τους ανθρώπους τίποτε άλλο από το κακό. Εις το τέλος, όταν το θηρίο θα έχει δύναμη μεγάλη πάνω στους ανθρώπους και θα πολεμήσει τους αγίους, δεν θα πολεμήσει πλέον τους ανθρώπους μόνο με το ψέμα
και την απάτη, αλλά θα χρησιμοποιήσει τον καταναγκασμό, την καταπίεση, θα καταπιέσει τους ανθρώπους να κάνουν την αμαρτία για χάρη του, ακόμη και χωρίς να το θέλουν.
Όσοι στην εποχή μας πέρασαν σε αθεϊστικές φυλακές, ομολογούν ότι υποχρεώνονταν να εμπαίξουν τις ιερές εικόνες, τα άγια Μυστήρια, τις ιερές ακολουθίες της Εκκλησίας, να βλασφημούν και να αρνηθούν τον Θεό, με λόγια και πράξεις, με καθαρή την πρόθεση να τους οδηγήσουν στη διάπραξη βαρέων αμαρτημάτων, με σκοπό να χάσουν την ψυχή τους, αλλά αυτοί οι εξαναγκασμοί απέβησαν μαρτυρικά βασανιστήρια, αφορμή για στεφάνωμα και όχι για ψυχική απώλεια, γιʼ αυτούς που τα υπέμειναν χωρίς να προσκυνήσουν το θηρίο.
Επί πλέον ένα μέσο, λέγει η Αποκάλυψη, που χρησιμοποιεί το θηρίο για να εξαναγκάσει όλους να αποδεχθούν τον αριθμό θα είναι το ότι θα καταντήσουν «… μη τις δύναται αγοράσει ή πωλήσαι ει μη ο έχων το χάραγμα, το όνομα του θηρίου ή τον αριθμόν του ονόματος αυτού» (13,17). Στην περίπτωση αυτή η πώληση και η αγορά πρέπει να ερμηνευθούν, επίσης πνευματικά και όχι κατά γράμμα. Για να το καταλάβουμε καλύτερα θα πάρουμε αφορμή από ένα συγκεκριμένο πράγμα που γίνεται στις μέρες μας.
Στα αθεϊστικά κράτη, όπου ο αθεϊσμός είχε γίνει δεκτός επίσημα, νόμιμα, η θρησκευτική δραστηριότητα ήταν απαγορευμένη με νόμο. Ήταν απαγορευμένα κατηγορηματικά: η θρησκευτική διδασκαλία στα σχολεία, στις εκκλησίες, στην οικογένεια. Επίσης ήταν απαγορευμένη η εκτύπωση και κυκλοφορία θρησκευτικών βιβλίων, βιβλίων χριστιανικής διδασκαλίας. Παράλληλα απαγορευόταν η βάπτιση των παιδιών, ο θρησκευτικός γάμος των νέων στην Εκκλησία, η συχνή παρακολούθηση των ι. ακολουθιών, η εξομολόγηση, η Θ. Κοινωνία και κάθε τι που σχετίζεται με τη θρησκευτική ζωή των χριστιανών. Αλλά όλα αυτά συνθέτουν την πνευματική τροφή των χριστιανών και μάλιστα την απόλυτα αναγκαία, την οποία αυτοί δεν μπορούσαν να την αγοράσουν, να την προμηθευτούν και η Εκκλησία (δεν μπορούσε) να την πουλήσει, να την προσφέρει λόγω των καθιερωμένων επισήμως καταναγκασμών.
Αντιθέτως, αυτοί που ήσαν σφραγισμένοι με την σφραγίδα του θηρίου μπορούσαν να αγοράσουν χωρίς εμπόδια, φανερά ότι τους πουλούσε το θηρίο, δηλαδή η αμαρτία με όλες της μορφές της. Κατʼ αυτό τον τρόπο, καθʼ ην στιγμή τα πράγματα που είναι συνδεδεμένα με τη θρησκεία ήταν απαγορευμένα, τα μέσα επιτελέσεως και διαδόσεως της αμαρτίας βρίσκονταν παντού σε αφθονία: τα πορνογραφήματα, τα αισχρά θεάματα κ.λπ. οι αποθήκες του θηρίου ήταν γεμάτες και ο κόσμος τα αγόραζε χωρίς απαγορεύσεις. Με άλλα λόγια αυτοί που ήταν σφραγισμένοι από το θηρίο, αυτοί που διάγουν βίο άσωτο, αμαρτωλό, μπορούσαν να αγοράσουν και να πουλούν ανεμπόδιστα το απαραίτητο για την επιτέλεση της αμαρτίας υλικό. Ενώ αυτοί που δεν ήταν σφραγισμένοι, οι δούλοι του Χριστού, δεν μπορούσαν να αγοράσουν και να πουλήσουν τα απαραίτητα για την χριστιανική τους ζωή.
Άραγε μʼ αυτές τις συνθήκες δε βρισκόμαστε ολοκάθαρα στην πραγματοποίηση της Αποκαλύψεως; προς το παρόν αυτή η κατάσταση των πραγμάτων είχε ένα χαρακτήρα περιορισμένο, σε ορισμένες χώρες, αλλά με την εξάπλωση της απιστίας και της αποστασίας των χριστιανών της εποχής μας (αυτή η κατάσταση των πραγμάτων) τείνει να γενικευθεί. Υπό το φως ων ως άνω εκτεθέντων μερικές από τις απορίες που διατυπώθηκαν στην αρχή είναι πλέον εύκολα κατανοητές.
Από που προέρχεται η συμπάθεια του κόσμου σήμερα για το 666; Η πνευματική ζωή βρίσκει κατά τρόπο φυσικό τα μέσα για να εκφρασθεί. Η αμαρτία και το κακό υπάρχουν πάνω στη γη από την πτώση του ανθρώπου. Στην εποχή μας, όμως, χάρη στα ταχύτατα μέσα επικοινωνίας, το κακό από την ιδιωτική ζωή απέκτησε συλλογική κοινωνική έκφραση, όπως δε συνέβαινε άλλη φορά. Η πορνογραφία, τα ναρκωτικά, η λατρεία της ηδονής, η τρομοκρατία κ.α. είναι συλλογική έκφραση του κακού, εκφρασμένη με τον αριθμό 666, προς τον οποίο ο κόσμος, συνειδητά ή ασυνείδητα, αισθάνεται έλξη, σαν σε κάτι που εκφράζει συνθετικά την πρακτική ζωή.
Ακόμη γίνεται λόγος για ένα νέο κωδικό αριθμό ταυτότητος, εφαρμοσμένο ήδη σε μερικές χώρες, που συμπεριλαμβάνει και τον αριθμό 666. Με απλούς αριθμούς, από το μηδέν μέχρι το εννέα, μπορεί να δημιουργηθεί ένας μεγάλος αριθμός τριψηφίων αριθμών. Αν από αυτό το πλήθος των αριθμών διάλεξαν ακριβώς το 666 για την ταυτότητα του ανθρώπου, το πράγμα φανερώνει μια καθαρή πρόθεση σκανδαλισμού της συνειδήσεως των πιστών, οι οποίοι γνωρίζουν ότι ο αριθμός 666 είναι ο αριθμός του σατανά και δεν θα δεχθούν αναμφίβολα να σημειωθούν μʼ αυτόν τον αριθμό έστω και αν, όπως είπαμε, η απλή αναγραφή του αριθμού δεν πρόκειται να προκαλέσει κακό σε κανένα.
Συμπερασματικά, η ίδια η Αποκάλυψη, με την υπόδειξη «ο έχων νουν ψηφισάτω τον αριθμόν του Θηρίου» (13,18 ) μας οδηγεί να κατανοήσουμε ότι και ο αριθμός του θηρίου 666 και η σφράγιση και η πώληση και η αγορά δεν πρέπει να κατανοηθούν κατά γράμμα, αλλά συμβολικά, πνευματικά.
Σύμφωνα με το πνευματικό νόημα των αριθμών που φανέρωσαν οι άγιοι Πατέρες, ο αριθμός 666 σαν αριθμός του ανθρώπου, με κακή έννοια, δείχνει τον άνθρωπο τον πεσμένο στα πάθη, αυτόν που κάνει την αμαρτία από συνήθεια και ασταμάτητα, επειδή ο αριθμός του θηρίου 666 δείχνει το διάβολο, ύπαρξη εντελώς διεστραμμένη, ενσάρκωση του κακού.
Μια απλή αναγραφή του αριθμού 666 στο χέρι ή στο μέτωπο δεν έχει καμία επίδραση στην σωτηρία του ανθρώπου, επειδή η αρετή και η αμαρτία δεν εξαρτώνται από εξωτερικά σχήματα, επιγραφές, αλλά από την εσωτερική διάθεση (φρόνημα) από την ελευθερία και την συνείδηση του ανθρώπου.
Πηγή: http://hellas.ncsr.gr/eastorthodox/chur ... m4375r.rtf
Ο αριθμός του θηρίου
Συντονιστής: Συντονιστές
Εν ολίγοις ο ανωτέρω γέροντας καθησυχάζει τους πιστούς, διατυπώνοντας την άποψη ότι οποιοδήποτε σφράγισμα ηλεκτρονικό με το 666 πρακτικά, είναι αβλαβές για την σωτηρία μας και τη σύνταξή μας με τον Χριστό ενάντια στο θηρίο.
Περιγράφει για την πνευματική ερμηνεία του αριθμού, που συμβολίζει την γενικευμένη αποστασία των ανθρώπων, και εξ' ορισμού εξάγεται το συμπέρασμα, οτι ο καθένας μπορεί να σφραγιστεί, φτάνει να είναι πνευματικά με τον Χριστό.
Ξεχνά άραγε ο γέροντας πως στα χρόνια της αιχμαλωσίας των Ισραηλιτών πριν την μεγάλη έξοδο από την Αίγυπτο, Αγγελος Κυρίου κατέβηκε εξ ουρανού και σημείωσε με σταυρό τις εξώθυρες των Εβραίων για να μην βρεί το θανατικό τα αρσενικά παιδιά τους?
Τις συμφορές που βρηκαν τους Αιγυπτίους, μέχρι να αναγκαστεί ο Φαραώ να τους ελευθερώσει?
Και μεις σε αιχμαλωσία νοητού Φαραώ ζούμε.
Αιχμαλωτισμένοι από τα εγκόσμια πάθη, που μεγιστοποιήθηκαν αφού φράντισαν γι' αυτό οι ιθύνοντες που διαμορφώνουν τις παγκόσμιες τάσεις.
Και μεις αλλοτροιωμένοι και μεθυσμένοι, από τα εκμαυλιστήρια συνειδήσεων,κάναμε σκοπό ζωής όσα σχετίζονται με την καλοπέραση και την τρυφηλή άνεση του σαρκίου μας.
Ο αριθμός 666, αντιπροσωπεύει στην πράξη την γενική αποστασία από τον Θεό.
Είναι η καταφατική έμπρακτη απόδειξη της σύνταξής μας με το θηρίο.
Είναι το κύκνειο άσμα, όλων εκείνων που πνευματικά συμπορεύτηκαν μαζί του.
Παρακάτω θα παραθέσω γραφόμενα για το θέμα του Σεβασμιωτάτου Ιερόθεου Βλάχου, που μας λέγει οτι οι πιστοί θα σφραγιστούν στα μέτωπα από Αγγελο με την σφραγίδα του Θεού Πατρός και του Λόγου του.
Αυτοί λοιπόν που στα μέτωπά τους θα υπάρχει το χάραγμα του θηρίου, είναι εκείνοι που και με τις πράξεις τους διάκεινται φιλικά μαζί του, και αδιάφοροι προς την επιταγή του Κυρίου προτίμησαν την φιληδονία του κόσμου τούτου, και όχι την πραγματική αγάπη προς τον Θεό,αγάπη που θα φανεί έμπρακτα με τις στερήσεις των υλικών αγαθών, αλλά μη στερούμενης πνευματικών αγαθών.
O Αντίχριστος και το χρίσμα
Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου
http://www.parembasis.gr/2006/frames_06_06.htm
Κατά καιρούς γίνεται λόγος για την έλευση του Αντιχρίστου και το τι θα δημιουργήση στους ανθρώπους και τον κόσμο, και μάλιστα προσδιορίζεται και ιδιαίτερο χρονικό διάστημα που θα εμφανισθή.
Πολλοί μας ερωτούν γύρω από το θέμα αυτό, αλλά οι απαντήσεις ευρίσκονται στην Αγία Γραφή και ιδιαιτέρως στις επιστολές του Ευαγγελιστού Ιωάννου, του Αποστόλου Παύλου και στην Αποκάλυψη του Ιωάννου και σε όλη την ποιμαντική της Εκκλησίας. Στην συνέχεια απλώς μερικές νύξεις θα ήθελα να κάνω κυρίως γύρω από το πως αντιμετωπίζεται αυτή η κατάσταση.
1. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στην Α Καθολική του επιστολή κάνει λόγο για την έλευση του Αντιχρίστου, καθώς επίσης και την ενέργεια των αντιχρίστων και μάλιστα γράφει στους Χριστιανούς ότι επίκειται αυτή η ώρα. Συγκεκριμένα γράφει: «Παιδία, εσχάτη ώρα εστί, και καθώς ηκούσατε ότι ο αντίχριστος έρχεται, και νυν αντίχριστοι πολλοί γεγόνασιν· όθεν γινώσκομεν ότι εσχάτη ώρα εστίν» (Α Ιω. β , 18).
Κατά την ερμηνεία του αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου που χρησιμοποιεί κείμενα εκκλησιαστικών συγγραφέων, εκτός από τον Αντίχριστο που θα εμφανισθή προς το τέλος του κόσμου και πλησίον της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού, υπάρχουν και πολλοί αντίχριστοι, οι οποίοι ήδη ενεργούν το έργο του Αντιχρίστου και στην εποχή του και σε κάθε εποχή και «είναι πρόδρομοι και προκήρυκες του καθ' αυτό και κυρίως όντως κεκαλουμένου Αντιχρίστου». Όπως προ της ελεύσεως του Χριστού υπήρχαν Προφήτες, έτσι και προ της ελεύσεως του Αντιχρίστου θα εμφανισθούν οι πρόδρομοί του, οι ψευδοπροφήτες.
Έτσι, κατά ερμηνεία πολλών, αντίχριστοι ονομάζονται «οι δυσσεβείς αιρεσιάρχαι», οι οποίοι κρατούν και υπερασπίζονται «τα του Αντιχρίστου μιαρά δόγματα». Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στον επόμενο στίχο γράφει: «εξ ημών εξήλθον, αλλ ουκ ήσαν εξ ημών· ει γαρ ήσαν εξ ημών, μεμενήκεισαν αν μεθ ημων· αλλ ινα φανερωθώσιν ότι ουκ εισί πάντες εξ ημών» (Α Ιω. β , 19). Πρόκειται για τους Χριστιανούς εκείνους που είχαν μάθει την αποκαλυπτική αλήθεια και την αγγελική πολιτεία, αλλά επειδή ήταν δουλωμένοι στις σαρκικές ηδονές, δεν μπόρεσαν να καταλάβουν «των ουρανίων αγαθών την μεγαλοπρέπεια και την ωραιότητα του νοητού Κόσμου και την μακαριότητα, και όντως άρρητον αγαλλίασιν του μέλλοντος αιώνος», κατά τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη. Οπότε επέστρεψαν στην ζωή της αποστασίας «και δεν ηθέλησαν να γένουν ερασταί αληθινοί της καθαράς εν Χριστώ πολιτείας».
Επομένως, προ της ελεύσεως του Αντιχρίστου εμφανίζονται οι πρόδρομοι του Αντιχρίστου, οι ποικίλης μορφής αιρετικοί, αλλά και οι Χριστιανοί εκείνοι που αντί να ζουν την Πολιτεία του Χριστού, με την καθαρότητα της καρδιάς και την αληθινή πίστη του νοός, ζουν με τα πάθη και τις αδυναμίες, χωρίς εσωτερική προσευχή και αληθινή πίστη στον Θεό.
2. Όμως ο Ευαγγελιστής Ιωάννης δεν αρκείται στο να ομιλή περί του Αντιχρίστου και των προδρόμων του, αλλά κάνει λόγο για το πως αντιμετωπίζονται ο Αντίχριστος και οι πρόδρομοί του. Γι' αυτό αμέσως μετά τους προηγουμένους στίχους γράφει: «και υμείς χρίσμα έχετε από του αγίου, και οίδατε πάντα» (Α Ιω. β , 20). Δηλαδή, οι Χριστιανοί έχουν λάβει το χρίσμα από τον Θεό και γνωρίζουν να ξεχωρίζουν τις ενέργειες του Αντιχρίστου και των αντιχρίστων από τις ενέργειες του Χριστού και των ανθρώπων του Χριστού. Δεν πρόκειται περί αναγνώσεως βιβλίων, αλλά περί του χρίσματος το οποίο υπάρχει στην καρδιά και διδάσκει.
Και πάλι ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ερμηνεύοντας τι είναι αυτό το χρίσμα, γράφει: «ήγουν ελάβετε την χάριν και ενέργειαν του αγίου Πνεύματος εις τας καρδίας σας από τον άγιον των αγίων Δεσπότην Χριστόν». Και πιο κάτω αναφερόμενος πως κάποιος λαμβάνει το χρίσμα του Αγίου Πνεύματος, γράφει: «την χάριν δε και ενέργειαν του αγίου Πνεύματος λαμβάνουν οι χριστιανοί δια του αγίου βαπτίσματος, και μάλιστα δια του χρίσματος του αγίου μύρου και ίσως δια τούτο χρίσμα και σφραγίς ονομάζεται η χάρις του αγίου Πνεύματος, ομωνύμως από το χρίσμα και την σφραγίδα του αγίου Μύρου. όθεν και όταν αυτό χρίεται εις τους χριστιανούς παρά του ιερέως, επιλέγονται τα λόγια ταύτα "σφραγίς δωρεάς Πνεύματος αγίου"».
Το χρίσμα του Αγίου Πνεύματος είναι η σφραγίδα του Αγίου Πνεύματος που γίνεται κατά το μυστήριο του Χρίσματος, του αγίου Μύρου, κατά την ημέρα της Βαπτίσεώς μας.
Στην συνέχεια, στο ίδιο κεφάλαιο, ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, αναφέρεται και πάλι στο ότι το άγιο Χρίσμα, το οποίο έχει λάβει ο Χριστιανός κατά το άγιο Βάπτισμα, του διδάσκει να διακρίνη περί της αληθείας και του ψεύδους. Γράφει: «και υμείς, το χρίσμα ο ελάβετε απ αυτο, εν υμίν μένει, και ου χρείαν έχετε ίνα τις διδάσκη υμάς, αλλ ως το αυτό χρίσμα διδάσκει υμάς περί πάντων, και αληθές εστι και ουκ έστι ψεύδος, και καθώς εδίδαξεν υμάς μενείτε εν αυτώ» (Α Ιω. β, 27).
Κατά την ερμηνεία του αγίου Νικοδήμου που χρησιμοποιεί κείμενα Πατέρων και εκκλησιαστικών συγγραφέων, το χρίσμα το οποίο έχει λάβει ο άνθρωπος είναι η Χάρις του Αγίου Πνεύματος που ενοικεί στις καρδιές των Χριστιανών και με τον λόγο του Ευαγγελιστού Ιωάννου παρακινούνται οι Χριστιανοί «να μένουν αναλλοίωτοι και αμετάτρεπτοι πάντοτε εν τη του αγίου Πνεύματος γνησία αγάπη και πίστει». Και κατά την συνήθεια του αγίου Νικοδήμου γράφει: «πως και με τι τρόπον» μένει αναλλοίωτος ο άνθρωπος ως προς την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος. Αυτό γίνεται με το να παραμένη ο άνθρωπος σταθερός στα δόγματα της θεολογίας και της ενσάρκου οικονομίας, όχι μόνον λογικά, αλλά υπαρξιακά.
Επομένως, όσοι μιλούν περί του Αντιχρίστου και των προδρόμων του θα πρέπη να αναφέρονται σε όλα τα χωρία του Ευαγγελιστού Ιωάννου και να προσδιορίζουν κυρίως τι λέγει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης για τον τρόπο αντιμετωπίσεως του Αντιχρίστου και των προδρόμων του. Οι Χριστιανοί γνωρίζουν τους αληθινούς προφήτας από τους ψευδοπροφήτες και τον Χριστό από τον Αντίχριστο μόνον με την ενεργοποίηση του Χρίσματος, το οποίο έχουν λάβει από τον Θεό και ενεργείται μέσα στην καρδιά τους.
3. Για το χρ
ίσμα του Αγίου Πνεύματος, το οποίο λέγεται και σφραγίδα, κάνει λόγο και ο Απόστολος Παύλος. Συγκεκριμένα στην επιστολή του προς τους Κορινθίους γράφει: «ο δε βεβαιών ημάς συν υμίν εις Χριστόν και χρίσας ημάς Θεός, ο και σφραγισάμενος ημάς και δους τον αρραβώνα του Πνεύματος εν ταις καρδίαις ημών» (Β Κορ. α, 21-22). Εδώ σαφέστατα φαίνεται ότι ο Θεός είναι εκείνος, ο οποίος δίδει την βεβαίωση στους Χριστιανούς, Αυτός είναι εκείνος που μας χρίει. Η χρίση ταυτίζεται με την σφράγιση και αυτό γίνεται από τον Θεό, ο οποίος δίδει στις καρδιές μας τον αρραβώνα του Πνεύματος.
Εάν κανείς μελετήση και άλλα παράλληλα χωρία του Αποστόλου Παύλου για το τι σημαίνει αρραβώνας του Αγίου Πνεύματος, το τι σημαίνει να ψάλη κανείς ύμνους και ωδές πνευματικές στην καρδιά του, τότε θα καταλάβη ότι αυτό το χρίσμα - σφραγίδα είναι η νοερά -καρδιακή προσευχή που είναι έκφραση της αγάπης που αισθάνεται ο άνθρωπος προς τον Θεό.
Στον άνθρωπο εκείνον που έχει δεχθή την σφραγίδα του Αγίου Πνεύματος, έχει γραφή το όνομα του Χριστού. Σ' αυτό το θέμα αναφέρεται ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στην Αποκάλυψή του. «Και είδον άλλον άγγελον αναβαίνοντα από ανατολής ηλίου, έχοντα σφραγίδα Θεού ζώντος, και έκραξε φωνή μεγάλη τοις τέσσαρσιν αγγέλοις, οις εδόθη αυτοίς αδικήσαι την γην και την θάλασσαν, λέγων· μη αδικήσητε την γην μήτε την θάλασσαν μήτε τα δένδρα, άχρις ου σφραγίσωμεν τους δούλους του Θεού ημών επί των μετώπων αυτών. Και ήκουσα τον αριθμόν των εσφραγισμένων· εκατόν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες εσφραγισμένοι εκ πάσης φυλής υιών Ισραήλ» (Αποκ. ζ, 2-4). Εδώ φαίνεται σαφέστατα ότι ο άγγελος που είχε «σφραγίδα Θεού ζώντος» εσφράγισε τους δούλους του Θεού στα μέτωπά τους.
Παράλληλο χωρίο ανευρίσκεται και σε άλλα κεφάλαια της Αποκαλύψεως: «Και είδον, και ιδού το αρνίον εστηκός επί το όρος Σιών, και μετ α?το? εκατόν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, έχουσαι το όνομα αυτού και το όνομα του πατρός αυτού γεγραμμένον επί των μετώπων αυτών» (Αποκ. ιδ, 1). Δηλαδή, οι σεσωσμένοι που στέκονται με το Αρνίο – τον Χριστό, είχαν το όνομα του Χριστού και του Πατρός Του γεγραμμένο στα μέτωπά τους. Και όπως λέγει στην συνέχεια το κείμενο, αυτοί έψαλαν «ωδήν καινήν», ενώπιον του θρόνου του Θεού, της οποίας το περιεχόμενο μόνον αυτοί γνώριζαν. Επομένως, η σφράγιση των Χριστιανών με το όνομα του Χριστού και του Πατρός Του συνδέεται με την «ωδήν καινήν», δηλαδή την νοερά προσευχή, την οποία αγνοούν οι άνθρωποι που δεν έχουν εμπειρία αυτής της καταστάσεως.
4. Όλα αυτά σημαίνουν ότι με το μυστήριο του αγίου Χρίσματος το οποίο συνδέεται με το μυστήριο του αγίου Βαπτίσματος λάβαμε την δωρεά του Αγίου Πνεύματος μέσα στην καρδιά, δια της σφραγίσεως των μελών του σώματός μας, όταν ο Ιερεύς έλεγε «σφραγίς δωρεάς Πνεύματος Αγίου, αμήν». Αυτό το χρίσμα στην καρδιά ενεργεί ως φωτισμός νοός, ως έμπνευση, ως αγάπη προς τον Θεό, ως προσευχή, ως ελπίδα της αιωνίου ζωής, ως αρραβώνας του Πνεύματος. Η ομολογία των μαρτύρων και το μαρτύριο που ακολουθεί είναι ενεργοποίηση του αγίου Χρίσματος, δια του οποίου ορά τον Θεό, γι' αυτό και το μαρτύριο των αγίων δεν είναι υπόθεση λογικής επεξεργασίας, συναισθηματικής εξάψεως και θυμικής ενεργείας, αλλά καρπός θεοπτίας-θεώσεως.
Όμως, όταν διαπράττουμε κάποια αμαρτία, τότε το χρίσμα που βρίσκεται στο βάθος της καρδιάς ενεργοποιείται δια της μετανοίας. Δηλαδή, η μετάνοια που εκδηλώνεται ως διάθεση αλλαγής βίου, ως αγάπη προ τον Θεό και ως προσευχή, είναι ενεργοποίηση της Χάριτος του αγίου Χρίσματος. Επίσης, αυτό το χρίσμα ενεργοποιείται με την νοερά καρδιακή προσευχή, που είναι η «καινή ωδή», την οποία ψάλλουν οι αναγεννημένοι υπό του Αγίου Πνεύματος.
Όταν όμως ο άνθρωπος αρνήται τον Χριστό, εγκαταλείπη την Ορθόδοξη Εκκλησία και αποδέχεται άλλες ομολογίες – αιρέσεις και θρησκείες, τότε χάνει αυτήν την δωρεά και για να επανέλθη στην Ορθόδοξη Εκκλησία πρέπει να λάβη πάλι το χρίσμα του Αγίου Πνεύματος με το μυστήριο του Χρίσματος.
Επομένως, οι Ποιμένες της Εκκλησίας δεν πρέπει να ομιλούν μόνον για τον Αντίχριστο και τους προδρόμους του, αλλά κυρίως και προ παντός θα πρέπη να βοηθούν τους Χριστιανούς να ζουν κατά τέτοιον τρόπο, ώστε να ενεργοποιήται η Χάρη του Βαπτίσματος και του Χρίσματος, με την διαφύλαξη των εντολών του Χριστού και των δογμάτων, την ορθόδοξη βίωσή τους, την μετάνοια και την εσωτερική νοερά – καρδιακή προσευχή, διότι έτσι θα μπορέσουν να ξεχωρίσουν τις ενέργειες του Χριστού από τις ενέργειες του Αντιχρίστου. Διαφορετικά, θα συγχέουν τις άκτιστες με τις κτιστές ενέργειες και το χειρότερο θα θεωρούν ότι οι ενέργειες του Αντιχρίστου είναι ενέργειες του Χριστού η αντιστρόφως. Αυτή η διάκριση συνιστά την ορθόδοξη ποιμαντική. Και η ουσία της είναι η λεγομένη ησυχαστική παράδοση.
Όσοι αξιωθούν να χρισθή η καρδιά τους από το Άγιο Πνεύμα, ήτοι να γραφή στην καρδιά το όνομα του Αρνίου της αποκαλύψεως και του Πατρός Αυτού, θα αποφύγουν την σφραγισή τους από το θηρίο της αποκαλύψεως και τον πατέρα του, καθώς επίσης θα αποφύγουν και τους προδρόμους του.
Αυτή είναι η ουσία της ορθοδόξου ποιμαντικής που συνδέεται με την ησυχαστική παράδοση της Εκκλησίας. Γι' αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία η διατήρηση του ορθοδόξου μοναχισμού. Κάθε αλλοίωση του ησυχαστικού πνεύματος του ορθοδόξου μοναχισμού διευκολύνει τους προδρόμους του Αντιχρίστου να κάνουν πολύ καλά την δουλειά τους και να πλανούν τους ανθρώπους.
Περιγράφει για την πνευματική ερμηνεία του αριθμού, που συμβολίζει την γενικευμένη αποστασία των ανθρώπων, και εξ' ορισμού εξάγεται το συμπέρασμα, οτι ο καθένας μπορεί να σφραγιστεί, φτάνει να είναι πνευματικά με τον Χριστό.
Ξεχνά άραγε ο γέροντας πως στα χρόνια της αιχμαλωσίας των Ισραηλιτών πριν την μεγάλη έξοδο από την Αίγυπτο, Αγγελος Κυρίου κατέβηκε εξ ουρανού και σημείωσε με σταυρό τις εξώθυρες των Εβραίων για να μην βρεί το θανατικό τα αρσενικά παιδιά τους?
Τις συμφορές που βρηκαν τους Αιγυπτίους, μέχρι να αναγκαστεί ο Φαραώ να τους ελευθερώσει?
Και μεις σε αιχμαλωσία νοητού Φαραώ ζούμε.
Αιχμαλωτισμένοι από τα εγκόσμια πάθη, που μεγιστοποιήθηκαν αφού φράντισαν γι' αυτό οι ιθύνοντες που διαμορφώνουν τις παγκόσμιες τάσεις.
Και μεις αλλοτροιωμένοι και μεθυσμένοι, από τα εκμαυλιστήρια συνειδήσεων,κάναμε σκοπό ζωής όσα σχετίζονται με την καλοπέραση και την τρυφηλή άνεση του σαρκίου μας.
Ο αριθμός 666, αντιπροσωπεύει στην πράξη την γενική αποστασία από τον Θεό.
Είναι η καταφατική έμπρακτη απόδειξη της σύνταξής μας με το θηρίο.
Είναι το κύκνειο άσμα, όλων εκείνων που πνευματικά συμπορεύτηκαν μαζί του.
Παρακάτω θα παραθέσω γραφόμενα για το θέμα του Σεβασμιωτάτου Ιερόθεου Βλάχου, που μας λέγει οτι οι πιστοί θα σφραγιστούν στα μέτωπα από Αγγελο με την σφραγίδα του Θεού Πατρός και του Λόγου του.
Αυτοί λοιπόν που στα μέτωπά τους θα υπάρχει το χάραγμα του θηρίου, είναι εκείνοι που και με τις πράξεις τους διάκεινται φιλικά μαζί του, και αδιάφοροι προς την επιταγή του Κυρίου προτίμησαν την φιληδονία του κόσμου τούτου, και όχι την πραγματική αγάπη προς τον Θεό,αγάπη που θα φανεί έμπρακτα με τις στερήσεις των υλικών αγαθών, αλλά μη στερούμενης πνευματικών αγαθών.
O Αντίχριστος και το χρίσμα
Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου
http://www.parembasis.gr/2006/frames_06_06.htm
Κατά καιρούς γίνεται λόγος για την έλευση του Αντιχρίστου και το τι θα δημιουργήση στους ανθρώπους και τον κόσμο, και μάλιστα προσδιορίζεται και ιδιαίτερο χρονικό διάστημα που θα εμφανισθή.
Πολλοί μας ερωτούν γύρω από το θέμα αυτό, αλλά οι απαντήσεις ευρίσκονται στην Αγία Γραφή και ιδιαιτέρως στις επιστολές του Ευαγγελιστού Ιωάννου, του Αποστόλου Παύλου και στην Αποκάλυψη του Ιωάννου και σε όλη την ποιμαντική της Εκκλησίας. Στην συνέχεια απλώς μερικές νύξεις θα ήθελα να κάνω κυρίως γύρω από το πως αντιμετωπίζεται αυτή η κατάσταση.
1. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στην Α Καθολική του επιστολή κάνει λόγο για την έλευση του Αντιχρίστου, καθώς επίσης και την ενέργεια των αντιχρίστων και μάλιστα γράφει στους Χριστιανούς ότι επίκειται αυτή η ώρα. Συγκεκριμένα γράφει: «Παιδία, εσχάτη ώρα εστί, και καθώς ηκούσατε ότι ο αντίχριστος έρχεται, και νυν αντίχριστοι πολλοί γεγόνασιν· όθεν γινώσκομεν ότι εσχάτη ώρα εστίν» (Α Ιω. β , 18).
Κατά την ερμηνεία του αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου που χρησιμοποιεί κείμενα εκκλησιαστικών συγγραφέων, εκτός από τον Αντίχριστο που θα εμφανισθή προς το τέλος του κόσμου και πλησίον της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού, υπάρχουν και πολλοί αντίχριστοι, οι οποίοι ήδη ενεργούν το έργο του Αντιχρίστου και στην εποχή του και σε κάθε εποχή και «είναι πρόδρομοι και προκήρυκες του καθ' αυτό και κυρίως όντως κεκαλουμένου Αντιχρίστου». Όπως προ της ελεύσεως του Χριστού υπήρχαν Προφήτες, έτσι και προ της ελεύσεως του Αντιχρίστου θα εμφανισθούν οι πρόδρομοί του, οι ψευδοπροφήτες.
Έτσι, κατά ερμηνεία πολλών, αντίχριστοι ονομάζονται «οι δυσσεβείς αιρεσιάρχαι», οι οποίοι κρατούν και υπερασπίζονται «τα του Αντιχρίστου μιαρά δόγματα». Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στον επόμενο στίχο γράφει: «εξ ημών εξήλθον, αλλ ουκ ήσαν εξ ημών· ει γαρ ήσαν εξ ημών, μεμενήκεισαν αν μεθ ημων· αλλ ινα φανερωθώσιν ότι ουκ εισί πάντες εξ ημών» (Α Ιω. β , 19). Πρόκειται για τους Χριστιανούς εκείνους που είχαν μάθει την αποκαλυπτική αλήθεια και την αγγελική πολιτεία, αλλά επειδή ήταν δουλωμένοι στις σαρκικές ηδονές, δεν μπόρεσαν να καταλάβουν «των ουρανίων αγαθών την μεγαλοπρέπεια και την ωραιότητα του νοητού Κόσμου και την μακαριότητα, και όντως άρρητον αγαλλίασιν του μέλλοντος αιώνος», κατά τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη. Οπότε επέστρεψαν στην ζωή της αποστασίας «και δεν ηθέλησαν να γένουν ερασταί αληθινοί της καθαράς εν Χριστώ πολιτείας».
Επομένως, προ της ελεύσεως του Αντιχρίστου εμφανίζονται οι πρόδρομοι του Αντιχρίστου, οι ποικίλης μορφής αιρετικοί, αλλά και οι Χριστιανοί εκείνοι που αντί να ζουν την Πολιτεία του Χριστού, με την καθαρότητα της καρδιάς και την αληθινή πίστη του νοός, ζουν με τα πάθη και τις αδυναμίες, χωρίς εσωτερική προσευχή και αληθινή πίστη στον Θεό.
2. Όμως ο Ευαγγελιστής Ιωάννης δεν αρκείται στο να ομιλή περί του Αντιχρίστου και των προδρόμων του, αλλά κάνει λόγο για το πως αντιμετωπίζονται ο Αντίχριστος και οι πρόδρομοί του. Γι' αυτό αμέσως μετά τους προηγουμένους στίχους γράφει: «και υμείς χρίσμα έχετε από του αγίου, και οίδατε πάντα» (Α Ιω. β , 20). Δηλαδή, οι Χριστιανοί έχουν λάβει το χρίσμα από τον Θεό και γνωρίζουν να ξεχωρίζουν τις ενέργειες του Αντιχρίστου και των αντιχρίστων από τις ενέργειες του Χριστού και των ανθρώπων του Χριστού. Δεν πρόκειται περί αναγνώσεως βιβλίων, αλλά περί του χρίσματος το οποίο υπάρχει στην καρδιά και διδάσκει.
Και πάλι ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ερμηνεύοντας τι είναι αυτό το χρίσμα, γράφει: «ήγουν ελάβετε την χάριν και ενέργειαν του αγίου Πνεύματος εις τας καρδίας σας από τον άγιον των αγίων Δεσπότην Χριστόν». Και πιο κάτω αναφερόμενος πως κάποιος λαμβάνει το χρίσμα του Αγίου Πνεύματος, γράφει: «την χάριν δε και ενέργειαν του αγίου Πνεύματος λαμβάνουν οι χριστιανοί δια του αγίου βαπτίσματος, και μάλιστα δια του χρίσματος του αγίου μύρου και ίσως δια τούτο χρίσμα και σφραγίς ονομάζεται η χάρις του αγίου Πνεύματος, ομωνύμως από το χρίσμα και την σφραγίδα του αγίου Μύρου. όθεν και όταν αυτό χρίεται εις τους χριστιανούς παρά του ιερέως, επιλέγονται τα λόγια ταύτα "σφραγίς δωρεάς Πνεύματος αγίου"».
Το χρίσμα του Αγίου Πνεύματος είναι η σφραγίδα του Αγίου Πνεύματος που γίνεται κατά το μυστήριο του Χρίσματος, του αγίου Μύρου, κατά την ημέρα της Βαπτίσεώς μας.
Στην συνέχεια, στο ίδιο κεφάλαιο, ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, αναφέρεται και πάλι στο ότι το άγιο Χρίσμα, το οποίο έχει λάβει ο Χριστιανός κατά το άγιο Βάπτισμα, του διδάσκει να διακρίνη περί της αληθείας και του ψεύδους. Γράφει: «και υμείς, το χρίσμα ο ελάβετε απ αυτο, εν υμίν μένει, και ου χρείαν έχετε ίνα τις διδάσκη υμάς, αλλ ως το αυτό χρίσμα διδάσκει υμάς περί πάντων, και αληθές εστι και ουκ έστι ψεύδος, και καθώς εδίδαξεν υμάς μενείτε εν αυτώ» (Α Ιω. β, 27).
Κατά την ερμηνεία του αγίου Νικοδήμου που χρησιμοποιεί κείμενα Πατέρων και εκκλησιαστικών συγγραφέων, το χρίσμα το οποίο έχει λάβει ο άνθρωπος είναι η Χάρις του Αγίου Πνεύματος που ενοικεί στις καρδιές των Χριστιανών και με τον λόγο του Ευαγγελιστού Ιωάννου παρακινούνται οι Χριστιανοί «να μένουν αναλλοίωτοι και αμετάτρεπτοι πάντοτε εν τη του αγίου Πνεύματος γνησία αγάπη και πίστει». Και κατά την συνήθεια του αγίου Νικοδήμου γράφει: «πως και με τι τρόπον» μένει αναλλοίωτος ο άνθρωπος ως προς την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος. Αυτό γίνεται με το να παραμένη ο άνθρωπος σταθερός στα δόγματα της θεολογίας και της ενσάρκου οικονομίας, όχι μόνον λογικά, αλλά υπαρξιακά.
Επομένως, όσοι μιλούν περί του Αντιχρίστου και των προδρόμων του θα πρέπη να αναφέρονται σε όλα τα χωρία του Ευαγγελιστού Ιωάννου και να προσδιορίζουν κυρίως τι λέγει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης για τον τρόπο αντιμετωπίσεως του Αντιχρίστου και των προδρόμων του. Οι Χριστιανοί γνωρίζουν τους αληθινούς προφήτας από τους ψευδοπροφήτες και τον Χριστό από τον Αντίχριστο μόνον με την ενεργοποίηση του Χρίσματος, το οποίο έχουν λάβει από τον Θεό και ενεργείται μέσα στην καρδιά τους.
3. Για το χρ
ίσμα του Αγίου Πνεύματος, το οποίο λέγεται και σφραγίδα, κάνει λόγο και ο Απόστολος Παύλος. Συγκεκριμένα στην επιστολή του προς τους Κορινθίους γράφει: «ο δε βεβαιών ημάς συν υμίν εις Χριστόν και χρίσας ημάς Θεός, ο και σφραγισάμενος ημάς και δους τον αρραβώνα του Πνεύματος εν ταις καρδίαις ημών» (Β Κορ. α, 21-22). Εδώ σαφέστατα φαίνεται ότι ο Θεός είναι εκείνος, ο οποίος δίδει την βεβαίωση στους Χριστιανούς, Αυτός είναι εκείνος που μας χρίει. Η χρίση ταυτίζεται με την σφράγιση και αυτό γίνεται από τον Θεό, ο οποίος δίδει στις καρδιές μας τον αρραβώνα του Πνεύματος.
Εάν κανείς μελετήση και άλλα παράλληλα χωρία του Αποστόλου Παύλου για το τι σημαίνει αρραβώνας του Αγίου Πνεύματος, το τι σημαίνει να ψάλη κανείς ύμνους και ωδές πνευματικές στην καρδιά του, τότε θα καταλάβη ότι αυτό το χρίσμα - σφραγίδα είναι η νοερά -καρδιακή προσευχή που είναι έκφραση της αγάπης που αισθάνεται ο άνθρωπος προς τον Θεό.
Στον άνθρωπο εκείνον που έχει δεχθή την σφραγίδα του Αγίου Πνεύματος, έχει γραφή το όνομα του Χριστού. Σ' αυτό το θέμα αναφέρεται ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στην Αποκάλυψή του. «Και είδον άλλον άγγελον αναβαίνοντα από ανατολής ηλίου, έχοντα σφραγίδα Θεού ζώντος, και έκραξε φωνή μεγάλη τοις τέσσαρσιν αγγέλοις, οις εδόθη αυτοίς αδικήσαι την γην και την θάλασσαν, λέγων· μη αδικήσητε την γην μήτε την θάλασσαν μήτε τα δένδρα, άχρις ου σφραγίσωμεν τους δούλους του Θεού ημών επί των μετώπων αυτών. Και ήκουσα τον αριθμόν των εσφραγισμένων· εκατόν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες εσφραγισμένοι εκ πάσης φυλής υιών Ισραήλ» (Αποκ. ζ, 2-4). Εδώ φαίνεται σαφέστατα ότι ο άγγελος που είχε «σφραγίδα Θεού ζώντος» εσφράγισε τους δούλους του Θεού στα μέτωπά τους.
Παράλληλο χωρίο ανευρίσκεται και σε άλλα κεφάλαια της Αποκαλύψεως: «Και είδον, και ιδού το αρνίον εστηκός επί το όρος Σιών, και μετ α?το? εκατόν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, έχουσαι το όνομα αυτού και το όνομα του πατρός αυτού γεγραμμένον επί των μετώπων αυτών» (Αποκ. ιδ, 1). Δηλαδή, οι σεσωσμένοι που στέκονται με το Αρνίο – τον Χριστό, είχαν το όνομα του Χριστού και του Πατρός Του γεγραμμένο στα μέτωπά τους. Και όπως λέγει στην συνέχεια το κείμενο, αυτοί έψαλαν «ωδήν καινήν», ενώπιον του θρόνου του Θεού, της οποίας το περιεχόμενο μόνον αυτοί γνώριζαν. Επομένως, η σφράγιση των Χριστιανών με το όνομα του Χριστού και του Πατρός Του συνδέεται με την «ωδήν καινήν», δηλαδή την νοερά προσευχή, την οποία αγνοούν οι άνθρωποι που δεν έχουν εμπειρία αυτής της καταστάσεως.
4. Όλα αυτά σημαίνουν ότι με το μυστήριο του αγίου Χρίσματος το οποίο συνδέεται με το μυστήριο του αγίου Βαπτίσματος λάβαμε την δωρεά του Αγίου Πνεύματος μέσα στην καρδιά, δια της σφραγίσεως των μελών του σώματός μας, όταν ο Ιερεύς έλεγε «σφραγίς δωρεάς Πνεύματος Αγίου, αμήν». Αυτό το χρίσμα στην καρδιά ενεργεί ως φωτισμός νοός, ως έμπνευση, ως αγάπη προς τον Θεό, ως προσευχή, ως ελπίδα της αιωνίου ζωής, ως αρραβώνας του Πνεύματος. Η ομολογία των μαρτύρων και το μαρτύριο που ακολουθεί είναι ενεργοποίηση του αγίου Χρίσματος, δια του οποίου ορά τον Θεό, γι' αυτό και το μαρτύριο των αγίων δεν είναι υπόθεση λογικής επεξεργασίας, συναισθηματικής εξάψεως και θυμικής ενεργείας, αλλά καρπός θεοπτίας-θεώσεως.
Όμως, όταν διαπράττουμε κάποια αμαρτία, τότε το χρίσμα που βρίσκεται στο βάθος της καρδιάς ενεργοποιείται δια της μετανοίας. Δηλαδή, η μετάνοια που εκδηλώνεται ως διάθεση αλλαγής βίου, ως αγάπη προ τον Θεό και ως προσευχή, είναι ενεργοποίηση της Χάριτος του αγίου Χρίσματος. Επίσης, αυτό το χρίσμα ενεργοποιείται με την νοερά καρδιακή προσευχή, που είναι η «καινή ωδή», την οποία ψάλλουν οι αναγεννημένοι υπό του Αγίου Πνεύματος.
Όταν όμως ο άνθρωπος αρνήται τον Χριστό, εγκαταλείπη την Ορθόδοξη Εκκλησία και αποδέχεται άλλες ομολογίες – αιρέσεις και θρησκείες, τότε χάνει αυτήν την δωρεά και για να επανέλθη στην Ορθόδοξη Εκκλησία πρέπει να λάβη πάλι το χρίσμα του Αγίου Πνεύματος με το μυστήριο του Χρίσματος.
Επομένως, οι Ποιμένες της Εκκλησίας δεν πρέπει να ομιλούν μόνον για τον Αντίχριστο και τους προδρόμους του, αλλά κυρίως και προ παντός θα πρέπη να βοηθούν τους Χριστιανούς να ζουν κατά τέτοιον τρόπο, ώστε να ενεργοποιήται η Χάρη του Βαπτίσματος και του Χρίσματος, με την διαφύλαξη των εντολών του Χριστού και των δογμάτων, την ορθόδοξη βίωσή τους, την μετάνοια και την εσωτερική νοερά – καρδιακή προσευχή, διότι έτσι θα μπορέσουν να ξεχωρίσουν τις ενέργειες του Χριστού από τις ενέργειες του Αντιχρίστου. Διαφορετικά, θα συγχέουν τις άκτιστες με τις κτιστές ενέργειες και το χειρότερο θα θεωρούν ότι οι ενέργειες του Αντιχρίστου είναι ενέργειες του Χριστού η αντιστρόφως. Αυτή η διάκριση συνιστά την ορθόδοξη ποιμαντική. Και η ουσία της είναι η λεγομένη ησυχαστική παράδοση.
Όσοι αξιωθούν να χρισθή η καρδιά τους από το Άγιο Πνεύμα, ήτοι να γραφή στην καρδιά το όνομα του Αρνίου της αποκαλύψεως και του Πατρός Αυτού, θα αποφύγουν την σφραγισή τους από το θηρίο της αποκαλύψεως και τον πατέρα του, καθώς επίσης θα αποφύγουν και τους προδρόμους του.
Αυτή είναι η ουσία της ορθοδόξου ποιμαντικής που συνδέεται με την ησυχαστική παράδοση της Εκκλησίας. Γι' αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία η διατήρηση του ορθοδόξου μοναχισμού. Κάθε αλλοίωση του ησυχαστικού πνεύματος του ορθοδόξου μοναχισμού διευκολύνει τους προδρόμους του Αντιχρίστου να κάνουν πολύ καλά την δουλειά τους και να πλανούν τους ανθρώπους.
-
nkope
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 1347
- Εγγραφή: Σάβ Απρ 08, 2006 5:00 am
- Τοποθεσία: Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Re: Ο αριθμός του θηρίου
nkope έγραψε: Σύμφωνα με το πνευματικό νόημα των αριθμών που φανέρωσαν οι άγιοι Πατέρες, ο αριθμός 666 σαν αριθμός του ανθρώπου, με κακή έννοια, δείχνει τον άνθρωπο τον πεσμένο στα πάθη, αυτόν που κάνει την αμαρτία από συνήθεια και ασταμάτητα, επειδή ο αριθμός του θηρίου 666 δείχνει το διάβολο, ύπαρξη εντελώς διεστραμμένη, ενσάρκωση του κακού.
Μια απλή αναγραφή του αριθμού 666 στο χέρι ή στο μέτωπο δεν έχει καμία επίδραση στην σωτηρία του ανθρώπου, επειδή η αρετή και η αμαρτία δεν εξαρτώνται από εξωτερικά σχήματα, επιγραφές, αλλά από την εσωτερική διάθεση (φρόνημα) από την ελευθερία και την συνείδηση του ανθρώπου.
Που είναι η διαφορά;anny έγραψε:Επομένως, οι Ποιμένες της Εκκλησίας δεν πρέπει να ομιλούν μόνον για τον Αντίχριστο και τους προδρόμους του, αλλά κυρίως και προ παντός θα πρέπη να βοηθούν τους Χριστιανούς να ζουν κατά τέτοιον τρόπο, ώστε να ενεργοποιήται η Χάρη του Βαπτίσματος και του Χρίσματος, με την διαφύλαξη των εντολών του Χριστού και των δογμάτων, την ορθόδοξη βίωσή τους, την μετάνοια και την εσωτερική νοερά – καρδιακή προσευχή, διότι έτσι θα μπορέσουν να ξεχωρίσουν τις ενέργειες του Χριστού από τις ενέργειες του Αντιχρίστου. Διαφορετικά, θα συγχέουν τις άκτιστες με τις κτιστές ενέργειες και το χειρότερο θα θεωρούν ότι οι ενέργειες του Αντιχρίστου είναι ενέργειες του Χριστού η αντιστρόφως. Αυτή η διάκριση συνιστά την ορθόδοξη ποιμαντική. Και η ουσία της είναι η λεγομένη ησυχαστική παράδοση.
Όσοι αξιωθούν να χρισθή η καρδιά τους από το Άγιο Πνεύμα, ήτοι να γραφή στην καρδιά το όνομα του Αρνίου της αποκαλύψεως και του Πατρός Αυτού, θα αποφύγουν την σφραγισή τους από το θηρίο της αποκαλύψεως και τον πατέρα του, καθώς επίσης θα αποφύγουν και τους προδρόμους του.
Όσοι αξιωθούν να χρισθή η καρδιά τους από το Άγιο Πνεύμα, ήτοι να γραφή στην καρδιά το όνομα του Αρνίου της αποκαλύψεως και του Πατρός Αυτού, θα αποφύγουν την σφραγισή τους από το θηρίο της αποκαλύψεως και τον πατέρα του, καθώς επίσης θα αποφύγουν και τους προδρόμους του.
Η διαφορά αγπητέ Νίκο βρίσκεται στο σημείο που υπογράμισα.
Οι κεχρισμένοι από το Αγιο Πνεύμα σημαίνει αυτοί κρατουν ενεργοποιημένη τη Χάρη του Παρακλήτου στην καρδιά τους με την πνευματικότητά τους.
Οσοι είναι βαπτισμένοι άλλά η ζωή τους δεν είναι εν Χριστώ, διατηρούν το Πνεύμα που για να τους φωτίσει όμως χρειάζεται να ενεργοποιήσουν την μυστηριακή ζωή, με μετάνοια πραγματική.
Οσοι λοιπόν έχουν ενεργοποιημένο το χρίσμα, δεν θα λάβουν το σφράγισμα του θηρίου.
Ενώ στο δικό σου κείμενο ο πατέρας που κάνει επεξήγηση του θέματος, μιλά για το νοητικό σφράγισμα αποσυμβολίζοντας τη σημασία του υπαρκτού σφραγίσματος που θα δοθεί από τον Αντίχριστο και την Νέα Εποχή που τον υπηρετεί.
Η διαφορά αγπητέ Νίκο βρίσκεται στο σημείο που υπογράμισα.
Οι κεχρισμένοι από το Αγιο Πνεύμα σημαίνει αυτοί κρατουν ενεργοποιημένη τη Χάρη του Παρακλήτου στην καρδιά τους με την πνευματικότητά τους.
Οσοι είναι βαπτισμένοι άλλά η ζωή τους δεν είναι εν Χριστώ, διατηρούν το Πνεύμα που για να τους φωτίσει όμως χρειάζεται να ενεργοποιήσουν την μυστηριακή ζωή, με μετάνοια πραγματική.
Οσοι λοιπόν έχουν ενεργοποιημένο το χρίσμα, δεν θα λάβουν το σφράγισμα του θηρίου.
Ενώ στο δικό σου κείμενο ο πατέρας που κάνει επεξήγηση του θέματος, μιλά για το νοητικό σφράγισμα αποσυμβολίζοντας τη σημασία του υπαρκτού σφραγίσματος που θα δοθεί από τον Αντίχριστο και την Νέα Εποχή που τον υπηρετεί.
Εγώ έχω διαβάσει κάπου ότι το να σφραγιστείς στο μέτωπο ή στο δεξί χέρι σημαίνει ότι εκείνη την στιγμή αρνήσε τον Χριστό ,ότι είναι θέμα ομολογίας να αρνηθείς το σφράγισμα.Όπως οι πρώτοι χριστιανοί που υπόγραφαν ότι δεν είναι χριστιανοί για να γλιτώσουν τον θάνατο(λες και δεν θα πεθέναν ποτέ,τζάμπα χάσαν και την ψυχή τους).Έχω επίσης διαβάσει ότι αυτοί που θα σφραγιστούν (επειδή προδίδουν τον Χριστό σαν τον Ιούδα) θα φύγει η Θεία Χάρις από κοντά τους και θα καταλυφθούν από την κακία και την αμετανοησία όπως ο διάβολος γιαυτό και δεν πρόκειται ποτέ να σωθούν γιαυτό και είναι καταδικασμένοι να χάσουν την ψυχή τους.Γιατί ποτέ ένας πραγματικός δούλος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού δεν θα σκεφτόταν πονειρά λέγοντας ότι εγώ θα βάλω την σφραγίδα του θηρίου (για να μην χάσω τις ανέσεις μου και την περιουσία μου και την δουλειά μου) αλλά όμως εγώ πιστεύω πραγματικά στον Χριστό και δεν θα με επιρεάσει αυτό το σφράγισμα.Αυτός ο λογισμός είναι του πονειρού για να μας πάρει μαζί του στην κόλαση.Ζητώ συγνώμη αν τρόμαξα κάποιον.
ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΑΜΑΡΤΩΛΟΝ
Αγαπητέ/ή φίλε/η, ακριβώς οπως τα τοποθετείς έχουν τα πράγματα, και ο΄ποιαδήποτε άλλη θέση είναι εκ του πονηρού....cloaca έγραψε:Εγώ έχω διαβάσει κάπου ότι το να σφραγιστείς στο μέτωπο ή στο δεξί χέρι σημαίνει ότι εκείνη την στιγμή αρνήσε τον Χριστό ,ότι είναι θέμα ομολογίας να αρνηθείς το σφράγισμα.Όπως οι πρώτοι χριστιανοί που υπόγραφαν ότι δεν είναι χριστιανοί για να γλιτώσουν τον θάνατο(λες και δεν θα πεθέναν ποτέ,τζάμπα χάσαν και την ψυχή τους).Έχω επίσης διαβάσει ότι αυτοί που θα σφραγιστούν (επειδή προδίδουν τον Χριστό σαν τον Ιούδα) θα φύγει η Θεία Χάρις από κοντά τους και θα καταλυφθούν από την κακία και την αμετανοησία όπως ο διάβολος γιαυτό και δεν πρόκειται ποτέ να σωθούν γιαυτό και είναι καταδικασμένοι να χάσουν την ψυχή τους.Γιατί ποτέ ένας πραγματικός δούλος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού δεν θα σκεφτόταν πονειρά λέγοντας ότι εγώ θα βάλω την σφραγίδα του θηρίου (για να μην χάσω τις ανέσεις μου και την περιουσία μου και την δουλειά μου) αλλά όμως εγώ πιστεύω πραγματικά στον Χριστό και δεν θα με επιρεάσει αυτό το σφράγισμα.Αυτός ο λογισμός είναι του πονειρού για να μας πάρει μαζί του στην κόλαση.Ζητώ συγνώμη αν τρόμαξα κάποιον.