Μη πανικοβάλουμε τον κόσμο....

[paroikos]

Αν πάρουμε τα πράγματα με την λογική, γιατί και η λογική είναι χάρισμα του Θεού (χωρίς να αμφισβητώ αυτά που είπε ο γ. Παΐσιος, απλώς είμαι επιφυλακτικός με ημερομηνίες). Θα ήθελα λοιπόν να καταθέσω την ταπεινή μου γνώμη:

1) Δεν είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία αντιμετωπίζει πολιτική κρίση. Η μόνη διαφορά είναι πως το βαθύ στρατιωτικό κράτος έρχεται σε σύγκρουση με την κυβέρνηση και τις επιλογές της σε μια εποχή που η Τουρκία πορεύεται προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.

2) Ανέκαθεν η Τουρκία έκανε "εξαγωγή" των εσωτερικών της κρίσεων με αποδέκτη την Ελλάδα. Ποτέ όμως, λόγω της κακώς εννοουμένης ελληνικής "αυτοσυγκρατήσεως και συνέσεως" οι κρίσεις αυτές δεν οδήγησαν σε ελληνοτουρκική σύγκρουση. Λέτε να πήρε τόσο μεγάλη στροφή η ελληνική εξωτερική πολιτική ώστε να θεωρήσει αιτία πολέμου την οποιαδήποτε τουρκική προκλητικότητα; Προσωπικά δεν το νομίζω...

3) Μία άλλη παράμετρος που μπορεί να "ανάψει φωτιές" είναι τα πετρέλαια της Κύπρου. Πολλή δυνατή αφορμή για μια σύρρραξη. Όμως ο γίγας με τα χάρτινα πόδια, η εξασθενισμένη Τουρκία που ταλανίζεται από προβλήματα οικονομικά και όχι μόνο, λέτε να τα βάλει με τα καρτέλ-γίγαντες που θέλουν να εκμεταλλευτούν τον πετρελαϊκό πλούτο της αδελφής Κύπρου;

4) Τολμούν ποτέ οι Τούρκοι να προκαλέσουν "χωρίς πλάτες"; Ήδη ευρωπαΙκές χώρες όπως η Γαλλία και η Γερμανία δεν επιθυμούν την ένταξή της στην Ε.Ε. ΟΙ Η.Π.Α. συνεχώς τους τραβάνε το αυτάκι με το Κουρδικό...και τα δεδομένα, οδηγούν πως η Τουρκία δεν θα είναι στρατηγικός εταίρος μεγάλης σπουδαιότητας για τις ΗΠΑ με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις αποφάσεις τις Τουρκίας...

Κάποιες απλές σκέψεις έκανα γιατί τόοοοσα χρόνια παρατηρώ τους ελλαδίτες πολιτικούς να προτιμούν "γκρίζες ζώνες" παρά να προχωρούν σε δυναμικό ξεκαθάρισμα των διαφορών και των προκλήσεων της γείτονος. Λέτε από την μια μέρα στην άλλη να εγκαταλείψαμε τον ρόλο του καρπαζοεισπράκτορα;


Βέβαια δεν είναι κακό να γίνουν κάποιες προμήθειες τροφίμων (των φρονίμων τα παιδιά...που λέει κι η παροιμία), ούτε είναι κακό να δυναμωθούν οι προσευχές όλων μας γιατί ο πόλεμος είναι πολύ μεγάλο κακό. Όμως αυτός ο ντόρος που γίνεται, έχω την διαίσθηση, ότι προέρχεται από μια ανάγκη (δικαιολογημένη) να βγούμε από τη ραστώνη και να αποκτήσει η ζωή μας στόχο και ενδιαφέρον τοποθετώντας ημερολογιακά εκπλήρωση προφητειών. Όλα αυτά γίνονται από καλή διάθεση. Μη γίνουμε όμως αφορμή να ακουστούν σχόλια από τον κόσμο (σε περίπτωση που δεν γίνει τίποτα το 2007) ότι γίναμε κι εμείς σαν του Ιεχωβάδες που προσδιορίζουν ημερομηνίες. Ας βάλουμε στους άλλους την καλή ανησυχία με τρόπο πιο έμμεσο. Μη δίνουμε αφορμές. Γιατί μετά αν πούμε σε κάποιον "οι Ιεχαβάδες είναι πλανεμένοι γιατί επιμένουν να δίνουν ημερομηνίες στις προφητείες και πέφτουν συνεχώς έξω..", θα μας πουν δικαιολογημένα "και σεις το καλοκαίρι του 2007 δεν πανικαβάλατε τον κόσμο και τον στέλνατε να λεηλατεί μπακάλικα;"

[nicdi]

Από τη μια μεριά, πράγματι τέτοιες συζητήσεις έχουν το ρίσκο να κινδυνολογούμε βαυκαλιζόμενοι για τις ειδικές γνώσεις μας επί του θέματος.
Από την άλλη, ανταλλάσσονται πολύ ενδιαφέρουσες γνώμες και πληροφορίες, τέτοιες που πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να τις βρει μαζεμένες σε ένα σημείο.
Αυτά λίγο πολύ είναι τα συν και τα πλην ενός ανοιχτού forum, που όμως πραγματεύεται θέματα πνευματικά και εν πολλοίς έως τώρα ερμητικά κλειστά για τους πολλούς.
Εμένα, ομολογώ ότι μου δημιουργεί πρόβλημα η ανωνυμία και τα ψευδώνυμα, έστω κι αν πολλοί γνωρίζονται μεταξύ τους. Πάντοτε υπάρχει κίνδυνος να παρεισφρύουν ύποπτοι με αυτό τον τρόπο, που διασπείρουν πχ. επίτηδες κάτι, έτσι δεν είναι; (παπαγαλάκια).

Ας συμφωνήσουμε τουλάχιστον να αποκλείονται οι συγκεκριμένες ημερομηνίες, αν μπορεί να γίνει αυτό.

Ευχαριστώ

[Misha]

τέλη δεκαετίας 1980....με πολλές εχατολογικές αναζητησεις βρισκομαι στο Αγιον Ορος...ηδη εχει προηγηθει ελληνοτουρκική ενταση με την εξοδο του Χόρα στο Αιγαίο και το περίφημο "βυθίσατε το Χορα του μακαρίτη Παπανδρεου"...

συζητησεις επι συζητησεων περι αντιχριστου,προφητειων,σημείων κλπ κλπ...

βρισκόμαστε σε μια παρέα στην ερημια του Αθωνα σε κελλι γνωστους μας ιερομονάχου και θετουμε τις προβληματισμους μας ...κι ακουμε το παρήγορο:


"αρχομενων δε τουτων γινεσθαι ανακυψατε και επαρατε τας κεφαλας υμων διοτι εγγιζει η απολυτρωσις υμων"(Λουκ. κα:28 )

"οταν δειτε αυτα τα σημεια ν αρχισουν να γινονται ,αναθαρρειστε και σηκωστε τα κεφάλια σας γιατι πλησιαζει ο λυτρωμός σας "

λκαι προσέθεσε ο αγιορειτης παππούλης :"πλην ο υιος του ανθρωπου ελθων αρα ευρησει την πιστιν επι της γης" (Λουκ ιη 8 ) άρα οταν ελθει εκεινη η ώρα θα βρει ο Χριστός την πίστη,την εμπιστοσυνη στην αγαπη Του και την προνοια Του ,επι της γης;;"

σημ Misha :η θα βρει πανικοβλητους,τρομοκρατημενους Χριστιανους που με μια νευρωτικη ανησυχια θα αναζητουν γεγονοτα και ειδησεις που θα αυξησουν τον τρομο και τις μεταφυσικές φοβίες του;;;

προσωπικά απευχομαι καθε πολεμική συρραξη ακομα κι αν αυτη εχει ως νικητες και ωφελημενους(?) τους Ελληνες...μακάρι να μη χυθει ουτε σταγονα ανθρωπινου αιματος πλεον επι της γης...χορτασε το χωμα της απο την εποχη του Κάιν με δισεκατομμυρια νεκρους......αρκουν...

αυτό και παρακαλώ τον καλό Θεό...καμμιά Αγια Σοφιά και καμμιά εθνική υπερηφάνια δε μπορεί να ισοσταθμιστεί με τον πόνο ενός ακομα διαλυμένου " εν δυναμει εμψυχου ναου του Θεού" ,ενός σφαγιασμένου νηπίου και μιας μάνας που θρηνεί τα σκοτωμένα παιδιά της....

τουλάχιστον εγω δεν μπορώ να χαρώ και να πανηγυρίσω....

[NIKOSZ]

Ειρήνην την εμήν δίδω εις εσάς

Να υψώνονται κύματα,
να φυσάν οι βοριάδες,
κάθε στήριγμα ανθρώπινο
να λυγά, να σ' αφήνει
και συ να'χεις ειρήνη.

Να χτυπιέται η βάρκα σου
σε υφάλους, σε ξέρες,
να'σαι φύλλο ανήμπορο
στων ανέμων τη δίνη
και συ να'χεις ειρήνη.

Να χλομιάζουν τα λούλουδα
στου σπιτιού σου τον κήπο,
το μπουμπούκι να χάνεται
πριν τριαντάφυλλο γίνει
και συ να'χεις ειρήνη.

Στης ζωής τους λαβύρινθους
να'χεις πάντα πυξίδα
την αγάπη που σ'έσωσε
και ποτέ δεν σ'αφήνει.
Είν' η μόνη ειρήνη.

Ρέα Συλβία

Ειρήνη (Κυρίου)

Ειρήνη σε ζήτησα
ειρήνη σε πίστεψα
σε βρήκα Ειρήνη
και έγινες ψίθυρος στα φύλλα του νου
μελένια ξανθιά μου
ειρήνη γλυκιά τ' ουρανού
γαλήνια, πλατιά θάλασσά μου.

Δεν είσαι αφίσα σε τοίχο παλιό,
λευκό συννεφάκι σε γκρι ουρανό,
βουβό περιστέρι μ' ελιάς κλωναράκι
δεν είσαι Ειρήνη «πλακάτ» και «πανό»
σε δρόμους πορεία, λαός, βουητό
μα είσαι ανάσα ζωής μυρωμένη

Ειρήνη δικιά Του
Ειρήνη που ζω
ακριβοπληρωμένη με αίμα-χρυσάφι
στον τόπο Κρανίου
στεφάνι, κορώνα μου
ειρήνη Κυρίου.

Αϊβαζίδου Έφη

[NIKOSZ]

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙ

Τ'όνομά σου : ψωμί στο τραπέζι
Τ'όνομά σου : νερό στην πηγή.
Τ'όνομά σου : αγιόκλημα αναρριχώμενων άστρων.
Τ'όνομά σου : παράθυρο ανοιγμένο τη νύχτα στην πρώτη του Μάη.

Τ'όνομά σου : ρινίσματα ήλιου
Τ'όνομά σου : στροφή από φλάουτο τη νύχτα.
Τ'όνομά σου : στα χείλη των αγγέλων τριαντάφυλλο.
Τ'όνομά σου : κουδούνισμα αλόγων που σέρνουν την 'Aνοιξη πίσω τους

Τ'όνομά σου : βροχούλα στου σπορέα το μέτωπο
Τ'όνομά σου : περίσσευμα στου βοσκού την καλύβα
Τ'όνομά σου : τοπίο χωρισμένο με χρώματα
Τ'όνομά σου : δυο δρυς που το ουράνιο τόξο στηρίζει τις άκρες του.

Τ'όνομά σου : ένας ψίθυρος απ' αστέρι σε αστέρι
Τ'όνομά σου : ομιλία δύο ρυακιών μεταξύ τους
Τ'όνομά σου : μονόλογος ενός πεύκου στο Σούνιο
Τ'όνομά σου : ένα ελάφι βουτηγμένο ως το γόνατο σε μιαν άμπωτη ήλιου.

Τ'όνομά σου : ροδόφυλλο σ' ενός βρέφους το το μάγουλο
Τ'όνομά σου : πεντάγραμμο στις κεραίες των γρύλλων
Τ'όνομά σου : ο Ηνίοχος στην άμαξα του ήλιου.
Τ'όνομά σου : πορεία πέντε κύκνων που σέρνουν την πούλια στα μεσούρανα

Τ'όνομά σου : Ειρήνη στα κλωνάρια του δάσους.
Τ'όνομά σου : Ειρήνη στους δρόμους των πόλεων
Τ'όνομά σου : Ειρήνη στις ρότες των πλοίων
Τ'όνομά σου : ένας άρτος, βαλμένος στην άκρη της γης που περίσσεψε

Τ'όνομά σου : αέτωμα περιστεριών στον ορίζοντα.
Τ'όνομά σου : αλληλούια πάνω στο Έβερεστ

Νικηφόρος Βρεττάκος

Από το έργο του «Ο χρόνος και το Ποτάμι» και γράφτηκε το 1957