AnastasiaD έγραψε:
Απλά η Δευτέρα Παρουσία μπορεί να είναι και η καθημερινή Ανασταση του καθενός....
Το σφράγισμα μπορεί να είναι στο σφραγισμένο μυαλό κάποιων
Δεν είναι έτσι. Ο Ίησούς μίλησε ξεκάθαρα για την Δευτέρα Παρουσία. Είπε και πως θα γίνει κι είπε και σημάδια για να καταλάβουμε τις έσχατες μέρες.
Δεν ενοούσε την καθημερινή Ανάσταση της ψυχής.
Η Αποκάλυψη δεν μιλάει για σφραγισμένο μυαλό αλλά επί της δεξιάς χειρός ή του μετώπου. Αν δλδ κάποιος δεν έχει δεξί χέρι θα σφραγίζεται στο μέτωπο.
Συγκεκριμένα πράγματα. Το πότε δεν ξέρουμε.
Είπες κάπου πιο πάνω ότι βλέπεις μόνο τα θετικά. ΑΣυτά τα βλέπω κι εγώ. Κι ήμουν ένθερμη οπαδός αλλά όταν έμαθα κι όλα τα αρνητικά τότε συνειδητοποίησα την μεγάλη απάτη.
Σκέψου τα λίγο και τα ξαναλέμε. ϊσω έπεσαν και πολλά σάιτ και ο χρόνος είναι λίγος.
Ελευθερία ή ασφάλεια
«Πόσοι από μας έκαναν μια μικρή παύση την στιγμή που μιλούσαν τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια, ξαφνικά συνειδητοποιώντας ότι μπορεί η συζήτησή μας να παρακολουθείται; Ίσως κατά τη διάρκεια μιας τηλεφωνικής συνομιλίας, ίσως κάποιου e-mail ή προγράμματος ανταλλαγής μηνυμάτων ή ακόμη και μιας δημόσιας συζήτησης. Ίσως το θέμα να ήταν τρομοκρατία, πολιτική, Ισλάμ. Σταματούμε ξαφνικά και για μια στιγμή σκεφτόμαστε ότι ίσως οι λέξεις μας καταγράφονται, αλλά μετά γελάμε με την παράνοιά μας και συνεχίζουμε. Αλλά η συμπεριφορά μας άλλαξε, και η λέξεις μας υποσυνείδητα αλλοιώθηκαν»
Σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 του Συντάγματος, «ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας». Σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. 1 του Συντάγματος, «καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη». Σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. 3 εδ. α’ του Συντάγματος, «η προσωπική ελευθερία είναι απαραβίαστη». Σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ. 2 του Συντάγματος, «τα βασανιστήρια, οποιαδήποτε σωματική κάκωση, βλάβη υγείας, ή άσκηση ψυχολογικής βίας, καθώς και κάθε άλλη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απαγορεύονται και τιμωρούνται, όπως νόμος ορίζει». Σύμφωνα με το άρθρο 9Α του Συντάγματος, «καθένας έχει δικαίωμα προστασίας από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση, ιδίως με ηλεκτρονικά μέσα, των προσωπικών του δεδομένων, όπως νόμος ορίζει. Η προστασία των προσωπικών του δεδομένων διασφαλίζεται από ανεξάρτητη αρχή, που συγκροτείται και λειτουργεί, όπως νόμος ορίζει».
Η διαρκής παρακολούθηση του ατόμου έστω σε δημόσιους χώρους δεν είναι συνταγματικώς επιτρεπτή. Η παρακολούθηση του ατόμου συνιστά περιορισμό της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητάς του και προσβάλλει την ίδια την αξία του ως άνθρωπος. Έτι περισσότερο, η διαρκής παρακολούθηση των ανθρώπων συνιστά απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση καθώς και άσκηση ψυχολογικής βίας σε βάρος του. Υπό το κράτος του «άγχους της κάμερας» και της διαρκής παρακολούθησης, ο μέσος κοινωνικός άνθρωπος δεν είναι σε θέση αναπτύξει ελεύθερα την προσωπικότητά, τουλάχιστον όχι στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Κατά τα διδάγματα της λογικής και της κοινής πείρας, η ύπαρξη και η διαρκής λειτουργία κάμερας δημιουργεί στο άτομο διαρκές άγχος ότι ανά πάσα στιγμή κάποιος τον παρακολουθεί. Έτσι, το άτομο κινδυνεύει να παύσει να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να πράττει με βάση την εικαζόμενη βούληση της Διοίκησης υπό τον έλεγχο της οποίας βρίσκεται το σύστημα της παρακολούθησης. Κατ’ αυτόν τον τρόπο προσβάλλεται ο πυρήνας της προσωπικής ελευθερίας του ατόμου, καθώς πρέπει να γίνει δεκτό ότι στο συνταγματικό κράτος προστατεύεται όχι μόνο η εξωτερική ελευθερία αλλά και η λεγόμενη εσωτερική ελευθερία.
Το Κράτος Δικαίου υποχρεούται να απέχει όχι μόνο από ενέργειες που προσβάλλουν αντικειμενικά την προσωπική ελευθερία αλλά και από ενέργειες οι οποίοι δίνουν την εντύπωση στο υποκείμενο ότι προσβάλλουν την προσωπική του ελευθερία, ακόμα κι αν αυτό δεν είναι υποστατό. Διότι, σε τελική ανάλυση, η πραγματική παραβίαση της προσωπικής ελευθερίας δεν διαφέρει για το άτομο σε τίποτε από μία εικαζόμενη παραβίαση της προσωπικής του ελευθερίας. Η προσωπική ελευθερία παραβιάζεται όταν, κατά την περί δικαίου συνείδηση, τα ίδια τα άτομα θεωρούν ότι η προσωπική τους ελευθερία παραβιάζεται. Αυτό δηλαδή που έχει, εν προκειμένω, σημασία είναι ότι η διαρκής παρακολούθηση έστω σε δημόσιους χώρους δίνει στο άτομο την εντύπωση ότι η προσωπική του ελευθερία παραβιάζεται. Εξάλλου, όπως είναι λογικό, οι κάμερες δεν καταγράφουν μόνο τους δράστες ενός τρομοκρατικού χτυπήματος αλλά όλα ανεξαιρέτως τα άτομα που βρίσκονται στα μέρη αυτά σε όλες τις χρονικές στιγμές του εικοσιτετραώρου. Κατά τη διαδικασία της παρακολούθησης καθίσταται δυνατή και η συλλογή, επεξεργασία και χρήση των προσωπικών δεδομένων των ατόμων, καθώς και κάθε πράξη του, παράνομη ή νόμιμη. Έτσι, το αίσθημα ανασφάλειας του ατόμου επιτείνεται ακόμα περισσότερο, καθώς τού δημιουργείται η αίσθηση ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να κατηγορηθεί για οτιδήποτε. Αυτό είναι λογικό να προκαλεί φόβο στο άτομο έναντι του κράτους. Συνοψίζοντας, λοιπόν, η με ηλεκτρονικά παρακολούθηση των ατόμων έστω σε δημόσιους χώρους αντίκειται στην απαγόρευση άσκησης ψυχολογικής βίας, στην συνταγματική προστασία των προσωπικών δεδομένων, στην συνταγματικώς κατοχυρωμένη προσωπική ελευθερία, καθώς και στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας και στην ίδια την αξία του ανθρώπου.
Κατά πρόσφατη νομολογία (Μον Πρωτ Πατρ 2765/2005, διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων), «η λειτουργία των καμερών προσβάλλει παράνομα το δικαίωμα της προσωπικότητας (…) των πολιτών, διότι τους θέτει υπό έλεγχο και αδικαιολόγητο περιορισμό της ελευθερίας τους, ως εκδήλωση της προσωπικότητάς τους και τους παρεμποδίζει στην ελεύθερη ανάπτυξη της κοινωνικής και πολιτικής δραστηριότητάς τους. Η αίσθηση του πολίτη ότι είναι πολύ πιθανό να βρίσκεται υπό παρακολούθηση σίγουρα επηρεάζει τη συμπεριφορά του κατά τρόπο αντιτιθέμενο σε βασικές αξιολογήσεις μίας δημοκρατικής εννόμου τάξεως. Επομένως η λειτουργία των επίμαχων καμερών συνιστά ανεπίτρεπτη προσβολή των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας του ατόμου (άρθρο 5 § 1 Σ), της ιδιωτικής ζωής (άρθρο 9 Σ) και της προστασίας του ατόμου από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση των προσωπικών του δεδομένων (άρθρο 9Α Σ)».
Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι, μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει κανένα ουσιώδες στοιχείο που να αποδεικνύει ότι η λειτουργία κλειστών κυκλωμάτων τηλεόρασης σε δημόσιους χώρους είναι πράγματι αποτελεσματική σε ό,τι αφορά στην πρόληψη ή στην καταστολή πράξεων που θέτουν σε κίνδυνο την δημόσια ασφάλεια. Αντίθετα, μάλιστα, ειδική επιστημονική μελέτη που εκπόνησε το Υπουργείο Εσωτερικών της Μ. Βρετανίας, [Home Office Research study 292, Martin Gill, Angela Spriggs, Assessing the impact of CCTV, Φεβρουάριος 2005] καταλήγει στο ότι η χρήση κλειστών κυκλωμάτων τηλεόρασης δεν έχει αποφέρει ιδιαίτερα ενθαρρυντικά αποτελέσματα, καθώς η μείωση της εγκληματικότητας στις αντίστοιχες περιοχές ήταν ελάχιστη έως ανύπαρκτη.
ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ MAIL ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ
ΕΝΗΜΕΡΩΣΤΕ ΤΟ ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΟΙ ΒΟΛΤΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΜΕ ΒΟΛΤΕΣ ΣΕ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΦΥΛΑΚΗΣ
"Αυτοί που θα θυσίαζαν την ελευθερία για χάρη της ασφάλειας δεν αξίζουν κανένα από τα δύο”
Βενιαμίν Φρανκλίνος
