Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Δὲν πρέπει νὰ τρέφεις στὴν καρδιά σου μίσος καὶ ἀντιπάθεια ἐναντίον ἐκείνου ποὺ σὲ ἐχθρεύεται.
Ἀλλὰ νὰ τὸν ἀγαπᾶς καὶ νὰ τοῦ κάνεις ὅσο μπορεῖς τὸ καλό, ἀκολουθώντας τὴν ἐντολὴ τοῦ Χριστοῦ: «Ν’ ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθρούς σας, νὰ εὐεργετεῖτε αὐτοὺς ποὺ σᾶς μισοῦν».(Ματθ. 5:44)
Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, Ιερά Μονή Παρακλήτου - Φωνή των Πατέρων

[toula]

Στοὺς συνανθρώπους μας πρέπει νὰ φερόμαστε μὲ λεπτότητα, χωρίς οὔτε μὲ τὸ βλέμμα μας νὰ τοὺς προσβάλλουμε.
Τὸν συγχυσμένο καὶ θλιμμένο ἄνθρωπο φρόντισε νὰ τὸν ἐνθαρρύνεις μὲ λόγια ἀγάπης.
Γιὰ τὴν ἀδικία ποὺ σοῦ προξενοῦν οἱ ἄλλοι, ὅποια κι’ ἂν εἶναι αὐτή, δὲν πρέπει νὰ ἐκδικεῖσαι. Ἀπεναντίας νὰ συγχωρεῖς ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς σου ἐκεῖνον ποὺ σὲ ἀδίκησε.
Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, Ιερά Μονή Παρακλήτου - Φωνή των Πατέρων

[toula]

Ὅπως τὸ κερί ἂν δὲν ζεσταθεῖ καὶ δὲν μαλακώσει, δὲν μπορεῖ νὰ δεχθεῖ πάνω του σφραγίδα,
ἔτσι καὶ ἡ ψυχή, ἂν δὲν δοκιμαστεῖ μὲ τοὺς κόπους καὶ τὶς ἀσθένειες, δὲν μπορεῖ νὰ δεχθεῖ πάνω της τὴ σφραγίδα τῆς ἀρετῆς.
Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, Ιερά Μονή Παρακλήτου - Φωνή των Πατέρων

[toula]

Ἂς ἀγαπήσουμε τὴν ταπεινοφροσύνη, γιὰ νὰ δοῦμε τὴ δόξα τοῦ Θεοῦ, γιατὶ ὅπου στάζει ἡ ταπεινοφροσύνη, ἐκεῖ ἀναβλύζει ἡ θεϊκή δόξα.
Χωρίς τὸ φῶς, ὅλα εἶναι σκοτεινά. Καὶ χωρίς τὴν ταπεινοφροσύνη, τίποτα δὲν ὑπάρχει μέσα στὸν ἄνθρωπο, παρὰ μόνο σκοτάδι.
Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, Ιερά Μονή Παρακλήτου - Φωνή των Πατέρων

[toula]

Πρέπει νὰ τὰ ὑπομένουμε ὅλα γιὰ χάρη τοῦ Θεού μὲ εὐχαρίστηση.
Ἡ ζωή μας, συγκριτικὰ μὲ τὴν αἰωνιότητα, εἶναι μια στιγμή. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ ἀπόστολος λέει πὼς «ὅσα ὑποφέρουμε τώρα, δὲν ἰσοσταθμίζουν τὴ δόξα ποὺ μᾶς ἐπιφυλάσσει ὁ Θεός στὸ μέλλον.» (Ρωμ. 8:18)
Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, Ιερά Μονή Παρακλήτου - Φωνή των Πατέρων

[toula]

Ὁ νέος ἄνθρωπος εἶναι ἀδύνατο νὰ μὴν ταράζεται ἀπὸ σαρκικούς λογισμούς.
Πρέπει γι’ αὐτὸ νὰ προσεύχεται ἐπίμονα στον Θεό, γιὰ νὰ σβήνει τὴ σπίθα τῶν αἰσχρῶν ἐπιθυμιῶν μόλις ἐμφανίζεται. Ἔτσι δὲν θὰ δυναμώσει ποτὲ ἡ φλόγα.
Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, Ιερά Μονή Παρακλήτου - Φωνή των Πατέρων

[toula]

Πρέπει νὰ διώχνουμε μακριὰ τοὺς ἀκάθαρτους λογισμούς, ιδιαίτερα ὅταν προσευχόμαστε στὸ Θεό. Γιατὶ δὲν εἶναι δυνατόν νὰ συνυπάρχουν ἡ δυσοσμία μὲ τὴν εὐωδία.
Ἂν ἐμεῖς δὲν συμφωνοῦμε μὲ τοὺς κακούς λογισμούς, ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὸ διάβολο, κάνουμε πολὺ καλά. Γιατὶ τὸ ἀκάθαρτο πνεῦμα μόνο στοὺς ἐμπαθεῖς ἀνθρώπους ἀσκεῖ ἀποτελεσματικὰ τὴν ἐπίδρασή του, ἐνῶ τοὺς ἀπαθεῖς προσπαθεῖ νὰ τοὺς ἐπηρεάσει ἀπὸ μακριά.
Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, Ιερά Μονή Παρακλήτου - Φωνή των Πατέρων

[toula]

Προτοῦ ἀκούσεις τὸν ἄλλον δὲν πρέπει νὰ ἀπαντᾶς. «Ἐκεῖνος ποὺ ἀποκρίνεται χωρὶς ν’ ἀκούσει πρῶτα, εἶναι ἀσύνετος καὶ ντροπιάζεται». (Παροιμ. 18:13)
Ὅταν ὁ ἄνθρωπος δεχθεῖ κάτι τὸ θεϊκό μέσα του, ἡ καρδιά του χαίρεται. Ὅταν ἀντίθετα, δεχθεῖ κάτι τὸ διαβολικό, τότε συγχύζεται καὶ ταράζεται.
Ὅποιος σηκώνει τὴν ἀρρώστια μὲ ὑπομονή καὶ εὐγνωμοσύνη στὸ Θεό, στεφανώνεται σὰν μάρτυρας.
Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, Ιερά Μονή Παρακλήτου - Φωνή των Πατέρων

[toula]

«Με την πίστι εις τον Θεόν όλα ξεπερνιούνται,
γιατί τ’ αφήνεις όλα εις Εκείνον και εσύ αναπαύεσαι!»!!!
Άγιος Ευμένιος ο Σαριδάκης

[toula]

Με τον Λόγο του Θεού άνοιξε το στόμα Του, προσείλκυσε το Άγιον Πνεύμα και άφησε να εξέλθη λόγος αγαθός από τον αγαθό θησαυρό της καρδιάς Του!
"Μερικοί πονηροί άνθρωποι, κεντημένοι από φθόνο εναντίον του Αγίου Πατρός Οσίου Ιωάννου του Σιναΐτου, που σκορπούσε πλούσια τον λόγο της Χάριτος και επότιζε όλους όσους Τόν επλησίαζαν με τα άφθονα νάματα της διδασκαλίας Του, Τόν κατηγορούσαν (ως: «Λάλον και φλύαρον»), προσπαθώντας με τον τρόπο αυτόν, να σταματήσουν την τόση ωφέλεια που προσέφερε…
Εκείνος δε, γνωρίζοντας ότι: «Πάντα ισχύει εν τω Ενδυναμούντι αυτόν Χριστώ» και μη θέλοντας να παιδαγωγή μόνο με τα λόγια όσους τον επλησίαζαν γιά ωφέλεια, αλλά πολύ περισσότερο με την σιωπή και την μελέτη του παραδείγματός Του, επί πλέον δε -καθώς λέγει και η Γραφή-, γιά να κόψη την αφορμή «των ζητούντων αφορμήν», εσιώπησε γιά ωρισμένο διάστημα και σταμάτησε το μελιστάλακτο ρείθρο του διδασκαλικού Του λόγου. Και το έκανε αυτό, διότι έκρινε καλλίτερο, να "ζημιώση" γιά ολίγο αυτούς που επιθυμούσαν τα καλά, τους οποίους όμως με την σιωπή θα ωφελούσε, παρά να εξερεθίση περισσότερό τους αγνώμονας εκείνους επικριτάς και να αυξήση έτσι την μανία της κακίας τους.
Εκείνοι τότε, εσεβάσθησαν και εξετίμησαν την υποχωρητικότητα και την μετριοφροσύνη του Ανδρός, συναισθάνθηκαν ότι, έφραξαν μία πηγή τόσης ωφελείας και έγιναν αίτιοι μεγάλης βλάβης σε όλους, και άρχισαν να Τόν ικετεύουν και να Τόν παρακαλούν μαζύ με τους άλλους να συνεχίση τον λόγο της διδαχής Του, ώστε να μην ζημιώνωνται με την σιωπή Του, εκείνοι που επιζητούσαν τα σωτήρια λόγια Του.
Τότε υπεχώρησε αμέσως, Αυτός που δεν είχε μάθη να αντιλέγη, και συνέχισε πάλι την προηγούμενη τακτική Του. Επειδή, λοιπόν, τόσο πολύ Τόν εθαύμαζαν, διότι υπερτερούσε όλων σε όλα, όλοι μαζύ οι Μοναχοί ως ένα νέο Μωυσή, Τόν ανέβασαν «διά της βίας» στον Ηγουμενικό θρόνο!
Έτσι, αυτοί που εγνώριζαν να διακρίνουν καλά τις ικανότητες του καθενός, ετοποθέτησαν τον λύχνο επάνω στην λυχνία της Ηγουμενίας και δεν διεψεύσθησαν στις ελπίδες τους. Διότι ανέβηκε και Αυτός στο Θεοβάδιστο Όρος, (όπως ο Μωϋσής), εισήλθε στον άδυτο γνόφο και έλαβε την Θεοτύπωτη Νομοθεσία και θεωρία, προχωρώντας επάνω εις τις βαθμίδες της νοητής αναβάσεως! Με τον Λόγο του Θεού άνοιξε το στόμα Του, προσείλκυσε το Άγιον Πνεύμα και άφησε να εξέλθη λόγος αγαθός από τον αγαθό θησαυρό της καρδιάς Του!
Το τέλος του επιγείου βίου Του, Τόν ευρήκε επάνω στο έργο της καθοδηγήσεως των "Ισραηλιτών", δηλαδή των Μοναχών! Δεν ωμοίασε όμως στον Μωϋσή σ’ ένα σημείο: Στο ότι, ενώ και οι Δύο ασφαλώς ανέβηκαν εις την Άνω Ιερουσαλήμ, Ο Μωϋσής έχασε την κάτω Ιερουσαλήμ!"!!!
Πηγή: «Κλίμαξ Aγίου Ιωάννου Σιναΐτου», Νεοελληνικὴ απόδοσις: Ι. Μονή Παρακλήτου.