Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Δεν είσαι, παιδί μου, εσύ σοφότερος του Θεού. Εάν εσύ βλέπεις μέχρι 200 μέτρα, ο Θεός βλέπει εκατομμύρια μέτρα μακριά. Άφες τον Θεόν να σε κυβερνήσει.
Ο Θεός σε αγαπάει πολύ.
Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

[toula]

«Είμαι τόσο πολύ αμαρτωλός, που αμφιβάλλω για τη σωτηρία μου…»
Αδελφέ μου συναμαρτωλέ!
Ο Παράδεισος δεν είναι για τους αναμάρτητους. Είναι για τους αμαρτωλούς.
Ο Παράδεισος είναι γεμάτος από αμαρτωλούς που μετανόησαν.
Είναι και για μας ανοικτός ο Παράδεισος.
Αρκεί να κάνουμε το πρώτο βήμα εμείς· το βήμα της μετάνοιας.
Τότε σπεύδει ο Θεάνθρωπος Κύριος να κάνει δέκα βήματα για να μας αγκαλιάσει· είναι τα βήματα του ελέους και της συγγνώμης.
Με πόνο θερμής προσευχής ας πούμε:
Κύριε Ιησού Χριστέ, δώρισέ μας αληθινή, δακρύβρεκτη μετάνοια.
Εσύ μας έμεινες μοναδική Ελπίδα σωτηρίας. Είσαι η Αλήθεια μέσα σε τόσα ψέματα.
Είσαι η Χαρά μας μέσα σε τόσες θλίψεις. Είσαι η Λύτρωσή μας μέσα σε τόση αμαρτία.
Είσαι η Ειρήνη μέσα σ’ ένα κόσμο τόσο ταραγμένο.
Δόξα τη μακροθυμία και τη ανοχή σου, Κύριε. Αμήν.
Από το βιβλίο: Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου, Ελπιδοφόρες διδαχές με πατρικές οδηγίες. Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη».

[toula]

«Ν‘ αγαπήσεις τον Χριστό μας, όπως Τον αγάπησαν οι Άγιοι, οι μάρτυρες και ακόμη πιο πολύ, όπως η Μαρία η Μαγδαληνή.
«Πού έβαλαν τον Κύριο μου;». Είπε με πόνο. Κλαίγω όταν το διαβάζω αυτό, γιατί καταλαβαίνω πώς θα το είπε.
Αλλά άκουσε μετά την γλυκεία φωνή: «Μαρία!»…
Σωτηρίας Νούση, Ο Γέρων Ιερώνυμος της Αίγινας (1883-1966)

[toula]

Η Μαγδαληνή, είχε βυθισθεί σε λύπη ζοφερή για τον αιματηρό θάνατο του Υιού του Θεού.
Η λύπη από αγάπη, είναι η πιο πικρή λύπη, Παρηγοριά δεν έβρισκε, ούτε έναν φίλο στον κόσμο όλο.
Σε αυτό, τα δάκρυα της ήταν η παρηγοριά της και ο πόνος, ο μόνος σύντροφός της.
Για την Αγία Μαγδαληνή, ο κόσμος ήταν πιο σκοτεινός.
Ως άνθρωπος αδύναμος εκείνη ζητούσε το φως. Ψηλαφούσε η Μαρία στο σκοτάδι, μα χωρίς ελπίδα.
Ακόμη κι ο τάφος Του για αυτήν ήταν φως, αλλά δες, ο τάφος είναι κενός!
Εκλάπη, σκέφτηκε, γυμνός και αμύρωτος!
Έκλαψε πικρά, τα δάκρυά της αστείρευτα.
Ξάφνου, μια ανδρική φωνή άκουσε δίπλα της:
-Γύναι, τι κλαίεις, Ποιον αναζητάς;
-Ποιον ζητώ, ρωτάτε; Για να με παρηγορήσεις, θέλεις!
Αλλά, αν τον πήρατε, πού τον τοποθετήσατε;
Ο Ιησούς την κοίταξε, καθώς εκείνη κλαίει και θρηνεί, και με μια γλυκιά φωνή την καλεί:
Μαρία!
Στην καρδιά της Μαρίας, ένα φως έλαμψε
Ω φωνή οικεία, με ασύγκριτη γλυκύτητα, Ω φωνή που ξεχειλίζει με ζωή και δύναμη!
Με αυτή τη φωνή, ο Κύριος θεράπευσε τους ασθενείς.
Με την ίδια φωνή, ανέστησε τους νεκρούς.
Ω Φωνή ζωηφόρος, ω φωνή θεσπεσία!
Η Μαρία ξαφνιάστηκε και γύρισε Ραββουνί, αναφώνησε, ενώ εκείνη τη στιγμή ο ήλιος ανέτελλε, για τη Μαρία και για τον κόσμο όλο μια Νέα Ημέρα χρυσαύγιζε.
Ο Πρόλογος της Οχρίδας: Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

[toula]

Ο άν­θρω­πος εί­ναι ένα με­γά­λο μυ­στή­ριο, ιερό μυ­στή­ριο του Θεού.
Τόσο με­γά­λο και τόσο ιερό, ώστε ο ίδιος ο Θεός έγι­νε άν­θρω­πος, για να μας ερ­μη­νεύ­σει όλο το βά­θος του αν­θρω­πί­νου μυ­στη­ρί­ου.
Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

[toula]

Να πηγαίνουμε στη Θεία Λειτουργία έστω όπως είμαστε, κούτσουρα.
Αυτά τα κούτσουρα, ας πούμε, που πάμε και είμαστε εκεί. Κούτσουρα είμαστε, κούτσουρα πηγαίνουμε.
Τι να κάνουμε, αυτοί είμαστε... Να πάμε εκεί σαν τα κούτσουρα.
Ακόμα και τα κούτσουρα μέσα στη Θεία Λειτουργία αγιάζονται!
Ακόμα και τα σκουπίδια του Ιερού Ναού αγιάζονται.
Γι' αυτό όταν σκουπίζουμε την Εκκλησία δεν πετάμε τα χώματα -τα οποία είναι σκουπίδια, είναι από τα παπούτσια μας- δεν τα πετάμε μέσα στα υπόλοιπα σκουπίδια, δεν επιτρέπεται.
Όταν σκουπιζουμε τον Ιερό Ναό όλα εκείνα που μαζεύονται θα τα βάλουμε σε έναν ειδικό τόπο.
Ακόμα και τα χώματα, ακόμα και τα σκουπίδια και οι σκόνες ακόμα είναι "καθαγιασμένα".
Ό,τι είναι στο ναό καθαγιάζεται.
Μητρ. Λεμεσού Αθανάσιος.

[toula]

Κάποιος πήγε στον Γέροντά του και του είπε: «Γέροντα, έχω λογισμούς υπερηφανείας».
«Α, ναι, παιδί μου.
Εσύ εποίησες τον ουρανόν και την γην; Εσύ δημιούργησες τον ήλιο και τους αστέρες;
Εσύ είσαι ο δημιουργός των ανθρώπων; Παιδί μου, γιατί καυχάσαι;
Τι είσαι; “Τι δε έχεις ο ουκ έλαβες; ει δε και έλαβες, τι καυχάσαι ως μη λαβών;” (Α’ Κορ. 4:7). Ό,τι έχεις είναι από τον Θεό».
Γέρων Θεόκλητος Διονυσιάτης.

[toula]

Μα τι είσαι, άνθρωπε, και κομπάζεις καυχώμενος, υπέρογκα φανταζόμενος για το άτομό σου;
Ιδού ένα μικρόβιο αθέατο σε προσβάλει, και συ αμέσως αρρωσταίνεις, αδιαθετείς και πηγαίνεις στον τάφο.
Φαντασμένε θνητέ, βλέπεις τον θάνατο να έρχεται, και ότι θα φύγεις σε άγνωστη χώρα, και υποτάσσεσαι χωρίς καμία αντιλογία. Έχεις την δύναμη να αρνηθείς, να αντισταθείς, να ξεφύγεις απ’ ό,τι συμβαίνει αυτή την φοβερή ώρα;
Καθόλου!
Ανικανότης τελεία.
Τότε τι καυχάσαι, πήλινε άνθρωπε, ανίκανε, ελεημένε και άχρηστε! Τι έχεις το οποίο δεν σου το ‘δωσε ο Θεός; Δεν σου το παίρνει όταν θέλει;
Ναι.
Τότε σκύψε τον αυχένα, ταπεινώσου, και έτσι σώζεσαι.
Από το βιβλίο: Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου, ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΕΣ ΔΙΔΑΧΕΣ ΜΕ ΠΑΤΡΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ. Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη»

[toula]

Εγώ όταν ήμουν στον κό­σμο, με χί­λιους τα έβα­ζα. Είχα καρ­διά λε­ον­τιαία.
Και η αγά­πη του Χρι­στού με έκα­νε πτώ­μα.
Εάν θε­λή­σω να δι­η­γού­μαι τα όσα υπέ­φε­ρα κάθε μέρα από το πά­θος του θυ­μού, πρέ­πει να γρά­ψω βι­βλίο.
Διό­τι ο Θεός, θέ­λον­τας να με ελευ­θε­ρώ­σει, μου έφερ­νε όλα τα επι­τή­δεια, να με ενο­χλούν αδί­κως, να με βρί­ζουν, να με πει­ρά­ζουν.
Όχι πει­ράγ­μα­τα έτσι απλώς, αλλά πει­ράγ­μα­τα δυ­νά­με­να να κά­νουν φόνο.
Και υπο­μέ­νον­τας και πνί­γων μέσα τον Σα­τα­νά με την άκρα υπο­μο­νή, έλα­βα άφε­ση του κα­κού.
Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

[toula]

"Τι χαρά θα γίνη τότε! Θα εορταστή το Πάσχα μέσα στο καλοκαίρι!""
Ο Νικόλαος ο Τσάρος διατηρούσε στο γραφείο του ένα πορτραίτο του οσίου και πολύ πριν από το γεγονός της αγιοκατάταξης εξέφραζε την βεβαιότητά του για την αγιότητά του.
Έλεγε χαρακτηριστικά:
«Είμαι ήδη τόσο πεπεισμένος για την αγιότητα και την θαυματουργική χάρη του οσίου Σεραφείμ, που κανείς δεν θα μπορέση να κλονίση ποτέ την πίστη μου. Έχω αδιάσειστες αποδείξεις γι΄ αυτό».
Όσο για την Αλεξάνδρα, είχε εναποθέσει όλες τις ελπίδες της στον όσιο για την γέννηση ενός αγοριού, διαδόχου στον θρόνο της Ρωσσίας.
Ο ίδιος ο όσιος Σεραφείμ είχε αναφέρει προφητικά το γεγονός της αγιοκατάταξής του στον Νικόλαο Μοτοβίλοφ, το γνωστό πνευματικό του τέκνο που συνέγραψε την περίφημη συνομιλία του με τον όσιο σχετικά με την απόκτηση του Αγίου Πνεύματος.
Αναφερόμενος μάλιστα ο όσιος στην ανακομιδή του «σαρκίου» του – δεν χρησιμοποιούσε τον όρο «λείψανα» για τα οστά του – συνέδεε το γεγονός με την επίσκεψη του τσάρου Νικολάου, της συζύγου του Αλεξάνδρας Φεόντοροβνα και της χήρας μητέρας του Μαρίας Φεόντοροβνα. Μιλώντας για τον τσάρο αυτόν, ο όσιος έλεγε:
«Θα είναι χριστιανός μέχρι τα βάθη του».
Από τις καταχωρήσεις στο προσωπικό ημερολόγιο του Μοτοβίλοφ, την αλληλογραφία του και άλλες σημειώσεις του, γίνεται φανερό ότι ο ίδιος ανέμενε και παράλληλα προωθούσε το θέμα της αγιοκατάταξής του οσίου Σεραφείμ κατά την διάρκεια της βασιλείας του Νικολάου Α΄.
Ωστόσο, οι προσπάθειες του Μοτοβίλοφ παρέμειναν άκαρπες και ο ίδιος πικράθηκε πολύ, διότι θεώρησε ότι η σχετική προφητεία του οσίου δεν εκπληρώθηκε.
Ούτε αυτός ούτε κανείς άλλος μπορούσε να φανταστή ότι πενήντα χρόνια αργότερα στον θρόνο της Ρωσσίας θα εμφανίζονταν ακριβώς τα ίδια ονόματα με αυτά που ανέφερε ο όσιος στην προφητεία του:
Τσάρος Νικόλαος Β’, τσαρίνα Αλεξάνδρα Φεόντοροβνα και χήρα βασιλομήτωρ Μαρία Φεόντοροβνα!
Ο Νικόλαος Μοτοβίλοφ κοιμήθηκε το 1879, αλλά η σύζυγος του Γιελένα Ιβάνοβνα Μιλιούκοβα, η οποία ήταν πολύ πιο μικρή στην ηλικία από τον σύζυγό της, έζησε μέχρι την αγιοκατάταξη του οσίου Σεραφείμ, το 1903.
Τότε επαληθεύτηκαν και τα εξής λόγια του οσίου: «Ο τσάρος θα μας επισκεφθή με όλη του την οικογένεια.
Τι χαρά θα γίνη τότε!
Θα εορταστή το Πάσχα μέσα στο καλοκαίρι!».
Απόσπασμα από το βιβλίο της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Μέσα Ποταμού «”Άγιοι Βασιλομάρτυρες Ρομάνοφ – Όσα δεν μπόρεσε να κρύψη η σιωπή». Εκδόσεις Άθως, Αθήνα 2018. Σελ.149-166.