Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

«Ὦ Πάσχα τὸ μέγα καὶ ἱερώτατον, Χριστέ,
ὦ σοφία καὶ Λόγε τοῦ Θεοῦ καὶ δύναμις,
δίδου ἡμῖν ἐκτυπώτερον σου μετασχεῖν
ἐν τῇ ἀνεσπέρῳ ἡμέρᾳ τῆς βασιλείας σου» !!
Αὐτό τό «ἐκτυπώτερον» ἔχει πολύ σπουδαία ἔννοια.
Τί σημαίνει; «Δυνατότερα, ἐντονότερα».
Ἐάν μέ καλέσει ὁ Χριστός στόν Παράδεισο, ἐκεῖ θά ζῶ μέ τήν χάρι τοῦ Θεοῦ «ἐκτυπώτερον», δηλαδή πιό ἔντονα, τή χαρά καί τή δόξα τοῦ Θεοῦ, ἀπ’ ὅ,τι ἐδῶ στή γῆ.
Ὁ Χριστός ἀναστήθηκε, γιά νά μᾶς δώσει πολλή ἀγάπη καί χαρά ἀπό τώρα.
Ἀπό τώρα ν’ ἀρχίσομε να συμμετέχομε, ὅλο καί πιό αἰσθητά, στή φωτεινή ἡμέρα τῆς βασιλείας τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ, ὅπου δέν βραδιάζει ποτέ. Δέν ξέρω πόσα χρόνια θά ζήσω. Πέντε, δέκα, εἴκοσι;
Θά χαίρω τή χαρά τοῦ Χριστοῦ, ὅσο ζήσω. Ἄλλωστε «ἐν αὐτῷ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν>
Ἅγιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης
Βίος καί λόγοι, σελ. 200-203.

[toula]

"Σὲ κανέναν μὴν παραδώσετε τὸν Χριστό! Ἂς εἶναι ὁ μοναδικὸς βασιλιᾶς τῆς καρδιᾶς σας!
Ἡ πίστη στὸν Χριστὸ εἶναι ἡ πραγματικὴ ζωή, ἡ ζωὴ τοῦ ἴδιου τοῦ Χριστοῦ.
Μὲ τὴν ἀγάπη μας πρὸς τὸν Χριστό, θὰ παραμείνουμε ἀσάλευτοι.
Κάθε παρεξήγηση, κάθε θλίψη μας, νὰ τὴν ὑπομένετε ὡς ζωὴ τοῦ Χριστοῦ.
Ὑπάρχουν πολλὲς ὁδοὶ πρὸς τὸ "ἀπόλυτο" τῆς ἀνθρωπότητας, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει καμία ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ συγκριθεῖ μὲ τὴν ὁδὸ τοῦ Χριστοῦ, παρὰ τὶς ὁποιεσδήποτε δυσκολίες."
Ἅγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ

[toula]

"Να μαλακώσει η καρδούλα σου, παιδί μου.."
Μην θλίβεσαι, μη λυπάσαι πιο πολύ από όσο πρέπει, γιατί έτσι δίνεις δικαιώματα στο πονηρό να σε χτυπάει με δύναμη…
Εσύ τώρα να προσπαθήσεις να πλησιάσεις το Θεό όσο πιο πολύ μπορείς με τη προσευχή και τη άσκηση. Τήρησε το κανόνα που σου έχει δώσει ο πνευματικός σου και προσπάθησε να αισθανθείς το Θεό.
Κάνε οτιδήποτε για να Τον ζήσεις να Τον βάλεις στη καρδιά σου. Να μαλακώσει η καρδούλα σου, παιδί μου, από το άγγιγμα της χάρης, κάθε στιγμή όταν σκέφτεσαι πόσο πολύ σε αγαπάει ο Θεός και πόσο σε προστάτεψε από το ψυχικό θάνατο, προστατεύοντας σε από τις βρωμιές που φέρνουν οι δαίμονες στο μυαλό των ανθρώπων….
Αγιος Λουκάς Κριμαίας

[toula]

"Η Πνευματική επικοινωνία του αγίου Ιακώβου Τσαλίκη με τον άγιο Παΐσιο.."
Μαρτυρία του ιερομονάχου Ιακώβου για την πνευματική επικοινωνία του αγίου Ιακώβου Τσαλίκη με τον άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη..
Ήμουν λαϊκός ακόμη, φοιτητής στο Εκκλησιαστικό Λύκειο Λαμίας, το έτος 1986 με το όνομα Ιωάννης. Ανέβηκα στο Άγιον Όρος και επισκέφτηκα, μετά από ευλογία που είχα από τον γέροντά μου π. Ιάκωβο Τσαλίκη, τον γέροντα Παΐσιο, για να τον συμβουλευτώ αν πρέπει να γίνω μοναχός ή όχι.
Ο γέροντας Ιάκωβος ευλαβείτο τον γέροντα Παΐσιο και, όταν πήγα, μου έδωσε να του δώσω κάτι για ευλογία, και πρόσθεσε: «Να πεις στον γερο-Παΐσιο, όταν βγει στη Θεσσαλονίκη, ας έρθει να μας δει. Εγώ, Γιαννάκη μου, είναι δύσκολο να δω τον Γέροντα, γιατί πρέπει να περάσω βουνά, λαγκάδια, θάλασσα, που δεν το επιτρέπει η υγεία μου και εξ άλλου ο γερο-Παΐσιος είναι άγιος, εγώ αμαρτωλός και ανάξιος». Μου έδωσε τότε και 5.000 δραχμές να ανάψω κερί στο εκκλησάκι του.
Όταν πήγα στο Όρος, συνάντησα τον Γέροντα έξω ακριβώς από την πόρτα του· μόλις μας είδε (ήμουν μαζί με κάποιον ιερομόναχο), μας λέει: «Βρε, καλώς τους, βρε, καλώς τους!».
Πήραμε ευχή και λέει σε μένα:
– Βρε, τι λες; Θα σε κάνουμε καλόγερο;
– Γέροντα, του λέω, έχω πρόβλημα από τους γονείς μου.
– Άκουσε να σου πω, άφησε τους γονείς να κλάψουν έναν-δυο μήνες, για να μην κλαις εσύ αιωνίως, και πήγαινε πριν χάσεις τον θησαυρό (εννοούσε τον γέροντα Ιάκωβο, χωρίς να του πω πού σκεπτόμουν να πάω για να μονάσω).
– Γέροντα, έχετε την ευχή του π. Ιακώβου από τον όσιο Δαυΐδ.
– Αχ, παιδί μου, αυτοί είναι σήμερα οι άγιοι που αγωνίζονται και προσεύχονται έχοντας ταπείνωση και αγάπη. Εγώ δεν είμαι άξιος να δω αυτόν τον γίγαντα της Ορθοδοξίας, αλλά είναι και μακριά πολύ για να τον συναντήσω, χρειάζεται αγώνας και κόπος πολύς. Αλλά ο Θεός μάς έχει δώσει αγάπη και επικοινωνούμε πνευματικά μεταξύ μας.
Αφού μας είπε πολλά πνευματικά και συμβουλές, στο τέλος του λέω:
– Γέροντα, είναι ευλογημένο να προσκυνήσω στο εκκλησάκι σας για ευλογία;
Και ο Γέροντας μου λέει:
– Όχι, δεν χρειάζεται.
– Γέροντα, κάντε αγάπη, για ευλογία.
– Όχι, παιδί μου, γιατί μπορεί ο γερο-Ιάκωβος να σου έχει δώσει κανένα πεντοχίλιαρο και μετά τι θα το κάνω εγώ, που είμαι καλόγερος;
Δεν με άφησε να προσκυνήσω. Μου έδωσε ένα κομποσχοινάκι και ένα σταυρουδάκι να τα δώσω στον γέροντα.
Όταν επέστρεψα στο Μοναστήρι, με δέχτηκε ο γέροντας με χαρά. Και του έδωσα τα δώρα από τον γέροντα Παΐσιο και αμέσως μου λέει: «Το πεντοχίλιαρο που δεν πήρε ο γέροντας Παΐσιος και δεν σας άφησε να προσκυνήσετε, πάρτο δικό σου για τα έξοδα στη Σχολή στη Λαμία». Εγώ έμεινα άναυδος.
– Γέροντα, πού το ξέρετε εσείς;
– Να, μου λέει στο αυτί ψιθυριστά. Εμείς, παιδί μου, επικοινωνούμε πνευματικά.
Μαρτυρία ιερομονάχου Ιακώβου

[toula]

Η θαυμαστή εικόνα του Αγίου Γεωργίου που βρίσκεται στην Ιερά Μονή Ξενοφώντος του Αγίου Όρους…!!!
Στο Άγιο Όρος σώζεται η αρχαία προφορική παράδοση και για την άγια εικόνα που υπήρχε στους χρόνους των ασεβών εικονομάχων, που με βασιλικά διατάγματα καίονταν οι άγιες και σεβαστές εικόνες.
Στα χρόνια εκείνα, λοιπόν, οι υπηρέτες του παράνομου βασιλιά ερευνούσαν και προσπαθούσαν να βρίσκουν τις άγιες εικόνες, για να τις συντρίψουν και να τις ρίξουν στη φωτιά. Βρήκαν, λοιπόν, και την άγια αυτή εικόνα και την έριξαν στη φωτιά για να καεί. Αλλά μάταια κοπίαζαν οι ανόητοι, διότι η άγια εικόνα έμεινε άφλεκτος μέχρι που η φωτιά έσβησε τελείως.
Οι εικονομάχοι όταν είδαν ότι η φωτιά πολύ λίγο άρπαξε τα φορέματα του Αγίου, και το πρόσωπό του τίποτα δεν έπαθε, απόρησαν. Ένας μάλιστα περισσότερο ασεβής έμπηξε μαχαίρι στο πηγούνι του Αγίου και αμέσως έτρεξε καθαρό αίμα!
Τότε όλοι όσοι είδαν το θαύμα έφυγαν ο καθένας για το σπίτι του. Ένας ευσεβής Χριστιανός αφού παράλαβε την άγια εικόνα και ήλθε στη θάλασσα, προσευχήθηκε θερμά στον Κύριο για να σταματήσει η φρικτή θύελλα της εικονομαχίας. Έπειτα, αφού γύρισε προς την Άγια εικόνα, είπε:
«Μεγαλομάρτυρα του Χριστού Τροπαιοφόρε Γεώργιε, συ που και στη ζωή και μετά τον θάνατο έκαμες άφλεκτη την άγια εικόνα, διαφύλαξε την και τώρα από την θάλασσα και μετέφερέ την όπου εσύ γνωρίζεις και επιθυμείς, για να δοξασθεί ο Θεός μας»!
Και μόλις τελείωσε έβαλε την εικόνα στη θάλασσα.
Ο Άγιος Γεώργιος φρόντισε ώστε η άγια εικόνα να φτάσει στο Άγιο Όρος, όπου και άλλες εικόνες οδήγησε η Θεία Πρόνοια. Η εικόνα τοποθετήθηκε κοντά στην Μονή Ξενοφώντα, όπου έτρεχαν τα ιαματικά όξινα νερά. Υπήρχε μάλιστα εκεί μια μικρή Μονή αφιερωμένη στο Μεγαλομάρτυρα Δημήτριο. Ακόμα σώζεται ο μικρός αυτός ναός, όπου οι Μοναχοί σαν είδαν την εικόνα του Αγίου Γεωργίου την μετάφεραν εκεί γεμάτοι χαρά και ευλάβεια. Ύστερα έκτισαν Ναό κοντά στον μικρό ναό.
Όταν αυξήθηκαν οι Μοναχοί και μεγάλωσε η Μονή, ονομάσθηκε του Αγίου Γεωργίου. Οι Μοναχοί γιορτάζουν καθημερινά μαζί με τον Άγιο Γεώργιο και τον Μεγαλομάρτυρα Δημήτριο, και τους μνημονεύουν στις απολύσεις των ακολουθιών.
Η άγια εικόνα βρίσκεται στο μεγάλο Καθολικό Ναό του Αγίου Γεωργίου, στον ανατολικό κίονα του δεξιού χορού, και έχει ζωγραφισμένο ολόσωμο τον Μεγαλομάρτυρα. Σε ένδειξη του θαύματος φέρνει και την πληγή στο πηγούνι και το αίμα του είναι πηγμένο σ' αυτή. Μέχρι σήμερα το θαυμαστό φαινόμενο κηρύττει περίτρανα τα πάμπολλα θαύματα που έκανε και κάνει ο Άγιος Μεγαλομάρτυρας και Τροπαιοφόρος Γεώργιος!

[toula]

Τα Θαύματα του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου...!!!
Κατά την Εκκλησία μας, ο ένδοξος αυτός Μεγαλομάρτυρας είναι ο Μαργαρίτης ο πολύτιμος, ο Αριστεύς ο θείος, ο Λέων ο ένδοξος, ο Αστήρ ο πολύφωτος, του Χριστού Οπλίτης, της Ουρανίου Στρατιάς ο συνόμιλος!
Αναρίθμητα είναι τα καταγεγραμμένα θαύματα που τέλεσε και τελεί μέχρι και στις μέρες μας ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος!
Ένα από τα θαυμαστά που εποίησε ο Άγιος, και αποτυπώνεται στις εικονογραφήσεις του, είναι και η διάσωση της κόρης του άρχοντα από τον δράκοντα.
Συγκεκριμένα, στην Ανατολική επαρχία της Αττάλειας, και στην πόλη Αλαγία, βασίλευε κάποιος Σέλβιος που ήταν πολύ Χριστιανομάχος. Είχε βασανίσει πολλούς Χριστιανούς για ν' αρνηθούν την πίστη τους και έπειτα τους φόνευε!
Κοντά στην πόλη υπήρχε ένας δράκοντας φοβερός που καθημερινά άρπαζε ανθρώπους ή ζώα και τα κατάτρωγε.
Οι κάτοικοι είχαν πανικοβληθεί και απόφευγαν να περνούν από εκεί!
Κάποτε ο βασιλιάς συγκέντρωσε στρατό και πήγε για να σκοτώσει το άγριο θηρίο. Όμως δεν πέτυχε και επέστρεψε άπρακτος.
Όταν είδαν οι κάτοικοι ότι ο βασιλιάς απέτυχε να σκοτώσει τον δράκοντα, πήγαν να τον ρωτήσουν γιατί δεν μπόρεσε να βρει τρόπους να εξοντώσει το θηρίο. Τότε ο βασιλιάς, ύστερα από συμβουλή που του έδωσαν οι Ιερείς των ειδώλων, είπε στο πλήθος:
«Γνωρίζετε ότι επιχειρήσαμε αρκετές φορές να σκοτώσουμε το θηρίο και δεν το κατορθώσαμε, γιατί έτσι ήταν το θέλημα των Θεών. Τώρα, λοιπόν, σύμφωνα με την εντολή τους, θα πρέπει ο καθένας μας να στέλλει το παιδί του για να το τρώει ο δράκοντας. Ακόμα και εγώ θα στείλω την μοναδική μου κόρη, όταν έλθει η σειρά της»!
Έτσι, λοιπόν, ο λαός υπάκουσε στην διαταγή του βασιλιά, γιατί δεν μπορούσε να κάνει αλλιώτικα. Έστελναν, δηλαδή, τα παιδιά τους με δάκρυα και με θρήνους να καταβροχθίζονται από το θηρίο.
Όταν ήλθε και η σειρά της κόρης του βασιλιά, ξετυλίχθηκαν τραγικές σκηνές. Ο βασιλιάς κτυπούσε το στήθος του και το πρόσωπο του, τραβούσε τα γένια του και με λυγμούς έλεγε: «Αλίμονο σε μένα τον ταλαίπωρο! Τι να πρωτοκλάψω, γλυκό μου παιδί; Το χωρισμό μας ή τον ξαφνικό σου θάνατο που θα δω σε λίγο; Τι να πρωτοθρηνήσω, αγαπημένο μου παιδί, το κάλλος σου ή τον τρόμο, που σε λίγο θα νοιώσεις σαν σε κατασπαράζει το θηρίο; Αλίμονο, κόρη μου, που έλαμπες σαν πολύφωτη λαμπάδα στο παλάτι μου και περίμενα την ώρα που θα γιόρταζα τους γάμους σου. Πού θα βρω πια παρηγοριά και πώς θα ζήσω μακριά σου; Τι την θέλω την ζωή και τα παλάτια χωρίς εσένα;»
Αυτά έλεγε ο απαρηγόρητος βασιλιάς. Έπειτα γύρισε προς το πλήθος και είπε:
«Αγαπητοί μου φίλοι και άρχοντες, σας ζητώ να με συμπονέσετε. Σας προσφέρω πλούτη όσα θέλετε, και ακόμα την βασιλεία μου, αλλά να μου κάνετε μια χάρη. Να μου χαρίσετε το μονάκριβο παιδί, αλλιώτικα αφήστε και εμένα να πάω μαζί της»!
Κανένας όμως δεν συγκινήθηκε από τα λόγια του βασιλεία, γιατί αυτός ήταν που έβγαλε τη διαταγή, για να βρίσκουν τα παιδιά του τέτοιο οικτρό τέλος. Έτσι με μια φωνή όλοι του είπαν, ότι έπρεπε να εφαρμοστεί και στο παιδί του η διαταγή του!
Σαν δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά ο βασιλιάς, την συνόδευσε μέχρι την πύλη της πόλης. Αφού την αγκάλιασε και την φίλησε, την παρέδωσε στους ανθρώπους για να την οδηγήσουν στη λίμνη. Πραγματικά, οι άνθρωποι την άφησαν και έφυγαν. Ο λαός έβλεπε μέσα από τα τείχη την κόρη που καθόταν κοντά στη λίμνη και περίμενε να έλθει το θηρίο για να την κατασπαράξει.
Εκείνο τον καιρό ο Μέγας Γεώργιος, που δεν είχε ακόμη ομολογήσει την Χριστιανική του Πίστη, ήταν Κόμης και Διοικητής Στρατιωτικής Μονάδας στο στράτευμα του Διοκλητιανού. Επέστρεφε μάλιστα στην Καππαδοκία από μια εκστρατεία που έκανε μαζί με τον Διοκλητιανό. Από Θεού θέλημα πέρασε και από τη λίμνη και όταν είδε το νερό, θέλησε να ποτίσει το άλογό του και να ξεκουραστεί και ο ίδιος. Όταν είδε την κόρη να κλαίει ασταμάτητα, και να διακατέχεται από αγωνία και τρόμο, την πλησίασε και την ρώτησε γιατί έκλεγε, και ακόμη ποιος ήταν ο λόγος που την παρακολουθούσε ο λαός μέσα από τα τείχη.
Η κόρη του είπε ότι αδυνατούσε να του διηγηθεί τα όσα συνέβησαν και τα όσα επρόκειτο να συμβούν, και τον παρακάλεσε να καβαλήσει το άλογό του και να φύγει, όσο πιο γρήγορα μπορούσε, γιατί κινδύνευε να χάσει τη ζωή του, και ήταν τόσο νέος και ωραίος.
Ο Άγιος επέμενε να μάθει τι της συνέβηκε. Και αυτή του είπε:
«Είναι μεγάλη η αφήγηση, Κύριέ μου, και δεν μπορώ να σου τα αφηγηθώ όλα με λεπτομέρειες. Μόνο σου λέγω, και σε παρακαλώ, να φύγεις τώρα αμέσως για να μην πεθάνεις άδικα μαζί μου»!
Και ο Άγιος της είπε:
«Πες μου την αλήθεια, γιατί κάθεσαι εδώ και ορκίζομαι στον Θεό, που πιστεύω εγώ, ότι δεν θα σε αφήσω μόνη, αλλά θα σε ελευθερώσω από τον θάνατο, αλλιώτικα θα πεθάνω και εγώ μαζί σου»!
Τότε η κόρη αναστέναξε πικρά και διηγήθηκε στον Άγιο τα όσα συνέβησαν. Αφού άκουσε εκείνος τα γεγονότα, ρώτησε την κόρη:
«Σε ποιο Θεό πιστεύουν ο πατέρας σου και η μητέρα σου και ο λαός;»
Και εκείνη του αποκρίθηκε:
«Πιστεύουν στον Ηρακλή και στην μεγάλη θεά Άρτεμη».
Ο Άγιος τότε της είπε:
«Από σήμερα να μην φοβάσαι, ούτε και να κλαίς. Μόνο πίστεψε στον Χριστό, που πιστεύω εγώ, και θα δεις την δύναμη του Θεού μου»!
Η βασιλοπούλα απάντησε στον Άγιο:
«Πιστεύω, Κύριέ μου, μ' όλη μου την ψυχή και μ' όλη μου την καρδιά»!
Ο Άγιος συνέχισε:
«Έχε θάρρος στον Θεό που δημιούργησε τον ουρανό και την γη και τη θάλασσα, διότι ο Χριστός πρόκειται να καταργήσει τη δύναμη του θηρίου και θα ελευθερωθούν, και ακόμα θα διώξουν τον φόβο του θηρίου όλοι οι κάτοικοι του τόπου αυτού. Μείνε, λοιπόν, εδώ και μόλις δεις το θηρίο να έρχεται, φώναξε μου»!
Τότε ο Άγιος έκλινε τα γόνατά του στη γη και αφού σήκωσε τα χέρια του προς τον ουρανό προσευχήθηκε και είπε:
«Ο Θεός ο Μεγάλος και Δυνατός, που κάθεται πάνω στα Χερουβίμ και επιβλέπει αβύσσους, που είναι Ευλογητός και υπάρχει στους αιώνες, Συ γνωρίζεις ότι οι Καρδίες είναι μάταιες, Συ φιλάνθρωπε, Δεσπότη και Κύριε, επίβλεψε και τώρα σε μένα τον ταπεινό και ανάξιο δούλο Σου και φανέρωσε μου τα ελέη Σου. Κάνε να υποτάξω το φοβερό αυτό Θηρίο για να γνωρίσουν όλοι ότι υπάρχεις μαζί μου και ότι είσαι ο ΜΟΝΟΣ αληθινός Θεός».!
Τότε ακούστηκε φωνή από τον ουρανό που του είπε:
«Εισακούστηκε η δέησή σου Γεώργιε, και κάνε όπως θέλεις, διότι εγώ θα είμαι πάντοτε μαζί σου»!
Μόλις τελείωσε την Προσευχή του ο Άγιος, φάνηκε το άγριο θηρίο. Όταν το είδε η κόρη φώναξε:
«Αλλοίμονό μου, Κύριέ μου! Έρχεται το θηρίο για να με κατασπαράξει»!
Τότε ο Άγιος έτρεξε για να συναντήσει το θηρίο. Ήταν το θηρίο φοβερό! Έβγαζε από τα μάτια του φωτιά και ήταν τόσο εξαγριωμένο και απαίσιο, που παρουσίαζε θέαμα τρομερό. Αμέσως ο Άγιος έκανε το Σημείο του Τιμίου Σταυρού και είπε:
«Κύριε ο Θεός μου, ημέρεψε για χάρη μου, που είμαι δούλος Σου, το θηρίο αυτό, για να πιστέψει ο λαός στο όνομα Σου το Άγιο»!
Έτσι και έγινε. Ο φοβερός δράκοντας με τα μεγάλα δόντια έπεσε στα πόδια του αλόγου του Αγίου και βρυχόταν.
Μόλις η βασιλοπούλα είδε το θέαμα, ένοιωσε χαρά μεγάλη. Και ο Άγιος της είπε: «Βγάλε την ζώνη σου και δέσε με αυτή τον δράκοντα από τον λαιμό»!
Αμέσως τότε η κόρη άφοβα έβγαλε την ζώνη της και έδεσε τον δράκοντα, και ευχαριστούσε τον Άγιο που τη γλίτωσε από τον βέβαιο θάνατο!
Ο Άγιος αφού ανέβηκε στο άλογό του, είπε προς την βασιλοπούλα: «Σύρε τον δράκοντα με την ζώνη σου μέχρι την πόλη»!
Όταν είδαν οι κάτοικοι το παράξενο θέαμα, την κόρη δηλαδή να σέρνει δεμένο τον δράκοντα, τράπηκαν σε φυγή!
«Μη φοβάσθε, σταθείτε και θα δείτε τη δόξα του Θεού και την σωτηρία σας!», τους είπε ο Άγιος.
Τότε σταμάτησαν όλοι απορημένοι και περίμεναν να δουν τι θα τους δείξει. Τους προέτρεψε, λοιπόν, να πιστέψουν στον Αληθινό Θεό, και αυτοί δέχτηκαν με χαρά!
Αφού σήκωσε το χέρι του, κτύπησε με το ακόντιο τον δράκοντα και το φοβερό τέρας σκοτώθηκε!
Έπειτα, αφού πήρε από το χέρι τη βασιλοπούλα, την παρέδωσε στον βασιλιά. Όλοι ένοιωσαν μεγάλη και ανέκφραστη χαρά και αφού γονάτισαν, κατάφιλούσαν τα πόδια του Αγίου και ευχαριστούσαν τον Πανάγαθο Θεό, διότι τους ελευθέρωσε από το Θηρίο, κι έτσι σταμάτησε η θυσία των παιδιών τους!
Ο Άγιος κάλεσε από κάποια πόλη της Αντιόχειας τον Επίσκοπο Αλέξανδρο και βάπτισε τον βασιλιά και τους άρχοντες και όλο το λαό! Μέσα σε δεκαπέντε μέρες βάπτισε σαράντα πέντε χιλιάδες!
Αφού λοιπόν βαπτίστηκαν όλοι, κι έγινε μεγάλη χαρά στη γη και στον ουρανό, έκτισαν και μια μεγάλη Εκκλησία στο όνομα του Θεού. Ο Άγιος πήγε να την δει. Μόλις μπήκε στο Άγιο Βήμα και προσευχήθηκε, βγήκε πηγή αγιάσματος και σκορπίστηκε ευωδία στον Ναό. Η πηγή αυτή σώζετε μέχρι σήμερα!
Ο Άγιος αφού αποχαιρέτησε τον βασιλιά και τον λαό, έφυγε για την πατρίδα του την Καππαδοκία.
Στον δρόμο του συνάντησε το διάβολο μετασχηματισμένο σε μορφή ανθρώπου. Κρατούσε δύο ραβδιά, στα οποία στηριζόταν σαν γέρος. Φαινόταν μάλιστα σαν νικημένος και καταφρονημένος στρατιώτης. Είπε, λοιπόν με ταπείνωση στον Άγιο:
«Χαίρε Γεώργιε»!
Ο Άγιος αμέσως κατάλαβε ότι ήταν ο διάβολος και του είπε:
«Ποιος είσαι και πώς με ξέρεις; Αν δεν ήσουνα ο πονηρός διάβολος, δεν θα μπορούσες να με ξέρεις, αφού ποτέ ξανά δεν με έχεις δει»!
Ο διάβολος απάντησε:
«Πώς τολμάς να υβρίζεις του αγγέλους του Θεού, και ρωτάς ποιος είμαι εγώ; Μάθε να μιλάς καλά»!
Ο Άγιος τότε αποκρίθηκε:
«Αν είναι έτσι όπως μου τα λες, και είσαι Άγγελος, ακολούθησέ με. Αν όμως είσαι πνεύμα πονηρό, να μην μετακινηθείς από την θέση σου»!
Μόλις τέλειωσε τον λόγο του αυτό ο Άγιος, ο διάβολος βρέθηκε δεμένος και φώναξε δυνατά:
«Αλλοίμονο μου! Τι κακή ώρα ήταν αυτή που σε συνάντησα! Τι κακό έπαθα να πέσω στα χέρια σου ο ταλαίπωρος»!
Ο Άγιος βεβαιώθηκε ότι ήταν πνεύμα πονηρό και του είπε:
«Σε ορκίζω στον Θεό να μου πεις τι επρόκειτο να μου κάνεις».
Και ο δαίμονας είπε:
«Εγώ, Γεώργιε, είμαι από το δεύτερο τάγμα του Σατανά και όταν ο Θεός έκαμε τον ουρανό και διαχώριζε τη γη από τα νερά ήμουνα παρών. Εγώ έκαμα φοβερές βροντές και αστραπές, εγώ έδεσα κεφαλές και τώρα από την περηφάνια μου κατάντησα κάτω στον Άδη και έγινα δαίμονας. Αλλοίμονό μου, Γεώργιε, γιατί ζήλεψα τη χάρη που σου δόθηκε και ήθελα να σε παραπλανήσω για να με προσκυνήσεις. Αλλά πλανήθηκα. Αλλοίμονό μου, τι κακό εζήτησα να πάθω και δεν μπορώ να λυθώ. Σε παρακαλώ Γεώργιε, θυμήσου την προηγούμενη μου ευτυχία και μη με αφήσεις να επιστρέψω στην άβυσσο, γιατί σου τα είπα όλα»!
Τότε ο Άγιος, αφού ύψωσε τα χέρια στον Ουρανό, είπε:
«Σ' ευχαριστώ Κύριέ μου, διότι μου παρέδωσες στα χέρια μου τον πονηρό δαίμονα, που πρόκειται να σταλεί σε σκοτεινό τόπο για να τιμωρείται αιώνια»!
Μόλις είπε αυτά ο Άγιος, επετίμησε και απόλυσε το πονηρό πνεύμα...!!!

[toula]

«Ξέρεις τι είναι να μην πειράζεις, και να σε πειράζουν;
Να μην κλέβεις, και να σε κλέβουν;
Να ευλογείς, και να σε καταρώνται;
Να ελεείς, και να σε αδικούν;
Να επαινείς, και να σε κατακρίνουν;
Να έρχονται χωρίς λόγο να σε ελέγχουν, και να σε φωνάζουν συνεχώς πλανεμένον εφ’όρου ζωής;
Και να ξέρεις ότι δεν είναι όπως λένε!
Και να βλέπεις τον πειρασμό που τους κινεί ... Και εσύ να μετανοείς και να κλαις ως υπαίτιος, επειδή είσαι τέτοιος!
Αυτά είναι τα δυνατότερα…
Επειδή πολεμείσαι από αυτούς, και πολεμείς και εσύ με τον εαυτό σου να τον πείθεις ότι έτσι είναι όπως λένε οι άνθρωποι, χωρίς να είναι έτσι!
Να βλέπεις ότι έχεις εξ ολοκλήρου το δίκαιο, και να πείθεις τον εαυτό σου ότι έχεις το άδικο…
Αυτή είναι η τέχνη τεχνών και επιστήμη επιστημών!
Να ραβδίζεις τον εαυτό σου, μέχρι να πεισθεί να ονομάζει το φως σκοτάδι και το σκοτάδι φως!
Να φύγει κάθε δικαίωμα και να σβήσει τελείως η έπαρση!
Να γίνεις Μωρός με πλήρη σύνεση»…!!!
Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής και Σπηλαιώτης

[toula]

«Ἄθεοι δὲν εἶναι μόνον ὅσοι ἀρνοῦνται τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καί ὅσοι μεταστρέφουν τὸν Λόγο Του, ἤ σιωποῦν ἔναντι τῶν μεταστροφῶν…!!!
Ἐκεῖνοι ποῦ ἀνήκουν στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, εἶναι αὐτοὶ ποῦ βρίσκονται στὴν Αλήθεια!
Εκεῖνοι ποῦ δὲν βρίσκονται στὴν Αλήθεια, δὲν ἀνήκουν στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ!
Ὅσοι δὲν εὑρίσκονται στὴν Ἀλήθεια, αὐτοὶ δὲν ἀνήκουν στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ· καὶ τόσο περισσότερο, ὅσο ψεύδονται μεταξύ τους, καλοῦντες καὶ καλούμενοι ἱεροὶ ποιμένες καὶ ἀρχιποιμένες· διότι, ὁ Χριστιανισμὸς δὲν χαρακτηρίζεται βάσει τῶν προσώπων, ἀλλὰ βάσει τῆς Ἀληθείας καὶ τῆς ἀκριβείας τῆς Πίστεως…!!!
Θα κριθεῖ ὡς ἂθεος ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος σιωπᾶ ἐν καιρῶ αἱρέσεως…!!!
Υπάρχουν τρία εἴδη ἀθεΐας:
Στὸ πρῶτο ἀνήκουν οἱ κατ᾽ ἐξοχὴν ἄθεοι, ὅσοι δηλαδή, δὲν πιστεύουν στὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ.
Στὸ δεύτερο ἀνήκουν οἱ αἱρετικοὶ ποὺ διαστρέφουν τὰ τοῦ Θεοῦ, καὶ…
Στὸ τρίτο, ὅσοι κινούμενοι ὑπό «ἀνευλαβοῦς εὐλαβείας» σιωποῦν καί δέν ὁμιλοῦν γιά τήν διαστροφή τῶν Δογμάτων τῆς Ἐκκλησίας…!!!
Εάν κανείς δεν συμφωνεί με τους Αγίους όπως εμείς, δεν θα δεχθούμε την επικοινωνία με αυτόν…!!!
Τὸ παραμικρὸ ζήτημα, ποὺ ἀφορᾶ τὸν Θεὸ, δὲν εἶναι μικρό»…!!!
Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαµᾶς

[toula]

«Ντρέπομαι να διδάσκω Χριστιανούς για την ΑΝΑΣΤΑΣΗ...!!!
Διότι, όποιος έχει ανάγκη να μάθει ότι υπάρχει ΑΝΑΣΤΑΣΗ, και δεν έχει πείσει πέρα για πέρα τον εαυτόν του γι' αυτό και νομίζει πως έτσι όλα τυχαίως άγονται και φέρονται, δεν μπορεί να είναι Χριστιανός»…!!!
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

[toula]

Ο Χριστός είναι η ζωή, η πηγή της ζωής, η πηγή της χαράς, η πηγή του φωτός του αληθινού…
Άγ. Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης....