Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Κορυδαλλού
4 ημ.
·
𝚶𝚳𝚰𝚲𝚰𝚨 𝚬𝚰𝝨 𝝩𝚶𝚴 𝚨𝝥𝚶𝝨𝝩𝚶𝚲𝚶 𝚯𝝮𝚳𝚨
(𝚨𝛄ί𝛐𝛖 𝚰𝛚ά𝛎𝛎𝛐𝛖 𝛕𝛐𝛖 𝚾𝛒𝛖𝛔𝛐𝛔𝛕ό𝛍𝛐𝛖)
Μείνε, Θωμά, σταθερός στον πόθο σου αυτόν, διατήρησε τον ζήλο σου, ώστε βλέποντας εσύ να βεβαιωθή η ψυχή μου. Ζήτησε με επιμονή αυτόν που είπε: «Ζητείτε και ευρήσετε». Μην παύσης να ερευνάς ειλικρινώς, εάν δεν εύρης τον θησαυρό που ζητείς. Μην παύσης να κρούης την θύρα της αναντιρρήτου γνώσεως, μέχρι να σου την ανοίξη αυτός που είπε: «κρούετε, και ανοιγήσεται υμίν». Αγαπώ τον διχασμό των λογισμών σου, επειδή αναιρεί κάθε διχασμό.
Αγαπώ την φιλομάθειά σου επειδή καταλύει κάθε φιλονεικία. Χαίρομαι να σε ακούω πολλές φορές να λέγης: «εάν μη ίδω εν ταις χερσίν αυτού τον τύπον των ήλων, ου μη πιστεύσω». Διότι με το να απιστής εσύ, εγώ μαθαίνω να πιστεύω. Σκάπτοντας εσύ με την δικέλλα της γλώσσης το θείον σώμα, εγώ ακόπως θερίζω τον καρπό και τον συλλέγω για μένα.
Πώς λοιπόν θα διηγηθώ με λόγια εκείνα που δεν παρέλαβα με τους οφθαλμούς μου; Πώς θα πείσω τους απίστους να πιστεύσουν αυτά τα οποία ούτε εγώ έχω παρακολουθήσει; Να ειπώ στους Ιουδαίους και στους Έλληνες ότι είδα τον Κύριό μου να σταυρώνεται, δεν τον είδα όμως αναστημένο, παρά μόνον ήκουσα; Και ποίος δεν θα περιπαίξη τα λόγια μου; Ποίος δεν θα περιφρονήση το κήρυγμά μου; Άλλο είναι η απαγγελία λόγων, και άλλο η εμπειρία των πραγμάτων.
Αυτούς τους αμφιβόλους λογισμούς είχεν ο Θωμάς, όταν μετά από οκτώ ημέρες επαρουσιάσθη πάλιν ο Κύριος στους συνηθροισμένους μαθητάς του...

[toula]

Το θαύμα - Κατάθεση ψυχής στην Παναγία μας
Το δυστύχημα στο Σαραντάπορο η επιζήσασα Βασιλική Πλεξίδα θυμάται 22:37 Θεσσαλία 19 Απριλίου 2017. Με την δύναμη τού Θεού το Θαυμαστό γεγονός της διάσωσης μου από την Παναγία μας !!! Ώ γλυκειά μας Μάνα Παναγιά!
Σε ευχαριστώ μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου,σε ευχαριστώ…. Σε ευχαριστώ και σε ευγνωμονώ με όλο μου το είναι!
Ποτέ δεν θα λησμονήσω την επιθυμία σου να κηρύττω το Μέγιστο Θαύμα σου που σε μένα την ανάξια επετράπη να συμβεί!
Ναι Μανούλα μου υπέρλαμπρη θα το κυρήττω,θα το ομολογώ και θα ζητώ από τα παιδιά σου να ενδυναμώσουν την Πίστη τους, ώστε να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν προσευχόμενοι στον Κύριο μας και στην Χάρη σου για αυτά τα έσχατα, σκληρά γεγονότα όπου βιώνουμε. Πρεπει εμείς οι Έλληνες να αφυπνιστούμε από την λήθη, να ενθυμηθούμε ότι δεν είμεθα μόνο σώμα αλλά και ψυχή!
Με πόνο λοιπόν ψυχής να ενώσουμε τις προσευχές μας ώστε να εισακουστούν εις τον Άγιο Τριαδικό Πατέρα Θεό!
Και έτσι να σωθούν το πολύπαθο Έθνος μας και η λαμπρή μας Ορθοδοξία.
Θαρσείτε Έλληνες απανταχού της γης με Ακράδαντον Πίστη θα ελευθερωθούμε από τα δεινά. Αδέρφια μου άπτεσται της Νίκης μέσω Ακραδάντου Πίστεως!
Ο Κύριος μεθ ημών!
Γένοιτο Αμήν!
Σε ευχαριστώ Παναγιά μου και σε θερμοπαρακαλώ φύλαττε πάντα υπό την σκέπην σου, τις ψυχές των μαρτύρων ηρώων συναδέλφων μου και δώρισε την μέγιστη αρωγή και ευλογία σου και στους οικείους αυτών!

[toula]

Σήμερα 18 Απριλίου ο Άγιος Τούνομ - του Μουσουλμάνου αξιωματικού που ομολόγησε την πίστη του βλέποντας το Άγιο Φως να σχίζει την κολώνα, του Παναγίου τάφου.
​Στην ιστορία της Εκκλησίας μας, υπάρχουν στιγμές που ο Θεός αποφασίζει να μιλήσει «εν σιωπή» αλλά με δύναμη που συγκλονίζει τα θεμέλια της λογικής. Το Μεγάλο Σάββατο του 1579, όταν οι Ορθόδοξοι εκδιώχθηκαν από τον Ναό της Αναστάσεως, η κολώνα στην είσοδο του ναού σχίστηκε και το Άγιο Φως ξεπήδησε από μέσα της.
​Εκείνη τη στιγμή, ένας άνθρωπος που βρισκόταν «απέναντι», ο Εμίρης Τούνομ, δεν είδε απλώς ένα θαύμα· είδε την Αλήθεια. Ο Τούνομ δεν έμεινε στον θαυμασμό. Πήδηξε από το ύψωμα φωνάζοντας «Μεγάλη η πίστη των Χριστιανών», γνωρίζοντας ότι αυτό θα του κόστιζε τη ζωή.
​Το Φως που είδε ο Άγιος Τούνομ δεν ήταν ένα οπτικό φαινόμενο, αλλά μια πρόσκληση.
​«Εγώ ειμί το φως του κόσμου· ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία, αλλ' έξει το φως της ζωής.» (Ιωάν. 8:12)
​
​Η μνήμη του Αγίου Τούνομ μας θυμίζει ότι η πίστη δεν είναι κληρονομικό δικαίωμα, αλλά μια καθημερινή αποκάλυψη. Δεν αρκεί να κρατάμε μια λαμπάδα το Πάσχα· πρέπει να αφήσουμε το Φως να «σχίσει» το σκοτάδι των παθών μας.
​Ας είναι οι πρεσβείες του Αγίου Τούνομ βοήθειά μας, ώστε να έχουμε τα μάτια της ψυχής μας ανοιχτά, έτοιμα να αναγνωρίσουν τον Θεό εκεί που οι άλλοι βλέπουν μόνο κλειστές πόρτες.
​Χρόνια Πολλά και Φωτισμένα!

[toula]

Εμείς ταυτίζουμε τον τέλειο με τον αλάνθαστο. Γι' αυτό και σκανδαλιζόμαστε εύκολα. Σκανδαλιζόμαστε ακόμα και με τους πνευματικούς μας πατέρες, με τους Επισκόπους μας, με τους κληρικούς μας όταν τους δούμε να κάνουνε ένα λάθος. Που αυτό, ξέρετε, είναι δείγμα ανωριμότητας, το ότι σκανδαλιζόμαστε.
Γιατί σκανδαλίστηκες; Επειδή ένας ιερέας, ένας Δεσπότης, ένας Πατριάρχης κάνει ένα λάθος; Δηλαδή τι νόμιζες; ότι ο Επίσκοπος είναι αλάνθαστος; ή ο ιερέας είναι αλάνθαστος; ή και οι Άγιοι ακόμα, οι μεγάλοι Άγιοι, είναι αλάνθαστοι; ή είναι αναμάρτητοι; Όχι! Εάν το νομίζεις αυτό κάνεις λάθος γι' αυτό και σκανδαλίζεσαι, διότι έχεις λανθασμένες προϋποθέσεις! Λες: "μα έκανε αυτό το πράγμα;" Βεβαίως το έκανε! Και χειρότερα μπορεί να κάνει! Γιατί δηλαδή να νομίζεις ότι ο τέλειος άνθρωπος εν Χριστώ είναι αλάνθαστος και αναμάρτητος; Δεν είναι έτσι.
Ο τέλειος εν Χριστώ άνθρωπος δεν είναι
ο αναμάρτητος. Αναμάρτητος άνθρωπος δεν θα υπάρξει ποτέ. Κανένας δεν είναι αναμάρτητος άρα κανένας δεν είναι και αλάνθαστος. Όλοι κάνουμε λάθη και όλοι έχουμε αμαρτίες και όλοι μας πολεμούμαστε από τα ίδια πάθη.
Όπως είστε εσείς είμαι κι εγώ ήταν και ο γερο-Παΐσιος, ήταν και ο Άγιος Γεώργιος, ήταν και ο Άγιος Δημήτριος. Το ίδιο πράγμα είμαστε όλοι, άνθρωποι είμαστε. Ποιο είναι το στοιχείο της αγιότητας; Ποιος είναι ο Άγιος; Ο αλάνθαστος και ο αναμάρτητος που δεν υπάρχει ούτε μπορεί να γίνει ποτέ;
Όχι βέβαια!
Ο Άγιος είναι ο ταπεινός!
Αυτός ο οποίος ναι, κάνει λάθη, έχει αμαρτίες αλλά μετανοεί, ταπεινώνεται. Είναι ταπεινός άνθρωπος. Ενώ ο υπερήφανος μπορεί να είναι τέλειος αλλά είναι βδέλυγμα για το Θεό!
π. Αθανάσιος Μητρ. Λεμεσού

[toula]

"Ένα μόνο δάκρυ.."
Να ξέρετε, ότι και ένα μόνο δάκρυ ισοδυναμεί με το λουτρό. Όπως το λουτρό ανακουφίζει το σώμα και το πλύσιμο καθαρίζει το ένδυμα, ούτω πως και τα δάκρυα της μετανοημένης ψυχής αγνίζουν την καρδιά, αγνίζουν το νου, αγνίζουν το σώμα, αγνίζουν την ζωή, αγνίζουν τον λόγο, αγνίζουν ακόμα και την κάθε έκφρασι του ανθρώπου.
Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

[toula]

Χρόνια πολλά στούς εορτάζοντες!!!
"Άγιος Γεώργιος Τροπαιοφόρος και..
Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης.."
«Μια μέρα που ήμουν στο μοναστήρι χρειάστηκε λίγο να πεταχτώ στο σπίτι να πάρω κάτι.
Όταν επέστρεψα μπήκα μέσα στο εκκλησάκι. Δεν ήταν κανείς. Όπως γύρισα το κεφάλι μου, είδα την εικόνα του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, μετέωρη στον αέρα και λουσμένη στο φως.
Έντρομη άρχισα να φωνάζω.
Μ’ άκουσε ο Γέροντας Γεώργιος Καρσλίδης και μειδιώντας ήρθε και μου είπε:
“Γιατί φωνάζεις κάλε; Τι βλέπεις; Κάνε τρεις μετάνοιες καλύτερα και χαιρέτησε τον Άγιο”. Προχώρησε τότε εκείνος μπροστά, ασπάσθηκε την εικόνα, την ασπάσθηκα κατόπιν κι εγώ και το φως χάθηκε, η εικόνα επέστρεψε στη θέση της.
Μετά απ’ αυτό, το χρώμα του Γέροντα έγινε κεχριμπαρένιο».
Συμέλα Σπυριδοπούλου

[toula]

"Η προσευχή είναι τόσο σημαντική για την ψυχή του ανθρώπου όπως η αναπνοή.."
Δεν υπάρχει τίποτα πιο πολύτιμο στη ζωή του ανθρώπου από την προσευχή. Κάνει το αδύνατο, δυνατό! καθιστά το δύσκολο, εύκολο!
Η προσευχή είναι τόσο σημαντική για την ψυχή του ανθρώπου όπως η αναπνοή.
Όποιος δεν προσεύχεται στερείται της συνομιλία με το Θεό και μοιάζει με το δέντρο που δεν αποδίδει καρπούς και κόβεται και ρίχνεται στη φωτιά (Ματθ. 7:19).
Η νύχτα είναι πολύ κατάλληλη στιγμή για μοναχική προσευχή. Είναι μια ώρα που όλα είναι ήσυχα και ήρεμα.
Όλα είναι σιωπηλά και η προσευχή που αναβλύζει από τα βάθη της καρδιάς στη σιωπή της νύχτας ακούγεται, και η χάρη του Θεού εγκαθίσταται στην ψυχή σε ακόμη μεγαλύτερη αφθονία.
Κατά τη στιγμή της προσευχής, οι πειρασμοί αυξάνονται κατά του πρόσωπου που προσεύχεται με μεγάλη σφοδρότητα, με φόβους και περισπασμούς. Ταυτόχρονα η χάρη του Θεού πολλαπλασιάζεται ώστε να μας προστατεύσει και να μας δώσει πνευματική βοήθεια.
Η γενική άποψη των αγίων Πατέρων είναι ότι η προσευχή είναι η κόρη των εντολών του Ευαγγελίου, όπως επίσης η μητέρα όλων των αρετών.
Μακαριστός Πατριάρχης Σερβίας Παύλος

[toula]

«Να προσευχόμαστε αδιάκοπα μπορούμε πάντα και όπου και να βρισκόμαστε. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι να έχει η καρδιά μας διάθεση για προσευχή. Να είναι ταπεινή και να θρηνεί αδιάκοπα την αναξιότητα και την αμαρτωλότητά της»
Άγιος Λουκάς Κριμαίας

[toula]

"Μήπως δεν παρακολουθείς τον εαυτό σου;"
Γέροντα, όταν δεν αισθάνομαι την ανάγκη για εξομολόγηση, τι φταίει;
- Μήπως δεν παρακολουθείς τον εαυτό σου;
Η εξομολόγηση είναι μυστήριο. Να πηγαίνης και απλά να λες τις αμαρτίες σου.
Γιατί, τι νομίζεις; Πείσμα δεν έχεις; Εγωισμό δεν έχεις; Δεν πληγώνεις την αδελφή; Δεν κατακρίνεις; Μήπως εγώ τι πηγαίνω και λέω; « Θύμωσα, κατέκρινα… » και μου διαβάζει ο πνευματικός την συγχωρητική ευχή.
Αλλά και οι μικρές αμαρτίες έχουν και αυτές βάρος. Όταν πήγαινα στον Παπα-Τύχωνα να εξομολογηθώ, δεν είχα τίποτε σοβαρό να πω και μου έλεγε: « Αμμούδα,παιδάκι μου, αμμούδα » !
Οι μικρές αμαρτίες μαζεύονται και κάνουν έναν σωρό αμμούδα, που όμως είναι βαρύτερη από μία μεγάλη πέτρα.
Ο άλλος που έχει κάνει ένα αμάρτημα μεγάλο, το σκέφτεται συνέχεια, μετανοεί και ταπεινώνεται.
Εσύ έχεις πολλά μικρά.
Αγίου Παΐσιου Αγιορείτου.

[toula]

"Να χαίρεσαι μανούλα μου και να μη στενοχωριέσαι..."
Έχεις συνεχή θλίψη
κι αυτό, παιδί μου, δεν είναι καλό.
Πρόσεξέ το!
Ο Θεός θέλει να είμαστε γεμάτοι από χαρά,
δεν τη θέλει τη θλίψη.
Να προσεύχεσαι, όσο μπορείς.
Έστω κι αυτό το λίγο, το ακούει ο Θεός.
Δεν αξίζει για τίποτα στον κόσμο να θλίβεσαι.
Το ξέρεις αυτό;
Να χαίρεσαι, μανούλα μου..
Και να μη στενοχωριέσαι,
να μη ζαλίζεσαι για πράγματα που δεν είναι στη δικαιοδοσία σου...
Γέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης