Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Βέβαια, να διαβάσετε βιβλία, νά ἀποκτήσετε μόρφωση!
Το μεγαλύτερο ὅμως ἔργο είναι να παραδοθεῖτε στό θέλημα τοῦ Θεοῦ μέ τήν ὑπακοή. Τότε ὁ Κύριος δίνει ἐκεῖνο, τό ὁποῖο δέν γνωρίζουν οἱ ὅποιοι ἀκαδημαϊκοί, τήν καθαρά προσευχή.
Ὅσιος Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ

[toula]

Τι είναι ο Χριστός;

“Ο Χριστός είναι η χαρά, το φως το αληθινό, η ευτυχία! Ο Χριστός είναι η ελπίδα μας! Η σχέση με τον Χριστό είναι αγάπη, ενθουσιασμός, λαχτάρα του βίου! Ο Χριστός είναι το παν! Είναι έρωτας αναφαίρετος. Ο έρωτας του Χριστού. Από εκεί πηγάζει η χαρά.

Χριστιανός είναι αυτός που ζει τη ζωή του Χριστού και τη ζωή του Χριστού την αποκτά ο άνθρωπος με τη συμμετοχή του στη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας και ιδιαίτερα στη θεία Λειτουργία. Πνευματική ζωή δεν σημαίνει καλή συμπεριφορά, αλλά παρουσία του Αγίου Πνεύματος στη ζωή του ανθρώπου.

Η βίωση της αλήθειας της Ορθοδοξίας θα μας μάθαινε να βλέπουμε τον Θεό στο πρόσωπο των αδελφών μας, να σεβόμαστε τον κόσμο σαν δώρο του Θεού, να στραφούμε από την επιφάνεια στο βάθος της ύπαρξής μας, θα μας οδηγούσε στην ανεύρεση ενός νέου, κοινοτικού και αγαπητικού τρόπου ζωής.

Αυτή θα ήταν η μόνη αληθινή επανάσταση που θα μπορούσε να αλλάξει τη μορφή και τη ζωή του τόπου μας και του κόσμου όλου. Η μόνη διέξοδος στον σημερινό αδιέξοδο κόσμο”.

~Μακαριστός Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος~ Δείτε λιγότερα

[toula]

-«Μας έκαψε! Μᾶς ἔκαψε!»
Ο Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής, διά τῆς ἰδίας πείρας, ἔμαθε ὅτι μόνον διά τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Παναγίας μας ἐξαφανίζονται οἱ δαίμονες. Μόλις άκουγαν τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ἡ ἰσχύς των διελύετο σαν καπνός.
-Πρόφθασε, Παναγία μου!
Φώναζε ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς του.
Καί εὐθύς ἀμέσως ἔφευγαν οἱ δαίμονες και φώναζαν:
-«Μας έκαψε! Μᾶς ἔκαψε!»

[toula]

-«Μας έκαψε! Μᾶς ἔκαψε!»
Ο Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής, διά τῆς ἰδίας πείρας, ἔμαθε ὅτι μόνον διά τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Παναγίας μας ἐξαφανίζονται οἱ δαίμονες. Μόλις άκουγαν τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ἡ ἰσχύς των διελύετο σαν καπνός.
-Πρόφθασε, Παναγία μου!
Φώναζε ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς του.
Καί εὐθύς ἀμέσως ἔφευγαν οἱ δαίμονες και φώναζαν:
-«Μας έκαψε! Μᾶς ἔκαψε!»

[toula]

Εάν δεν μάθεις να παραμένεις ανενόχλητος από τις περιπέτειες της ζωής, συνεχώς θα ταράσσεσαι και το αίτιο θα είναι η αντίθεση του εαυτού σου με εκείνο που σου έρχεται.
Μάθε λοιπόν να είσαι ήρεμος και αδιάφορος ως προς όλα. Ό,τι θα σου έρθει, και ο μεγαλύτερος πειρασμός και η μεγαλύτερη δυσκολία και ο μεγαλύτερος θάνατος ,ύψος, βάθος ,ό,τι και αν είναι αυτό δέξου το εσύ σαν κάτι το καλώς ερχόμενο, γνωρίζει ο Θεός. Με αυτό θα συνεργήσει ο Θεός να πας στην δική του Βασιλεία.
Να συμφιλιώνεσαι με τις περιπέτειες της ζωής. Όποιος δεν ξέρει να ζει και να κινείται άνετα μέσα στις δυσκολίες, δεν θα γίνει ποτέ άνθρωπος της προσευχής. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα προσευχηθώ για να μου φύγουν οι δυσκολίες, όπως κάνουμε συνήθως εμείς οι άνθρωποι, αλλά θα προσευχηθώ να συμφιλιωθώ με τις θλίψεις και τις δυσκολίες που μου έρχονται, για να μπορέσω να μείνω με τον Θεό.
~Από το βιβλίο «Περί Προσευχής»
Αρχ. Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου

[toula]

Η καρτερία είναι υπομονή στη λύπη, στους πόνους, για χάρη του καλού και του αγαθού.
Ενθαρρύνει τον άνθρωπο να υπομένει με γενναιότητα τα βάσανα και τις αντίξοες επιδρομές της ζωής, ώστε να μην τον καταβάλουν οι μπόρες και ανεμοστρόβιλοι, ούτε και να χάσει ό,τι καλό έχει.
Ο καρτερικός άνθρωπος είναι γενναίος, θαρραλέος, υπομένει τις θλίψεις και ελπίζει στον Κύριο.
Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός

[toula]

«Οι ζώντες κατά Χριστόν, είναι γεμάτοι με
ανέκφραστη χαρά και παρρησία, παρά τα συμβαίνοντα εξωτερικώς! Ενώ οι ζώντες μακράν του Χριστού, είναι πάντοτε γεμάτοι αισχύνη, οδύνη και κατήφεια…»!!
Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς

[toula]

πως λοιπόν στη φωτιά τα ξύλα γίνονται τροφή και ύλη, έτσι στις πονηρές σκέψεις γίνονται τα λόγια.
Γι’ αυτό δεν πρέπει να λέμε οπωσδήποτε όλα όσα συμβαίνει να έχουμε στο νου μας, αλλά να φροντίζουμε να διώχνουμε και από το νου μας τις πονηρές επιθυμίες και κάθε αισχρή σκέψη.
Και αν κάποτε χωρίς να το αντιληφθούμε δεχθούμε μέσα μας κάποιες ανήθικες σκέψεις, ας μην τις ανακοινώνουμε με τη γλώσσα, αλλά ας τις πνίγουμε με τη σιωπή μας.
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

[toula]

Γίνεσθε δὲ ποιηταὶ λόγου καὶ μὴ μόνον ἀκροαταί, παραλογιζόμενοι ἑαυτούς. (Ιακ. 1,22)
(Να γίνεσθε δε τηρηταί του νόμου του Θεού και όχι μόνον ακροαταί, εξαπατώντες τον ευατόν σας με την απλήν μόνον ακρόασιν του θείου θελήματος.)
Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος Περί Εντολών του Χριστού

[toula]

Και έτσι ζούσε λοιπόν σαν στο παράδεισο, βίο απαράσκευο, αφρόντιστο, αμέριμνο, αμέτοχο αγενών παθών, ζώντας μόνο για το Θεό, βλεπόμενη μόνο από το Θεό, τρεφόμενη μόνο από το Θεό και γενικά αφιερωμένη συνεχώς στο Θεό.
Ζούσε την ιερά ησυχία, τη στάση του νου και του κόσμου, τη λησμονιά των κάτω, την μύηση των άνω, την απόθεση των νοημάτων προς το καλύτερο, δια της παιδείας από την ησυχία που θεωρούμε μέσα το Θεό. Αφού λύθηκε από κάθε υλικό δεσμό ανυψώθηκε πάνω και από αυτή τη συμπάθεια προς το σώμα της, σύνηψε το νου της με τη προς τον εαυτό στροφή και προσοχή και με τη αδιάλειπτο θεία προσευχή. Και δι’ αυτής ερχόμενη τελείως στον εαυτό της και υπερβαίνοντας το πολύμορφο συρφετό των λογισμών, διέκρινε νέα και απόρρητη οδό στους ουρανούς, που θα την έλεγαν νοητή σιγή.
~Άγ. Γρηγόριος Παλαμάς – Λόγος εις τα Εισόδια- απόσπασμα