Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Να αγαπάτε ο ένας τον άλλο και να μην πικραίνεσθε λόγω εγωισμού.
Η ταπείνωση είναι ασφαλής οδηγός «δεν αφήνει αυτόν που την έχει να προσκρούσει σε υφάλους απροσεξίας και να συντριβεί» αλλά ως οδηγός φωτεινός οδηγεί άπταιστα επί του ασφαλούς.
Ο εγωισμός είναι το κάκιστο των κακών «αυτός μας δημιουργεί όλα τα σφάλματα, με τους ανυπότακτους λογισμούς. Φοβηθείτε τον και προσπαθείτε να απαλλαγείτε απ’ αυτόν, καθώς όσο μένει μέσα μας αχτύπητος, τόσο θα μας πληγώνει με ανάλογους πόνους».
«Παρακαλώ μην κατακρίνετε ο ένας τον άλλο, διότι είναι πέρα για πέρα εγωισμός». Ας δικαιολογεί ο αδελφός του αδελφού το σφάλμα, κι αυτό είναι μαρτυρία ταπεινώσεως και αγάπης. Αυτός ο αδελφός που το κάνει αυτό θα βρει πολλή τη χάρη του Θεού «εκείνος όμως που κρίνει και σκανδαλίζει τον πλησίον του, πρέπει να γνωρίζει ότι όχι χάρη δε θα βρει, αλλά και αν κάτι έχει θα το χάσει, για να μάθει το μάθημα της ταπείνωσης διά του παθήματος».
Φοβηθείτε περισσότερο την εσωτερική κατάκριση, αυτή που γίνεται με τους λογισμούς κι αυτό, γιατί δεν έρχεται στο φως με τον προφορικό λόγο, που ενδέχεται να διορθωθεί απ’ αυτόν που την ακούει. Προσέξτε, λέω, την ένδοθεν κατάκριση, που ανεπαίσθητα μας ενοχοποιεί θανάσιμα και μας στερεί τη ζωή της θείας χάριτος και μας προσφέρει ως ποτό πικρότατο, την ψυχική νέκρωση.
Πόσα και πόσα δε μας λένε το ιερό Ευαγγέλιο και οι Πατέρες περί κατακρίσεως. Καλύτερα να πέσεις από ψηλά, παρά από τη γλώσσα.
Εύχομαι η αγάπη και η ακατακρισία να βασιλεύουν σε όλες τις εκδηλώσεις μεταξύ σας, ώστε το Άγιο Πνεύμα να αναπαύεται στις ψυχές σας.
«Πατρικαι Νουθεσίαι» Γέροντος Εφραίμ, Ι. Μ. Φιλοθέου

[toula]

Ο άνθρωπος μια φορά έρχεται στον κόσμο και μια φορά του δίνεται η ευκαιρία να σωθεί.
Καμιά μετεμψύχωση δεν υπάρχει. Επιδίωξή σας είναι το να γίνετε παιδιά του Θεού. Κάθε βαπτισμένος μπορεί να ονομάζεται παιδί του Θεού. Με την εφαρμογή του Ευαγγελίου και τον ασκητικό του βίο, που θα τον οδηγήσουν στη Βασιλεία των Ουρανών, ο άνθρωπος γίνεται παιδί του Θεού.
Άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν σαλός και ομολογητής

[toula]

Αργά βαδίζει ο Χριστός
Ο Χριστός βαδίζει αργά μέσα στην ιστορία. Αργά σαν βαθύ ποτάμι, που κάποιο παιδί θα το νόμιζε ακίνητο, αλλά που ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να του φτιάξει φράγμα.
Αργά σαν σιτάρι, που σπέρνεις το φθινόπωρο και το χειμώνα νομίζεις ότι είναι νεκρό. Ακόμα δεν ήρθε η άνοιξη για το σπόρο του Χριστού.
Ο δρόμος Του είναι δύσκολος. Γι’ αυτό βαδίζει αργά. Πορεύεται μέσα από λακκούβες αίματος, μέσα από το σκοτάδι των αμαρτιών, και μέσα από τα αγκάθια των ληστών.
Είναι στενός ο δρόμος Του και πολλοί πεσμένοι αμαρτωλοί βρίσκονται στον γκρεμό και στις δυο πλευρές του δρόμου Του. Εκείνος πρέπει να σκύβει και στις δυο πλευρές, να τους σηκώνει και να τους τραβά πίσω Του και να περπατά προς τα μπρος.
Γι’ αυτό βαδίζει αργά. Βαδίζει αργά, γιατί το πλήρωμά Του είναι μακριά. Το πλήρωμά Του εκτείνεται στα πέρατα της ιστορίας και η θέση Του είναι στα έσχατα…
Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς
Aπό το βιβλίο: Αργά βαδίζει ο Χριστός, Από τη σελίδα: “Πατέρες τῆς Εκκλησίας”

[toula]

Γι’ αυτό να τον ευγνωμονούμε τον Κύριο, να τον ευχαριστούμε.
Να τον δοξολογούμε και να του λέμε όσες ευχαριστίες έχει η ψυχή μας.
Και αυτό κάνει καλό, γιατί όπως γράφει ο γέροντας Παΐσιος· «ο άνθρωπος που ευχαριστεί και δοξολογεί και ευγνωμονεί διώχνει τον διάβολο πέρα για πέρα».
Δεν αντέχει ο διάβολος την ευχαριστία, τη δοξολογία. Ενώ άμα αρχίζει κάποιος να γκρινιάζει, τι κάνει; Τον φέρνει πιο κοντά του. Η μια γκρίνια φέρνει την άλλη, το ένα κακό φέρνει το άλλο, η μια γκαντεμιά φέρνει την άλλη και άντε μετά και βρες άκρη.
Γι’ αυτό, αδελφοί μου· «εὐχαριστεῖν ὀφείλομεν».
(†) Αρχιμ. Ανανίας Κουστένης

[toula]

Να φεύγεις από τη «σκιά» και να τρέχεις στον «ήλιο».
Θίχτηκες γιατί δεν σου μίλησαν καλά, έχεις αθυμία και κακή διάθεση απέναντι στον αδελφό που δεν φέρθηκε σωστά.
Όλα αυτά είναι πάθη που βλέπεις να ξυπνούν.
Γιατί τα καλοδέχεσαι, τα αγκαλιάζεις και πιάνεις φιλία;
Σήκω και φύγε από την αρνητική, τη θολή, τη σκοτεινή κατάσταση που σου δημιουργούν, όπως κάνεις για τον πυρετό, για την όποια σωματική ασθένεια.
π. Συμεών Κραγιόπουλος

[toula]

Από μας εξαρ­τά­ται, αν γευ­τού­με ή όχι τις ευ­λο­γί­ες που μας δί­νει ο Θεός
Στην Ήπει­ρο γνώ­ρι­ζα δύο γε­ωρ­γούς. Ο ένας ήταν οι­κο­γε­νειάρ­χης και είχε ένα-δυό χω­ρα­φά­κια και εμ­πι­στευό­ταν τα πάν­τα στον Θεό. Ερ­γα­ζό­ταν, όσο μπο­ρού­σε, χω­ρίς άγ­χος. «Θα κάνω ό,τι προ­λά­βω», έλε­γε. Με­ρι­κές φο­ρές άλλα δε­μά­τια σά­πι­ζαν από την βρο­χή, για­τί δεν προ­λά­βαι­νε να τα μα­ζέ­ψει, άλλα του τα σκόρ­πι­ζε ο αέ­ρας και όμως για όλα έλε­γε «δόξα Σοι ο Θεός» και όλα του πή­γαι­ναν καλά.
Ο άλ­λος είχε πολ­λά κτή­μα­τα, αγε­λά­δες κ.λπ., δεν είχε και παι­διά. Αν τον ρω­τού­σες «πώς τα πάς;», «άσ’ τα, μην τα ρω­τάς», απαν­τού­σε· ποτέ δεν έλε­γε «δόξα Σοι ο Θεός», όλο γκρί­νια ήταν. Και να δεί­τε, άλ­λο­τε του ψο­φού­σε η αγε­λά­δα, άλ­λο­τε του συ­νέ­βαι­νε το ένα, άλ­λο­τε το άλλο. Όλα τα είχε, αλλά προ­κο­πή δεν έκα­νε.
Γι’ αυτό λέω, η δο­ξο­λο­γία εί­ναι με­γά­λη υπό­θε­ση. Από μας εξαρ­τά­ται, αν γευ­τού­με ή όχι τις ευ­λο­γί­ες που μας δί­νει ο Θεός.
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης.

[toula]

“Να μην αγανακτούμε με εκείνους που είναι βλάσφημοι, αντίθεοι, διώκτες κ.λπ.
Η αγανάκτηση κάνει κακό. Τα λόγια τους, την κακία τους να μισήσουμε, ούτε να αγανακτούμε
εναντίον του. Να προσευχηθούμε γι’ αυτόν. Ο Χριστιανός έχεις αγάπη και φέρεται
ανάλογα.”
Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

[toula]

Η ψυχή, όταν συμβιβαστεί με την αμαρτία, που είναι ανελέητη,
επιδεικνύει τρομακτικά την ασθένειά της. Όπως το γουρούνι, όταν κυλιέται στη λάσπη, ευχαριστιέται, έτσι και η ψυχή, όταν αιχμαλωτιστεί από την κακή συνήθεια, δεν αντιλαμβάνεται τη δυσωδία των αμαρτιών της.
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

[toula]

Όταν κάνουμε γρήγορα μία δουλειά, αποκτούμε μία νευρικότητα.
Και η εργασία που γίνεται με νευρικότητα, δεν είναι αγιασμένη. Σκοπός μας δεν πρέπει να είναι να φτιάξουμε πολλά και να είμαστε όλο αγωνία.
Αυτό είναι δαιμονική κατάσταση. Το εργόχειρο που γίνεται με ηρεμία και προσευχή αγιάζεται και αγιάζει και τους ανθρώπους που το χρησιμοποιούν και έτσι έχει νόημα, όταν η λαϊκοί ζητούν να πάρουν εργόχειρα από μοναχούς για ευλογία.
Ενώ εκείνο που γίνεται με βιασύνη και νευρικότητα, μεταδίδει αυτήν την δαιμονική κατάσταση και στους άλλους.
Γι’ αυτό βάλε και την ευχή στην δουλειά, για να αγιασθείς και εσύ και η δουλειά που κάνεις.
~ Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης

[toula]

Γιατί το Θεό, που με αγάπησε τόσο πολύ,
να Τον λυπήσω τόσο πολύ; Αυτή είναι η κόλαση του αμαρτωλού…
Άγιος Ισαάκ ο Σύρος