Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Όταν προσευχόμαστε για τους άλλους, δείχνουμε αγάπη.
Και “ο Θεός αγάπη εστί”.
Άμα βλέπει ότι εγώ προσεύχομαι για σένα και συ για μένα, θα πει: “Ας τους βοηθήσω και τους δύο”.
Και όταν προσεύχεσαι για τους κεκοιμημένους, πολύ βοηθάς τις ψυχές τους.
Και αν κάποιος από αυτούς αξιώθηκε της Βασιλείας των Ουρανών, τότε η αγάπη σου προς αυτόν επιστρέφει πάνω σου.
Οσιος Διονύσιος της Κολιτσού

[toula]

«Ένα παιδί δεν είναι άπληστο, ένα παιδί δεν είναι φιλήδονο, ένα παιδί δεν είναι ματαιόδοξο. Τα μάτια του παιδιού είναι αμόλυντα απ’ τα ακόλαστα πάθη και η χαρά του αμόλυντη απο τίς μέριμνες.
— Αδελφοί μου,
ποιός άραγε μπορεί να μας κάνει ξανά σαν τα παιδιά; Κανένας, εκτός από τον Έναν Χριστό. Εκείνος μπορεί να μάς κάνει σαν τα παιδιά και να μας βοηθήσει να γεννηθούμε ξανά, με το παράδειγμά Του, τη διδασκαλία Του και τη δύναμη του Αγίου Του Πνεύματος»
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

[toula]

«Στολίστε τις λαμπάδες σας με αρετές. Αγωνιστείτε ν' αποβάλετε τα πάθη της ψυχής. Καθαρίστε την καρδιά σας από κάθε ρύπο και διατηρήστε την αγνή, για να έρθει και να κατοικήσει μέσα σας ο Κύριος, για να σας πλημμυρίσει το Άγιο Πνεύμα με τις δωρεές»
Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

[toula]

«Θέλεις η προσευχή σου να γίνει καρδιακή, για να είναι ευπρόσδεκτη στον Θεό;
Κάνε τον πόνο του συνανθρώπου σου δικό σου πόνο. Και μόνο ένας καρδιακός αναστεναγμός για τον πλησίον σου φέρνει θετικά αποτελέσματα. Η θεϊκή πληροφορία της ευπρόσδεκτης προσευχής είναι θεία παρηγοριά που νιώθει μετά την προσευχή ο άνθρωπος»
Aγίου Παϊσίου Αγιορείτου

[toula]

"Το άφημα στα χέρια του Θεού.."
Η τέλεια εμπιστοσύνη στα χέρια του Θεού, είναι η αγία ταπείνωση. Η τέλεια υπακοή στον Θεό χωρίς αντίρρηση, χωρίς αντίδραση, έστω κι αν ορισμένα πράγματα φαίνονται δύσκολα και παράλογα. Το άφημα στα χέρια του Θεού. Αυτή είναι η εμπιστοσύνη στον Θεό. Αυτή είναι η αγία ταπείνωση.
Αυτή μεταμορφώνει τον άνθρωπο.
Τον καθιστά θεάνθρωπο...
Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

[toula]

Όταν με ευ­χα­ρι­στία πλα­γιά­σεις στο στρώ­μα σου,
τότε φέρ­νον­τας μπρο­στά σου τις ευερ­γε­σί­ες και την τόση Πρό­νοια του Θεού, γε­μί­ζεις από κα­λές σκέ­ψεις και χαί­ρε­σαι πε­ρισ­σό­τε­ρο και ευ­φραί­νε­σαι. Και γί­νε­ται ο ύπνος του σώ­μα­τος, νη­φα­λιό­τη­τα και αγρυ­πνία της ψυ­χής και το κλεί­σι­μο των μα­τιών σου, αλη­θι­νή όρα­ση του Θεού και η σιω­πή σου, κυο­φο­ρών­τας το αγα­θό, προ­σφέ­ρει ολό­ψυ­χα, με πνευ­μα­τι­κή αί­σθη­ση, δόξα που ανυ­ψώ­νε­ται στο Θεό των όλων. Για­τί όταν λεί­πει η κα­κία, η ευ­χα­ρι­στία και μόνη της, αρέ­σει στο Θεό πα­ρα­πά­νω από κάθε πο­λυ­τε­λή θυ­σία.
Άγιος Αντώνιος ο μέγας

[toula]

Έκανες αρχή του καλού; Μην ανακόψεις την πορεία σου, επειδή ο εχθρός σου παρεμβάλλει εμπόδια, γιατί αυτός με την υπομονή σου κατατροπώνεται!
Κι αυτοί οι οποίοι ξεκινούν για να πλεύσουν, αρχικά συναντούν ευνοϊκό άνεμο κι απλώνουν τα πανιά. Αμέσως μετά συναντούν αντίθετο άνεμο! Οι ναυτικοί, όμως, επειδή ενέσκηψε άνεμος δυνατός, δεν πετούν το φορτίο απ’ το πλοίο, αλλ’ αφού για λίγο αγκυροβολήσουν σ’ ένα λιμάνι ή κι αφού πολεμήσουν τη ζάλη των κυμάτων, συνεχίζουν το ταξίδι τους.
Έτσι κι εμείς, όταν αντίθετος άνεμος μας επιτεθεί, αφού υψώσουμε αντί για πανιά, τον Σταυρό, χωρίς κανένα φόβο θα συνεχίσουμε το ταξίδι μας…».
Άγιος Αθανάσιος ο Μ΄έγας
Από τη σελίδα: “Πολιτεία Αγάπης Κέντρο Νεότητας Αγίας Αναστασίας Ποσειδωνία Κόρινθος”

[toula]

Πῶς θὰ καταλάβει ἕνας ἄνθρωπος, ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι μέσα του;
O Μέγας Ἀθανάσιος ρωτήθηκε ἀπὸ κάποιον Ἀντίοχο:
– Πῶς θὰ καταλάβει ἕνας ἄνθρωπος, ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι μέσα του;
Ἀπάντησε ὁ Μέγας Ἀθανάσιος:
– Θὰ τὸ καταλάβει ὁ ἄνθρωπος αὐτό, ἀπὸ τὰ σκιρτήματα ποὺ ἔχει μέσα του.
Ὅπως ἡ γυναίκα ὅταν συλλάβει, γνωρίζει ἀπόλυτα, ὅτι εἶναι σὲ ἐνδιαφέρουσα ἀπὸ τὰ σκιρτήματα τῆς κοιλίας της, ἔτσι καὶ ὁ ἄνθρωπος θὰ τὸ καταλάβει ἀπὸ τὰ σκιρτήματα τῆς καρδιᾶς του, τὸ πὼς αἰσθάνεται τὸ Πάσχα, τὸ πῶς αἰσθάνεται ὅταν Κοινωνεῖ, τὸ πῶς αἰσθάνεται ὅταν ἐκκλησιάζεται, ὅταν προσεύχεται, ὅταν κλαίει… Τί σκιρτήματα, τί νοιώθει μέσα του, τί χαρά !
Ἀπὸ ἐκεῖ θὰ καταλάβει, ὅτι έχει τὸν Χριστόν μέσα του.
Το ίδιο ίσχύει και στους ανθρώπους ποὺ μετανόησαν.
Πῶς αἰσθάνονται μετὰ ἀπὸ τὴν μετάνοιά τους ;
Νοιώθουν πράγματι μέσα τους, ὅτι κάποιος ἄλλος ἀέρας φυσάει; Κάτι ἄλλο, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ τὸ προσδιορίσουν; Κάτι ποὺ λέγεται Άγιο Πνεῦμα, ποὺ λέγεται Χάρις, ποὺ δὲν τὸ εἴχανε χθές ;
Αν ναί, τότε αληθινά μετανόησαν και ήρθε πάλι ο Χριστός μέσα τους! Από τη σελίδα: “Proskynímata”

[toula]

Όταν ζήσεις το άγγιγμα της Χάριτος όλα πλέον τα βλέπεις διαφορετικά.
Οι προτεραιότητες της ζωής σου αλλάζουν.
Συνήθειες παλιές εγκαταλείπονται.
Στόχοι ζωής αναθεωρούνται.
Όλα αλλάζουν, διότι εσύ άλλαξες.
Δεν είσαι πλέον ο ίδιος.
Είσαι αλλιώτικος.
Τα μάτια σου πλέον καθαρίστηκαν.
Ο νους σου φωτίστηκε.
Η ψυχή σου αναστήθηκε.
Πλέον κατάλαβες την σημασία της ζωή σου.
Πλέον συνειδητοποίησες την αξία της ύπαρξής σου.
Μια ατμίδα, ούτε καν σταγόνα δεν είσαι χωρίς τον Θεό.
Ατμίδα, τόσο εύθραυστη και ανήμπορη, όπως σημειώνει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός.
Κι όμως με τη Χάρη του Παρακλήτου γίνεσαι τέκνο του Θεού Πατρός.
Γίνεσαι οικείος και φίλος του Χριστού.
Γίνεσαι κατά χάριν θεάνθρωπος, αιώνιος.
Μόνο αυτός που αγωνίζεται συνειδητά,
μόνο αυτός που ζει Μυστηριακά,
μόνο αυτός που υπάρχει ταπεινά,
μπορεί να γίνει δεκτικός της Χάριτος.
Αυτός που κινείται ως ανύπαρκτος, που τοποθετεί το εαυτό του «υποκάτω πάσης κτίσεως», που παραδίνεται στην Θεία Πρόνοια, που μετανοεί και συντρίβεται, που ελπίζει και προσεύχεται για έλεος, που συγχωρεί και αγαπά.
Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει όλα αυτά εάν δεν τα έχει βιώσει.
Όλα του μοιάζουν παράλογα και ανόητα.
Η χριστιανική ζωή και ο ασκητικός αγώνας του φαίνονται ανούσια, γιατί έχει μάτια βρώμικα, νου σκοτισμένο, ψυχή νεκρή.
Ο τυφλός δεν μπορεί να καταλάβει αυτόν που βλέπει το φως, τα χρώματα, τις αποχρώσεις της ζωής.
Έτσι κι εδώ.
Μιλούν οι Άγιοι για την Χάρη του Αγίου Πνεύματος, για την χαρά της πνευματικής άσκησης, για την ταπείνωση και απλότητα, για την ζωή που παίρνουν μέσα από τα Μυστήρια…και οι άνθρωποι τους κοιτούν απορημένοι.
Δεν μπορούν να καταλάβουν.
Δεν μπορούν να νιώσουν αυτά τα δάκρυα των Αγίων, αυτήν την χαρά των Αγίων, αυτόν τον τρόπο ύπαρξης των Αγίων.
Επειδή δεν καταλαβαίνουμε κάτι, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει.
Γι’ αυτό και οι Άγιοι δεν προσπάθησαν να πείσουν με λογικά επιχειρήματα τους κοσμικούς ανθρώπους. Και δεν το κάνανε αυτό, διότι κατάλαβαν ότι θα αποτύγχαναν, διότι η πίστη και ο πνευματικός αγώνας χρειάζονται να γίνουν ελεύθερα.
Ο άνθρωπος χρειάζεται να κινηθεί καρδιακά προς τον Θεό και όχι λογικά.
Μόνο τότε μπορεί να λάβει μία μικρή γεύση από την Χάρη.
Και καρδιακά σημαίνει να αφήσει πίσω του την λογική του, τις γνώσεις τους, το εγώ του, τα δικαιώματά του. Κι έτσι γυμνός να παραδοθεί. Γυμνός, με μόνο ένδυμα τα δάκρυα της μετανοίας του. Έτοιμος να ακούσει την Αλήθεια, έτοιμος να ζήσει την Αλήθεια ό,τι κι αν του στοιχίσει, έτοιμος να πάψει να υπάρχει αυτόνομα και εγωιστικά.
Μόνο τότε ο άνθρωπος μπορεί να καταλάβει.
Διαφορετικά, θα ακούει αλλά δεν θα ακούει, θα βλέπει αλλά δεν θα βλέπει, θα ζει αλλά δεν θα ζει.
Κι ενώ θα του προσφέρεται το Σώμα και το Αίμα του Χριστού «εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον», αυτός θα αδιαφορεί, γιατί θα μένει στον άρτο και το κρασί. Διότι τόσο καταλαβαίνει, διότι βλέπει ακόμα τα Μυστήρια ως έθιμα, προσπαθώντας να εκλογικεύσει τα υπέρλογα.
Μα επιτέλους, που θάψαμε το αιώνιο κάλεσμα;
Γιατί λησμονήσαμε το Κάλλος;
Γιατί εγκλωβιστήκαμε στην φθορά;
Γιατί εμμένουμε στις φυλακές μας, ενώ ο Χριστός μας ελευθέρωσε;
Διότι κάναμε θεό τον εαυτό μας, το δίκιο μας, τις γνώσεις μας, τα έθιμά μας, τις ιδεολογίες μας.
Βάλαμε τον Θεό στην φυλακή της λήθης γιατί δεν μας βολεύει.
Μα, άνθρωπε στάσου.
Στάσου για λίγο και σκέψου τι κάνεις.
Μην αφήνεις να σβήσει η πνευματική φλόγα μέσα σου.
Μην αψηφάς τον Δημιουργό σου, ως φίλαυτος και αλαζόνας.
Ποιος νομίζεις ότι είσαι;
Ατμίδα. Αυτό είσαι.
Μην μου το παίζεις θεός, γιατί δεν είσαι.
Ένας είναι ο Θεός.
Και ο Θεός αυτός σε αγαπά, σε συγχωρεί, σε σώζει.
Μην Του το αρνείσαι.
Άσ’ τον να σε σώσει.
Κάνε αυτή την χάρη στον εαυτό σου.
Άσε τον Θεό να σου δοθεί…
Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Τι πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας από τριών ετών !!!
Από τριών ετών πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας την ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».
Ο Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ