Υποθέτω περιμένατε και από μένα μια απάντηση! Πριν ξεκινήσω λοιπόν, να κάνω και μια διευκρίνιση επειδή σας έχω μπερδέψει. Στον «τόπο» που βάζουμε στο nickname μας έγραφα «Πάτρα», ενώ εδώ και λίγο καιρό το άλλαξα και έβαλα «εκεί που ανήκει η καρδιά μου», δηλώνοντας «Πάτρα», επειδή δε μένω τώρα εκεί. Στη Θεσσαλονίκη πήγα ξεκινώντας από τα Τρίκαλα, οπότε το ταξίδι μου δεν ήταν πολύ μεγάλο :) Βέβαια, μου φαινόταν περίεργο που όταν έβγαλα εισιτήρια για επιστροφή, στον προορισμό δεν έγραφε Πάτρα.
Μπαίνω internet επτά χρόνια και δεν έτυχε να πάω σε κάποιο “meeting”. Ήταν πρώτη φορά
Ούτως η άλλως δεν είμαι κι από τα άτομα που παίρνουν πολλές φορές μέρος στις συζητήσεις του φόρουμ, κυρίως παρακολουθώ. Θέλω να ευχαριστήσω όλα τα παιδιά που με δέχτηκαν, ήταν όλοι πολύ καλοί και γλυκύτατοι. Φυσικά, να ευχαριστήσω και τη juli που με φιλοξένησε :) Θα ήθελα να ήταν και την επόμενη μέρα μαζί μας όσοι δεν ήταν, για να γνωριστούμε καλύτερα, αλλά δεν πειράζει.
Είδα ότι αναφέρθηκε το όνομά μου σε κάποια post (parike μέχρι και το καρέτα – καρέτα θυμήθηκες;
), δεν κατάφερα τελικά την ανωνυμία. Όσο για το τι συνέβη αυτές τις δύο μέρες στη Θεσσαλονίκη... τα είπαν ήδη εν ολίγοις. Αλλά άλλο το βίωμα και άλλο τα λόγια. Πάντως ειλικρινά ο χρόνος κύλησε τόσο γρήγορα σα να τα ζήσαμε σε ένα λεπτό! Δεν ξέρω τι θα μπορούσα να γράψω για να απεικονιστεί η πραγματικότητα που ζήσαμε. :)
Δε θα μπορούσα να μην αναφερθώ στην Κατερινούλα, την κόρη του Μάξιμου. Είναι ένα αξιαγάπητο παιδάκι και πανέξυπνη! Δεν έκανα κάτι σημαντικό, απλά ασχολήθηκα λίγο μαζί της. Εμένα πάντως δε με κούρασε, με ξεκούρασε :) Και η juli έπαιξε μαζί της :)
ΥΓ Christo τελικά μας είδες απ’την κάμερα;
stratos η φωτό μου άρεσε πολύ
parike βελτιώνεσαι
NIKOSZ δε χρειάζεται να ζητάς συγγνώμη! :)
Το χαμόγελο είναι το φως του προσώπου μας που δείχνει πώς η καρδιά μας είναι μέσα.
