Ionas έγραψε:ΟΧΙ :)) .....BRAKE DANCE
Mη το λες αυτό προδίδεις την ηλικία σου :p
Απόσπασμα από άλλο forum ψυχολογίας
============================
www.psyche.gr
Σε μια διαφορετική κοινωνία ίσως θα μπορούσαμε να παντρευόμαστε σε μικρή ηλικία και αυτό σίγουρα θα προστάτευε πολλούς από την «αποπροσανατολισμένη» σεξουαλικότητα.
Σήμερα όμως αυτό δεν είναι δυνατόν στο Δυτικό κόσμο.
Δυστυχώς η εφηβεία ιδιαίτερα για όσους σπουδάζουν συχνά παρατείνεται μέχρι τα 30 ή 35. Και πρέπει να πιάσει κανείς κάποια στάνταρτ για να προχωρήσει σε γάμο όπως η ψυχοσυναισθηματική ωριμότητα ή εύρεση εργασίας.
Στην εποχή μας είναι δύσκολο να βρεις δύο πράγματα: α)τον εαυτό σου και β) τη δουλειά σου. Υποθέτω ότι για να κρατηθεί κανείς μέχρι τα 35 σε παρθενία πρέπει ή να είναι «κομπλεξικός» ή άγιος.
Το θέμα της σεξουαλικής ζωής εκτός γάμου είναι τόσο σημαντικό που θα άξιζε να το εξετάσει η Εκκλησία σε Σύνοδο. Νομίζω ότι δεν μπορεί να βρεθεί ουσιαστική λύση αυτού του προβλήματος. Διότι δεν μπορεί η Εκκλησία ούτε να επιτρέψει τις σεξουαλικές σχέσεις εκτός γάμου ούτε να αλλάξει ριζικά τη δομή, την οργάνωση και τη λειτουργία των σύγχρονων δυτικών κοινωνιών.
(...)
Δεν υποστηρίζω τις προγαμιαίες σχέσεις διότι σέβομαι τη διδασκαλία της Εκκλησίας πιο πολύ από τις πεποιθήσεις μου.
Βάζω όμως στον εαυτό μου το παρακάτω ερώτημα.
Το σεξ ως ολοκλήρωση μιας σταθερής προσωπικής ερωτικής σχέσης είναι αμαρτία;
Μπορώ εύκολα να καταλάβω ότι το σεξ που εκφράζει σε σωματικό επίπεδο την ανάγκη κατάκτησης του ερωτικού συντρόφου και την ανάγκη αυτοικανοποίησης είναι αμαρτία. Είναι αμαρτία να χρησιμοποιώ τις ερωτικές συντρόφους για να καταξιώνομαι ως σπουδαίος εραστής ή για να περνάω καλά.
Όταν όμως δύο νέα παιδιά που αγαπιούνται ολοκληρώνουν και σεξουαλικά την αγάπη τους αυτό είναι αμαρτία;
Θυμάμαι ότι την πρώτη φορά στη ζωή μου που χρησιμοποίησα θρησκευτικό όρο για να περιγράψω μια εμπειρία μου ήταν μετά από αγαπητικό σεξ. Είχα πει τότε "αυτή η πράξη είναι ιερή".
Και πράγματι είχε μια απαράμιλλη ομορφιά, γλυκύτητα, καλοσύνη, χαρά. Ίσως η σεξουαλική επαφή της αγάπης είναι πρωτογενής εμπειρία αγνότητας. Τότε είδα την αγνότητα για πρώτη φορά. Όταν έζησα το σεξ ώς αγάπη. (Αργότερα είχα την τύχη να ξαναζήσω για μια διετία περίπου την αγνότητα ως εγκράτεια εν προσευχή).
Ευτυχώς ως νέος δεν είχα σχέση με τη ζωή της Εκκλησίας διότι φαντάζομαι ότι αν μου είχα πει κάποιος πνευματικός ότι αυτό είναι αμαρτία απλά θα είχα φύγει από κοντά του και ίσως και από την Εκκλησία.
Πως θα μπορούσε να είναι αμαρτία η αγνότητα και η χαρά και η αγάπη; Η ιερότητα-ομορφιά της ερωτικής σεξουαλικής εμπειρίας ήταν τόσο δυνατή ώστε από μόνο της αναδεικνυόταν μέσα μου ως κυρίαρχο κριτήριο ζωής. Αυτή η εμπειρία αξιολογούσε την υπόλοιπη ζωή.
Τώρα μετά από πολλά χρονιά οφείλω για να είμαι ειλικρινής να ομολογήσω:
Α’ Ότι με καμιά άλλη γυναίκα δεν μπόρεσα ποτέ να ξαναζήσω την αγνότητα.
Β’ Το σεξ στους γάμους μου ήταν πιο αμαρτωλό από το πρώτο προγαμιαίο σεξ.
Γ’ Θυμήθηκα αυτή την εμπειρία όταν κάποιες φορές αγκάλιαζα τρυφερά τα παιδιά μου.
Δ’ Η Εμπειρία αυτή μοιάζει πιο πολύ με την εμπειρία προσευχής παρά με φιλήδονο σεξ.
Βέβαια όλα αυτά ίσως θα μπορούσαν να δώσουν και ένα δίδαγμα. «Μη κάνεις σεξ πριν το γάμο ώστε να ζήσεις την εμπειρία του αγνού και ευλογημένου σεξ μέσα στο γάμο για πάντα»
Στη ζωή μου έχω πάει με λίγες γυναίκες. Όμως ποτέ δεν είχα τη δυνατότητα να μην κάνω σεξ όταν βρισκόμουν σε ερωτική σχέση. Ούτε όταν ήμουν πιστός μπόρεσα ποτέ να κάνω εγκράτεια όταν ήμουν σε σχέση. Πως εγώ να ζητήσω κάτι τέτοιο από κάποιον άλλο. Ας το ζητήσει κάποιος που το έχει ζήσει. Ευτυχώς που δεν είμαι ούτε παπάς ούτε κήρυκας. Ευτυχώς για να μπορώ να λέω και κανένα ... ελεύθερο και πλανεμένο
(...)
Μακάριοι όσοι με τη Χάρη του Θεού ζουν χαρούμενοι στην εγκράτεια. Ευλογημένες ψυχές! Όσοι όμως δεν αντέχουν λόγω ψυχολογικής αλλά και σωματικής ιδιοσυγκρασίας έτσι και αλλιώς θα πέσουν. Πολλοί νομίζουν ότι κάνουν πνευματική εγκράτεια ενώ στην πραγματικότητα εγκρατεύονται από ανασφάλεια και φόβο και από έλλειψη ικανοτήτων σωματικής έκφρασης επικοινωνίας. Ο υγιής άνθρωπος με έντονη σεξουαλική παρόρμηση για να εγκρατευτεί πρέπει να είναι λουσμένος με τη Χάρη αλλιώς δεν μπορεί να κρατηθεί. Η παρθενία είναι το άρωμα της ψυχής που ποτίστηκε στη Χάρη και όχι η πίκρα της στέρησης των μπλοκαρισμένων αδελφών μας.
Μακάριοι οι λουσμένοι στη Χάρη, όσοι δεν βαρύνονται από την πίεση της σεξουαλικής παρόρμησης γιατί είναι ολοκληρωτικά δοσμένοι στο Θεό. Μακάριες οι καρδιές που από την πολύ γεύση της Χάρης λευτερώθηκαν από το σεξουαλικό πόθο.
Χαρά σε αυτούς που μπορούν να ζήσουν ελεύθερα τον έρωτα ως αγάπη στα πλαίσια μιας σχέσης μονογαμικής, σταθερής και ισορροπημένης.
Αλίμονο σε όσους βασανίζονται χωρίς τη Χάρη να απαλλαγούν με το ζόρι από τις σεξουαλικές τους παρορμήσεις διότι έχουν ενσωματώσει τις απαγορευτικές εντολές των ψυχρών και ηθικών γονιών τους.
Και περισσότερο αλίμονο στους στερημένους και άγευστους ηδονής που καταπιέζουν, κυνηγούν και κρίνουν όσους ζουν ελεύθερα τον έρωτα.
δεν πρόσεξα καλά τι ρώτησες 
