Έθεσα την ερώτηση σε Πνευματικό και μου έδωσε την εξής απάντηση :
Ο άνθρωπος είναι μία ψυχοσωματική οντότητα. Έτσι πλάστηκε από τον Θεό, έτσι κρίνεται και έτσι σώζεται. Κάθε αθλητής πριν συμμετάσχει σε κάποιους επίσημους αγώνες φροντίζει και προπονείται, το ίδιο και κάποιος καλεσμένος σε ένα επίσημο τραπέζι φροντίζει να παραστεί σε αυτό με την καλύτερη εμφάνιση αλλά και καθαριότητα. Η εκκλησία μας εδώ μας καλεί να συμμετάσχουμε σε ένα γεγονός. Σήμερα στην γέννηση – αύριο στην ανάσταση του Λυτρωτή μας. Εμείς πώς θα παραβρεθούμε; Πρέπει να προετοιμαστούμε και σωματικά αλλά και πνευματικά, για να γιορτάσουμε ένα γεγονός που αφορά την ψυχοσωματική λύτρωσή μας. Η νηστεία λοιπόν δεν αφορά μόνο το σώμα αλλά και το πνεύμα μας. Δεν είμαστε μουσουλμάνοι να νηστεύουμε μόνο από φαγητό και σε όλα τα άλλα να μην δίνουμε σημασία.
Ξεκινάμε από τα εύκολα (σωματικά) για να φθάσουμε στα δύσκολα (πνευματικά). Τότε δικαιωνόμαστε. Ειδάλλως ποιά η διαφορά μας από τους τυπολάτρες; Νηστεύοντας λοιπόν σωματικά, σκοπό έχουμε να εξασκήσουμε στην περικοπή και το πνεύμα μας. Διότι όπως κόπτουμε κάποιες διατροφικές μας συνήθειες και κάποια φαγητά έτσι προπονούμε το πνεύμα μας και το βοηθούμε με την στέρηση της εύγεστης τροφής να περικόψει τις περιττές και ανωφελείς σκέψεις που οδηγούν στα λαθεμένα πάθη μας. Η προσπάθειά μας δεν ωφελεί αν νηστεύουμε 40 μέρες από λάδι αλλά την γλώσσα μας την αλείφουμε καθημερινά με το λάδι των διπλανών μας που βγάλαμε από την συκοφαντία τους.
Επίσης στην σωματική νηστεία δεν μετρά μόνο η εκκοπή της ποιότητας αλλά και της ποσότητας. Χρησιμοποιώντας υπερβολικό σχήμα θα λέγαμε ότι νηστεύων δεν είναι αυτός που έφαγε σήμερα 3 κιλά μακαρόνια νερόβραστα, αλλά αυτός που έφαγε 1 τηγανητό αυγουλάκι! (παράδειγμα είναι!) και γουργούρισε το στομαχάκι του. Επίσης νηστεύων δεν είναι αυτός που έφαγε μόνο ένα παξιμάδι, κάθε φορά όμως που οδηγεί βρίζει 10 φορές τον συνάνθρωπό του, αλλά αυτός που ενώ τρώει 2 παξιμάδια κατόρθωσε και περιορίστηκε στις 5 φορές , με προοπτική μέχρι την άλλη νηστεία να τις κάνει 2 και μετά καθόλου.
Νηστεία
Συντονιστές: konstantinoupolitis, Συντονιστές
Καλημέρα καλή εβδομάδα....
κάποτε μια ηλικωμένη γυναίκα του χωριού πήγε αργά το απόγευμα και χτύπησε την πορταριά ενός μοναστηριού....
της άνοιξε ενας γέροντας μοναχός και της λέει...
-Ελα τέκνον μου τι γυρεύεις και χτυπάς τέτοια ώρα την πόρτα μας?
-Γέροντα του αποκρίθηκε ,θέλω να ερθω να κοινωνήσω,και θέλω να σου εξομολογηθώ...
-Αμάρτησες ?
-'Οχι δεν έκανα τίποτα τέτοιο γέροντα,νηστευω πάντα και ακολουθω το λογο του Θεού μας
-Τότε να ερθεις αύριο να λειτουργηθείς και να κοινωνήσεις....
Εφευγε η γυναίκα ικανοποιημένη απο την απάντηση του,λίγο πριν βγεί απο το μοναστήρι,γυρνά και του λέει..
-Γέροντα? ξέρεις? τα απογεύματα καθόμαστε με άλλες γυναίκες του χωριού στο δρόμο αλλά και στις αυλές μας και χαζεύουμε ..γελάμε με τον κόσμο που περνά ..σχολιάζουμε τι κάνει ο καθένας όχι τίποτα κακό ..να τι λένε και τι κάνουν στα σπίτια τους.....
Τοτε της΄λεει ο γέροντας πήγαινε σπίτι σου και να έρθεις μετά απο 3 ημέρες και να εχεις μαζί σου μια κότα ..που καθώς θα έρχεσε θα την ξεπουπουλιάζεις....
Εφυγε η γυναίκα παραπονεμένη και σκεπτόμενη γιατί της είπε κάτι τετοιο ο γέροντας.Πηγε σπίτι της ξανανήστεψε,και επηρεασμένη μονολογούσε τι να την κάνει την κότα την ξεπουπουλιασμένη ο γέροντας και προχωρούσε και ποιό πέρα η πονηρή της πια σκέψη..λές να ήθελε να του την πάω να την φάει?
Υπερισχυσε όμως το καλό και μια και δυό την τρίτη ημέρα αποφάσισε να κάνει τον κανόνα που της είπε ο γέροντας...
πήρε την κότα και ξεκίνησε για το μοναστήρι....
φτάνοντας εκεί...είχαν μείνει πολύ λίγα πούπουλα στο σώμα της κότας...
Ηρθε και ο γέροντας και του λεει...
Γεροντα έκαμα τον κανόνα που μου είπες,
Ο γέροντας της είπε...
-Πήγαινε και μάζεψε όλα τα πούπουλα που μάδησες απο την κότα...
- Τί λες γέροντα ? που να τα βρώ τοσα ΄? αυτα σκορπίστηκαν στον άνεμο ,στο ποτάμι,στα χωράφια,.παντου...μαζεύονται? με τίποτα πια....
Και ο γέροντας της είπε..
-Πήγαινε σπίτι σου και μετα απο 3 χρόνια να ξανέρθεις να ζητήσεις να σε κοινωνήσω..οσο και να εχεις νηστέψει......
οπως δεν μπορεις να μαζέψεις τα φτερά της κότας που σκόρπισες έτσι και τα λόγια που ελεγες σκορπιστηκαν και εκαναν κακο ..εφεραν παρεξηγήσεις σε οικογένειες..έδωσαν΄λύπη σε κάποιους...
δεν είχε σημασία το ότι πρόσεχες τι έτρωγες..αλλά δεν πρόσεχες τι έλεγες...
εδω να μην ξαναέρθεις.....
κάποτε μια ηλικωμένη γυναίκα του χωριού πήγε αργά το απόγευμα και χτύπησε την πορταριά ενός μοναστηριού....
της άνοιξε ενας γέροντας μοναχός και της λέει...
-Ελα τέκνον μου τι γυρεύεις και χτυπάς τέτοια ώρα την πόρτα μας?
-Γέροντα του αποκρίθηκε ,θέλω να ερθω να κοινωνήσω,και θέλω να σου εξομολογηθώ...
-Αμάρτησες ?
-'Οχι δεν έκανα τίποτα τέτοιο γέροντα,νηστευω πάντα και ακολουθω το λογο του Θεού μας
-Τότε να ερθεις αύριο να λειτουργηθείς και να κοινωνήσεις....
Εφευγε η γυναίκα ικανοποιημένη απο την απάντηση του,λίγο πριν βγεί απο το μοναστήρι,γυρνά και του λέει..
-Γέροντα? ξέρεις? τα απογεύματα καθόμαστε με άλλες γυναίκες του χωριού στο δρόμο αλλά και στις αυλές μας και χαζεύουμε ..γελάμε με τον κόσμο που περνά ..σχολιάζουμε τι κάνει ο καθένας όχι τίποτα κακό ..να τι λένε και τι κάνουν στα σπίτια τους.....
Τοτε της΄λεει ο γέροντας πήγαινε σπίτι σου και να έρθεις μετά απο 3 ημέρες και να εχεις μαζί σου μια κότα ..που καθώς θα έρχεσε θα την ξεπουπουλιάζεις....
Εφυγε η γυναίκα παραπονεμένη και σκεπτόμενη γιατί της είπε κάτι τετοιο ο γέροντας.Πηγε σπίτι της ξανανήστεψε,και επηρεασμένη μονολογούσε τι να την κάνει την κότα την ξεπουπουλιασμένη ο γέροντας και προχωρούσε και ποιό πέρα η πονηρή της πια σκέψη..λές να ήθελε να του την πάω να την φάει?
Υπερισχυσε όμως το καλό και μια και δυό την τρίτη ημέρα αποφάσισε να κάνει τον κανόνα που της είπε ο γέροντας...
πήρε την κότα και ξεκίνησε για το μοναστήρι....
φτάνοντας εκεί...είχαν μείνει πολύ λίγα πούπουλα στο σώμα της κότας...
Ηρθε και ο γέροντας και του λεει...
Γεροντα έκαμα τον κανόνα που μου είπες,
Ο γέροντας της είπε...
-Πήγαινε και μάζεψε όλα τα πούπουλα που μάδησες απο την κότα...
- Τί λες γέροντα ? που να τα βρώ τοσα ΄? αυτα σκορπίστηκαν στον άνεμο ,στο ποτάμι,στα χωράφια,.παντου...μαζεύονται? με τίποτα πια....
Και ο γέροντας της είπε..
-Πήγαινε σπίτι σου και μετα απο 3 χρόνια να ξανέρθεις να ζητήσεις να σε κοινωνήσω..οσο και να εχεις νηστέψει......
οπως δεν μπορεις να μαζέψεις τα φτερά της κότας που σκόρπισες έτσι και τα λόγια που ελεγες σκορπιστηκαν και εκαναν κακο ..εφεραν παρεξηγήσεις σε οικογένειες..έδωσαν΄λύπη σε κάποιους...
δεν είχε σημασία το ότι πρόσεχες τι έτρωγες..αλλά δεν πρόσεχες τι έλεγες...
εδω να μην ξαναέρθεις.....
Εν τω κρυπτώ φίλοι μου ... ΕΝ ΚΡΥΠΤΩ !!!
ΓΙΑΤΙ ΠΗΓΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΝΑ ΝΗΣΤΕΥΣΗ ?
Τι λέτε να έτρωγε ο Χριστός στην έρημο ?
ΑΠΑΤΩ ΑΡΑΓΕ ΤΟΝ ΕΥΤΟ ΜΟΥ ΜΕ ΤΑ ΝΗΣΤΙΣΗΜΑ ΤΡΑΠΕΖΩΜΑΤΑ
( Αστακοί καραβίδες χταποδάκια .... ) ΝΗΣΤΕΊΑ ΜΕ ΓΕΜΆΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΧΟΡΤΑΣΜΟ ΘΑΡΩ ΤΗΝ ΛΕΝΕ ....
To στόμα τον Κυρίου ελάλησε δια του Ησαΐα και είπε όσα λέτε .
Καλά τα λέτε ..... και ο Ησαΐας πιο καλά :
Ησαΐας 58:1-14 - Βάμβας
Αναβόησον δυνατά, μη φεισθής· ύψωσον την φωνήν σου ως σάλπιγγα και ανάγγειλον προς τον λαόν μου τας ανομίας αυτών και προς τον οίκον Ιακώβ τας αμαρτίας αυτών.
Με ζητούσιν όμως καθ' ημέραν και επιθυμούσι να μανθάνωσι τας οδούς μου, ως έθνος το οποίον έκαμε δικαιοσύνην και δεν εγκατέλιπε την κρίσιν του Θεού αυτού· ζητούσι παρ' εμού κρίσεις δικαιοσύνης· επιθυμούσι να πλησιάζωσιν εις τον Θεόν.
Διά τι ενηστεύσαμεν, λέγουσι, και δεν είδες; εταλαιπωρήσαμεν την ψυχήν ημών και δεν εγνώρισας; Ιδού, εν τη ημέρα της νηστείας σας ευρίσκετε ηδονήν και καταθλίβετε πάντας τους μισθωτούς σας.
Ιδού, νηστεύετε διά δίκας και έριδας και γρονθίζετε ασεβώς· μη νηστεύετε, καθώς την σήμερον, διά να ακουσθή άνωθεν η φωνή σας.
Τοιαύτη είναι η νηστεία, την οποίαν εγώ εξέλεξα; να ταλαιπωρή ο άνθρωπος την ψυχήν αυτού μίαν ημέραν; να κλίνη την κεφαλήν αυτού ως σπάρτον και να υποστρόνη σάκκον και στάκτην εις εαυτόν; νηστείαν θέλεις ονομάσει τούτο και ημέραν δεκτήν εις τον Κύριον;
Η νηστεία την οποίαν εγώ εξέλεξα, δεν είναι αύτη; το να λύης τους δεσμούς της κακίας, το να διαλύης τα βαρέα φορτία και το να αφίνης ελευθέρους τους καταδεδυναστευμένους και το να συντρίβης πάντα ζυγόν;
Δεν είναι το να διαμοιράζης τον άρτον σου εις τον πεινώντα και να εισάγης εις την οικίαν σου τους αστέγους πτωχούς; όταν βλέπης τον γυμνόν, να ενδύης αυτόν, και να μη κρύπτης σεαυτόν από της σαρκός σου;
Τότε το φως σου θέλει εκλάμψει ως η αυγή και η υγιεία σου ταχέως θέλει βλαστήσει· και η δικαιοσύνη σου θέλει προπορεύεσθαι έμπροσθέν σου· η δόξα του Κυρίου θέλει είσθαι η οπισθοφυλακή σου.
Τότε θέλεις κράζει και ο Κύριος θέλει αποκρίνεσθαι· θέλεις φωνάζει και εκείνος θέλει λέγει, Ιδού, εγώ. Εάν εκβάλης εκ μέσου σου τον ζυγόν, την ανάτασιν του δακτύλου και τους ματαίους λόγους·
και ανοίγης την ψυχήν σου προς τον πεινώντα και ευχαριστής την τεθλιμμένην ψυχήν· τότε το φως σου θέλει ανατέλλει εν τω σκότει και το σκότος σου θέλει είσθαι ως μεσημβρία.
Και ο Κύριος θέλει σε οδηγεί πάντοτε και χορταίνει την ψυχήν σου εν ανομβρίαις και παχύνει τα οστά σου· και θέλεις είσθαι ως κήπος ποτιζόμενος και ως πηγή ύδατος, της οποίας τα ύδατα δεν εκλείπουσι.
Και οι από σου θέλουσιν οικοδομήσει τας παλαιάς ερημώσεις· θέλεις ανεγείρει τα θεμέλια πολλών γενεών· και θέλεις ονομασθή, Ο επιδιορθωτής των χαλασμάτων, Ο ανορθωτής των οδών διά τον κατοικισμόν.
Εάν αποστρέψης τον πόδα σου από του σαββάτου, από του να κάμνης τα θελήματά σου εν τη αγία μου ημέρα, και ονομάζης το σάββατον τρυφήν, αγίαν ημέραν του Κυρίου, έντιμον, και τιμάς αυτό, μη ακολουθών τας οδούς σου μηδέ ευρίσκων εν αυτώ το θέλημά σου μηδέ λαλών τους λόγους σου,
τότε θέλεις εντρυφά εν Κυρίω· και εγώ θέλω σε ιππεύσει επί τους υψηλούς τόπους της γης και σε θρέψει με την κληρονομίαν του πατρός σου Ιακώβ· διότι το στόμα τον Κυρίου ελάλησε.
ΜΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΙΠΕ
Ματθαίος 6:16-18 - Βάμβας
Και όταν νηστεύητε, μη γίνεσθε ως οι υποκριταί σκυθρωποί· διότι αφανίζουσι τα πρόσωπα αυτών, διά να φανώσιν εις τους ανθρώπους ότι νηστεύουσιν· αληθώς σας λέγω, ότι έχουσιν ήδη τον μισθόν αυτών.
Συ όμως όταν νηστεύης, άλειψον την κεφαλήν σου και νίψον το πρόσωπόν σου,
διά να μη φανής εις τους ανθρώπους ότι νηστεύεις, αλλ' εις τον Πατέρα σου τον εν τω κρυπτώ, και ο Πατήρ σου ο βλέπων εν τω κρυπτώ θέλει σοι ανταποδώσει εν τω φανερώ.
ΓΙΑΤΙ ΠΗΓΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΝΑ ΝΗΣΤΕΥΣΗ ?
Τι λέτε να έτρωγε ο Χριστός στην έρημο ?
ΑΠΑΤΩ ΑΡΑΓΕ ΤΟΝ ΕΥΤΟ ΜΟΥ ΜΕ ΤΑ ΝΗΣΤΙΣΗΜΑ ΤΡΑΠΕΖΩΜΑΤΑ
( Αστακοί καραβίδες χταποδάκια .... ) ΝΗΣΤΕΊΑ ΜΕ ΓΕΜΆΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΧΟΡΤΑΣΜΟ ΘΑΡΩ ΤΗΝ ΛΕΝΕ ....
To στόμα τον Κυρίου ελάλησε δια του Ησαΐα και είπε όσα λέτε .
Καλά τα λέτε ..... και ο Ησαΐας πιο καλά :
Ησαΐας 58:1-14 - Βάμβας
Αναβόησον δυνατά, μη φεισθής· ύψωσον την φωνήν σου ως σάλπιγγα και ανάγγειλον προς τον λαόν μου τας ανομίας αυτών και προς τον οίκον Ιακώβ τας αμαρτίας αυτών.
Με ζητούσιν όμως καθ' ημέραν και επιθυμούσι να μανθάνωσι τας οδούς μου, ως έθνος το οποίον έκαμε δικαιοσύνην και δεν εγκατέλιπε την κρίσιν του Θεού αυτού· ζητούσι παρ' εμού κρίσεις δικαιοσύνης· επιθυμούσι να πλησιάζωσιν εις τον Θεόν.
Διά τι ενηστεύσαμεν, λέγουσι, και δεν είδες; εταλαιπωρήσαμεν την ψυχήν ημών και δεν εγνώρισας; Ιδού, εν τη ημέρα της νηστείας σας ευρίσκετε ηδονήν και καταθλίβετε πάντας τους μισθωτούς σας.
Ιδού, νηστεύετε διά δίκας και έριδας και γρονθίζετε ασεβώς· μη νηστεύετε, καθώς την σήμερον, διά να ακουσθή άνωθεν η φωνή σας.
Τοιαύτη είναι η νηστεία, την οποίαν εγώ εξέλεξα; να ταλαιπωρή ο άνθρωπος την ψυχήν αυτού μίαν ημέραν; να κλίνη την κεφαλήν αυτού ως σπάρτον και να υποστρόνη σάκκον και στάκτην εις εαυτόν; νηστείαν θέλεις ονομάσει τούτο και ημέραν δεκτήν εις τον Κύριον;
Η νηστεία την οποίαν εγώ εξέλεξα, δεν είναι αύτη; το να λύης τους δεσμούς της κακίας, το να διαλύης τα βαρέα φορτία και το να αφίνης ελευθέρους τους καταδεδυναστευμένους και το να συντρίβης πάντα ζυγόν;
Δεν είναι το να διαμοιράζης τον άρτον σου εις τον πεινώντα και να εισάγης εις την οικίαν σου τους αστέγους πτωχούς; όταν βλέπης τον γυμνόν, να ενδύης αυτόν, και να μη κρύπτης σεαυτόν από της σαρκός σου;
Τότε το φως σου θέλει εκλάμψει ως η αυγή και η υγιεία σου ταχέως θέλει βλαστήσει· και η δικαιοσύνη σου θέλει προπορεύεσθαι έμπροσθέν σου· η δόξα του Κυρίου θέλει είσθαι η οπισθοφυλακή σου.
Τότε θέλεις κράζει και ο Κύριος θέλει αποκρίνεσθαι· θέλεις φωνάζει και εκείνος θέλει λέγει, Ιδού, εγώ. Εάν εκβάλης εκ μέσου σου τον ζυγόν, την ανάτασιν του δακτύλου και τους ματαίους λόγους·
και ανοίγης την ψυχήν σου προς τον πεινώντα και ευχαριστής την τεθλιμμένην ψυχήν· τότε το φως σου θέλει ανατέλλει εν τω σκότει και το σκότος σου θέλει είσθαι ως μεσημβρία.
Και ο Κύριος θέλει σε οδηγεί πάντοτε και χορταίνει την ψυχήν σου εν ανομβρίαις και παχύνει τα οστά σου· και θέλεις είσθαι ως κήπος ποτιζόμενος και ως πηγή ύδατος, της οποίας τα ύδατα δεν εκλείπουσι.
Και οι από σου θέλουσιν οικοδομήσει τας παλαιάς ερημώσεις· θέλεις ανεγείρει τα θεμέλια πολλών γενεών· και θέλεις ονομασθή, Ο επιδιορθωτής των χαλασμάτων, Ο ανορθωτής των οδών διά τον κατοικισμόν.
Εάν αποστρέψης τον πόδα σου από του σαββάτου, από του να κάμνης τα θελήματά σου εν τη αγία μου ημέρα, και ονομάζης το σάββατον τρυφήν, αγίαν ημέραν του Κυρίου, έντιμον, και τιμάς αυτό, μη ακολουθών τας οδούς σου μηδέ ευρίσκων εν αυτώ το θέλημά σου μηδέ λαλών τους λόγους σου,
τότε θέλεις εντρυφά εν Κυρίω· και εγώ θέλω σε ιππεύσει επί τους υψηλούς τόπους της γης και σε θρέψει με την κληρονομίαν του πατρός σου Ιακώβ· διότι το στόμα τον Κυρίου ελάλησε.
ΜΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΙΠΕ
Ματθαίος 6:16-18 - Βάμβας
Και όταν νηστεύητε, μη γίνεσθε ως οι υποκριταί σκυθρωποί· διότι αφανίζουσι τα πρόσωπα αυτών, διά να φανώσιν εις τους ανθρώπους ότι νηστεύουσιν· αληθώς σας λέγω, ότι έχουσιν ήδη τον μισθόν αυτών.
Συ όμως όταν νηστεύης, άλειψον την κεφαλήν σου και νίψον το πρόσωπόν σου,
διά να μη φανής εις τους ανθρώπους ότι νηστεύεις, αλλ' εις τον Πατέρα σου τον εν τω κρυπτώ, και ο Πατήρ σου ο βλέπων εν τω κρυπτώ θέλει σοι ανταποδώσει εν τω φανερώ.
