Γιατί πολλοί δεν εκκλησιάζονται;

[Domna]

Η Εκκλησιά τής γειτονιάς μας ! Χτυπάνε οί καμπάνες της κι΄ εμείς αδιαφορούμε, μή σκεπτόμενοι ότι ώς πότε άραγε ο Θεός θα μάς περιμένει ;







Λέμε ότι η Ελλάδα είναι Ορθόδοξη χώρα και ότι οι Έλληνες στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Όμως ένα πολύ μικρό ποσοστό εκκλησιάζονται κάθε Κυριακή και κάθε μεγάλη γιορτή. Οι περισσότεροι ή εκκλησιάζονται πολύ αραιά ή δεν εκκλησιάζονται καθόλου. Γιατί άραγε συμβαίνει αυτό;

Οι κυριότεροι λόγοι για τους οποίους πολλοί Χριστιανοί δεν εκκλησιάζονται σήμερα είναι τρείς.

Πρώτος λόγος είναι η απιστία και η έλλειψη αγάπης προς το Θεό.

Όταν οι άνθρωποι δεν πιστεύουν ότι υπάρχει Θεός και ότι τα πάντα, και τα υλικά και τα πνευματικά αγαθά τα χρωστάνε σε Αυτόν θεωρούν περιττό να πάνε να εκκλησιαστούν. Ακόμη πολλοί άνθρωποι, ιδίως νέοι δεν εκκλησιάζονται διότι η πίστη τους έχει κλονιστεί από την αθεϊστική και αντιεκκλησιαστική προπαγάνδα και από τις εξυπνάδες διαφόρων ψευτοφιλοσόφων.

Όσο για την έλλειψη της αγάπης προς το Θεό, βλέπουμε σήμερα ότι οι άνθρωποι λατρεύουν τα πράγματα, τα σπίτια, τα χωράφια, τα πολυτελή αυτοκίνητα, τα ταξίδια και κάποια πρόσωπα, ενώ αντιθέτως δεν λατρεύουν τον μεγάλο ευεργέτη τους, το Θεό Πατέρα που τους χαρίζει όλα αυτά.

Όταν αγαπάμε έναν άνθρωπο, θέλουμε να είμαστε συνέχεια κοντά του, να κουβεντιάζουμε μαζί του, να τον συμβουλευόμαστε, και να βοηθάμε ο ένας τον άλλον. Και μόνον που τον βλέπουμε, χαιρόμαστε, ενώ όταν τον αποχωριζόμαστε, λυπούμαστε. Έτσι, αν συνειδητοποιήσουμε ότι ο Θεός είναι Πατέρας μας τότε πολύ περισσότερο θα ποθούμε να βρισκόμαστε συνέχεια κοντά του είτε στην κατά ιδίαν προσευχή είτε την ώρα του εκκλησιασμού.

Δεύτερος λόγος είναι η υλιστική και αμαρτωλή ζωή. Ο Επίκουρος και οι Επικούρειοι πέθαναν πριν πολλούς αιώνες, όμως η νοοτροπία και ο τρόπος ζωής τους εξακολουθεί να υπάρχει σε πολλούς ανθρώπους. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν καιρό και αγωνίζονται με άγχος να αποκτήσουν χρήματα και σπίτια, να απολαύσουν τα υλικά αγαθά και τις σαρκικές ηδονές, να ανέβουν σε ψηλές θέσεις και αξιώματα, όμως για ένα δεν έχουν καιρό το οποίο είναι και το σπουδαιότερο, να πάνε στην Εκκλησία και να φροντίσουν για την σωτηρία της ψυχής τους.

Αλήθεια ακούσατε κανέναν να λέει δεν έχω καιρό να κάνω τις δουλειές μου ή δεν έχω καιρό να φάω ή δεν έχω καιρό να κοιμηθώ και να αναπαυθώ; Λοιπόν δεν είναι επιτυχία του διαβόλου να φροντίζουμε για όλα και να μην φροντίζουμε για την αθάνατη ψυχή μας; Όσο για την αμαρτωλή ζωή έχουμε να παρατηρήσουμε, ότι όταν οι άνθρωποι σαν άλογα ζώα πέφτουν με τα μούτρα στην απόλαυση των σαρκικών ηδονών, δεν έχουν διάθεση για πνευματική ζωή. Επίσης όταν οι άνθρωποι ξενυχτούν στα διάφορα αμαρτωλά κέντρα ή βλέποντας τηλεόραση, το πρωί δεν έχουν καθαρό νου για να σηκωθούν να πάνε στην εκκλησία.

Τρίτος λόγος είναι η άγνοια. Πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν τι είναι ο Χριστός και τι είναι η Εκκλησία και τι προσφέρουν ο Χριστός και η Εκκλησία στον άνθρωπο.

Έτσι δεν εκκλησιάζονται, διότι δεν ξέρουν τι χάνουν. Πρώτα, πρώτα χάνουν την ειρήνη, τη χαρά, την ελπίδα και την ευτυχία που μόνο ο Χριστός χαρίζει στους ανθρώπους.

Εδώ θυμάμαι έναν Αγιορείτη ασκητή ο οποίος έλεγε: «Κλαίω από ευτυχία και παρακαλώ τον Θεό να κρατήσει το μυαλό μου μην τρελαθώ από ευτυχία».

Ακόμη χάνουν τη δυνατότητα και την ευκαιρία για θεραπεία, καλλιέργεια και σωτηρία της αθάνατης ψυχής τους. Ο Άγιος Νεκτάριος λέει χαρακτηριστικά, ότι η εκκλησία είναι το μόνο ιατρείο μέσα στο οποίο μπορεί να θεραπευτεί, να καλλιεργηθεί και να σωθεί η ψυχή του ανθρώπου. Ένα τρίτο κορυφαίο που χάνουν οι άνθρωποι, που από άγνοια δεν εκκλησιάζονται, είναι η ένωσή τους με το Θεό. Στο σπίτι μας όσο και να προσευχόμαστε, δεν μπορούμε να ενωθούμε με το σώμα και το αίμα του Χριστού, το οποίο μόνο στην Εκκλησία προσφέρεται κατά την θεία λειτουργία.

Υπάρχουν ακόμη όμως καί πέντε προφάσεις για τον μή εκκλησιασμό.

Α) Λένε μερικοί: «εμείς όλη την εβδομάδα κουραζόμαστε και θέλουμε την Κυριακή να κοιμηθούμε, να ξεκουραστούμε». Αυτός ο ισχυρισμός πέφτει στο κενό, διότι τώρα υπάρχει η πενθήμερη εργασία, αλλά δεν αξίζει να θυσιάσουμε από αγάπη προς τον Χριστό λίγο από τον ύπνο και την ανάπαυσή μας, τη στιγμή που ο Χριστός σταυρώθηκε από την απέραντη αγάπη Του για μας;

Β) Λένε μερικοί ότι ο παπάς της ενορίας τους δεν είναι καλός. Αλλά αδελφοί μου οι αμαρτίες του παπά, όσο μεγάλες και αν είναι, δεν εμποδίζουν την χάρη του Θεού. Αλλά και πάλιν, δεν υπάρχουν καλοί παπάδες; Δόξα τω Θεώ οι πλείστοι ιερείς είναι άξιοι της αποστολής τους. Μπορείτε, λοιπόν, κάλλιστα να πάτε να εκκλησιαστείτε σε άλλο ναό.

Γ) Λένε άλλοι: «Τί να κάνω να πάω στην Εκκλησία, να ακούω τα ίδια και τα ίδια;». Αγαπητοί μου, τον ίδιο αέρα αναπνέετε, το ίδιο νερό πίνετε, το ίδιο ψωμί τρώτε, ο ίδιος ήλιος σας ζωογονεί. Γιατί δεν διαμαρτύρεστε γι’ αυτά και διαμαρτύρεστε για τη λατρεία του Θεού;

Δ) Άλλοι διαμαρτύρονται για την ώρα που γίνεται η Θεία Λειτουργία.

Πιστεύω όμως ότι, έστω και αν η Θεία Λειτουργία γινόταν στις δώδεκα το μεσημέρι, οι άνθρωποι αυτοί δεν θα πήγαιναν να εκκλησιαστούν, διότι το θέμα είναι όχι ότι δεν μπορούν, αλλά ότι δεν θέλουν να εκκλησιαστούν.

Ε) Διαμαρτύρονται κυρίως οι νέοι για τη γλώσσα της λατρείας. Όμως και αυτή η πρόφαση ξεπερνιέται, διότι υπάρχουν βιβλιαράκια με την ερμηνεία της θείας λειτουργίας και των άλλων ακολουθιών.

Αλλά, διερωτώμαι: «Γιατί άνθρωποι αγράμματοι καταλαβαίνουν και ζουν την θεία λατρεία, ενώ άνθρωποι που έχουν βγάλει το Λύκειο και το Πανεπιστήμιο δεν την καταλαβαίνουν; Λοιπόν, μήπως είναι η θεία λατρεία περισσότερο θέμα καρδιάς και λιγότερο θέμα νου και γνώσεων;».


http://arpati.blogspot.gr/2012/11/norma ... .html#more

[Ναταλια]

H αληθεια ειναι αυτη δυστυχως...οι νεοι σημερα δεν εκκλησιαζονται και εστιαζομαι στους νεους διοτι δεν θελουν να καταλαβουν οτι Ο Κυριος μας θελει και εκεινος την αγαπη μας.Εγω προσωπικα για να ειμαι απολυτα ειλικρινης δεν εκκλησιαζομαι καθε Κυριακη.Καποιες φορες πηγαινω καποιες οχι.Σιγουρα πηγαινω και ωρες που δεν υπαρχει κοσμος και θελω να ειμαι μονη μου.Κοινωνω παντα στις μεγαλες γιορτες και νηστευω καποιες ημερες της τεσσαρακοστης.Λοιπον απο κει και περα δεν υπαρχει δικαιολογια για το αν καποιος πηγαινει στην εκκλησια η οχι.Η θες να πας η δεν θες.Δεν κατηγορω τους ανθρωπους που δεν πηγαινουν αρκει ναν πιστευουν και να προσευχονται καθε στιγμη της ζωης τους.Το πρωι για μια καλημερα,την ωρα που βγαινεις απο τη πορτα να πας καπου για καλο δρομο,στο μεσημεριανο φαγητο για να ευχαριστησεις τον Κυριο για το τραπεζι σου και το βραδυ πριν κοιμηθουμε για να αυχαριστησουμε τον Κυριο για την ημερα που [ερασε και για να μας ξημερωσει την επομενη και να μας φιλαει!Με μεγαλη μου λυπη ομως βλεπω τους ανθρωπους που πηγαινουν να λειτοργηθουν να ειναι λιγο περιεργοι και παραξενοι.Την ωρα της Λειτουργιας κανουν ποσες μετανοιες στις εικονες,εχουνε το βιλιαρακι τους και διαβαζουν και με μια λοξη ματια κοιτανε αν εσυ εχεις ντυθει σεμνα,αν εισαι βαμμενη,αν αν αν αν.Αφου τελειωσει η λειτουργια ξεκινανε το κουτσομπολιο τους και φυσικα μετα ασχολουνται με ολο το σοι της οικογενειας και προσπαθουν να κρυψουν τα δικα τους.Αυτα που λεω τα εχω βιωσει απο 1-2 κυριες που γνωριζω πολυ καλα και η κακια τους δεν περιγραφετε.Ειναι δηθεν,ασχολουνται με τα παντα,βαζουνε λογια για ολους,σκεφτονται τι θα φορεσουν την αλλη Κυριακη και διπροσωπες.Οι περισσοτερες για να σωθουν απο τις αμαρτιες του νομιζουν οτι ετσι θα τα καταφερουν.Λαθος.Κλεισε τα ματια σου και κλαψε μπροστα στο Θεο και ας φορας ενα τζην.Κλαψε ομως πιστεψε,σ,αγαπαει.Πες Του το προβλημα σου και θα σε ακουσει,ας εισαι αχτενιστη...σ'αγαπαει.Ευχαριστησε τον την ωρα που εισαι ξαπλωμενος στο κρεβατι και ας εισαι με τις πυτζαμες...σ'αγαπαει.Μιλησε του σα να ειναι ο μπαμπα σου,ο αδελφος σου,ο φιλος σου!Κλαψε ξεσπασε,τσιριξε!Αυτη ειναι η Πιστη οχι αυτη της καθε κυριας που πηγαινει για να δειξει τον κοτσο της η το ταγιερ της.Οταν λοιπον μου πει κατι καποιος εχω την απαντηση στο στομα μου και ειναι και η σωστη.Εγω παντα κλαιω..παντα και σκασιλα μου για το πως ειναι ο κυριος διπλα μου.Εγω ομως σκεφτομαι ετσι.Πολλα παιδια λοιπον εχετε σκεφτει οτι δεν θελουν να κριθουν απο τους ανθρωπους και γι αυτο δεν πανε στην εκκλησια?Ισως δεν εχουνε διδαχθει καποια πραγματα απο τους γονεις τους...υπαρχουν πολλα ισως αλλα σιγουρα υπαρχουνε λογοι!

[Domna]

Με μεγαλη μου λυπη ομως βλεπω τους ανθρωπους που πηγαινουν να λειτοργηθουν να ειναι λιγο περιεργοι και παραξενοι.Την ωρα της Λειτουργιας κανουν ποσες μετανοιες στις εικονες,εχουνε το βιλιαρακι τους και διαβαζουν και με μια λοξη ματια κοιτανε αν εσυ εχεις ντυθει σεμνα,αν εισαι βαμμενη,αν αν αν αν.Αφου τελειωσει η λειτουργια ξεκινανε το κουτσομπολιο τους και φυσικα μετα ασχολουνται με ολο το σοι της οικογενειας και προσπαθουν να κρυψουν τα δικα τους.Αυτα που λεω τα εχω βιωσει απο 1-2 κυριες που γνωριζω πολυ καλα και η κακια τους δεν περιγραφετε.Ειναι δηθεν,ασχολουνται με τα παντα,βαζουνε λογια για ολους,σκεφτονται τι θα φορεσουν την αλλη Κυριακη και διπροσωπες.Οι περισσοτερες για να σωθουν απο τις αμαρτιες του νομιζουν οτι ετσι θα τα καταφερουν.

Ναταλία μου , χίλια συγγνώμη αλλά γιατί γράφεις ότι βλέπεις ανθρώπους και είναι ΜΟΝΟ δύο κυρίες ;;;
Και εσύ γιατί ασχολείσαι με τι κάνουν οι άλλοι ;;;

[GeorgiosM]

όλοι εχουν τα δικια τους. αληθειες ακουγονται και απο τα δυο παραπάνω μηνυματα...
το σημαντικο ειναι να αγαπαμε τον Θεό, άρα και την Παναγία,και τους αγίους
και όλους τους χριστιανους αδελφους μας και ολον τον κόσμο.
και να εχουμε εσταυρωμενη ζωή, να σηκωσουμε καπως ικανοποιητικα το σταυρο μας.
αυτο σημαινει αγαπη για τον Θεό.
απο την αλλη μερια η αγνοια και η ελλειψη πνευματικού ή η ψυχροτητα που δειχνουμε
ειναι κρισιμες.

στην Εκκλησία αν αισθανομασταν έντονη την παρουσία του Ιησού Χριστου κ όλων
των αγιων ,θα σκοτωνόμασταν για να πάμε νωρίς, να μιλησουμε και να πλησιασουμε
λιγο πιο κοντα στον Χριστο, στο αγιο δισκοπότηρο..
στην πραξη μπαινει και ο εχθρος και οι αμαρτιες μας και παμε με τα χιλια ζορια,
και απο ο,τι συμβαινει δεν νιωθουμε σχεδον τιποτα...
αν νιωθουμε κατι λιγο, ας δοξάζουμε τον Θεό γιαυτο.

γιατι άγνοια Θεού ειναι να εμφανίζεται ο ιερεας με το Δισκοποτηρο,
με το δευτερο προσωπο της Αγίας Τριάδος και εμεις ...να μην παιρνουμε χαμπαρι...

δοξα Τω Θεώ όμως, παρολη την ψυχροτητα μας κ την αμελεια μας , μακροθυμει
και ζηταει το καλύτερο για εμας.. ακομη και τα λίγα που δινουμε, μας περιμενει..
(τουλαχιστον ελπίζω)

[GeorgiosM]

παντως ενας ανθρωπος που δεν εχει διδαχτει και δεν εχει οδηγηθει
πολύ κοντά και ΣΥΝΗΘΩΣ ΓΙΑ ΑΡΚΕΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΣΩΣΤΟ ΤΡΟΠΟ ώστε να νιωσει τί εστί Χριστός,
πώς θα καταλαβαινει και θα συναισθανεται το Αγιο Δισκοποτηρο???
εκτος και αν εχει λαβει εντονη πνευματικες κλισεις (πχ θερμοι πιστοι, θεολόγοι, μοναχοι , ιερεις κλπ),
ΧΑΜΠΑΡΙ δεν θα παίρνει-ειδικά στα πρωτα χρονια (νομίζω)!-αυτο το νομιζω ως κανονα
(τι στο καλό, τοσο εξω πέφτω άλλη μια φορά? ..)

[Ναταλια]

Nαι προφανως δεν εγινα κατανοητη.Μαλλον δεν το διατυπωσα σωστα.Οι κυριες που γνωριζω ειναι δυο συγγενεις.Ομως το περιστατικο δυτυχως γινεται σε ενα παρα πολυ μεγαλο ποσοστο και μη μου πειτε οτι ολες αυτες οι κυριες ειναι καλες και γεματες αγαπη για το συνανθρωπο τους!

[Domna]

και μη μου πειτε οτι ολες αυτες οι κυριες ειναι καλες και γεματες αγαπη για το συνανθρωπο τους!

Να μην κρίνουμε !!!

[GeorgiosM]

όλες καλές ειναι Ναταλία!
επειδή ισως στραβομουτσουνιάζουν λιγο ή καπως ευκολα μερικες φορες, αυτο δε λεει και πολλά!
αν γινεις φιλη μια χαρα θα τις βλεπεις...
μην πεφτεις σε κατακριση...ακομη κ αν πουν κ 100 κουτσομπολιά,
αφου ειναι στην ενορία, παει να πει οτι εχουν και άγνωστες αγγελικες πλευρες!
τί στο καλο, 100% άχρηστες ειναι κ εμεις παντα οι καλυτεροι τους?

εξαλλου ακομη κ αν σε κυνηγησουν ...εσυ ακαθεκτη,
μια χαρα θα τα πας..(ελπιζω να κρινω καλά το θέμα)...
κ μαλλον με τον καιρο θα δεις οτι πολλα στραβοξυλα λενε κ μερικά
σωστα πραγματα ή εχουν ενδιαφέρον (όχι ομως πάντοτε, όποτε στηθεί καλή παρέα )..

επισης μεσα στις ενορίες ο εχθρος προσπαθει να μας φερει τα πιο
μεγαλα εμποδια, στεναχωριες, πικρες για να φευγουμε...
εκει ειναι τα " λεφτα" (τα πνευματικά)...στις κακουχίες,
(στα στρωτά ειναι τα εύκολα...)
εκτος ενοριας χαλαρωνει...

πάμε κ τσακωνομαστε όλοι με ολους κ στο τελος φιλιωνουμε κ αγιαζομαστε όλοι καλυτερα..

[Ναταλια]

εγω δεν δινω βαση.Εγω αυτο που πιστευω το τηρω,δεν κρινω συμπεραινω.Στεναχωριεμαι απλα που νομιζουν οτι Τον κοροιδευουν!Εχω εμπειρια και γι αυτο το ειπα.Δεν ειναι κατι που το λεω για κακο.Ειναι απλα συμπερασμα!Τιποτε αλλο.Δεν ασχολουμαι με τους αλλους απλα δεν μου αρεσει η κοροιδια και γενικα η αδικια!

[GeorgiosM]

απο την αλλη μερια η σταση μας παιζει ρόλο στην εκκλησία (εννοω στο ναό).
παραδειγμα, το προκλητικό ντυσιμο θελει προσοχη, διοτι πηγαινουμε για να παρακολουθησουμε
το μυστήριο, και να εχουμε το μυαλο μας εκεί, οχι στα σωματικά κάλλη, τα οποία
πολλες φορες αποσυντονιζουν τις σκεψεις μας.
οταν ο άλλος θελει να συγκεντρωθει στην προσευχή, οπότε πχ θελει ησυχία.
και επειδη ειναι πολυς κοσμος στην εκκλησία , αν ο καθενας φορουσε κολλητά κ παρδαλά
δεν θα μπορουσε να συγκεντρωθει ανθρωπος.
στην εκκλησία προσπαθουμε να συγκεντωθουμε στα πνευματικά και βοηθάει πολλες φορες
οταν παραμεριζουμε τα σαρκικά, οπως και τους αλλους περισπασμους (μεριμνες, συζητησεις , σκεψεις,
εργασιες κλπ).
γιατι παντου εχουμε ενα σωρο περισπασμους και μη αγιες παραστασεις.
στο ναό προσπαθουμε λοιπον να φερουμε "άγιες παραστάσεις" (χωρις να ειναι ομως αυτο απολυτο και ολες
τις φορες).
εδω προσπαθουμε να συγκεντρωθουμε και ο νους ταξιδευει συνεχως σε ασχετα..
αν φερνουμε και ενα σωρο αλλες άσχετες παραστασεις υπαρχει κινδυνος να μην γινεται τιποτα.
δεν ξερω αν καταλαβαινεις τι εννοω , δεν τα εννοω ως ηθικολογια αλλα ως "σημασία"..
συμφωνεις?
τελος, μπορουμε να σκεπτουμε οτι επειδή ο Θεός σταυρωνεται και ανασταινεται και ερχεται ο Ιδιος μπροστα μας,
προσπαθουμε κ εμεις σεμνά κ ταπεινα να παραστουμε κατα πνευμα, με δέος κ σεβασμο, ή καποια
"πιο σοβαροτητα " εν πασει περιπτωσει.
βεβαια εγω ειμαι δυστυχως όλα τα παραπάνω τα παραβαίνω πολλακις δυστυχως,
ειτε με σκληροκαρδία ειτε με χίλια δύο, κ τα γραφω τελικά για εμένα..