Φτάσαμε στην Ιερά Μονή Καρακάλλου, όπου μεταβαίνουμε κάθε φορά τα τρία τελευταία χρόνια. Υπογράψαμε στο βιβλίο των επισκεπτών, πήγαμε στο Αρχονταρίκι όπου μας κέρασαν το καθιερωμένο λουκουμάκι και τσιπουράκι (και καφέ, όσοι ήθελαν) και μετά μας τακτοποίησαν στα δωμάτια. Ήμασταν οι υπέροχοι επτά (the magnificent seven) που μπήκαμε συν τον Συμεών, ο οποίος είχε μπει την προηγούμενη ημέρα στο ΑΟ και διανυκτέρευσε στην ΙΜ Ιβήρων, ήρθε στην Καρακάλλου πριν από εμάς, αλλά μετέβη στην διπλανή ΙΜ Φιλοθέου, ποδαράτα, και …χάθηκε! Υποτίθεται ότι θα μας περίμενε σε μια διασταύρωση για να επιβιβαστεί στο δικό μας λεωφορειάκι προς Καρακάλλου, αλλά λόγω των σαφών οδηγιών που του έδωσε ο Βασίλης (ο γνωστός Βασίλης, αυτός που χάθηκε στην …Ουρανούπολη) κατάφερε ΚΑΙ τον Σύμο να (μην) τον οδηγήσει στο ακριβές σημείο συνάντησης!
Μετά τις λεπτομερείς οδηγίες λοιπόν ο Σύμος επλανήθη στο μισό ΑΟ, πεζός, κουβαλώντας ζυγόν (φορτίο), πέρασε τρις από τον γνωστό αυχένα, και ολίγον προ της απογνώσεως (σωματικής και ψυχικής) και του τετέλεσται εφωτίσθη και βρήκε το δρόμο προς την Ι Μονήν.
Για ανθρωπιστικούς λόγους δεν τον φωτογράφησα, στην κατάσταση που έφθασε...
Ένα έχω να πω: Θαύμασα τον Σύμο, που κράτησε την ψυχραιμία του μπροστά στον Βασίλειο, τον κινούμενο GPS της παρέας.
Ελάχιστα μετά την άφιξη του Σύμου άνοιξαν οι ουρανοί και το νερό που έπεσε ήταν για κινηματογράφηση! Πάλι καλά που πρόλαβε ο Σύμος να έρθει!
ΙΜ Καρακάλλου: μεταξύ του καθολικού και της κλίμακος που οδηγεί στο Αρχονταρίκι
ΙΜ Καρακάλλου: ο διάδρομος μπροστά από το Αρχονταρίκι
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
Δηλ εγώ φταίω που ο Σύμος αντί να πάει για τη διασταύρωση της Καρακάλλου πήγαινε για τα ΄΄πίσια΄΄;;;
Για να καταλάβουν τα παιδια. Είναι σαν να ξεκίναγε ο Σύμος από Αθήνα και εμείς τον περιμέναμε στη διασταύρωση της Λαμίας
με τελικό προορισμό τη Λάρισα. Και αφού ξεκίνησε μετά από λίγο μιλάμε στο τηλέφωνο και ήταν στη Κόρινθο!!!
Εγώ φταίω;
Καλά, καλά, την επόμενη φορά στο ΑΟ "we 'll explain the dream to you..."
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
Όχι... όχι Βασίλη μου δεν φταις εσύ !!! Ο καημενούλης ο Σύμος ήταν ήδη αρρωστούλης από εκείνο το σιχαμερό μικρόβιο και ο άνθρωπος μπερδεύτηκε ! Εσύ δεν έχεις καμμία απολύτως ευθύνη !!!!!!!
Θα καταντήσει συνήθεια μετά από κάθε προσκυνηματικό ταξίδι κάποιος της παρέας να "εντατικοποιείται"!
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
Η καταιγιστική βροχή δεν κράτησε πάρα πολύ κι έτσι ο εσπερινός (17:00) έγινε με καλές συνθήκες.
Μεγάλη εντύπωση μας προκάλεσε ένας μοναχός που μετά το πέρας του εσπερινού (18:00), γονατισμένος, ζητούσε από όλους τους παρευρισκόμενους να τον συγχωρέσουν!
Μετά τον εσπερινό, από την εκκλησία οδηγηθήκαμε κατ’ ευθείαν στην τράπεζα για το δείπνο και εν συνεχεία είχαμε το απόδειπνο και την προσκύνηση των ιερών λειψάνων.
Στον ελεύθερο χρόνο επισκεφθήκαμε την έκθεση της ΙΜ Μονής για να αγοράσουμε το απαραίτητο αναμνηστικό. Επέλεξα ένα μπουκάλι τσίπουρο της Ι Μονής (με γλυκάνισο). Μετά βρεθήκαμε μπροστά στο δρόμο του μοναχού Αβραάμ, ο οποίος δεν ανήκει στην ΙΜ Καρακάλλου, αλλά διαμένει στο δικό του κελί και πιάσαμε την κουβέντα. Από την ιστορία της χώρας μας, την ποιότητα των πολιτικών μας και φτάσαμε μέχρι τις μέρες μας. Οι απόψεις του ήταν επικριτικές για τους σημερινούς μας πολιτικούς ταγούς, ωστόσο δεν έγιναν από όλους αποδεκτές...
Ο π. Αβραάμ μας είπε πως είναι και ο ίδιος συγγραφέας βιβλίων.
Το βράδυ βρεθήκαμε σε ένα μπαλκονάκι της Ι Μονής και ακολούθησε πλατυτάτη πνευματική συζήτηση, την οποία διέκοψαν κάποιοι κάφροι που είχαν εγκλωβιστεί σε παρακείμενο μπαλκόνι, ως μη όφειλαν. Ευτυχώς με την παρέμβαση του Σύμου, αλλά κυρίως μετά την καταλυτική παρέμβαση του Ανδρέα κι ενός μοναχού, το θέμα ελύθη. Οι διάλογοι όμως μεταξύ Ανδρέα και μοναχού θα μείνουν στην ιστορία…
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 25 ΜΑΪΟΥ 2012.
Η Θ. Λειτουργία στην Ιερά Μονή ξεκίνησε στις 03:30 (όρθρος) και τελείωσε περίπου στις 07:00. Η παρέα των τριών καλύτερων (Στάθης, Διονύσης κι εγώ) δεν πήγαμε στο καθολικό, τον κεντρικό ναό δηλαδή, αλλά στο παρεκκλήσι του κοιμητηρίου όπου τις προηγούμενες δύο φορές έψαλλε ο πατέρας Κουκουζέλης, με την ωραία φωνή. Δυστυχώς αυτή τη φορά δεν καταφέραμε να συναντηθούμε με τον πατέρα κι αυτό μας προξένησε ένα δυσάρεστο συναίσθημα. Προφανώς θα είχε κάποιο διακόνημα που τον εμπόδισε να μας συναντήσει κι έτσι δεν μπορέσαμε να τα πούμε, όπως έγινε τις προηγούμενες φορές.
Να ‘ναι ευλογημένο!
Μετά το πέρας της Λειτουργίας πήγαμε στην τράπεζα για το πρωινό γεύμα και εν συνεχεία στα δωμάτιά μας, όπου ετοιμαστήκαμε για αναχώρηση. Είχαμε παραγγείλει λεωφορειάκι για Καρυές και μέχρι να έρθει να μας πάρει βγάλαμε τις καθιερωμένες φωτογραφίες μας στο σήμα – κατατεθέν της ΙΜ Μονής, που είναι η καρυδιά, έξωθεν της κεντρικής πύλης.
Ο καιρός ήταν πολύ καλός και η διάθεση των περισσοτέρων ήταν καλή, κάτι που αποτυπώθηκε και στις φωτογραφίες. Απέναντι, μεγαλόπρεπη, η νήσος Θάσος.
ΙΜ Καρακάλλου: Κάτω από την καρυδιά δύο αμαρτωλοί (ο ένας είμαι εγώ)
ΙΜ Καρακάλλου: Άλλοι δύο αμαρτωλοί. Ένας βόρειος και ένας νότιος
ΙΜ Καρακάλλου: Πιστεύω ότι του δεξιού θα του μείνει αξέχαστη η εμπειρία...
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
