Ο Πατριάρχης Σερβίας ζήτησε "συμφιλίωση" παπικών - Ορθόδοξων

[nikiforos]

Έχει πολύ σωστή άποψη ο Διονύσης. Με καλύπτει απόλυτα!!!

[Thomas15n]

Ἀπό παλιότερο φύλλο τοῦ Ὀρθόδοξου Τύπου.
"Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΕΡΒΙΑ ΕΙΣ ΤΑ «ΔΙΚΤΥΑ» ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ–ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ
Συμπαράστασις πρός τούς διωκομένους Κληρικούς τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας Ἐπίσκοπον Ράσκας καί Πριζρένης Ἀρτέμιον καί Ἀρχιμανδρίτην Συμεών""

Πρῶτα προέχει ἡ συμφιλίωση τοῦ Νέου Πατριάρχη Σερβίας μὲ τοὺς δικούς του ἀνθρώπους καὶ νὰ μὴν τοὺς διώκει ἐπειδὴ εἶναι ἀντιοικουμενιστἐς, μετὰ ἅν τοῦ μείνει χρόνος ἅς συμφιλιωθεῖ μὲ τοὺς παπικούς.

[dionysisgr]

Καλα βρε ευλογημενε αδερφε Thomas15n, μονο δυο προσωπα σε ολοκληρη Σερβια, ειναι αντι-οικουμενιστες,
και διωκονται τοσο σφοδρα, οπως λες, και εχει διαδοθει, απο ορισμενους,
και μαλιστα απο πνευματικα παιδια, του πλεον αντιοικουμενιστη και αγιου πλεον πατρος και οικουμενικου διδασκαλου και θεολογου των ημερων μας, Ιουστινου Ποποβιτς;

Δηλαδη τους Επισκοπους Αθανασιο Γιεφτιτς, Αμφιλοχιο Ραντοβιτς, Ειρηναιο Μπουλοβιτς, και οι οποιοι ειναι θεολογοι παγκοσμιου εμβελειας και αναγνωρισεως;

Χασανε τα μυαλα τους εντελως οι Σερβοι;

Η εχει εντελως προσωπικη μανια, ο Πατριαρχης Ειρηναιος με αυτους τους δυο,
οι οποιοι μπορει να ειναι και εν δυναμει αγιοι, δεν ξερω, ο Θεος ξερει.

Κατι δεν παει καλα εδω, καποιος δεν τα λεει καλα, και εαν εχουν δικαιο οι δυο, ας πουμε, διωκομενοι χαριν της συζητησεως, τοτε ολοι οι αλλοι πανε καρφι για υποταγη στον Βενεδικτο και την συμμορια του.

Κατι δεν παει, κατι δεν κολλαει, αγαπητε, ας περιμενουμε, να δουμε, στην τελικη αναλυση οτι γραφει ο Ορθοδοξος τυπος, και ο καθε τυπος δεν ειναι δα και.. δογμα.

Παντου σκοπιμοτητες υπαρχουν, ανθρωποι ειμαστε. Ας περιμενουμε λιγο και θα δειξει.

[XRHSTOS]

οπου μπαινει ο εγωισμος δημιουργει σχισματα κ διαιρεσεις.. αλλα να που μπορουμε ν υπερβουμε μεσα απο τον διαλογο.. δεν νομιζω οτι υπαρχει δογματικος κινδυνος... κανενας δεν θ αλλαξει τα επισημα δογματα.. εδω κ 2000 εχουν πλεον ξεκαθαριστει κατα το ανθρωπινο δυνατο υο μονο π μενει ειναι να εφαρμοστει το Δεσποτικο αιτημα ινα ωσι εν καθως ημεις εν εσμεν με το Ορθοδοξο πνευμα

[dionysisgr]

Aδερφε Χρηστο να σημειωσουμε μονο εδω,
οτι η ρηση του Κυριου, που αναφερεις εδω,
δεν ειπωθηκε φυσικα για την ενωση των Χριστιανικων ομολογιων οπως τις ξερουμε σημερα,
ενω θα μπορουσε να ταιριαζει, φαινομενικα, ως αγιος ποθος του Θεου, για να διορθωθουν τα χαλια μας.

Αυτη η φραση στην πραγματικοτητα αναφερεται στους κατα χαριν σεσωσμενους, δυναμει και ενεργεια,
και οι οποιοι ελαβαν, εγκολπωθηκαν και εφηρμοσαν το μυνημα του Ευαγγελιου, στην ζωη τους και πιστεψαν,
εργω και λογω, και διανοια,
και σωζονται καθως θεωνονται και ενοποιουνται εν Πνευματι Αγιω, με τον Υιο και τον Πατερα,
και καθως η Τριαδα ειναι ξεχωριστη σε Υποστασεις αλλα μια κατα την ουσια και το θελημα και την φυση,
και ενωμενη και αδιαιρετη, σε μια απολυτη κοινωνια,
ετσι και οι σεσωσμενοι, θα ειναι ενα σωμα, μια κοινωνια-σχεση,
ζωοποιος και ζωοπαροχη και αειζωη, με την θεοτητα των τριων Προσωπων.

Ετσι;

Οι λογοι του Κυριου, πολλες φορες ενω φαινομενικα, σε πρωτη αναγνωση εχουν κοσμικο, χαρακτηρα,
στην ουσια και στο πνευμα τους εχουν βαθια οντολογικο και υπαρξιακο χαρακτηρα και αναφερονται στην ανακαινιση και μεταμορφωση του οντολογικου ειναι του ανθρωπου.

"..ἵνα πάντες ἓν ὦσι, καθὼς σύ, πάτερ, ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν σοί, ἵνα καὶ αὐτοὶ ἐν ἡμῖν ἓν ὦσιν,
ἵνα ὁ κόσμος πιστεύσῃ ὅτι σύ με ἀπέστειλας. καὶ ἐγὼ τὴν δόξαν ἣν δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς,
ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς ἕν ἐσμεν, ἐγὼ ἐν αὐτοῖς καὶ σὺ ἐν ἐμοί, ἵνα ὦσι τετελειωμένοι εἰς ἕν,
καὶ ἵνα γινώσκῃ ὁ κόσμος ὅτι σύ με ἀπέστειλας καὶ ἠγάπησας αὐτοὺς καθὼς ἐμὲ ἠγάπησας.
πάτερ, οὓς δέδωκάς μοι, θέλω ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγὼ κἀκεῖνοι ὦσι μετ' ἐμοῦ,
ἵνα θεωρῶσι τὴν δόξαν τὴν ἐμὴν ἣν δέδωκάς μοι, ὅτι ἠγάπησάς με πρὸ καταβολῆς κόσμου.

Που βλεπουμε λοιπον οτι καταληγει o Xριστος, ο Κυριος και Θεος μας;

Εδω καταληγει: θέλω ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγὼ κἀκεῖνοι ὦσι μετ' ἐμοῦ,
ἵνα θεωρῶσι τὴν δόξαν τὴν ἐμὴν ἣν δέδωκάς μοι, ὅτι ἠγάπησάς με πρὸ καταβολῆς κόσμου.

Οπου ειμαι Εγω, εκει να ειναι αυτοι, και να θεωρουν την δοξαν που μου εδωσες Εσυ, προ καταβολης κοσμου, και να απολαμβανουν ολα αυτα που ετοιμαστηκαν απο την αγαπη σου, προ καταβολης κοσμου, ητοι την Βασιλεια Σου.

Καταληγει λοιπον ο Κυριος, στην ατελευτητη θεωρια της δοξας του, εν τη Βασιλεια των Ουρανων,
η οποια δεν κερδιζεται αυτοματα βεβαια μεσα απο την πολυποθητη ενοτητα των Εκκλησιων,
αλλα απο την προσωπικη σταυροαναστασιμη πορεια, μαζι με τον Χριστο,
εννοειται δε οτι αυτη επιτυγχανεται πληρως μονο μεσα στο πλαισιο της Ορθοδοξου πνευματικοτητος,
εκκλησιας και πιστης και αναφορας στο Θεανδρικο Προσωπο Του.

Οι λογοι του Λογου, εχουν βαθος δυσθεωρητο για την μικρη και πεπερασμενη μας, ανθρωπινη αντιληψη,
η οποια λογω ελλειψης πνευματικοτητος και βιωματων, τους εκλαμβανει συχνα, για να μην πω παντα,
ως λογους στενα ανθρωπινους και κοινωνικες επιταγες για ευημερια επι γης,
αγνοωντας οτι ο Χριστος δεν ηρθε να "φτιαξει" αυτον τον κοσμο,
(το οποιο και αυτο βεβαια θα γινοταν, εαν καναμε το θελημα Του, αλλα δεν το κανουμε, δυστυχως),
αλλα ηρθε να μας σωσει σε πρωτη φαση, ας πουμε και οχι να μας κρινει, και να μας ανακαινισει οντολογικα,
και εν πνευματι, να μας παρει κοντα Του,
δινοντας μας, ομως μια προγευση της Βασιλειας Του, ηδη απο αυτην την ζωη.

[filotas]

Χρήστο (XRHSTOS) βαλτός είσαι; Λες να υπάρχει κανείς σ' αυτό το forum που να μη θέλει να εγκαταλείψουν οι πλανεμένοι αδελφοί μας τις αιρέσεις τους και να επιστρέψουν στην Εκκλησία. Όμως είναι σημαντικό να θυμάσαι:

1. Οι αιρέσεις δεν αποτελούν Εκκλησίες, ούτε καν κλάδους της Εκκλησίας. Η Εκκλησία είναι μία και μοναδική η Ορθόδοξη, η οποία έχει κεφαλή το Χριστό, κατέχει επομένως το σύνολο της Αληθείας και μόνο δι' αυτής υπάρχει βεβαία Οδός σωτηρίας.

2. Το filioque δεν αποτελεί απλά μια αλλαγή στη διατύπωση του Πιστεύω, αλλά διαφορετικό τρόπο θεολογικής προσέγγισης της Αγίας Τριάδος, που έχει σαν αποτέλεσμα οι παπικοί να βλέπουν εντελώς λάθος τον τρόπο με τον οποίο ενεργείται η σωτηρία των ανθρώπων, αλλά και τον ρόλο της Εκκλησίας στη σωτηρία των πιστών. Αυτό δεν είναι απλά μια δογματική διαφορά, οι παπικοί ουσιαστικά λατρεύουν ένα διαφορετικό Θεό. Από κει προκύπτουν κι όλες οι διαφορές στον τρόπο λειτουργίας της Εκκλησίας, στα Μυστήρια, στον τρόπο που αντιμετωπίζουν το θέμα της ιεραποστολής κλπ.

3. Το αλάθητο του πάπα είναι αποτέλεσμα του τριαδολογικού λάθους κι επομένως δεν μπορεί να λυθεί, αν δεν λυθεί πρώτα το δογματικό λάθος.

4. Οι υπόλοιπες αιρέσεις, προέρχονται οι περισσότερες από τους προτεστάντες, οι οποίοι, αν και αναγνώρισαν τα λάθη των παπικών και παραδέχτηκαν την Ορθοδοξία σαν την μόνη που ακολουθεί την αυθεντική Παράδοση των Αποστόλων και των Οικουμενικών Συνόδων, λόγω της ορθολογιστικής νοοτροπίας της Αναγέννησης, ανακάτεψαν τη λογική με την πίστη κι απομακρύνθηκαν ακόμη περισσότερο από την Ορθοδοξία και κατέληξαν 100 κομμάτια.

Ο διάλογος είναι καλός μόνο, αν αποσκοπεί στο να γίνουν κατανοητά τα λάθη των αιρετικών και να σχεδιαστεί οδός σταδιακής προσέγγισής δικής τους με την Ορθοδοξία κι όχι της Ορθοδοξίας μ' αυτούς. Ο Πατέρας πήγε προς τον Άσωτο υιό, όταν τον είδε να έρχεται προς Αυτόν, αλλά μόνο αφού εκείνος είχε παραδεχτεί ότι "αμάρτησε στον Ουρανό και ενώπιόν Του", όχι πριν. Αν ο διάλογος περιλαμβάνει και βήματα της Ορθοδοξίας προς τους αιρετικούς, τότε θα οδηγήσει και την Ορθόδοξη Εκκλησία σε αίρεση και τότε δε θα μείνει κανείς που να είναι φορέας της Αληθείας.

Βέβαια αυτό αποκλείεται να συμβεί, επειδή η Εκκλησία θα μείνει εις τον αιώνα και πάντοτε ο Θεός θα βρίσκει ανθρώπους που θα ορθοτομούν τον Λόγον της Αληθείας. Ας έχουμε το νου μας ν' ακολουθήσουμε αυτά τα σκεύη εκλογής του Θεού, όταν χρειαστεί.

[dionysisgr]

Παντως εαν, λεγω εαν, που αποκλειεται δηλαδη, αναιρεσει ο Παπας το αλαθητο, και αυτο φυσικα ισχυει και αναδρομικα,
απο τοτε που το ξεστομισαν για πρωτη φορα, ολα τα αλλα θα πεσουν σαν τραπουλοχαρτα κατω.

Το προβλημα, και το τελμα που κολλανε ολα, ειναι το παπικο καθεστως, γιατι αυτο που λεει ο Χρηστος, ειναι αληθεια, οτι δηλαδη ειναι προθυμοι να πανε πισω στο Ορθοδοξο Συμβολο της Πιστεως και να φυγει το filioque, απο την μεση.

Οποτε με την καταλληλη πιεση θα απορριψουν και την αμωμο συλληψη της Θεοτοκου, το καθαρτηριο, και τα υπολοιπα.

Οσο ομως μενει ο Παπας ως "πληρεξουσιος" βικαριος του Θεου, και αλλα τετοια φαιδρα, δεν γινεται τιποτα.

Μονον ο Θεος θα δωσει λυση.

Γιατι καπου εχει λεχθει οτι οταν ερθουν τα χρονια του αντιχριστου,
η τελικη αναμετρηση θα γινει μονο μεταξυ των Ορθοδοξων και των οργανων του και του εκπτωτου πατερα του.

Αλλη πιστη δεν θα υπαρχει επι γης τοτε. Οποτε εαν αυτα αληθευουν, μπορουμε να αισιοδοξουμε.

Ομως Κυριος οιδε.

[aposal]

Όποιος θέλει να γίνει ορθόδοξος, απλά ασπάζεται την ορθοδοξία, χωρίς να προηγηθεί κανένας διπλωματικός διάλογος μ' αυτήν. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με κοσμικές εξουσίες και ισορροπίες που πρέπει να κρατηθούν. Εδώ απλά δηλώνεις αν είσαι με τον Τριαδικό Θεό ή όχι.

Συμφωνώ απόλυτα με τον Νίκο. Η διαφορά μας με τους παπιστές δεν είναι η προσθήκη μιας απλής λέξης στο Σύμβολο της Πιστεως:

2. Το filioque δεν αποτελεί απλά μια αλλαγή στη διατύπωση του Πιστεύω, αλλά διαφορετικό τρόπο θεολογικής προσέγγισης της Αγίας Τριάδος, που έχει σαν αποτέλεσμα οι παπικοί να βλέπουν εντελώς λάθος τον τρόπο με τον οποίο ενεργείται η σωτηρία των ανθρώπων, αλλά και τον ρόλο της Εκκλησίας στη σωτηρία των πιστών. Αυτό δεν είναι απλά μια δογματική διαφορά, οι παπικοί ουσιαστικά λατρεύουν ένα διαφορετικό Θεό. Από κει προκύπτουν κι όλες οι διαφορές στον τρόπο λειτουργίας της Εκκλησίας, στα Μυστήρια, στον τρόπο που αντιμετωπίζουν το θέμα της ιεραποστολής κλπ.

[Thomas15n]

Καλα βρε ευλογημενε αδερφε Thomas15n, μονο δυο προσωπα σε ολοκληρη Σερβια, ειναι αντι-οικουμενιστες,
και διωκονται τοσο σφοδρα, οπως λες, και εχει διαδοθει, απο ορισμενους,
και μαλιστα απο πνευματικα παιδια, του πλεον αντιοικουμενιστη και αγιου πλεον πατρος και οικουμενικου διδασκαλου και θεολογου των ημερων μας, Ιουστινου Ποποβιτς;
Δηλαδη τους Επισκοπους Αθανασιο Γιεφτιτς, Αμφιλοχιο Ραντοβιτς, Ειρηναιο Μπουλοβιτς, και οι οποιοι ειναι θεολογοι παγκοσμιου εμβελειας και αναγνωρισεως;

Φυσικά και δεν είναι μόνο αυτοί οι δύο απλώς αυτό είχα πρόχειρο να στείλω και ο Κοσόβου διώκεται, δεν είναι όμως το θέμα εκεί αν είναι δύο τρείς ή περισσότεροι, γιά να ξεκινήσεις ένα ταξίδι πρέπει να κάνεις το πρώτο βήμα, απλά ο νέος Πατριάρχης έδειξε σαν πρώτα δείγματα οικουμενιστικά, μακάρι να μην είναι έτσι τα πράγματα.
Αλλά τώρα τί ψάχνουμε στην Ορθόδοξη Ιεραρχία ελληνική και ξένη υπάρχει έντονη η επιθυμία να τα βρουν πάσει θυσία με τους ετερόδοξους.
Δεν είναι ένα δεν είναι δύο αλλά πολλά που έχουν γίνει όλα αυτά τα χρόνια, και δεν είναι τί λέμε εγώ και εσύ αλλά τί συμβαίνει στην πραγματικότητα.
Τί γράφουμε και τί λέμε τόσα χρόνια τώρα; και βέβαια δεν τα λέω εγώ διότι δεν έχω άμεση γνώση του τί γίνεται στην Σερβία απλά διαβάζω αυτά που γράφονται σε εφημερίδες ειδικότερα στον Ορθόδοξο Τύπο. Πιστεύεις ότι η Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμού δεν ενόχλησε ή δεν κινητοποίησε καταστάσεις; Η απάντηση είναι αυτονόητη δόξα τω Θεώ αντιλαμβανόμαστε κάποια πράγματα, τουλάχιστον τα οφθαλμοφανή.

[ψυχουλα]

http://anavaseis.blogspot.com/2010/06/b ... .html#more