Kαμαρώστε τους! ή αλλιώς: έσχατη κατάντια..

[dionysisgr]

Παραθετω ενα κατανυκτικο παραληρημα του "πεφωτισμενου" πρωην καθηγητου και νυν ιερεως,
και επιδοξου μεγαλου "μεταρρυθμιστη", κου Μπεη,
για να θαυμασετε δημιουργικο οίστρο ισοπεδωσεως των παντων,
απο δογματα, μεχρι αποστολων, απο ιερων παραδοσεων μεχρι σκοπου και στοχων αλλα και μελλοντος της Εκκλησιας μας,
και γενικως, οποιον παρει το αιμοσταγες δρεπανο της αλαθητου διανοιας του περιβοητου και διασημου καθηγητου..

Απολαυστε και φριξτε μαζι:

Αργά τη νύχτα της Κυριακής των Βαΐων παρακολούθησα κάποια συνέντευξη για εκκλησιαστικά ζητήματα, στο πλαίσιο της οποίας τέθηκε και το ερώτημα «πότε οι Ορθόδοξες Εκκλησίες θα δεχθούν στους κόλπους τους γυναίκες ιερείς».
Η απάντηση ήταν μονολεκτική και κοφτή: «ποτέ»! Αναμενόμενο, κατά τις παρακαταθήκες του Παύλου ότι «ουκ εκτίσθη ανήρ διά την γυναίκα, αλλά γυνή διά τον άνδρα» (Α' Κορινθ ια' 9), έτσι που «αι γυναίκες υμών εν ταις εκκλησίαις σιγάτωσαν. Ου γαρ επιτέτραπται αυταίς λαλείν, αλλ' υποτάσσεσθαι, καθώς και ο νόμος λέγει. Ει δε τι μαθείν θέλουσιν, εν οίκω τους ιδίους άνδρας επερωτάτωσαν» (Α' Κορινθ ιδ' 34). Αυτές οι ακραίες αντιλήψεις διαπότισαν το βυζαντινό οικογενειακό δίκαιο, με κάποια δειλά ανοίγματα του ελληνικού εθιμικού δικαίου, ώς το 1983. Ετσι θυμήθηκα τη μακαρίτισσα τη μητέρα μου. Ηταν άριστη μαθήτρια και ήθελε να σπουδάσει στο Αρσάκειο της εποχής της για να γίνει δασκάλα. Ομως ο συντηρητικός οικογενειακός και κοινωνικός περίγυρός της δεν της το επέτρεψε. Παντρεύτηκε, δόθηκε προίκα στον άντρα της (ακίνητα και μετρητά) για τη διαχείριση της οποίας εκείνη ποτέ δεν ρωτήθηκε. Πολλά χρόνια αργότερα, λίγο πριν από τις πρώτες μεταπολεμικές εκλογές (1946) παροτρύνθηκε από νεότερη αδελφή της να συνυπογράψει δημόσια έκκληση για να δοθεί ψήφος στις γυναίκες, εκείνη επιφυλάχθηκε να ρωτήσει σχετικώς τον άντρα της, ο οποίος, δίχως ιδιαίτερες εξηγήσεις, της απάντησε αρνητικά. Ημουν ήδη πανεπιστημιακός δάσκαλος και ήμουν υποχρεωμένος ν' αναφέρομαι στις ρυθμίσεις του Αστικού Κώδικα, που διακήρυσσαν ότι «ο ανήρ είναι η κεφαλή της οικογενείας και αποφασίζει περί παντός» σχετικά μ' αυτήν. Μετά την πτώση της απριλιανής δικτατορίας, την είσοδο της χώρας μας στην τότε ΕΟΚ και την άνοδο των αριστερών δυνάμεων στην εξουσία γκρεμίστηκαν τα νομοθετικά τείχη τής έως τότε αδιαφιλονίκητης αντροκρατίας.
Οπωσδήποτε, στο εύλογο ερώτημα «πότε οι Ορθόδοξες Εκκλησίες θα δεχθούν στους κόλπους τους γυναίκες ιερείς» και η δική μου πιθανολογική απάντηση θα ήταν η ίδια: «ποτέ»! Και ναι μεν δεν αποκλείεται, στο μέλλον, να ξεσηκωθούν κάποιες γυναικείες οργανώσεις να ιδρύσουν Εκκλησίες, πιστές μεν στα ορθόδοξα δόγματα, αλλά με σεβασμό της συνταγματικής αρχής της ισότητας των δύο φύλων, ιδίως δε του σεβασμού της προσωπικότητας κάθε ανθρώπου και του δικαιώματός του σε προηγούμενη ακρόαση, προτού να τον ξεφορτωθούν σκαιώς οι «ολίγιστοι», σύμφωνα με τον εύστοχο δημόσιο καημό του Χρήστου Γιανναρά. Οπωσδήποτε, οι Ελληνίδες, που διεκδικούν δυναμικά τα δικαιώματά τους, ενθαρρύνονται από την πρακτική των γερμανικών Ευαγγελικών Εκκλησιών, οι οποίες από πολλών ετών δέχθηκαν στους κόλπους των γυναίκες ιερείς, και αρχιερείς, όπως την κυρία δ/ρα Μάργκοτ Καίζμαν, την οποία είχαν εκλέξει ως πρόεδρο του Ανωτάτου Συμβουλίου των -μια θέση που, διοικητικώς, είναι περίπου αντίστοιχη του Αρχιεπισκόπου της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Είναι αλήθεια ότι αυτή η πρώτη πρόεδρος των γερμανικών Ευαγγελικών Εκκλησιών δεν ευδοκίμησε. Ομως, αξίζει να προσεχθεί η περίπτωσή της, δηλαδή ότι οικειοθελώς παραιτήθηκε, τόσο από τη θέση του προέδρου της Εκκλησίας της όσο και από τη θέση του αρχιερέα της, όταν ήρθε στη δημοσιότητα μια παρεκτροπή της, πολύ πιο ήπια από τα κακουργήματα Ορθοδόξων αρχιερέων, που καταδικάστηκαν μεν από τα αρμόδια κρατικά δικαστήρια σε πολυετή ειρκτή, όμως αν και έγκλειστοι στον Κορυδαλλό, κατά πλειοψηφία, και δίχως ειδική αιτιολογία, απαλλάχθηκαν από τα αντίστοιχα εκκλησιαστικά όργανα, μολονότι ο ανακριτής αρχιερέας είχε υποβάλει όζοντα φάκελο με ανεπίδεκτο δικανικής αντίρρησης παραπεμπτικό πόρισμα.
Η Γερμανίδα πρόεδρος των Ευαγγελικών Εκκλησιών, λοιπόν, αυθορμήτως και εκουσίως υπέβαλε την παραίτησή της, ακόμη και από το διακόνημα του επισκόπου, όταν αποκαλύφθηκε ότι, σε βραδινό αστυνομικό έλεγχο διερχομένων οδηγών αυτοκινήτων, είχε βρεθεί θετική στο τεστ αλκοόλ. Υποθέτω ότι, όχι μόνο για τις δικές μου ευαισθησίες, αλλά και για την κοινή φρόνηση των αναγνωστών της στήλης, ξαφνιάζει η πληροφορία ότι η αρχηγός πολλών εκατομμυρίων Γερμανών πιστών των Ευαγγελικών Εκκλησιών δεν κυκλοφορούσε με κρατικό πολυτελές αυτοκίνητο, με σοφέρ και συνοδευτική αστυνομική φρουρά, αλλά οδηγούσε η ίδια το προσωπικό αμαξάκι της. Ακόμη ότι η οπωσδήποτε σεβαστή ιδιότητά της δεν εμπόδισε τους αστυνομικούς να της ζητήσουν να υποβληθεί σε τεστ αλκοόλ. Και, τέλος, ο αυτοσεβασμός της, που της απαγόρευε να εκθέσει περαιτέρω την ιερότητα του λειτουργήματός της, παραμένοντας στην υψηλή θέση της, παρά τον δημόσιο διασυρμό της. Αλλοι λαοί - άλλο ήθος ευαισθησιών... Και μάλιστα από «αιρετικούς», όπως τους αντιπαρέρχονται οι πιστές στην παράδοση της «αντροκρατίας» μεγάλες Εκκλησίες της Ορθοδοξίας και του Βατικανού, αν και το τελευταίο δέχεται ήδη στη Γερμανία γυναίκες διακόνισσες. Οπωσδήποτε, στις ΗΠΑ, αυτές οι δύο προαναφερόμενες Εκκλησίες αναγκάστηκαν να πουλήσουν μεγάλα και πολλά ακίνητα για να ικανοποιήσουν τις αξιώσεις αποζημιώσεων των χιλιάδων πιστών που, ως ανήλικοι, είχαν κακοποιηθεί από στυλοβάτες της ιουδαϊκής παράδοσης.
Φυσικά, η φρόνηση πειθαναγκάζει στην απορία, ποια ουσιώδη συνάφεια μπορεί τάχα να έχει αυτή η, κάθε άλλο παρά ασκίαστη, αντροκρατούμενη παράδοση, με εκείνην την ειδυλλιακή σκηνή της συνάντησης και της αποκαλυπτικής συζήτησης του Ιησού με τη Σαμαρείτιδα, δίπλα στο πηγάδι του Ιακώβ. Στην παρατήρηση της γυναίκας ότι, κατά την ιερή παράδοση της δική της φυλής, οι πατέρες της είχαν προσκυνήσει τον θεό πάνω σ' εκείνο το βουνό της Συχάρ, κατ' αντίθεση προς την ιουδαϊκή νομική υποχρέωση της προσκύνησης του θεού αποκλειστικώς μέσα στον μοναδικό ναό της Ιερουσαλήμ, ο Ιησούς την είχε διαβεβαιώσει ότι «έρχεται ώρα, ότε ούτε εν τω όρει τούτω, ούτε εν Ιεροσολύμοις προσκυνήσετε τω πατρί» (Ιω δ' 21). Και τούτο, γιατί είναι «πνεύμα ο θεός, και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν» (Ιω δ' 24), κάτι όμως που δεν φαίνεται να αποδέχθηκαν οι Εκκλησίες. Ετσι, είκοσι αιώνες αργότερα, ο ευσεβής δάσκαλός μου στη Νομική, Αλέξανδρος Τσιριντάνης, είχε απαριθμήσει τα ιστορικά σφάλματα, εξαιτίας των οποίων η Εκκλησία απέτυχε στην ιερή αποστολή της (βλ. σχετικώς Τσιριντάνη, Για μια πορεία με επίγνωση, σελ. 117 επ.), με ειδικότερη αναφορά στις δογματικές διαμάχες, την ανόητη προσέγγιση των σχέσεων των δύο φύλων ως προβλήματος αμαρτίας, το τυφλό πολεμικό πάθος εναντίον των αιρέσεων, που με την πάροδο των χρόνων εκφυλίστηκε σε άγονο φανατισμό και τελικώς κατέληξε σε άσβεστο μίσος που διψάει για εγκλήματα σε βάρος των αιρετικών, μεταλλάσσοντας τη θρησκεία της αγάπης σε θρησκεία του μίσους, τη θλιβερή μετεξέλιξη των λατρευτικών τύπων σε τυφλή τυποκρατία και την απάθεια της Εκκλησίας απέναντι στην κοινωνική και οικονομική ανισότητα, ιδίως δε την ανισότητα των δύο φύλων στους κόλπους της Εκκλησίας.
...

Μπραβο κε Μπεη! Αξιος ο μισθος σας για την επιχειρουμενη αποδομηση της Ορθοδοξιας!

Με τονισμενα γραμματα απο εμενα, οι ρουκετες, που βαλλουν ευθεως κατα της Πιστης μας, σε πολλαπλο επιπεδο.

Μετα πασης επιγνωσεως αλλα και οδυνης, καταγγελουμε οτι ο Ανθρωπος αυτος, ειναι ενας δουρειος ιππος, μεσα στο σωμα της Εκκλησιας.

Μια φραδυφλεγης βομβα, τοποθετημενη απο αγνοια και αφελεια αυτων που τον χειροτονησαν.

Πρεπει να απομακρυνθει το συντομοτερο, καθως ειναι ικανος να κανει πολυ μεγαλη ζημια, και να σκανδαλισει χιλιαδες ανθρωπους.

Σκοπιμα, και με δολιο τροπο, παραποιει, βλασφημει, ψευδεται, φιλοσοφει αντι να θεολογει, και να διατρανωνει την αληθεια,
την οποια χειριζεται συμφωνα με τα μπερδεμενα προσωπικα πιστευω του, και τις παραδοξες κοσμοθεωριες του,
καταλοιπα της χοϊκης και κενοδοξης γνωσης του,
εχει μπερδεψει την Εκκλησια με τα αποτυχημενα κοινωνικα συστηματα, καθε ειδους,
και θεωρει μεσα στην θολωμενη διανοια του,
οτι ο Κυριος θεμελιωσε την Εκκλησια, για να γινει απλα αυτος ο μεταπτωτικος κοσμος "καλυτερος", και τιποτα παραπερα, αγνοωντας τον εσχατολογικο και υπερβατικο αλλα και τελεολογικο χαρακτηρα της Εκκλησιας ως σωμα Χριστου.

Κουνια που σε κουναγε κε καθηγητα.. α, ξεχασα και εσχατως και Ιερεα.
(ας οψονται, εκεινοι που σε προτειναν)

Τεχνολογουσι και ου θεολογουσι, κατ'επαγγελμα και κατα συνθηκη, κε καθηγητα.

Προσεξτε τακτικη:

Αρχικα υβριζονται ως φανατικοι και μισουντες οι αγιοι Πατερες μας, που διελυσαν καθε αιρεση για να υπαρχει αλωβητη η μονη σωζουσα Πιστη σημερα η Ορθοδοξια.

Στην συνεχεια χαρακτηριζεται βλασφημως ο Αποστολος των εθνων ο μεγας Παυλος, ως.. μισογυνης και αναχρονιστης ανδροκρατης.
(θου Κυριε), ακουσε και το ευχαριστω ο μαρτυρας Παυλος μετα απο 20 αιωνες, που μας εβγαλε απο την λατρεια των.. μαρμαρων.

Τελος αναφερεται ανερυθριαστα και το μεγα ψεμμα και εσχατη συκοφαντια οτι ακουσον ακουσον,
η Ορθοδοξια συνευθυνεται στην Αμερικη μαζι με την εκπεσουσα εκκλησια του Βατικανου, στα εγκληματα παιδεραστιας των "στυλοβατων της ιουδαϊκης παραδοσης"!

Ω! της βλασφημιας και της αναιδειας.

Αυτο ειναι για τον κυριο αυτον η Ιερα Παραδοση μας: μια "ιουδαϊκη παραδοση", ικανη για εγκληματα σε συνεργεια με τον.. παπα.

Μηπως να την αντικαταστησουμε με την αρχαια ελληνιστικη και παγανιστικη παραδοση που τοσο σας εξιταρει κε φιλοσοφε του 21ου αιωνα;

Επισης με τα χαρισματα που τον διακρινουν, βλεπει και πολλαπλο σχισμα στην Ορθοδοξια απο γυναικες που θα κανουν δικα τους "μαγαζια", αλλα θα ειναι και ιστοσυμβατα (οπως λενε στην ιατρικη των μεταμοσχευσεων)με.. το Ορθοδοξο δογμα.

Ξυδακι, κε Μπεη, ξυδακι..

Ντροπη και αισχος, αλλα και πανω απο ολα θλιψη, που την θεση αλλοτε θεοφορων και αγιων ασκητων και μαρτυρων και οσιοτατων Ιερεων,
τωρα λυμαινονται στοιχεια αλλοφερτα που εχουν σκοπο να αλλοιωσουν και να φθειρουν εκ των εσω την Ορθοδοξια μας.

Πρεπει να επιληφθει η διοικουσα Εκκλησια προτου να ειναι πολυ αργα για δακρυα.

[fotios]

Διονύση σε ποια ενορία ανήκει αυτός ο άνθρωπος;
Οι ενορίτες δεν μπορούν να κάνουν μια καταγγελία;
Αυτό το κατάπτυστο κείμενο θα μπορούσε να αποσταλλεί στην Ιερά Σύνοδο;
Πως λέει ο Άγιος Κοσμάς "από τους μορφωμένους θα έρθει το κακό.."
και ο Γέροντας Παΐσιος "μορφωμένοι ή παραμορφωμένοι..."
Αυτός όμως δεν αφήνει τίποτα όρθιο ο καημένος και άρρωστος κ.καθηγητής (δεν θέλω καν να αναφερθώ στην Ιερωσύνη που είναι άμωμος).

[toula]

Διονύση έχω μείνει άφωνη ! Πως είναι δυνατόν να τον αφήνουν να λέει ό,τι του κατέβει και προπαντός να ιερουργεί ! ΑΙΣΧΟΣ !
Πρέπει κάποιος τάχιστα να του τρίξει τα δόντια, για να μην πω τίποτε χειρότερο ! Πoιοί τον χειροτόνησαν ιερέα του Υψίστου ;
Νοιώθω ότι κάτι πρέπει να κάνουμε. Κάποιους να ειδοποιήσουμε. Αυτός είναι επικίνδυνος !!!!

[aposal]

Το λόγο έχει ο οικείος Μητροπολίτης.

[panagiotisspy]

Το διάβασα προσεκτικά και με καλή διάθεση, γιατί προσπαθώ όσω μπορώ, ακόμα και σε τέτοια θέματα, να είμαι καλόπιστος απέναντι σε κάθε άποψη, δεδομένου μάλιστα, ότι αυτός ο οποίος την διατυπώνει, είναι άνθρωπος που σαφώς και αναντίρρητα, γνωρίζει κατά πολύ περισσότερα από εμένα πράγματα, επί θεμάτων δογματικών - λειτουργικών.
Παρά ταύτα διαφωνώ πλήρως μαζί του.
Και υπάρχουν μερικά πράγματα, τα οποία μου κάνουν ιδιαίτερη εντύπωση:
1. Μέσα από το κείμενο, μπορεί κανείς να εικάσει, ότι το ζήτημα περί χειροτονίας των γυναικών, είναι κάτι το οποίο έχει ιδιαιτέρως συζητηθεί ως τώρα, μολονότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Ο συγγραφέας, μοιάζει να σκάει απ' το κακό του, που πέφτει μονίμως πάνω σε έναν "τοίχο" υποτιθέμενης άρνησης, όσο αφορά τις απόψεις του. Από που κι' ως που δηλαδή? Ολα τούτα εμένα μου φαίνονται απολύτως καινοφανή και ουδόλως συζητηθέντα κατά το παρελθόν.
2. Εντύπωση επίσης μου κάνει, η αγανάκτηση του συγγράψαντος το κείμενο, όταν λαμβάνει την απάντηση "ποτέ", την οποία θεωρεί ως συντηρητική, οπισθοδρομική και "δικτατορική".
Για δόγμα Ορθόδοξο δεν μιλάμε άραγε αδελφοί? Δεν είναι απόλυτο και τοις πάσι γνωστό, ότι στα δόγματα, ορισμένα πράγματα δεν επιτρέπεται να τα αγγίξει κανείς ποτέ? Προς τι η απορία? Προς τι το οργίλο ύφος? Εάν τέτοια θέματα, μπουν στη διαδικασία ενδεχόμενης αλλοίωσης, ποιά θα είναι επιτέλους εκείνα τα θέματα, για τα οποία πράγματι θα ισχύει απολύτως το "ποτέ", στις διατάξεις του Ορθοδόξου δόγματος?
3. Απίστευτη επίσης είναι κατά τη γνώμη μου, η σύνδεση που επιχειρείται να γίνει, ανάμεσα σε εντελώς κοσμικά ή πολιτικά θέματα, ή ανάμεσα σε εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα σε άλλες εκκλησίες άσχετες με τη δική μας, σύνδεση που ο κ. Μπέης θεωρεί αυτονόητο, ότι θα πρέπει να γίνει και να επηρεάσει σώνει και καλά και οπωσδήποτε, τα τεκταινόμενα στην Ορθοδοξία.
Είναι δυνατόν, να πιστεύεις ότι είσαι μέρος ενός δόγματος, το οποίο πρεσβεύει την μόνη αλήθεια, και ταυτοχρόνως να άγεσαι και να φέρεσαι συμφώνως προς τα εποχικά κελεύσματα των καιρών, ή των αποφάσεων άλλων εκκλησιών, τις οποίες θεωρείς κατά τα άλλα αιρετικές?

Τα υπόλοιπα τα είπε ο Διονύσης, με τρόπο σκληρό είναι η αλήθεια, εγώ δεν θα μιλούσα έτσι, αλλά ο καθένας μας, έχει το δικό του ύφος.
Και σε κάθε περίπτωση, πολύ ηπιότερα τα είπε ο Διονύσης στον κ. Μπέη, απ ό,τι ο κ. Μπέης σε ανθρώπους και θεσμούς, τους οποίους δύσκολα μπορεί ο καθένας να τους πιάσει στο στόμα του.

Οι γυναίκες δεν γίνονται ιερείς, όχι γιατί είναι κατώτερες από τους άντρες, αλλά γιά να είναι ίσες με αυτούς, φύσει και θέσει.
Οπως οι ρόλοι πρέπει νάναι διακριτοί στη ζωή, έτσι πρέπει νάναι και στη Λατρεία κατά τη γνώμη μου.

Και για να απαλύνω και κάπως την βαρύτητα του θέματος, εκτός από τα θέματα δόγματος, προσωπικά με αναπαύει κατά πολύ και το ζήτημα της παράδοσης.
Δεν θα μπορούσα για παράδειγμα ποτέ να φανταστώ, ούτε κατά διάνοια να δεχθώ, αντί για γυναίκες, να ανθοστολίζουν τον Επιτάφιο άνδρες!

[Σπάρτακος]

Είναι μάλλον να λυπάσαι όταν βλέπεις τόσο λίγη αγάπη προς την εκκλησία που υποτίθεται ότι υπηρετεί αυτός ο άνθρωπος, δεν τον δίδαξε τίποτα η Ορθόδοξη παράδοση τόσων αιώνων; Τόσο λίγη αγάπη προς την Ορθοδοξία;
Μάλλον δείχνει να σέβεται περισσότερο την θεολογία των Ευαγγελικών και την γενικότερη Προτεσταντική πρακτική.
Δείχνει να μισεί ότι έχει σχέση με την ορθόδοξη παράδοση και ζωή.
Σην επόμενη σατανιστική συνάθροιση που θα συμμετάσχω θα τον προτείνω επίτιμο μέλος.