Πατριαρχ. καὶ Συνοδι.Ἐγκύκλ. ἐπὶ τῇ Κυριακῇ τῆς Ὀρθοδοδοξίας

[smarti]

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της Πατριαρχικής εγκυκλίου:

Πατριαρχικὴ καὶ Συνοδικὴ Ἐγκύκλιος ἐπὶ τῇ Κυριακῇ τῆς Ὀρθοδοξίας
(21 Φεβρουαρίου 2010)

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,
ΠΑΡ’ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ

Ἡ Ἁγιωτάτη Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας ἑορτάζει σήμερον τὴν κυριώνυμον ἡμέραν της, καὶ ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀπὸ τὸ ἱστορικὸν καὶ μαρτυρικόν της Kέντρον, τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον μας, ἀπευθύνει τὴν εὐλογίαν, τὴν στοργὴν καὶ τὴν ἀγάπην της πρὸς ὅλα τὰ ἀνὰ τὸν κόσμον πιστὰ καὶ ἀφωσιωμένα πνευματικά της τέκνα, καὶ τὰ καλεῖ νὰ ἑορτάσουν μαζί της νοερῶς.

Ἂς εἶναι τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου εὐλογημένον! Ὅσοι προσεπάθησαν διὰ μέσου τῶν αἰώνων νὰ ἐξαφανίσουν τὴν Ἐκκλησίαν μὲ ποικίλους φανεροὺς καὶ ἀφανεῖς διωγμούς˙ ὅσοι ἐπεχείρησαν νὰ τὴν νοθεύσουν μὲ τὴν αἱρετικὴν διδασκαλίαν των˙ ὅσοι ἐπεδίωξαν νὰ τὴν φιμώσουν καὶ νὰ τῆς στερήσουν τὴν φωνὴν καὶ μαρτυρίαν της εἰς τὸν κόσμον˙ ὅλοι αὐτοὶ ἀπέτυχαν. Τὰ νέφη τῶν Μαρτύρων, τὰ δάκρυα τῶν Ὁσίων καὶ αἱ προσευχαὶ τῶν Ἁγίων τὴν σκεπάζουν νοερῶς καὶ τὴν προστατεύουν, ὁ δὲ Παράκλητος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, τὴν ὁδηγεῖ εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν.

Μὲ συναίσθησιν τοῦ χρέους καὶ τῆς εὐθύνης του, παρὰ τὰ ἐμπόδια καὶ τὰς δυσκολίας, τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον, ὡς ἡ πρωτόθρονος Ἐκκλησία τῆς Ὀρθοδοξίας, μεριμνᾷ διὰ τὴν διαφύλαξιν καὶ ἑδραίωσιν τῆς ἑνότητος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὥστε μὲ ἕνα στόμα καὶ μίαν καρδίαν νὰ ὁμολογῆται ἡ Ὀρθόδοξος πίστις τῶν πατέρων μας εἰς κάθε ἐποχὴν καὶ εἰς τὰς ἡμέρας μας. Διότι ἡ Ὀρθοδοξία δὲν εἶναι μουσειακὸς θησαυρός, διὰ νὰ συντηρῆται, ἀλλὰ πνοή ζωῆς, διὰ νὰ μεταδίδεται καὶ ζωογονῇ τοὺς ἀνθρώπους. Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι πάντοτε ἐπίκαιρος, ἀρκεῖ νὰ τὴν προβάλλωμε μὲ ταπεινοφροσύνην καὶ νὰ τὴν ἑρμηνεύωμε λαμβάνοντες ὑπ᾿ ὄψιν τὰς ἀναζητήσεις καὶ τὰς ὑπαρξιακὰς ἀνάγκας τοῦ ἀνθρώπου εἰς κάθε ἐποχὴν καὶ πολιτισμικὸν περίγυρον.

Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἡ Ὀρθοδοξία πρέπει νὰ εὑρίσκεται εἰς διαρκῆ διάλογον μὲ τὸν κόσμον. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δὲν φοβεῖται τὸν διάλογον, διότι καὶ ἡ ἀλήθεια δὲν τὸν φοβεῖται. Ἀντιθέτως, ἐὰν ἡ Ὀρθοδοξία κλεισθῇ εἰς τὸν ἑαυτόν της καὶ δὲν διαλέγεται μὲ τοὺς ἐκτὸς αὐτῆς, ὄχι μόνον θὰ ἀποτύχῃ εἰς τὴν ἀποστολήν της, ἀλλὰ καὶ θὰ μετατραπῇ ἀπό «καθολική» καί «κατὰ τὴν οἰκουμένην» Ἐκκλησία ποὺ εἶναι, εἰς μίαν ἐσωστρεφῆ καὶ αὐτάρεσκον ὁμάδα, εἰς ἕνα «γκέττο» εἰς τὸ περιθώριον τῆς ἱστορίας. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν καὶ οἱ μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας οὐδέποτε ἐφοβήθησαν τὸν διάλογον μὲ τὸν πνευματικὸν περίγυρον τῆς ἐποχῆς των, ἀκόμη καὶ μὲ τοὺς εἰδωλολάτρας φιλοσόφους τῶν χρόνων των, καὶ μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ἐπηρέασαν καὶ διεμόρφωσαν τὸν πολιτισμὸν τῆς ἐποχῆς των καὶ μᾶς παρέδωσαν μίαν Ἐκκλησίαν ἀληθινὰ οἰκουμενικήν.

Τὸν διάλογον αὐτὸν μὲ τὸν ἔξω κόσμον καλεῖται νὰ συνεχίσῃ καὶ σήμερον ἡ Ὀρθοδοξία, διὰ νὰ δώσῃ καὶ πάλιν τὴν μαρτυρίαν της καὶ τὴν ζωογόνον πνοὴν τῆς πίστεώς της. Ὁ διάλογος αὐτὸς ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ εἰς τὸν ἔξω κόσμον, ἂν δὲν περάσῃ πρῶτα ἀπὸ ὅσους φέρουν τὸ ὄνομα τοῦ χριστιανοῦ. Ὀφείλομεν πρῶτον νὰ συνομιλήσωμεν οἱ χριστιανοὶ μεταξὺ μας καὶ νὰ λύσωμεν τὰς διαφοράς μας, διὰ νὰ εἶναι ἀξιόπιστος ἡ μαρτυρία μας πρὸς τὸν ἔξω κόσμον. Ἡ προσπάθεια διὰ τὴν ἑνότητα τῶν χριστιανῶν εἶναι θέλημα καὶ ἐντολὴ τοῦ Κυρίου, ὁ Ὁποῖος πρὸ τοῦ Πάθους Του προσηύχετο πρὸς τὸν Πατέρα «ἵνα πάντες (οἱ μαθηταί Του) ἓν ὦσιν, ἵνα ὁ κόσμος πιστεύσῃ ὅτι σύ με ἀπέστειλας» (Ἰωάν. 17, 21). Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ Κύριος νὰ ἀγωνιᾷ διὰ τὴν ἑνότητα τῶν χριστιανῶν καὶ ἡμεῖς νὰ μένωμεν ἀδιάφοροι. Τοῦτο θὰ ἀποτελοῦσε ἐγκληματικὴν προδοσίαν καὶ παράβασιν τῆς ἐντολῆς Του.

Ἀκριβῶς δι᾿ αὐτοὺς τοὺς λόγους, τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον μὲ τὴν σύμφωνον γνώμην καὶ συμμετοχὴν ὅλων τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν διεξάγει ἀπὸ πολλῶν δεκαετιῶν πανορθοδόξους ἐπισήμους θεολογικοὺς διαλόγους μετὰ τῶν μεγαλυτέρων χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καὶ Ὁμολογιῶν. Σκοπὸς αὐτῶν τῶν διαλόγων εἶναι νὰ συζητηθοῦν μὲ πνεῦμα ἀγάπης ὅλα ὅσα χωρίζουν τοὺς χριστιανοὺς τόσον εἰς τὴν πίστιν των ὅσον καὶ εἰς τὴν ὀργάνωσιν καὶ ζωὴν τῆς Ἐκκλησίας.

Τοὺς διαλόγους αὐτοὺς καὶ κάθε προσπάθειαν εἰρηνικῶν καὶ ἀδελφικῶν σχέσεων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μὲ τοὺς ἄλλους χριστιανοὺς πολεμοῦν σήμερον, δυστυχῶς, καὶ μάλιστα μὲ φανατισμὸν ἀπαράδεκτον διὰ τὸ Ὀρθοδόξον ἦθος, ὡρισμένοι κύκλοι ποὺ διεκδικοῦν διὰ τὸν ἑαυτόν των ἀποκλειστικῶς τὸν τίτλον τοῦ ζηλωτοῦ καὶ ὑπερασπιστοῦ τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὡσὰν νὰ μὴ ἦσαν Ὀρθόδοξοι ὅλοι οἱ Πατριάρχαι καὶ αἱ Ἱεραὶ Σύνοδοι τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, οἱ ὁποῖοι ὁμοφώνως ἀπεφάσισαν καὶ στηρίζουν αὐτοὺς τοὺς διαλόγους, οἱ πολέμιοι κάθε προσπαθείας ἀποκαταστάσεως τῆς ἑνότητος μεταξὺ τῶν χριστιανῶν ὑψώνουν τοὺς ἑαυτούς των ὑπεράνω τῶν Ἐπισκοπικῶν Συνόδων τῆς Ἐκκλησίας μὲ κίνδυνον νὰ δημιουργήσουν σχίσματα μέσα εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν.

Εἰς τὴν πολεμικήν των αὐτὴν οἱ ἐπικρίνοντες τὴν προσπάθειαν ἀποκαταστάσεως τῆς ἑνότητος τῶν χριστιανῶν δὲν διστάζουν ἀκόμη καὶ νὰ διαστρέφουν τὴν πραγματικότητα, διὰ νὰ παραπλανήσουν καὶ ἐξεγείρουν τὸν πιστὸν λαόν. Ἔτσι, ἀποσιωποῦν τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ θεολογικοὶ διάλογοι διεξάγονται μὲ ὁμόφωνον ἀπόφασιν ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, καὶ ἐπιτίθενται μόνον κατὰ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Διαδίδουν ψευδῶς ὅτι ἐπίκειται ἡ ἕνωσις μεταξὺ Ρωμαιοκαθολικῶν καί Ὀρθοδόξων, ἐνῶ γνωρίζουν ὅτι αἱ διαφοραὶ ποὺ συζητοῦνται εἰς τὸν θεολογικὸν διάλογον μεταξὺ αὐτῶν, εἶναι ἀκόμη πολλαί, καὶ θὰ ἀπαιτήσῃ μακρὸν χρόνον ἡ συζήτησίς των, καθὼς καὶ ὅτι τὴν ἕνωσιν τὴν ἀποφασίζουν αἱ σύνοδοι τῶν Ἐκκκλησιῶν, καὶ ὄχι αἱ Ἐπιτροπαὶ τῶν διαλόγων. Διατείνονται ὅτι ὁ Πάπας θὰ καθυποτάξῃ δῆθεν τοὺς Ὀρθοδόξους, διότι οὗτοι διαλέγονται μὲ τοὺς Ρωμαιοκαθολικούς! Κατηγοροῦν ὅσους διεξάγουν τοὺς διαλόγους ὡς δῆθεν «αἱρετικούς» καί «προδότας» τῆς Ὀρθοδοξίας, ἁπλῶς καὶ μόνον διότι διαλέγονται μὲ τοὺς ἑτεροδόξους, προβάλλοντες εἰς αὐτοὺς τὸν πλοῦτον καὶ τὴν ἀλήθειαν τῆς Ὀρθοδόξου πίστεώς μας. Ὁμιλοῦν ἀπαξιωτικὰ διὰ κάθε προσπάθειαν συνδιαλλαγῆς μεταξὺ τῶν διῃρημένων χριστιανῶν καὶ ἀποκαταστάσεως τῆς ἑνότητός των ὡς δῆθεν «παναίρεσιν τοῦ οἰκουμενισμοῦ» χωρὶς νὰ παρέχουν καμμίαν ἀπόδειξιν ὅτι κατὰ τὰς ἐπαφάς της μὲ τοὺς μὴ Ὀρθοδόξους ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἐγκατέλειψε ἢ ἀρνήθηκε τὰ δόγματα τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ τῶν πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ πεφιλημένα,

Ἡ Ὀρθοδοξία δὲν ἔχει ἀνάγκην οὔτε φανατισμοῦ οὔτε μισαλλοδοξίας διὰ νὰ προστατευθῇ. Ὅποιος πιστεύει ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία ἔχει τὴν ἀλήθειαν δὲν φοβεῖται τὸν διάλογον, διότι ποτὲ ἡ ἀλήθεια δὲν ἐκινδύνευσεν ἀπὸ τὸν διάλογον. Ἀντιθέτως, ὅταν ὅλοι σήμερον προσπαθοῦν νὰ λύσουν τὰς διαφοράς των μὲ τὸν διάλογον, ἡ Ὀρθοδοξία δὲν ἠμπορεῖ νὰ πορεύεται μὲ μισαλλοδοξίαν καὶ φανατισμόν. Ἔχετε πλήρη ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Μητέρα Ἐκκλησίαν σας. Αὐτὴ ἐκράτησεν ἀνόθευτον ἐπὶ αἰῶνας καὶ μετέδωσε καὶ εἰς τοὺς ἄλλους λαοὺς τὴν Ὀρθοδοξίαν. Αὐτὴ καὶ σήμερον ἀγωνίζεται μέσα ἀπὸ ἀντιξόους συνθήκας νὰ κρατήσῃ τὴν Ὀρθοδοξίαν ζωντανὴν καὶ σεβαστὴν εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην.

Ἀπὸ τὸ Ἱερὸν αὐτὸ Κέντρον τῆς Ὀρθοδοξίας, τὸ ἱστορικὸν Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον, ἀσπαζόμεθα ἀδελφικῶς καὶ εὐλογοῦμεν πατρικῶς ὅλους σας, ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ, εὐχόμενοι νὰ διανύσετε μὲ ὑγιείαν καὶ ἱερὰν κατάνυξιν τὸ στάδιον τῶν ἀρετῶν καὶ τῶν πνευματικῶν ἀγώνων τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καὶ νὰ ἀξιωθῆτε μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς ἀνὰ τὴν οἰκουμένην εὐσεβεῖς καὶ πιστοὺς Ὀρθοδόξους χριστιανοὺς νὰ προσκυνήσετε τὰ ἄχραντα πάθη καὶ τὴν ἔνδοξον Ἀνάστασιν τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ.

Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας ,βι´

+ Ὁ Κωνσταντινουπόλεως,
διάπυρος πρὸς Θεὸν εὐχέτης πάντων ὑμῶν.

+ ὁ Δέρκων Κωνσταντῖνος
+ ὁ Πέργης Εὐάγγελος
+ ὁ Λύστρων Καλλίνικος
+ ὁ Αὐστρίας Μιχαήλ
+ ὁ Ἀτλάντας Ἀλέξιος
+ ὁ Προικοννήσου Ἰωσήφ
+ ὁ Σεβαστείας Δημήτριος
+ ὁ Μυριοφύτου καὶ Περιστάσεως Εἰρηναῖος
+ ὁ Μύρων Χρυσόστομος
+ ὁ Γαλλίας Ἐμμανουήλ
+ ὁ Γορτύνης καὶ Ἀρκαδίας Μακάριος
+ ὁ Νέας Ζηλανδίας Ἀμφιλόχιος

http://www.amen.gr/index.php?mod=news&o ... e&aid=1724

[toula]

Από την μια στέλνει εγκυκλίους για την Κυριακή της Ορθοδοξίας και από την άλλη κηρύσσει πόλεμο στην Εκκλησία της Ελλάδος :

Για τα γεγονότα των τελευταίων ημερών μίλησε για ακόμη μια φορά μέσα από το προσωπικό του blog, ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος, ο οποίος μεταξύ άλλων τονίζει: «ο Οικουμενικός Πατριάρχης σκανδαλίζει τον Ελληνικό λαό και εκταράσσει την Εκκλησία της Ελλάδος».

Επίσης, ο κ. Αμβρόσιος τονίζει χαρακτηριστικά, ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης «Έρχεται κοντά μας όχι ως Πατέρας, αλλά ως κατακτητής!».

Το κείμενο του Μητροπολίτη Αμβροσίου έχει ως εξής:

Και στο Αίγιο γιορτάσαμε την Κυριακή της Ορθοδοξίας, παρά το γεγονός ότι η καρδιά μας είναι πληγωμένη από τα "καμώματα" του Οικουμενικού Πατριαρχείου!

Θα θέλαμε να έχουμε την ψυχική ηρεμία, ώστε να βιώσουμε το βαθύτερο νόημα των ημερών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Να σκύψουμε στους ηρωικούς αγώνες των αγίων και θεοφόρων Πατέρων της αγίας Ορθοδοξίας, οι Οποίοι έδιναν μάχες όχι βέβαια για να επαυξήσουν την κυριαρχία τους ως άτομα ή ως θεσμός, αλλά για να κατισχύσει η Ορθοδοξία έναντι των εχθρών της.

Σε καιρούς χαλεπούς ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης μας κ. Βαρθολομαίος, αντί να αναλίσκεται για να στηρίξει τον Έλληνα Ορθόδοξο πιστό στην πίστη του, εκδαπανάται για το πώς θα επεκτείνει τα λεγόμενα εκκλησιαστικά "κυριαρχικά του δικαιώματα" εις βάρος της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος.

Αντί δηλαδή να μας οικοδομεί και να μας στηρίζει με την αγία βιοτή Του, με την ταπείνωσή Του, με την πατρική Του αγάπη, σκανδαλίζει τον Ελληνικό Λαό και συγχρόνως προδίδει τον έως χθες πιστό Του φίλο Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο και εκταράσσει την Εκκλησία της Ελλάδος.

Έρχεται κοντά μας όχι ως Πατέρας, αλλά ως κατακτητής! Η εκκλησιαστική εδαφική μας ακεραιότητα έχει περιορισθεί! Αγωνίζεται για να κρίνει ένα αδελφό μας Αρχιερέα, που καταδικάσθηκε και φυλακίσθηκε για υπεξαίρεση, και ξύνει πληγές μόνο και μόνο για να μη παραθεωρηθή το δικαίωμα του "εκκλήτου"!

Ας χαθούν μυριάδες ψυχές πιστών, που σκανδαλίζονται, αρκεί το Πατριαρχείο να μη απολέσει τα δικαιώματά του! Η παραφροσύνη έφθασε σε ακραία όρια!

Ένα μόνο θα μπορούσε να πράξει ο Πατριάρχης μας: Αντί να ξαναφέρνει στην επικαιρότητα το θέμα, όφειλε να ρίξει τον πατριαρχικό του μανδύα και να καλύψει το ζήτημα, ώστε να ξεχασθεί το ολίσθημα ενός Αρχιερέως, από το οποίο κατασκανδαλίσθηκε το Πανελλήνιο!

Αντ’ αυτού αναστατώνει το σύμπαν! "Γαία πυρί μειχθήτω"! Αρκεί το Πατριαρχείο να επικυρώσει τα δικαιώματά του, τα οποία, σημειωτέον, ουδείς αμφισβητεί.

Στο καταλυτικό αυτό έργο του, δυστυχώς, έχει εξασφαλίσει υποστήριξη εκ των έσω. Με τις κατά καιρούς θορυβώδεις εμφανίσεις του στην Ελλάδα έχει δημιουργήσει πέμπτη φάλαγγα! Μία αθηναϊκή εφημερίδα χθες, Κυριακή 21 Φεβρουαρίου, παρουσίασε τις οβιδιακές μεταμορφώσεις Ελλήνων Ορθοδόξων Ιεραρχών, οι οποίοι έχουν δημιουργήσει καριέρα μετακινούμενοι από το αντί στο υπέρ -πατριαρχικό στρατόπεδο…

Εμείς λοιπόν εδώ στο μικρό Αίγιο γιορτάσαμε μεγαλοπρεπώς την Κυριακή της Ορθοδοξίας. Εκτός από την λαμπρή πρωινή θεία λειτουργία, στην οποία προεξήρχε ο Θεοφιλέστατος Βοηθός Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Προκόπιος, το βράδυ γιορτάσθηκε μεγαλοπρεπώς η νίκη της Ορθοδοξίας στον Κατανυκτικό Εσπερινό.


http://www.romfea.gr

[toula]

Δυσαρέσκεια στην Αθήνα
Σε τεντωμένο σχοινί οι σχέσεις κυβέρνησης-Φαναρίου


Κλίμα ψυχρότητας φαίνεται να επικρατεί μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και του Φαναρίου, με αφορμή την παρέμβαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην εκλογή νέων μητροπολιτών σε Κηφισιά και Ίλιον και στην υπόθεση του καθαιρεθέντος πρώην μητροπολίτη Αττικής Παντελεήμονος Μπεζενίτη.

Σύμφωνα με το Βήμα, παρόλο που η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να τηρήσει πλήρη ουδετερότητα στην ένταση που επικρατεί ανάμεσα στον κ. Βαρθολομαίο και στον κ. Ιερώνυμο, εντούτοις υπάρχουν ενδείξεις πως οι σχέσεις Φαναρίου-Αθήνας κινούνται σε τεντωμένο σχοινί.

Είναι χαρακτηριστικό πως την περασμένη Κυριακή -Κυριακή της Ορθοδοξίας- στο Φανάρι εμφανίστηκε μόνο ο γενικός πρόξενος κ. Β.Μπορνόβας και όχι -όπως επί σειρά ετών συνέβαινε- ο εκάστοτε υφυπουργός Εξωτερικών. Επίσης, στη λειτουργία δεν προσήλθε ούτε και ο πρεσβευτής Φ. Ξύδας, ο οποίος βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη και συγκεκριμένα στην Πρίγκιπο.

Η υποβαθμισμένη, σε σχέση με προηγούμενες χρονιές, εκπροσώπηση της κυβέρνησης ερμηνεύτηκε από πολλούς ως μήνυμα δυσαρέσκειας προς τον κ. Βαρθολομαίο. Ωστόσο, υψηλόβαθμο κυβερνητικό στέλεχος επέμεινε ότι δεν υφίσταται θέμα με τον Οικουμενικό Πατριάρχη και ότι η εικόνα που δόθηκε οφείλεται σε σειρά συμπτώσεων.

Αφορμή για τη διαμάχη του Οικουμενικού Πατριάρχη με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών αποτέλεσε η παρέμβαση του πρώτου για την αναβολή των εκλογών νέων μητροπολιτών στην Κηφισιά και στο Ιλιον ώσπου να εκδικαστεί σε δεύτερο βαθμό η υπόθεση του καθαιρεθέντος πρώην Μητροπολίτη Αττικής Παντελεήμονος Μπεζενίτη.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ζήτησε να μην διενεργηθούν εκλογές στις δύο μητροπόλεις που προέκυψαν από την κατάτμηση της Μητρόπολης Αττικής και εξέφρασε τη δυσφορία του για τη διαδικασία που ακολουθείται στην περίπτωση του καθαιρεθέντος μητροπολίτη Παντελεήμονα.

Μετά την παρέμβαση του Φαναρίου, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος αποφάσισε την αναβολή των εκλογών και την εκδίκαση σε δεύτερο βαθμό της υπόθεσης του πρώην μητροπολίτη Αττικής.

Όπως, μάλιστα, έγινε γνωστό η υπόθεση θα συζητηθεί στο δευτεροβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο την Τρίτη, 2 Μαρτίου.


http://www.in.gr

[Thomas15n]

Θα παραθέσω τελευταίο άρθρο του πατρός Ζήση, και όχι την δική μου γνώμη γιά τον «Παναγιώτατο» και το Φανάρι, γιά να αξιολογήσουμε τις εγκυκλίους του Φαναρίου και να μην μας περνούν γιά κρετίνους.

ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΝ ΑΓΩΝΙΣΤΑΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Τού πρωτοπρεσβυτέρού π. Θεοδώρού Ζήση

1. δεν ανησυχουν οι φιλοπαπικοί. το σχέδιο εφαρμόζεται. Όσοι εσχεδίασαν και πραγματοποιουν την υποδούλωση των Ορθοδόξων στον πάπα είχαν μέχρι τώρα κάθε λόγο να είναι ευχαριστημένοι, διότι έβλεπαν ότι, παρά την ύπαρξη κάποιων αντιδράσεων, το σχέδιο προχωρούσε και ήλπιζαν ότι σε μία νέα Φερράρα–Φλωρεντία θα επετύγχαναν την αποδοχή και υπογραφή ενός νέου ενωτικού όρου, μιάς νέας Ουνίας. σε σχέση με την παλαιά σύνοδο Φερράρας–Φλωρεντίας (1438–1439) οι όροι τώρα είναι πιό ευνοϊκοί· ο πολύς κόσμος, ακατήχητος και απληροφόρητος σε θέματα πίστεως, έχει ναρκωθή από την υποκριτική και ψεύτικη αγαπολογία, η οποία ταιριάζει στο πνευμα της Παγκοσμιοποίησης και της εξαλείψεως των διαφορών και ιδιαιτεροτήτων. Στους ναούς τα κηρύγματα εξαντλουνται σε κοινωνικές αναλύσεις και πατριωτικές κορόνες ή σε ρηχούς και υποκριτικούς ευσεβισμούς. Σπανίως αναπτύσσονται θέματα πίστεως με αναφορά στις αιρέσεις και στους αιρετικούς, ιδιαίτερα στην αίρεση του Παπισμού και στην παναίρεση του Οικουμενισμού.
Επομένως δεν υπάρχει ο φόβος της αποδοκιμασίας και της αντιδράσεως του λαού στά τεκταινόμενα, όπως έγινε στην παλαιά Φερράρα–Φλωρεντία, αφού τώρα ο λαός αγνοεί τα της πίστεως και έχει υποστή πλύση εγκεφάλου υπέρ του ψεύτικου αγαπισμού της Νέας Εποχής και εναντίον της συνδεδεμένης με την αλήθεια αγάπης, εναντίον της αληθινής αγάπης, που δεν αποκρύπτει την πλάνη και το ψεύδος, αλλά τα φανερώνει, ώστε να προφυλάξει τους πιστούς.
Η εκκλησιαστική και θεολογική ηγεσία έχουν υποστή διάβρωση και αλλοτρίωση, με επαινετές βέβαια εξαιρέσεις, ή, όπως λέγει ένας σεβάσμιος Γέροντας ηγούμενος, είναι οπαδοί μιάς νέας αιρέσεως, της αιρέσεως του εφησυχασμού, δεν θέλουν να χαλάσουν την ησυχία τους και να ταραχθούν· καλά περνούν με τις φιέστες και τα πανηγύρια και με τα ευνουχισμένα πνευματικά παιδιά, που τους περικυκλώνουν και τους ακολουθουν.
Η πίστη αλλοιώνεται, τα ορθόδοξα δόγματα αθετούνται, η πλάνη θριαμβεύει, και οι περισσότεροι σιωπούν. Αυτή όμως η σιωπή, όπως και άλλες φορές έχουμε γράψει, είναι κατά τον μεγάλο Άγιο Γρηγόριο Παλαμά, που κατατρόπωσε τον δυτικό μοναχό Βαρλαάμ Καλαβρό και την παπική σχολαστική θεολογία, το τρίτο είδος της αθεΐας· το πρώτο είναι η άρνηση της υπάρξεως του Θεού, το δεύτερο είναι η αίρεση, που καταστρέφει την αλήθεια περί του Θεού, και το τρίτο ο εφησυχασμός, η σιωπή, που συντελεί στο να επικρατήσουν τα δύο άλλα είδη αθεΐας.
Όσες προσπάθειες αντιδράσεως και αντιστάσεως σημειώθηκαν μέχρι το περασμένο έτος με συγγραφή άρθρων και μελετών, με αγωνιστικά κείμενα υπογραφόμενα από κληρικούς και μοναχούς, δεν ανησύχησαν σοβαρά τους φιλοπαπικούς και οικουμενιστικούς κύκλους.
Τα εξουδετέρωναν με το επιχείρημα ότι προέρχονται από μικρή ομάδα ζηλωτών, που τους έστεφαν και με ανάλογα κοσμητικά επίθετα, και με την βεβαιότητα ότι άλλαξαν οι καιροί, ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται γιά την πίστη. Οι πυκνές μάλιστα επισκέψεις του Οικουμενικού Πατριάρχου σε διάφορες πόλεις, όπου ο κόσμος τιμούσε και τιμά τον θεσμό, την ιστορία, την παλαιά αίγλη της ξακουστής Πόλης, και όχι τα φιλοπαπικά και οικουμενιστικά ανοίγματα, τα οποία άλλωστε αγνοεί, έστελναν και στέλνουν λάθος μήνυμα, ότι ο κόσμος ακολουθεί τον πατριάρχη και συμφωνεί με όσα πράττει. Ας φωνάζουν οι ελάχιστοι ζηλωταί, ποιός τους ακούει;
θα επιθυμουσαν μάλιστα, όπως φάνηκε από πατριαρχικό κείμενο, να είχαμε προχωρήσει σε αποτείχιση και διακοπή μνημοσύνου, ώστε επίσημα πλέον να μάς τιμωρήσουν και να μας αποδυναμώσουν ως ανυπάκουους και σχισματικούς. Χωρίς αυτό να αποκλείεται γιά το μέλλον, εφ᾿ όσον κατά τους ιερούς κανόνες, σχίσμα προκαλουν οι κηρύσσοντες την αίρεση και όχι οι στηλιτεύοντες αυτήν, που είναι άξιοι επαίνου και τιμών, πρός το παρόν επιλέξαμε να ενημερώσουμε τον κλήρο και τον λαό, ώστε να βοηθήσουμε και άλλους να καταλάβουν τί συμβαίνει, να ανησυχήσουν, να αφυπνισθούν, δεν πρέπει να ενδιαφερόμαστε και γιά τους άλλους, ιδιαίτερα μάλιστα, όταν κινδυνεύει η σωτηρία τους με την επικράτηση της αιρέσεως και της πλάνης;
2. Η εικόνα αλλάζει. Απειλές και συκοφαντίες.
Αυτό έγινε σε πρώτη φάση με την σύνταξη και κυκλοφόρηση της γνωστής πλέον «Ομολογίας πίστεως κατά του Οικουμενισμού», η οποία έτυχε θετικής αποδοχής. την υπέγραψαν αρκετοί επίσκοποι, εκατοντάδες κληρικών και μοναχών και χιλιάδες λαού, όλων των ηλικιών και όλων των κοινωνικών τάξεων και επαγγελμάτων. Ο προπαγανδιστικός ισχυρισμός γιά μικρή ομάδα απομονωμένων ζηλωτών καταρρέει· επιφανείς επίσκοποι υψηλής θεολογικής και άλλης παιδείας και αμέμπτου ήθους βρίσκονται στην κορυφή του καταλόγου των υπογραφόντων. Σεβάσμιοι ηγούμενοι Αγιορειτικών και εκτός του Αγίου Όρους Μονών, καταξιωμένοι Γέροντες, ιερομόναχοι και μοναχοί, τολμηροί και θαρραλέοι κληρικοί και μοναχοί και χιλιάδες πιστού και ορθοδόξου λαού. Ό,τι πιό εκλεκτό διαθέτει η Εκκλησία ορθώθηκε στίς επάλξεις του αγώνος, γιά να μην αλωθεί το κάστρο της Ορθοδοξίας.
Το σκηνικό άλλαξε και θα εξακολουθεί να αλλάζει με την αφύπνιση διαρκώς περισσοτέρων πιστών. Η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται. τα πράγματα δυσκολεύουν γιά όσους θεωρούσαν την ενωτική πορεία, χωρίς την μετάνοια και την αποκήρυξη της πλάνης εκ μέρους του πάπα, ως εύκολο περίπατο, ως μία νέα Ουνία, με το να ενωθούμε δηλαδή κρατώντας ο καθένας τα δικά του, με την ενότητα εν τη ποικιλίᾳ, όπως ευρηματικά και παραπλανητικά διακηρύσσουν. Βλέποντας αυτήν την εις βάρος τους και υπέρ της Ορθοδοξίας αλλαγή του σκηνικού, ότι πλέον δεν μπορούν να είναι βέβαιοι γιά το αποτέλεσμα, ότι, όπως λέγει ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος σε ανάλογη περίπτωση, τα ίδια τα πρόβατα γίνονται φύλακες της ποίμνης, όταν οι αρχιποιμένες και οι ποιμένες δεν αγρυπνούν, άρχισαν να εκνευρίζονται, να ενοχλούνται, να ταράσσονται και να απειλούν. Δύο φορές ο οικουμενικός πατριάρχης εξετόξευσε απειλές εναντίον των συνταξάντων την «Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμού», ενεργών μάλιστα και επεμβαίνων υπερορίως εις τα όρια άλλης εκκλησιαστικής δικαιοδοσίας, της αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος.
Μπορούσε να ασκήσει την δικαιοδοσία του μόνο στο Άγιον Όρος και σε όσες ελλαδικές περιοχές υπάγονται στην δικαιοδοσία του. Στίς 29 Αυγούστου από την Πόλη απείλησε σε κήρυγμά του σε ναό του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, ότι θα λάβουμε την δέουσα απάντηση, χωρίς συνειρμικά να σκεφθεί ότι κατ᾿ αναλογίαν ζητούσε και αυτός «τας κεφαλάς επί πίνακι» θαρραλέων αγωνιστών και ομολογητών. Η απάντηση δεν ήταν πατρική, αγαπητική, όπως στους αιρετικούς, αλλά τιμωρητική και εκδικητική. Ζητούσε με έγγραφο απευθυνόμενο πρός τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο να ληφθούν επειγόντως μέτρα από την Συνέλευση της Ιεραρχίας του Οκτωβρίου εναντίον των συνταξάντων την «Ομολογία Πίστεως», το πατριαρχικό έγγραφο λειτούργησε ως μπούμεραγκ. Εστράφη εναντίον του αποστείλαντος, όχι μόνο διότι θαρραλέος ιεράρχης έδειξε ότι ο πατριάρχης παραποιούσε και ενόθευε το κείμενο της «Ομολογίας», αλλά και διότι το πατριαρχικό έγγραφο έγινε το διαβατήριο, η γέφυρα, γιά να περάσει επί τέλους στίς συζητήσεις της Ιεραρχίας το θέμα του Οικουμενισμού και του θεολογικού διαλόγου με τον πάπα. και επί πλέον η Ιεραρχία ουσιαστικά εκώφευσε, δεν ανταποκρίθηκε, στο αίτημα του πατριάρχου γιά λήψη μέτρων εναντίον μας.
Δυστυχώς οι απειλές συνεχίζονται με άλλο τρόπο. Την σκυτάλη έχουν πάρει κάποιοι αρχιερείς, που είναι ευάλωτοι, φαίνεται, σε συστάσεις και πιέσεις. Δύο εξ αυτών εφαρμόζουν σχέδιο τρομοκρατήσεως των ιερέων τους, ώστε να μή τολμήσουν να προσχωρήσουν στην Ορθόδοξη Αντίσταση κατά του Οικουμενισμού. Συγχρόνως δυσφημούν και συκοφαντούν τον γράφοντα με ανοησίες και μυθεύματα, πλάσματα της φαντασίας τους ή των ομοίων πληροφοριοδοτών τους. σε ιερατικές συνάξεις που οργάνωσαν ο ένας αμέσως μετά την Συνέλευση της Ιεραρχίας τον Οκτώβριο και ο έτερος εντός του Ιανουαρίου (2010) εστράφησαν οργισμένοι εναντίον της «Ομολογίας» και την απαξίωσαν.
Ο δεύτερος μάλιστα απηγόρευσε στους κληρικούς, με την απειλή της εκδιώξεώς τους από την Μητρόπολη, να κάνουν οποιαδήποτε συζήτηση είτε υπέρ είτε κατά του Οικουμενισμού και του πάπα, και όχι μόνο δεν έλαβε μέτρα, αλλά καμαρώνει και επαινεί τον ηγούμενο ιστορικής Ιεράς Μονής της επαρχίας του, ο οποίος αναβιώνοντας μεσαιωνικές παπικές μεθόδους –αυτό είναι το ήθος των φιλοπαπικών– έκαψε μπροστά στα έκπληκτα μάτια πιστών βιβλία που περιείχαν την «Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμου». Η πράξη του παραπέμπει
στην πυρπόληση των 26 Ιερομαρτύρων της Ιεράς Μονής Ζωγράφου από τους λατινόφρονες του πατριάρχου Ιωάννη Βέκκου (1275). Ας κρίνουν οι άνθρωποι ποιοί είναι φανατικοί και πόση είναι η αδυναμία του ψεύδους απέναντι στην Αλήθεια.
Προσπαθώντας επίσης οι εν λόγω αρχιερείς να κλονίσουν την εμπιστοσύνη των κληρικών, τον σεβασμό και την αγάπη τους πρός το πρόσωπο του γράφοντος, διετύπωσαν ασύστατες παντελώς συκοφαντίες, το μόνο όπλο των δειλών και αμφιβόλου ανδρισμού και εντιμότητος ανθρώπων. Όταν δεν έχεις επιχειρήματα, λασπολογείς και συκοφαντείς, και μάλιστα απόντος του συκοφαντουμένου.
Εμείς φειδόμενοι του αρχιερατικού αξιώματος της παναγίας Ιερωσύνης, και όχι των προσώπων τους που δεν αξίζει να τα σεβασθείς, αποφεύγουμε πρός το παρόν την δημοσιοποίηση των ονομάτων τους και την αναίρεση των ψευδολογιών και ασυστάτων συκοφαντιών τους.
Χαιρόμαστε, γιατί μας αξιώνει ο Κύριος να υβριζόμεθα και να συκοφαντούμεθα γιά την Αλήθεια και την Ορθοδοξία. Απλώς προβήκαμε στην γνωστοποίηση αυτών των απειλών και των συκοφαντιών, εν πρώτοις γιά να ενθαρρύνουμε τους αγωνιστάς να μη φοβουνται τους αναξίους αυτούς επισκόπους, οι οποίοι ούτε τον Θεόν φοβούνται ούτε τους ανθρώπους εντρέπονται, και γιά να προφυλάξουμε όσους τυχόν πιστεύσουν τις συκοφαντίες και σκανδαλισθούν. Ακόμη και γιά να πληροφορήσουμε τους καταχρωμένους το αρχιερατικό αξίωμα και τυρρανούντας δεσποτικώς και κοσμικώς τους κληρικούς και το ποίμνιο, ότι είναι και αυτοί πρόβατα του αρχιποίμενος Χριστού, ο οποίος θα προφυλάξει την Εκκλησία του από τους λύκους του Παπισμού και του Οικουμενισμού, και από τους μισθωτούς ποιμένες, οι οποίοι εγκαταλείπουν τα πρόβατα και δεν θυσιάζονται γι᾿ αυτά, διότι ενδιαφέρονται μόνο γιά την καλοπέραση, γιά το γάλα και το μαλλί τους. (Ιω.10, 1-15)

[Thomas15n]

Η πίστη αλλοιώνεται, τα ορθόδοξα δόγματα αθετούνται, η πλάνη θριαμβεύει, και οι περισσότεροι σιωπούν. Αυτή όμως η σιωπή, όπως και άλλες φορές έχουμε γράψει, είναι κατά τον μεγάλο Άγιο Γρηγόριο Παλαμά, που κατατρόπωσε τον δυτικό μοναχό Βαρλαάμ Καλαβρό και την παπική σχολαστική θεολογία, το τρίτο είδος της αθεΐας· το πρώτο είναι η άρνηση της υπάρξεως του Θεού, το δεύτερο είναι η αίρεση, που καταστρέφει την αλήθεια περί του Θεού, και το τρίτο ο εφησυχασμός, η σιωπή, που συντελεί στο να επικρατήσουν τα δύο άλλα είδη αθεΐας.

Αφιερώνεται σε αυτούς που επιμένουν να μιλούν δήθεν περί της αμαρτίας κατακρίσεως σε όσουν αντιδρούν στους Οικουμενιστές.
Ας κατηγορήσουν και τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά ως ζηλωτή φανατικό και μισσαλόδοξο, αν τολμούν.

[Thomas15n]

Επίσης, ο κ. Αμβρόσιος τονίζει χαρακτηριστικά, ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης «Έρχεται κοντά μας όχι ως Πατέρας, αλλά ως κατακτητής!».

...........................................................................................................................
Στο καταλυτικό αυτό έργο του, δυστυχώς, έχει εξασφαλίσει υποστήριξη εκ των έσω. Με τις κατά καιρούς θορυβώδεις εμφανίσεις του στην Ελλάδα έχει δημιουργήσει πέμπτη φάλαγγα! Μία αθηναϊκή εφημερίδα χθες, Κυριακή 21 Φεβρουαρίου, παρουσίασε τις οβιδιακές μεταμορφώσεις Ελλήνων Ορθοδόξων Ιεραρχών, οι οποίοι έχουν δημιουργήσει καριέρα μετακινούμενοι από το αντί στο υπέρ -πατριαρχικό στρατόπεδο…

http://www.romfea.gr

ΚΑΤΑΚΤΗΤΗΣ! ΠΕΜΠΤΗ ΦΑΛΑΓΓΑ! ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης!
Είναι δυνατόν αυτός λιώνει από αγάπη αμα δει Αιρετικούς ειδικά τους Παπικούς, όπως είχε δηλώσει από του εξώστου του Αγίου Πέτρου Βατικανού με τον προηγούμενο πάπα Ιωάννη Παύλο ΙΙ "με τον πάπα είμαστε πολύ αγαπημένοι" στα Ιταλικά Βεβαίως.

Αμβρόσιε, τί λόγια είναι αυτά!

[Dimitris39]

Eξω απο τον Χορο πολλα τραγουδια λενε μερικοι

[cloaca]

Κατά την γνώμη μου ζηλωτής δεν σημαίνει φωνάζω και ωρύομαι για την ορθή πίστη στον Χριστό.
Αλλά ο πνευματικός μου αγώνας γίνεται με μεγάλο ζήλο και είμαι πολύ αυστηρός με τον εαυτό μου ώστε να είμαι όσο γίνεται πιο αρεστός στον Νυμφίο στον Κύριο μας.
Βέβαια για να είσαι αρεστός στον Κύριο δεν θα πρέπει να δέχεσαι τις αιρέσεις ως ορθή πίστη και ούτε να συμβιβάζεσαι με αυτό.

[Dimitris39]

θελει προσοχη γιατι μερικοι πεφτουνε στην αμαρτια της υπερηφανειας
νομιζοντας οτι και μονο αυτοι θα κατακτησουνε τον παραδεισο γιατι εχουνε ζηλο
ο θεος να ξερετε εινε ενας και εινε για ολους
απλως ο καθενας τον αγαπαη και τον δοξαση με διαφορετικο τροπο
και την ωρα της κρισεως θα πει σε μερικους με ποιο δικαιωμα κατακρινεις εσυ
τον αδελφο σου ο οποιος με αγαπησε με τον δικο του ξεχωριστο τροπο?