Πολλές φορές συμβαίνουν περιστατικά για τα οποία εμείς δεν έχουμε καμία αμφιβολία πως είναι επεμβάσεις του Θεού -με τον ανεπαίσθητο και αρχοντικό τρόπο που Εκείνος "επεμβαίνει" στη διακριτικά στη ζωή μας- και που αν τα διηγηθούμε σε άλλους θα μας πούνε "συμπτώσεις". Για παράδειγμα, ταξίδευα κάποτε Αθήνα-Βόλο με το λεωφορείο και σταματήσαμε κάπου στην εθνική οδό για την συνηθισμένη εικοσάλεπτη στάση. Εκεί είχε σταματήσει κι ένα ΙΧ στο οποίο επέβαινε ο Πνευματικός μου που ταξίδευε για Θεσσαλονίκη. Λες και είχαμε δώσει ραντεβού!
Έχετε τέτοια περιστατικά να διηγηθείτε;
Συμπτώσεις
Συντονιστής: Συντονιστές
-
filtor
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 871
- Εγγραφή: Σάβ Ιαν 28, 2006 6:00 am
- Τοποθεσία: Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Πάρα πολλά!
...Ένα από τα τελευταία :
Ένας γνωστός μου έχει κλειστεί εδώ και δύο-τρία 8O χρόνια στο σπίτι του και δεν βγαίνει έξω!
Με κάλεσε ο πατέρας μαζί με άλλους να πάμε έτσι σαν επίσκεψη αλλά βασικά για να έρθει το παιδί του σε επαφή με κόσμο.
Οι άλλοι είχαν πάει πιο μπροστά και κατόπιν πήγα κι εγώ.
Σκοπός μου ήταν να τον πλησιάσω για να του δώσω κάποιο βιβλίο για τον Παΐσιο γιατί θεώρησα ότι - όπως είχε συμβεί με μένα παλιότερα όταν πέρασα κάποια ζόρια - ίσως να φωτιστεί μέσα του το σκοτάδι.
Το παληκάρι καμιά σχέση με την εκκλησία.
Πάω στο τραπέζι "γεια σας", "γεια σας" και ποια είναι η πρώτη κουβέντα που λέει αυτός;
"Ρε παιδιά είδατε χθες στην τηλεόραση για έναν μοναχό ... πώς τον λέγενε ... α ναι ...Παΐσιο! Τι άνθρωπος ήταν αυτός! Πω ... πω..." 8O
Οπότε του λέω εγώ "αν θέλεις να μάθεις περισσότερα γι' αυτόν, αύριο θα σου φέρω μερικά βιβλία γιατί όντως ήταν πολύ σπουδαίος!"
_____________________________________________________________
Νομίζω πως το έχω ξαναναφέρει το περιστατικό αλλά επειδή το θεωρώ μοναδικό το αναφέρω έτσι για οφέλεια του καθενός.
Το παληκάρι από τότε έχει διαβάσει τουλάχιστον 40 σχετικά βιβλία και πάει καλύτερα. Είναι χαρακτηριστικό αυτό που μου έλεγε :
διαβάζω μία παράγραφο και από το σκοτάδι βγαίνω στο φως!
...Ένα από τα τελευταία :
Ένας γνωστός μου έχει κλειστεί εδώ και δύο-τρία 8O χρόνια στο σπίτι του και δεν βγαίνει έξω!
Με κάλεσε ο πατέρας μαζί με άλλους να πάμε έτσι σαν επίσκεψη αλλά βασικά για να έρθει το παιδί του σε επαφή με κόσμο.
Οι άλλοι είχαν πάει πιο μπροστά και κατόπιν πήγα κι εγώ.
Σκοπός μου ήταν να τον πλησιάσω για να του δώσω κάποιο βιβλίο για τον Παΐσιο γιατί θεώρησα ότι - όπως είχε συμβεί με μένα παλιότερα όταν πέρασα κάποια ζόρια - ίσως να φωτιστεί μέσα του το σκοτάδι.
Το παληκάρι καμιά σχέση με την εκκλησία.
Πάω στο τραπέζι "γεια σας", "γεια σας" και ποια είναι η πρώτη κουβέντα που λέει αυτός;
"Ρε παιδιά είδατε χθες στην τηλεόραση για έναν μοναχό ... πώς τον λέγενε ... α ναι ...Παΐσιο! Τι άνθρωπος ήταν αυτός! Πω ... πω..." 8O
Οπότε του λέω εγώ "αν θέλεις να μάθεις περισσότερα γι' αυτόν, αύριο θα σου φέρω μερικά βιβλία γιατί όντως ήταν πολύ σπουδαίος!"
_____________________________________________________________
Νομίζω πως το έχω ξαναναφέρει το περιστατικό αλλά επειδή το θεωρώ μοναδικό το αναφέρω έτσι για οφέλεια του καθενός.
Το παληκάρι από τότε έχει διαβάσει τουλάχιστον 40 σχετικά βιβλία και πάει καλύτερα. Είναι χαρακτηριστικό αυτό που μου έλεγε :
διαβάζω μία παράγραφο και από το σκοτάδι βγαίνω στο φως!
ρε σύμπτωση
Καλημέρα
Δεν είχα ακούσει ποτέ για την ύπαρξη των Αγίων Ραφαήλ. Ειρήνης και Νικολάου.Πηγαίνοντας να αγοράσω μια εικόνα ως δώρο για κάποια εορτάζουσα, μου έδειξαν την εικόνα τους .αντέδρασα λέγοντας ότι αυτή είναι για καθολικούς ( νόμιζα ότι είναι καθολικός άγιος ),
το βράδυ στην εορτάζουσα, δεν ξέρω πως , ζήτησα για πρώτη φορά να δανειστώ ένα θρησκευτικό βιβλίο απο την πολύ μεγάλη θρησκευτική βιβλιοθήκη της .
Απλωσα το χέρι μου στην τύχη και χωρίς να βλέπω τους τίτλους των βιβλίων και έπιασα το ''βίος και θαύματα των Αγίων Ραφαήλ ''
σύμπτωση έ ?
την καλημέρα μου σε όλους
Δεν είχα ακούσει ποτέ για την ύπαρξη των Αγίων Ραφαήλ. Ειρήνης και Νικολάου.Πηγαίνοντας να αγοράσω μια εικόνα ως δώρο για κάποια εορτάζουσα, μου έδειξαν την εικόνα τους .αντέδρασα λέγοντας ότι αυτή είναι για καθολικούς ( νόμιζα ότι είναι καθολικός άγιος ),
το βράδυ στην εορτάζουσα, δεν ξέρω πως , ζήτησα για πρώτη φορά να δανειστώ ένα θρησκευτικό βιβλίο απο την πολύ μεγάλη θρησκευτική βιβλιοθήκη της .
Απλωσα το χέρι μου στην τύχη και χωρίς να βλέπω τους τίτλους των βιβλίων και έπιασα το ''βίος και θαύματα των Αγίων Ραφαήλ ''
σύμπτωση έ ?
την καλημέρα μου σε όλους
ΡΑΧΗΛ
Έχω πολλά τέτοια περιστατικά, ένα που αμέσως μου ήρθε στο μυαλό: ήταν μετά την γιορτή του Αγίου Δημητρίου δεν ήμουν καλά και χωρίς καν να σκεφτώ που πάω οδηγήθηκα σε ένα μαγαζί με περιοδικά και πήρα το περιοδικό ''ΠΕΜΤΟΥΣΙΑ" -με ορθόδοξο θρησκευτικό περιεχόμενο- για εξώφυλο είχε μια μουσουλμάνα με το χαρακτηριστικό μαντήλι που εκείνο τον καιρό συζητιόταν πολύ... -άσχετο- μέσα είχε αφιέρωμα στον γέροντα Σοφρώνιο του Essex- και πως έγινε η γνωριμία με τον Γέροντα Σιλουανό ενώ έμεναν για χρόνια στο ίδιο μοναστήρι! Θα το δημοσιεύσω αναλυτικά κάποια στιγμή. Επίσης ο γέροντας Σοφρώνιος σε έναν άλλο μοναχό έδωσε μια πολύ αισιόδοξη απάντηση για περιπτώσεις απογοήτευσης -είναι χαρακτηριστικό το περιστατικό για το πόσο ο Γέροντας Σιλουανός εκτίμησε από αυτό το πνευματικό του ύψος... Αυτό το περιστατικό με βοήθησε πάρα πολύ!
Μου θυμίσατε μια "σύμπτωση" που νομίζω αξίζει να αναφέρω γιατί είναι και ένα μάθημα για την Πρόνοια του Κυρίου όταν έχουμε κάποιο πρόβλημα και όταν ψάχνουμε "φωτισμένους" Γέροντες.
Αυτήν την ιστορία μου τη διηγήθηκε μοναχός από τη Μονή Ιβήρων πριν 10-12 περίπου χρόνια, επειδή τον ρωτούσα αν υπάρχει κανένας Γέροντας σαν τον π. Παϊσιο.
Μου είπε λοιπόν πως κάποτε τον βασάνιζαν διάφορα προβλήματα στο μυαλό του (για πνευματικά θέματα) και ξεκίνησε να πάει στο κελί του Γ. Παϊσίου για να τον συμβουλευτεί. Στο δρόμο, όπως προχωρούσε σκυφτός και προβληματισμένος βλέπει να έρχεται από την άλλη ένας μοναχός βρώμικος, κακοντυμένος και "σπανός" (ούτε γένια ούτε μαλλιά). Επειδή ο μοναχός αυτός "μύριζε" πολύ και έχοντας συνηθίσει να θεωρούμε σεβάσμιους τους Γέροντες με τις άσπρες γενειάδες, όπως μου είπε, είπε στα γρήγορα ένα "Ευλόγησον" και προσπάθησε να απομακρυνθεί γρήγορα από τον περίεργο αυτό μοναχό. Ο Γέροντας όμως αυτός (που δεν τον είχε ξαναδεί ο Ιβηριώτης μοναχός) τον σταμάτησε και άρχισε να του πιάνει κουβέντα. Μετά από λίγο ο μοναχός συνειδητοποίησε πως όσα του έλεγε ο Γέροντας αυτός (χωρίς ο ίδιος να τον έχει ρωτήσει) ήταν οι απαντήσεις στα προβλήματα που τον βασάνιζαν. Αφού του είπε λοιπόν αρκετά πράγματα αυτός ο "περίεργος" Γέροντας έφυγε.
Σχεδόν αποσβωλομένος, μόλις κατάλαβε τι έγινε ο μοναχός ευχαρίστησε όπως μου είπε τον Κύριο και γύρισε πίσω στο Μοναστήρι μια και είχε πάρει τις απαντήσεις που έψαχνε.

Αυτήν την ιστορία μου τη διηγήθηκε μοναχός από τη Μονή Ιβήρων πριν 10-12 περίπου χρόνια, επειδή τον ρωτούσα αν υπάρχει κανένας Γέροντας σαν τον π. Παϊσιο.
Μου είπε λοιπόν πως κάποτε τον βασάνιζαν διάφορα προβλήματα στο μυαλό του (για πνευματικά θέματα) και ξεκίνησε να πάει στο κελί του Γ. Παϊσίου για να τον συμβουλευτεί. Στο δρόμο, όπως προχωρούσε σκυφτός και προβληματισμένος βλέπει να έρχεται από την άλλη ένας μοναχός βρώμικος, κακοντυμένος και "σπανός" (ούτε γένια ούτε μαλλιά). Επειδή ο μοναχός αυτός "μύριζε" πολύ και έχοντας συνηθίσει να θεωρούμε σεβάσμιους τους Γέροντες με τις άσπρες γενειάδες, όπως μου είπε, είπε στα γρήγορα ένα "Ευλόγησον" και προσπάθησε να απομακρυνθεί γρήγορα από τον περίεργο αυτό μοναχό. Ο Γέροντας όμως αυτός (που δεν τον είχε ξαναδεί ο Ιβηριώτης μοναχός) τον σταμάτησε και άρχισε να του πιάνει κουβέντα. Μετά από λίγο ο μοναχός συνειδητοποίησε πως όσα του έλεγε ο Γέροντας αυτός (χωρίς ο ίδιος να τον έχει ρωτήσει) ήταν οι απαντήσεις στα προβλήματα που τον βασάνιζαν. Αφού του είπε λοιπόν αρκετά πράγματα αυτός ο "περίεργος" Γέροντας έφυγε.
Σχεδόν αποσβωλομένος, μόλις κατάλαβε τι έγινε ο μοναχός ευχαρίστησε όπως μου είπε τον Κύριο και γύρισε πίσω στο Μοναστήρι μια και είχε πάρει τις απαντήσεις που έψαχνε.
-
nkope
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 1347
- Εγγραφή: Σάβ Απρ 08, 2006 5:00 am
- Τοποθεσία: Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Δεν υπάρχουν συμπτώσεις. Όλα σ΄αυτό τον κόσμο διευθύνονται απ' τη Σοφία του Θεού και είναι για το καλό μας.
Στη ζωή μου έχουν συμβεί πάρα πολλές περιπτώσεις, που αναγνώρισα εκ των υστέρων το χέρι του Θεού να κατευθύνει και να βοηθά. Όσες φορές εμπιστεύτηκα το χέρι Του κι άφησα τον εαυτό μου να με κατευθύνει, το αποτέλεσμα ήταν θαυματουργικό. Τις άλλες φορές, που δεν το κατάλαβα αμέσως ή δεν άφησα τον εαυτό μου στα χέρια της Θείας Πρόνοιας, το αποτέλεσμα δεν ήταν το καλύτερο.
Θ' αναφέρω εδώ μια περίπτωση που συνέβη πρόσφατα στον περίγυρό της οικογένειάς μου, χωρίς όμως ονόματα για ευνόητους λόγους.
Πριν από ένα χρόνο περίπου μετά από μακρά αναζήτηση παρέας για επισκεφθώ το Άγιο Όρος, βρέθηκα ξαφνικά να συζητώ μ΄ενα γνωστό που δεν φανταζόμουν ποτέ ότι έχει πνευματικές ανησυχίες. Μου είπε ότι αυτός με τον αδελφό του κι άλλα τρία άτομα σκόπευαν να πάνε σύντομα στο Άγιο Όρος, κι ότι ένας απ΄αυτούς εμποδίστηκε και δεν θα πήγαινε. Τον ρώτησα τότε αν μπορούσα να πάω εγώ στη θέση του κι έτσι βρέθηκα ξαφνικά στο Άγιο Όρος.
Δύο από την παρέα είχαν γνωστό ένα Γέροντα ασκητή με τον οποίο γνωρίστηκα κι εγώ και συνδέθηκα μ' ενα τρόπο θαυμαστό, που θα τον περιγράψω όμως μια άλλη φορά. Αυτό που αφορά τη συζήτηση είναι ότι έμαθα ότι βγαίνει συχνά στον κόσμο και πηγαίνει σ΄ανθρώπους που τον έχουν ανάγκη, ασθενείς, πονεμένους κ.λ.π.
Λίγο καιρό αργότερα ετοιμαζόμουν να πάω σε μια αγρυπνία σε ναό κοντά στο σπίτι μου, όταν η γυναίκα μου είπε πολύ στενοχωρημένη ότι μια κοπέλα απ' το στενό μας οικογενειακό περιβάλλον έπαθε σοβαρό τροχαίο ατύχημα κι είναι πολύ βαριά τραυματισμένη στο νοσοκομείο. Της είπα να πάει στο νοσοκομείο κι ότι θα συναντηθούμε εκεί μετά από λίγο. Πήγα αμέσως στο ναό που μόλις είχε αρχίσει η ακολουθία και παρακάλεσα τον ιερέα να προσευχηθεί για να σωθεί η βαριά τραυματισμένη κι έφυγα για το νοσοκομείο. Εκείνος βγήκε στην ωραία πύλη κι είπε στους αδελφούς το περιστατικό και τους παρακάλεσε να προσεύχονται κι αυτοί να σωθεί η ζωή της κοπέλας.
Στον νοσοκομείο η κατάσταση που βρήκα ήταν πολύ δύσκολη. Οι γιατροί μετά την αξονική τομογραφία είπαν στο σύζυγο και τους γονείς της κοπέλας, ότι η ζωή της κινδυνεύει άμεσα κι ότι δεν είναι σίγουροι άν θα φτάσει μέχρι τη Θεσσαλονίκη ζωντανή. Ενημέρωσα τότε το σύζυγο και τους γονείς ότι είχα πάει στο ναό κι είχα ζητήσει να προσεύχονται για τη σωτηρία της κοπέλας και τους είπα πως είμαι σίγουρος, ότι ο Θεός θ΄ακούσει της προσευχές και να προσεύχονται κι αυτοί. Η κοπέλα έφυγε με το ασθενοφόρο για τη Θεσσαλονίκη κι εγώ επέστρεψα στην αγρυπνία.
Στη Θεσσαλονίκη οι γιατροί, όταν αντίκρυσαν την κατάσταση της τραυματισμένης, δεν ήθελαν να την χειρουργήσουν, γιατί έλεγαν ότι ούτως ή άλλως θα πεθάνει και δεν ήθελαν ν΄αναλάβουν την ευθύνη. Βρέθηκε τότε ένας εξαιρετικός γιατρός, άνθρωπος του Θεού, που είπε: "Δε λέτε ότι θα πεθάνει; Εγώ θα τη χειρουργήσω κι ας γίνει ότι θέλει ο Θεός. Είναι πολύ νέα για να την αφήσω να πεθάνει αβοήθητη." Έτσι τη χειρούργησε, επέζησε από την εγχείρηση και μπήκε στη εντατική.
Την άλλη μέρα το πρωί ο γιατρός ενημέρωσε τους γονείς γι αυτό που είχε κάνει, αλλά τους είπε ότι υπάρχουν πολύ μικρές ελπίδες και να ετοιμάζονται για το χειρότερο. Πήρα τότε στο τηλέφωνο το Γέροντα στο Άγιο Όρος και του είπε τι συμβαίνει και τον παρακάλεσα να εύχεται και να ειδοποιήσει και το μοναστήρι στο οποίο υπάγεται να κάνει παράκληση. Ο Γέροντας μου είπε να προσευχόμαστε και να μη φοβόμαστε, κι ότι όλα θα πάνε καλά.
"Μετά από 10 μέρες", μου είπε, "θα ρθώ στη Θεσσαλονίκη και θα φέρω μαζί μου τα Άγια Λείψανα (των οποίων είναι φύλακας) για να τη σταυρώσω".
"Μα Γέροντα", του είπα, "θα ζει μέχρι τότε;"
"Μην ανυσηχείτε", μου είπε, "βεβαίως και θα ζεί".
Μετά από 10 μέρες η κοπέλα ήταν ακόμη στην εντατική και δεν έδειχνε σημάδια να συνέρχεται. Οι γιατροί εξακολουθούσαν να μην δίνουν ελπίδες επιβίωσης. Ο Γέροντας, όπως είπε, ήρθε, μπήκε στη εντατική και σταύρωσε την κοπέλα με τα Άγια Λείψανα. Τότε εκείνη ταράχτηκε κι άνοιξε τα μάτια της, ενώ τα μηχανήματα που ήταν συνδεμένα πάνω της τρελλάθηκαν. Ο γιατρός που ήταν υπηρεσία, πήγε κοντά γονάτισε κι ασπάστηκε τα Άγια Λείψανα, κι ευχαρίστησε το Γέροντα. Από τότε και μετά η κοπέλα άρχισε να βελτιώνεται σταθερά και σε μια βδομάδα βγήκε από την εντατική.
Πως τα βλέπετε όλα αυτά ήταν συμπτώσεις;
Στη ζωή μου έχουν συμβεί πάρα πολλές περιπτώσεις, που αναγνώρισα εκ των υστέρων το χέρι του Θεού να κατευθύνει και να βοηθά. Όσες φορές εμπιστεύτηκα το χέρι Του κι άφησα τον εαυτό μου να με κατευθύνει, το αποτέλεσμα ήταν θαυματουργικό. Τις άλλες φορές, που δεν το κατάλαβα αμέσως ή δεν άφησα τον εαυτό μου στα χέρια της Θείας Πρόνοιας, το αποτέλεσμα δεν ήταν το καλύτερο.
Θ' αναφέρω εδώ μια περίπτωση που συνέβη πρόσφατα στον περίγυρό της οικογένειάς μου, χωρίς όμως ονόματα για ευνόητους λόγους.
Πριν από ένα χρόνο περίπου μετά από μακρά αναζήτηση παρέας για επισκεφθώ το Άγιο Όρος, βρέθηκα ξαφνικά να συζητώ μ΄ενα γνωστό που δεν φανταζόμουν ποτέ ότι έχει πνευματικές ανησυχίες. Μου είπε ότι αυτός με τον αδελφό του κι άλλα τρία άτομα σκόπευαν να πάνε σύντομα στο Άγιο Όρος, κι ότι ένας απ΄αυτούς εμποδίστηκε και δεν θα πήγαινε. Τον ρώτησα τότε αν μπορούσα να πάω εγώ στη θέση του κι έτσι βρέθηκα ξαφνικά στο Άγιο Όρος.
Δύο από την παρέα είχαν γνωστό ένα Γέροντα ασκητή με τον οποίο γνωρίστηκα κι εγώ και συνδέθηκα μ' ενα τρόπο θαυμαστό, που θα τον περιγράψω όμως μια άλλη φορά. Αυτό που αφορά τη συζήτηση είναι ότι έμαθα ότι βγαίνει συχνά στον κόσμο και πηγαίνει σ΄ανθρώπους που τον έχουν ανάγκη, ασθενείς, πονεμένους κ.λ.π.
Λίγο καιρό αργότερα ετοιμαζόμουν να πάω σε μια αγρυπνία σε ναό κοντά στο σπίτι μου, όταν η γυναίκα μου είπε πολύ στενοχωρημένη ότι μια κοπέλα απ' το στενό μας οικογενειακό περιβάλλον έπαθε σοβαρό τροχαίο ατύχημα κι είναι πολύ βαριά τραυματισμένη στο νοσοκομείο. Της είπα να πάει στο νοσοκομείο κι ότι θα συναντηθούμε εκεί μετά από λίγο. Πήγα αμέσως στο ναό που μόλις είχε αρχίσει η ακολουθία και παρακάλεσα τον ιερέα να προσευχηθεί για να σωθεί η βαριά τραυματισμένη κι έφυγα για το νοσοκομείο. Εκείνος βγήκε στην ωραία πύλη κι είπε στους αδελφούς το περιστατικό και τους παρακάλεσε να προσεύχονται κι αυτοί να σωθεί η ζωή της κοπέλας.
Στον νοσοκομείο η κατάσταση που βρήκα ήταν πολύ δύσκολη. Οι γιατροί μετά την αξονική τομογραφία είπαν στο σύζυγο και τους γονείς της κοπέλας, ότι η ζωή της κινδυνεύει άμεσα κι ότι δεν είναι σίγουροι άν θα φτάσει μέχρι τη Θεσσαλονίκη ζωντανή. Ενημέρωσα τότε το σύζυγο και τους γονείς ότι είχα πάει στο ναό κι είχα ζητήσει να προσεύχονται για τη σωτηρία της κοπέλας και τους είπα πως είμαι σίγουρος, ότι ο Θεός θ΄ακούσει της προσευχές και να προσεύχονται κι αυτοί. Η κοπέλα έφυγε με το ασθενοφόρο για τη Θεσσαλονίκη κι εγώ επέστρεψα στην αγρυπνία.
Στη Θεσσαλονίκη οι γιατροί, όταν αντίκρυσαν την κατάσταση της τραυματισμένης, δεν ήθελαν να την χειρουργήσουν, γιατί έλεγαν ότι ούτως ή άλλως θα πεθάνει και δεν ήθελαν ν΄αναλάβουν την ευθύνη. Βρέθηκε τότε ένας εξαιρετικός γιατρός, άνθρωπος του Θεού, που είπε: "Δε λέτε ότι θα πεθάνει; Εγώ θα τη χειρουργήσω κι ας γίνει ότι θέλει ο Θεός. Είναι πολύ νέα για να την αφήσω να πεθάνει αβοήθητη." Έτσι τη χειρούργησε, επέζησε από την εγχείρηση και μπήκε στη εντατική.
Την άλλη μέρα το πρωί ο γιατρός ενημέρωσε τους γονείς γι αυτό που είχε κάνει, αλλά τους είπε ότι υπάρχουν πολύ μικρές ελπίδες και να ετοιμάζονται για το χειρότερο. Πήρα τότε στο τηλέφωνο το Γέροντα στο Άγιο Όρος και του είπε τι συμβαίνει και τον παρακάλεσα να εύχεται και να ειδοποιήσει και το μοναστήρι στο οποίο υπάγεται να κάνει παράκληση. Ο Γέροντας μου είπε να προσευχόμαστε και να μη φοβόμαστε, κι ότι όλα θα πάνε καλά.
"Μετά από 10 μέρες", μου είπε, "θα ρθώ στη Θεσσαλονίκη και θα φέρω μαζί μου τα Άγια Λείψανα (των οποίων είναι φύλακας) για να τη σταυρώσω".
"Μα Γέροντα", του είπα, "θα ζει μέχρι τότε;"
"Μην ανυσηχείτε", μου είπε, "βεβαίως και θα ζεί".
Μετά από 10 μέρες η κοπέλα ήταν ακόμη στην εντατική και δεν έδειχνε σημάδια να συνέρχεται. Οι γιατροί εξακολουθούσαν να μην δίνουν ελπίδες επιβίωσης. Ο Γέροντας, όπως είπε, ήρθε, μπήκε στη εντατική και σταύρωσε την κοπέλα με τα Άγια Λείψανα. Τότε εκείνη ταράχτηκε κι άνοιξε τα μάτια της, ενώ τα μηχανήματα που ήταν συνδεμένα πάνω της τρελλάθηκαν. Ο γιατρός που ήταν υπηρεσία, πήγε κοντά γονάτισε κι ασπάστηκε τα Άγια Λείψανα, κι ευχαρίστησε το Γέροντα. Από τότε και μετά η κοπέλα άρχισε να βελτιώνεται σταθερά και σε μια βδομάδα βγήκε από την εντατική.
Πως τα βλέπετε όλα αυτά ήταν συμπτώσεις;
Συμπτώσεις δεν είναι σίγουρα. Η απορία μου όμως ξέρετε ποια είναι; Και για το Θεό θέλει "μέσο";nkope έγραψε:
Πως τα βλέπετε όλα αυτά ήταν συμπτώσεις;
Αν δεν έχεις δηλαδή κάποιο γνωστό Γέροντα τέτοιου πνευματικού επιπέδου ή κάποιον γνωστό μοναχό σε μοναστήρι τι γίνεται; Πως θα βοηθήσει ο Θεός αφού οι δικές μας προσευχές είναι αδύναμες;
Αν δηλαδή τώρα δεν είχες γνωρίσει το Γέροντα που λες δε θα σωζόταν η κοπέλα; ΕΙλικρινά ωρες ώρες δεν καταλαβαίνω πολλά
-
nkope
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 1347
- Εγγραφή: Σάβ Απρ 08, 2006 5:00 am
- Τοποθεσία: Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Φίλε max1 δεν είναι θέμα "μέσου" είναι θέμα παρρησίας. Μακάρι να μπορούσαμε να έχουμε καθαρή καρδία, ώστε να έχουμε τέτοια παρρησία προς το Θεό, που να μη χρειαζόμαστε τη βοήθεια άλλων ανθρώπων, που κατά τεκμήριο, εξ αιτίας των πνευματικών τους αγώνων, έχουν καλύτερη παρρησία προς το Θεό από τη δική μας.max1 έγραψε:
Συμπτώσεις δεν είναι σίγουρα. Η απορία μου όμως ξέρετε ποια είναι; Και για το Θεό θέλει "μέσο";
Αν δεν έχεις δηλαδή κάποιο γνωστό Γέροντα τέτοιου πνευματικού επιπέδου ή κάποιον γνωστό μοναχό σε μοναστήρι τι γίνεται; Πως θα βοηθήσει ο Θεός αφού οι δικές μας προσευχές είναι αδύναμες;
Αν δηλαδή τώρα δεν είχες γνωρίσει το Γέροντα που λες δε θα σωζόταν η κοπέλα; ΕΙλικρινά ωρες ώρες δεν καταλαβαίνω πολλά![]()
![]()
Επίσης η συμπροσευχή έχει τεράστια δύναμη, αφού μας το είπε ο Κύριος, ότι όταν δύο ή τρείς προσεύχονται συγχρόνως για το ίδιο θέμα τότε ο Θεός θα δώσει την απάντηση.


