Η Κόλαση και ο Παράδεισος

[spetzouras]

Χμ... Καλύτερο θα ήταν πιστεύω να μην μας ένοιαζε για το πώς μοιάζει η κόλαση και ο παράδεισος :) Αλλά για το πώς θα φτάναμε ως εκεί.. Σε τελική ανάλυση, όταν με το καλό (?!?) βρεθούμε εκεί, θα είναι πολύ αργά πια..

Καλημέρα αδελφοί μου!
Θα συμφωνήσω με το φίλο "ποιμήν"...

Θα ήθελα όμως να προσθέσω μια ακόμα περιγραφή της κόλασης και του Παραδείσου,αν θυμάμαι καλά από τον Άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο και που μοιάζει με αυτή που γράφτηκε παραπάνω...

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι ο Θεός είναι ο ήλιος...αλλά ένας ήλιος πολύ φωτεινός και που έχει την ιδιότητα οι ακτίνες του να φτάνουν παντού,να περνούν τους τοίχους και κάθε εμπόδιο,να μην υπάρχει σκιά πουθενά ούτε μια μικρή χαραμάδα χωρίς αυτό τον Ήλιο...

Για τους Χριστιανούς που μέσα από τη ζωή τους θα έχουν κερδίσει τη χαρά του Παραδείσου και που θα έχουν αγαπήσει το Χριστό και Θεό μας, αυτός ο Ήλιος θα είναι ευεργετικός...θα απολαμβάνουν αυτό τον Ήλιο...δεν θα τους καίει,δεν θα τους ζεσταίνει...κάθε άλλο,θα δέχονται με ευχαρίστηση τις ακτίνες του και την αγκαλιά του...

Θα υπάρχουν όμως και ψυχές οι οποίες δεν θέλησαν να ακολουθήσουν το Χριστό και στην επίγεια ζωή τους είτε τον πολέμησαν είτε τον μίσησαν είτε δεν ξέρω τι άλλο...αυτές οι ψυχές συνειδητά επέλεξαν να είναι μακριά Του, όμως σε αυτή την κατάσταση της μετά θάνατον ζωής, δεν θα μπορούν να κρυφτούν πουθενά από αυτόν τον Ήλιο και τις ακτίνες του...
Έτσι λοιπόν, θα βασανίζονται από αυτόν τον Ήλιο...οι ακτίνες του θα είναι για αυτούς αφόρητες,θα τους καίνε και θα τους ζεσταίνουν και βέβαια δεν θα υπάρχει πουθενά μέρος να κρυφτούν...

Αξίζει να προσέξουμε ότι όσοι θα βρίσκονται στην παραπάνω κατάσταση της "κόλασης" θα το έχουν οι ίδιοι επιλέξει...
Ο ελεήμων Θεός δεν θα αρνείται την αγάπη Του και την ευλογία Του σε κανέναν... όλους θα τους αγκαλιάζει...όμως δεν θα δέχονται όλοι με τον ίδιο τρόπο αυτή την αγάπη...
Για κάποιους θα είναι Παράδεισος και για κάποιους κόλαση...

[123]

Όλες οι εικόνες του Παραδείσου και της Κόλασης θέλουν να δείξουν συναισθήματα, γιατί αυτό που θα ζούμε, είτε έτσι είτε αλλιώς, θα είναι συναίσθημα. Πώς να τα περιγράψεις λοιπόν, πώς να τα ζωγραφίσεις, πώς να τα εξηγήσεις….

Διάβασα κάπου πως δεν υπάρχει Παράδεισος ούτε κόλαση, δεν είναι αντίθετες έννοιες αλλά η αρνητική είναι η έλλειψη της θετικής, είναι απλά μια αφαιρετική έννοια.
Όπως λέμε. δεν υπάρχει κρύο, αλλά έλλειψη ζέστης, δεν υπάρχει μίσος αλλά έλλειψη αγάπης, έτσι ο μεν Παράδεισος είναι το φως, η δε Κόλαση η έλλειψη του φωτός. Αυτή η στέρηση είναι που πονάει….κι αυτό προσπαθούν όλοι να περιγράψουν.

[HELLAS]

Στο βιβλίο του πατρός Μαξίμου "ο Αντίχριστος ήρθε 1983-2013" γράφει ο π. Μάξιμος ότι δεν θα είναι ο Ενώχ μαζί με τον Ηλία που θα τα βάλουν με τον Αντίχριστο αλλά ο ευαγγελιστής Ιωάννης και ο προφήτης Ηλίας θα είναι, όπως ξέρουμε απο τον βίο του αγίου Ιωάννου ο αγαπημένος μαθητής του Κυρίου δεν έχει πεθάνει απλός τον θάψανε κατά δική του εντολή δύο μαθητές του και μόλις πήγαν να δείξουν στους άλλους πιστούς το μέρος που έθαψαν τον αγαπημένο τους δάκαλο βρήκαν τον τάφο ανοιχτό και τα υποδήματα του δίπλα στον τάφο, ο ίδιος είχε εξαφανιστεί.

[cloaca]

Μακάρι να μας λυπηθεί ο Θεός και να δώσει παράταση ή να μην είναι πολύ μεγάλη η οργή του.Να μας προστατέψει από τον πονηρό και τους ακόλουθούς του και να μας δώσει πάρα πολύ δύναμη να αντέξουμε την πίεση και τον διωγμό τον σωματικό, τον ψυχικό και τον πνευματικό.
Δόξα σοι ο Θεός

[nkope]

Όπως λέει κι ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, ο άνθρωπος ελκύεται στην πνευματική ζωή, πρώτα απ' το φόβο της Κόλασης, έπειτα απ' την ελπίδα του Παραδείσου και στη συνέχεια μένει από αγάπη προς τον Θεό. Για να συμβούν όλα αυτά πρέπει να ξέρει τι είναι ο Παράδεισος και τι είναι η Κόλαση, για να ξέρει τι να προσδοκά ότι θα συμβεί μετά το τέλος της επίγειας ζωής του, εφόσον σ΄ αυτή τη ζωή πορευθεί με οδηγό την αγάπη στα γήινα ή με οδηγό την αγάπη του στο Χριστό.

Θα προσπαθήσω λοιπόν να πω πως φαντάζομαι εγώ την Κόλαση και τον Παράδεισο για να το συζητήσουμε.

Νομίζω λοιπόν ότι η «γέενα του πυρός» το «μεγάλο σκουλήκι» και οι άλλες παρόμοιες εκφράσεις τόσο του ίδιου του Κυρίου όσο και τον Πατέρων της Εκκλησίας, είναι εκφράσεις μεταφορικές, που προσπαθούν να περιγράψουν παραστατικά το μέγεθος του πόνου που θα αισθάνεται η ψυχή του κεκοιμημένου, και μετά τη Δευτέρα Παρουσία και το αναστημένο σώμα, επειδή θα βρίσκεται μακριά απʼ την αγκαλιά του Θεού.

Ο τρόπος με τον οποίο προσπαθώ να κατανοήσω το μέγεθος του πόνου του ανθρώπου, που αφού θα γνωρίσει κατά το βιολογικό θάνατό του το μέγεθος της απέραντης Αγάπης του Θεού στη συνέχεια θα τη χάση οριστικά, είναι να τον παρομοιάσω με τον πόνο που νιώθει ο άνθρωπος όταν χάσει για διάφορους λόγους ένα πολυαγαπημένο του πρόσωπο. Ας πούμε όταν ένας ερωτευμένος νέος άνθρωπος για κάποιο λόγο χάσει ξαφνικά για πάντα το πρόσωπο που αγαπά. Το ξέσκισμα της καρδιάς του, που νοιώθει εκείνη τη στιγμή και η αίσθηση του θανάτου και της απώλειας των πάντων πολλαπλασιασμένα πολλές φορές, μπορούν πιστεύω να περιγράψουν, αυτό που θα αισθανθεί η ψυχή που δεν θα μπορέσει να ενωθεί με το Χριστό στη άλλη, την πραγματική ζωή.. Όμοιος είναι και ο πόνος που νοιώθει ένα παιδί που χάνει σε τρυφερή ηλικία τους γονείς του.

Αντίθετα η χαρά κι η απέραντη ευτυχία του Παράδεισου νομίζω μπορούν να παρασταθούν, με την απέραντη ευτυχία που νοιώθει ο ερωτευμένος άνθρωπος, όταν μετά από μακρόχρονη προσπάθεια, κατά τη διάρκεια της οποίας η αγάπη του κι ο πόθος του για το αγαπημένο πρόσωπο μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο, επιτέλους καταφέρει να αποσπάσει το οριστικό ναι απʼ το πρόσωπο που αγάπά . Χίλιες φορές μεγαλύτερη ευτυχία θα νοιώσει η ψυχή, που, αφού αγαπήσει το Χριστό κι αγωνιστεί να κερδίσει την αγάπη αυτή, και ποθήσει κάθε μέρα της επίγειας ζωής ολοένα και περισσότερο την ένωση μαζί Του, τερματίσει την προσπάθεια και γίνει ένα με τον Αιώνιο Βασιλιά της καρδίας του.

Συγχωρέστε με, γιατί τα λόγια είναι πολύ λίγα για να περιγράψω αυτό που νοιώθω καθώς τα σκέφτομαι όλα αυτά.

Αυτές λοιπόν είναι οι σκέψεις μου για την Κόλαση και τον Παράδεισο και θα ʽθελα να τις συζητήσω μαζί σας μήπως και έχω πλανηθεί και βρίσκομαι μακριά από την αλήθεια.

[Misha]

Η ψυχή που γνώρισε την αγάπη του Θεού με το Άγιο Πνεύμα,όταν αποδημει δοκιμάζει ένα φόβο,που θα την οδηγήσουν οι άγγελοι στον Κύριο,γιατί όσο ζούσε στον κόσμο έγινε ένοχη με τις αμαρτίες της.

Όταν όμως δει τον Κύριο η ψυχή,τότε θα ευφρανθή από το πράο Του πρόσωπο το γεμάτο έλεος και ο Κύριος με την άμετρη πραότητα και αγάπη Του δεν θα θυμηθεί τις αμαρτίες της,

Με το πρώτο βλέμμα στον Κύριο θα κατοικήσει στην ψυχή η αγάπη του Κυρίου και θ αλλάξει ολότελα από την αγάπη του Θεού και τη γλυκύτητα του Αγίου Πνεύματος.

από τις ασκητικές συμβουλές του οσίου Σιλουανού.

[cloaca]

Ποιός μπορεί να σου πει βρε φίλε άραγε πως είναι ο Παράδεισος και πως είναι η Κόλαση αν δεν την έχει δει και νιώσει.Απλά εγώ πιστεύω ότι τον Παράδεισο και την Κόλαση τα προγευόμαστε εδώ στην γη αλλά δεν πιστεύω να μπορεί να φανταστεί κανείς τον πραγματικό Παράδεισο και την πραγματική Κόλαση αυτά που θα δούμε μετά την Δευτέρα Παρουσία.Άκουσα κάπου ότι όταν αποκαλύψει ο Θεός μας την Κόλαση από τον φόβο και τον τρόμο τους θα μετανοήσουν όλοι,άπαντες αλλά μάλλον θα είναι αργά.Δεν ξέρω πως είναι ο Παράδεισος και η Κόλαση αλλά εύχομαι ο Κύριος να μην στείλει κανέναν εκεί.Είναι φρίκη μόνο που το σκέφτεσαι ότι θα κολάζεσαι αιώνια ,για πάντα , για άπειρα χρόνια.Και θα συνειδητοποιήσεις ότι όσο και να υποφέρεις στην ζωή αυτήν θα είναι μηδαμηνός ο χρόνος μπροστά στην αιωνιότητα.Φαντάζομαι να είμαι στην Κόλαση και τότε να σκέφτομαι και να λέω τι βλακεία έκανα που δεν μπορούσα να κάνω ελάχιστη υπομονή και αγώνα και τώρα θα πρέπει να υπομένω μαρτύριο αιωνίως.Τι αξία έχουν το να παρεξηγηθώ ή να μαλώσω ή να θέλω να εκδικηθώ κάποιον ή να πορνεύσω ή να υπερηφανεύομαι ή γενικά να αμαρτάνω και να κάνω ανούσια πράγματα.Ο Θεός να μας λυπηθεί και να είναι επιεικείς μαζί μας.Και να μην μας δικάσει όπως μας αξίζει.Δόξα σοι ο Θεός.