Προσευχές

[Dimitra79]

Προσευχή Eξομολογητική




Κύριε, μη παραβλέψεις την αμαρτωλή ψυχή μου,


που ζεί μέσα στην αμαρτία,


σε χρειάζομαι περισσότερο


απο κάθε άνθρωπο της γής.


είμαι χειρότερος απο κάθε λογικό όν,


και φέρομαι ανόητα


που δεν γνωρίζω


το καλό της ψυχής μου.


Τρέξε στη δυστυχία της ψυχής μου,


διότι είμαι κυριευμένος


απο πολλά πάθη


που δεν τα βλέπουν


οι άνθρωποι εύκολα,


κρύβομαι απο τους άλλους


αλλά εγώ ο ταλαίπωρος


δεν μπορώ να κρυφτώ


απο το άγρυπνο μάτι


της κρίσεως Σου.





Κύριε ,


βοήθησέ με και σώσον με,


τον αδιάντροπο


και εραστή των παθών.





Κύριε η ραθυμία μου


με καταβάλλει σε κάθε αμαρτία


και γίνομαι πρόθυμος


σε κάθε πειρασμό.


που με χλευάζουν ακόμη


και οι δαίμονες


για την αθλιότητα μου.





Κύριε, ελέησόν με!


Κύριε, ταπείνωσέ με!


για να σωθώ.





Κύριε, ταπείνωσέ με


για να μετανοήσω ειλικρινά.


Κύριε, σώσέ με


απο κάθε υπερηφάνεια,


θυμό, κακία, φθόνο


και περιέργεια.





Κύριε, σκέπασέ με


με τη φιλανθρωπία Σου


και καθοδήγησέ με


στο δρόμο των εντολών Σου.





Κύριε, νιώθω τόσο ανίσχυρος,


σαν σκουλίκι,


που εύκολα μπορούν


να το πατήσουν οι άνθρωποι


για να το λιώσουν.





Κύριε, σώσόν με.


Κύριε, δέξου τα δάκρυα της μετανοίας μου


ώστε να κατανοήσεις


ότι ζητώ ευσπλαγχνικά


το θείο έλεος Σου.





Κύριε,


έχω μοιάσει του φαρισαίου


και γεμάτος έπαρση,


νομίζω ότι έχω επιτύχει


κάτι στη ζωή μου.





Ψυχή μου,


πόσο σκοτεινή είσαι,


που δεν βλέπεις


ούτε το έλεος του Θεού μέσα σου,


γίνεσαι άχάριστη και αναιδής


στις τόσες ευλογίες του Θεού.





Ψυχή μου,


πόσο τυφλωμένη είσαι,


απο τα ακάθαρτα πάθη


και δεν εξετάζεις τον εαυτό σου


για να έρθεις σε μετάνοια.





Ψυχή μου,


πόσο αναίσθητη γίνεσαι,


που ούτε φοβάσαι το Θεό,


κάνεις τα πάντα χωρίς ντροπή.





Ψυχή μου,


πόσο εύκολα κατρακυλάς


μέσα στο βάθος των αμαρτιών σου,


και δεν σταματάς ν'αμαρτάνεις.





Ψυχή μου,


σε παρακαλώ σταμάτα λίγο,


και κοίτα το Σταυρό του Κυρίου,


που για σένα σταυρώθηκε.





Ψυχή μου.


σήκω και μετανόησε με δάκρυα


που να βρέχουν τη γή


για την αδικία που προσφέρεις


στον εαυτό σου.





Ψυχή μου,


ταπεινώσου σαν τον ληστή,


την πόρνη και τον άσωτο υιό,


και γίνε τυφλός στα πάθη.


Η αμάθεια σου δεν έχει όρια,


διότι όλο σκοντάφτεις και πέφτεις.





Ψυχή μου,


μετανόησε, δάκρυσε, ταπεινώσου


και φύγε απο το σκοτάδι της αμαρτίας


και πήγαινε στο φώς των αρετών


στο φώς των εντολών του Θεού.





Κύριε,


άπειρη η Σοφία Σου


για τον αμαρτωλό δούλο Σου,


που δεν παύεις


να με ελεείς


να με συγχωρείς,


να με φωτίζεις


και να με θερμαίνεις


με τη Θεία Αγάπη Σου,


για να νοιώσω την αθλιότητά μου


ενώπιον της άπειρης αγαθότητός Σου.


της θείας παντοδυναμίας Σου.





Κύριε,


σε υμνώ και σε δοξάζω


που με δέχεσαι τόσο αμαρτωλό


και δείχνεις τη φιλεύσπλαγχνία Σου


χωρίς να με δικάσεις


με τη δικαιοσύνη Σου.





Κύριε,


παρά τη μεγάλη αμαρτωλότητά μου


έχεις γίνει πλέον


η τροφή της ψυχής μου,


που ευφραίνομαι με την ουράνια χάρη Σου.





Κύριε,


ενώ εσύ με τρέφεις


εγώ ο άθλιος


δεν φυλάττω τις εντολές Σου


και το νοιώθω


διότι με ελέγχει η συνείδήσή μου


για τις αμαρτίες μου.





Ψυχή μου,


που είναι η θυσία σου στον ευεργέτη σου;


που είναι η καθαρή προσευχή σου;


που είναι η ταπεινή νηστεία σου;


που είναι η αγάπη σου για το Θεό;


Ζείς για τον εαυτό σου


χωρίς να προσφέρεις


τίποτα στο Θεό.





Ψυχή μου,


οι λογισμοί σου είναι ακάθαρτοι,


τα λόγια σου υπερήφανα,


ενώ οικοδομείς άλλους


εσύ μένεις ερηπωμένη


και γκρεμισμένη,


τίποτα καλό δεν έχεις παρουσιάσει στο Θεό.





Ψυχή μου,


πόσο άδεια είσαι απο αρετές!


πόσο αμέλεια σε κυβερνά!


που είναι η καθαρότητά σου;


που είναι η αγνότητά της σκέψεως σου;


Ζείς για τον κόσμο.


Ζείς για τον εαυτό σου.


Μετανόησε και κλάψε


για τις αμαρτίες σου.





Ψυχή μου,


εξομολογήσου ειλικρινά


στο Θεο του ελέους,


χωρίς να κρύψεις τίποτα


για να δεχθείς


τη λυτρωτική θεία χάρη Του,


να σε σκεπάζει πλούσια,


ώστε κεκαθαρμένη πλέον


να ζείς, δοξάζοντας το Θεό.





Κύριε μου,


εσύ που δέχθηκες


τόσους μετανοημένους αμαρτωλούς,


δέξου και τη δική μου μετάνοια,


προσπίπτω στα ευσπλαγχνικά πόδια σου,


και σε ικετεύω με δάκρυα ελέησόν με,


συγχώρεσόν με και σώσόν με.





Κύριε,


διώξε κάθε απρεπή φαντασία,


κάθε θυμό και οργή


και ντύσέ με με στολή φωτεινή


σαν των αγγέλων


και να σε υμνώ.





Ψυχή μου,


τι έχεις να απολογηθείς


την ώρα της κρίσεως σου,


που τα πάντα θα είναι


γνωστά στο Θεό.


Σκέψου την αιώνια ζωή.


Μετανόησε.


Λυπήσου τον εαυτό σου.





Κύριε,


κράζω και φωνάζω


μ'όλη την ψυχή μου


ελέησόν με τον αμαρτωλό.


Όλο το σώμα μου αναταράζεται


απο λυγμούς μετανοίας


και ζητώ το μέγα έλεος σου.


Σε ικετεύω ελευθέρωσέ με


απο τις αμαρτίες μου.





Κύριε,


κοίτα τη λύπη της ψυχής μου,


την ειλικρινή μετάνοια μου


και ελέησόν με.





Κύριε,


κοίτα την ταπείνωσή της ψυχής μου,


τα δάκρυα της μετανοίας μου,


και άκου τη φωνή της καρδιάς μου,


που φωνάζει:Ελέησόν με!





Κύριε, κοίτα το πλανεμένο πρόβατο σου


και σώσέ το, ως καλός ποιμένας.





Κύριε,


ελέησόν με,


σώσόν με.





Κύριε,


θεράπευσέ τις πληγές της ψυχής μου


με το φάρμακο του ελέους Σου.





Ψυχή μου,


προσεύχου κατανυκτικά.


νήστευε με αρετή,


αγρύπνα καθημερινά,


έχοντας καρδία συντετριμμένη


και πνεύμα ταπεινώσεως,


λέγοντας :


Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με,


τον αμαρτωλόν. Αμήν.

[Dimitra79]

Eυχή εις τους αγίους Τρείς Ιεράρχες


Τριάς αγία και προσκυνητή, δόξα τη σοφή σου προνοία, ότι τους τρισούς μεγάλους φωστήρας τοις ανθρώποις εξ ανθρώπων εχαρίσω, τω φωτί λαμπαδουχούντας της σης επιγνώσεως και τη αίγλη φρυκτωρούντας, των σωτηρίων σου και σεπτών θελημάτων' δι 'ων η οικουμένη αυγάζεται και προς την βασιλείαν σου την μακαρίαν σπεύδει, τούτων ημάς ταις θείαις υπακούειν πείθουσα διδασκαλίαις' και συ των ευχών αυτών των υπέρ ημών επάκουσον, ως Θεός πανοικτίρμων και τας ψυχάς ημών σώσον φιλάνθρωπε. Δίδους ημίν ειρήνην εν τω παρόντι αιώνι, και εν τω μέλλοντι ζωήν την αθάνατον. Ότι σόν το κράτος και σου εστίν η βασιλεία και η δύναμις και η δοξα, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν


Τη αυτή ημέρα εσπέρας



Κύριε Ιησού χριστέ ο Θεός ημων, Υιέ και Λόγε του Θεού του ζώντος, ο δια της αρρήτου σου προνοίας τους τρείς πιστούς σου θεράποντας πνεύματος σοφίας εμπλήσας και διδασκάλους τω πιστω σου λαω τούτους καταστήσας' ωνταις πρεσβείαις δυσωπηθείς, φώτισον, δεόμεθα σου, τη αίγλη του απροσίτου σου φωτός τους νοερούς οφθαλμούς των ψυχών ημων ίνα καταυγασθέντες την δόξαν της σης θεότητος διηνεκώς φανταζώμεθα, και προς την των εντολών σου κατανόησιν και εκπλήρωσιν σπουδάζωμεν, και τοις τούτων καλοίς παραδείγμασιν ακολουθούντες και την σεβάσμιον μνήμην αυτων ετησίως επιτελούντες, αυτούς μεν έχωμεν παρα σοί υπέρ ημων αεί πρεσβεύοντας, σε δε την των πταισμάτων ημων άφρσιν και ζωήν αιώνιον χαριζόμενον. Ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν



30 Ιανουαρίου

[Dimitra79]

Προσευχή για το Νέο Έτος


"Κύριε , βοήθησε με να αντιμετωπίσω με ψυχική γαλήνη όλα όσα θα μου φέρει η χρονιά που ξεκινά σε λίγο.

Βοήθησέ με να παραδοθώ ολοκληρωτικά στο άγιο θέλημα Σου.

Στην κάθε ώρα αυτής της χρονιάς φώτιζε με και δυνάμωνε με για το κάθε τι.

Όποιες ειδήσεις κι αν λάβω στο διάστημα του έτους αυτού , δίδαξε με να τις δεχθώ με ηρεμία και με την πεποίθησι ότι τίποτε δεν συμβαίνει χωρίς να το επιτρέψεις Εσύ.

Καθοδήγησε τις σκέψεις και τα συναισθήματα μου σε όλα τα έργα μου και τα λόγια μου.

Σ' όλες τις απρόοπτες περιστάσεις μη με αφήσεις να ξεχάσω, ότι τα πάντα προέρχονται από Σένα.

Δίδαξε με να συμπεριφέρομαι σε κάθε μέλος της οικογενείας μου και σε όλους τους συνανθρώπους μου με ευθύτητα και σύνεση, ώστε να μην συγχύσω και στενοχωρήσω κανένα.

Κύριε, δος μου την δύναμη να υποφέρω τον κόπο και όλα τα γεγονότα της χρονιάς αυτής καθ' όλη την διάρκεια της.

Καθοδήγησε την θέλησή μου κα δίδαξε με να προσεύχομαι, να πιστεύω, να υπομένω, να συγχωρώ και να αγαπώ.

ΑΜΗΝ."



(προσευχή των στάρτσι της Όπτινα,ελαφρά διασκευασμένη για την νεα χρονιά)

[Dimitra79]

ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ

Θυμήσου με…


Ιησού μου, ο γλυκύς και ωραίος,

ήρθες προς το ελάχιστο πλάσμα σου!

Η ζωή, η χαρά, η ευωδία

των αχράντων αγγέλων,

ήρθες να ευφράνεις τον αχρείο σου δούλο.

Καλώς ήρθες «ο τα πάντα πληρών»,

ο επέκεινα κάθε ευφροσύνης·

ευλογημένος ο ερχόμενος!

Θυμήσου με στη δόξα σου,

στα κάλλη του παραδείσου.

Θυμήσου με στον ουρανό,

στους ύμνους των αγγέλων.

Θυμήσου με,

ο ευλογητός των Χερουβίμ και των Σεραφίμ,

θείο απαύγασμα του Πατέρα.

Θυμήσου με,

της αθάνατης φιλανθρωπίας

το απέραντο πέλαγος.

Όσο θʼ αναπνέω,

Κύριέ μου Ιησού Χριστέ, να μʼ ελεείς.

Μείνε κοντά μου

και δείχνε μου το δρόμο

προς την αιωνιότητα.

[Dimitra79]

Προχευχή για τους Εχθρούς μου


Κύριε του ελέους και της αγαθότητος παράσχου ειρήνη και αγάπη στους μισούντας και λοιδορούντας με και όσους με διαβάλλουν από μίσος και κακία. Δώσε μετάνοια και έλεος ώστε να κατανοήσουν τα πάθη της ψυχής τους. Αξιωσέ τους να σʼαγαπήσουν όπως σʼ αγαπώ και να ζήσουν στην αιώνια Βασιλεία σου ως φώτα για να δοξάσουν αιώνια το Αγιον Όνομά Σου.



Κύριε Παντοκράτορ, Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ελέησέ τους κατά το μέγα έλεος Σου για τη σωτηρία της ψυχής τους. Παράσχου σʼ αυτούς ειρήνη και γαλήνη στην ψυχή τους ώστε να παύσει κάθε δαιμονική επίθεση, υμνώντας το Πανάγιον Ονομά Σου.



Π. Δαμιανός

[Dimitra79]

Μια προσευχή...


Χριστέ μου,

πού και φέτος φάτνη ζητάς, χώρο κατάλληλο να Σε φιλοξενήση...

Χριστέ μου, Σε παρακαλώ, άναψε φέτος στον θόλο τ΄ ουρανού ένα αστέρι πιο λαμπρό από τ΄ άλλα, για να φωτίση της γης τα σκοτάδια.

Βράδυασε στην γη, σκοτείνιασε η ζωή μας.

Μα εμείς οι ίδιοι, Χριστέ μου, εμείς που σβήσαμε τον Ήλιο, εμείς δεν αντέχουμε πια την απουσία Του.

Είναι τόσο βαρύ το σκοτάδι. Κι εμείς, πλασμένοι για το φως, αυτό λαχταρούμε. Αυτό διψά η καρδιά μας.

Ναι... Στην αρχή γελάσαμε... Καυχηθήκαμε για την νύχτα της αμαρτίας που επιβάλαμε μέσα μας και γύρω μας. Μα τώρα, κουραστήκαμε πια την υποκρισία.

Βλέπεις το σκότος μας, Κύριε.
Το δείχνουν τα πολύχρωμα λαμπιόνια της ρηχότητος, της ματαιοδοξίας μας. Με ψεύτικα λαμπιόνια γεμίσαμε την ζωή μας, αφού πρώτα την αδειάσαμε απ΄ της αλήθειας το φως. Μύρια φωτάκια τώρα, φωτάκια παθών, προσπαθούν να ρίξουν κάποια λάμψι στην πορεία μας. Μάταια όμως. Πηχτό το σκότος. Κι η νύχτα ασέληνη.

Στείλε, Χριστέ μου, ένα αστέρι να διαλύση τα σκοτάδια. Ένα αστέρι, για να δείξει την λάμψι του και να αποδείξη πως υπάρχει το φως. Ένα αστέρι που να δείχνη τον δρόμο για τον Ήλιο που γεννιέται...

Ανέσπερο κι ολόφωτο αστέρα στείλε, Κύριε, γιατί όσο παρατείνεται η μακροθυμία Σου, τόσο βαθαίνει το σκοτάδι. Και πια δεν βλέπουμε μπροστά μας.

Δεν ξεχωρίζουμε τον άνθρωπο απ΄ το κτήνος...

Δεν διακρίνουμε τα όρια της γης και τ΄ ουρανού...

Συγχέουμε τον Πλάστη με τα πλάσματα...

Στείλε μας, Κύριε, ξανά το αστέρι. Δώσε μας άλλη μια ευκαιρία να πάρουμε τον δρόμο για την Βηθλεέμ, τον δρόμο για την Φάτνη.

Για να κλείσουμε την Φάτνη στην καρδιά μας...

και να γίνη κι η καρδιά μας Φάτνη Σου.

Αμήν.

Από το Ορθόδοξο Χριστιανικό περιοδικό "ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ", τ.406, Δεκέμβριος 2006

[Dimitra79]

Ο εν παντί καιρώ και πάση ώρα


Ό εν παντί καιρώ και πάση ώρα,
εν ούρανώ και επί γης,
προσκυνούμενος και δοξαζόμενος Χριστός ό Θεός•
ό μακρόθυμος, ό πολυέλεος, ό πολυεύσπλαχνος•
ό τους δικαιους αγαπών
και τους αμαρτωλούς ελεών ό πάντας καλών προς σωτηρίαν
δια της επαγγελίας των μελλόντων αγαθών.
Αυτός, Κύριε,
πρόσδεξαι και ημών εν τη ώρα ταύτη τάς έντεύξεις•
και ίθυνον την ζωήν ημών προς τάς έντολάς Σου:
τάς ψυχάς ημών αγίασαν
τα σώματα άγνισον
τους λογισμούς διόρθωσαν -
τάς εννοίας κάθαρον
και ρύσαι ημάς από πάσης θλίψεως κακών και οδύνης•
Τείχισον ημάς άγίοις Σου άγγέλοις•
ίνα τη παρεμβολή αυτών φρουρούμενοι
και οδηγούμενοι καταντήσωμεν
εις την ενότητα της πίστεως
και εις την έπίγνωσιν της απροσίτου Σου δόξης•
ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων.

(Ή αγαπημένη προσευχή του στάρετς Σαμψών)

[Dimitra79]

Η προσευχή του μικρού Νέγρου


Κύριε είμαι πολύ κουρασμένος
βαδίζω από το λάλημα του πετεινού - το ξέρεις-
κι ο λόφος που οδηγεί προς το σχολείο τους είναι πολύ ψηλός
κύριε δεν θέλω να πάω άλλο στο σχολείο τους.
Κάνε ότι μπορείς να μην πατήσω πια εκεί
θέλω να παίρνω από πίσω τον πατέρα στους δροσερούς χειμάρρους
όταν η νύχτα πλέει ακόμα μες στο μυστήριο του δάσους
όπου γλιστρούν τα πνεύματα απ' την αυγή κυνηγημένα.
Άσε με κύριε να διασχίζω ξυπόλυτος τα κόκκινα χωράφια...
Άσε το μεσημέρι να κοιμάμαι στων καρυδόδενδρων τις ρίζες
και να ξυπνάω όταν στο βάθος πέρα
στριγκλίζει των λευκών η σειρήνα και το εργοστάσιο
καθώς καράβι αραγμένο σ' ωκεανό ζαχαροκάλαμου
ξερνά μες στις πεδιάδες το νέγρικο πλήρωμά του
Θεέ μου, δεν θέλω πια να πάω στο σχολείο τους
κάνε κάτι να μην πατήσω πια εκεί
Άστους να λένε πως ο κάθε μικρός νέγρος θα πρέπει να πηγαίνει
να γίνεται ίδιος μ' αυτούς τους κύριους της πόλης
μ' αυτούς τους καθώς πρέπει κύριους της πόλης
Εγώ δεν θέλω κύριε να μοιάσω σαν κι αυτούς...
Θέλω ν' ακούω αυτά που λέει μεσ' την νύχτα
Θαμπή φωνή ενός γέρου που διηγείται παλιές ιστορίες
γι τον φτωχούλη το λαγό και για τον ζάμπα
γι' αυτά και για άλλα ακόμη που δεν γράφουν τα βιβλία.
Οι νέγροι θεέ μου -ξέρεις- δούλεψαν πολύ
για να πρέπει τώρα να μάθουν περισσότερα από βιβλία
που λεν για πράγματα άσχετα με την εδώ ζωή μας.
Κι είναι στ' αλήθεια θέ μου το σχολείο τους πληκτικό
Μια σκέτη πλήξη, όπως
αυτοί οι κύριοι της καθώς πρέπει
που δεν γνωρίζουν να χορεύουν κάτω από το ολόγιομο φεγγάρι
που δεν γνωρίζουν να βαδίζουν πάνω στην πέτσα των ποδιών τους
που δεν γνωρίζουν να διηγούνται παραμύθια στα νυχτέρια
Κύριε, δεν θέλω πια να πάω στο σχολείο τους



(Guy Tirolien, μτφ. Θ. Τασούλης)

Η προσευχή του μικρού νέγρου είναι και του μικρού λευκού. Έτσι κι αλλιώς η ψυχή δεν έχει χρώμα μήτε φύλο και το σχολείο παροπλίζει εξίσου την κινητικότητα τους.

[Dimitra79]

Προσευχή θερμή Γέροντος Πορφυρίου


Την ψυχήν μου Κύριε, εν αμαρτίαις παντοίαις, και ατόποις πράξεσι, δεινώς παραλελυμένην, έγειρον τη θεϊκή σου επιστασία, ως περ και τον Παράλυτον, ήγειρας πάλαι, ίνα κράζω σεσωσμένος· Οικτίρμον δόξα, Χριστέ, τω κράτει σου.



(Κοντάκιον της Δ´ Κυριακής του Πάσχα).

[panosgreece]

δημητρα μπραβο σου για τα πολυ ωφελιμα κειμενα


και πανω απο ολα για το κουραγιο σου ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

εισαι παραδειγμα για μιμιση